وقتی مسیر دولت از اصلاح طلبان جدا می شود؛
ادامه فشار اصلاح طلبان دورتر از منصب به دولتی ها؛
دولت روحانی، دولت اصلاح طلبان و حتی کارگزاران نخواهد بود و روحانی و مشاورانش در این فرصت چند ساله تا انتخابات بعد سعی بر این خواهند داشت طیفی از سیاسیون و مدیران را با نام اعتدال سازماندهی کنند، تا از زیر دین کارگزاران و اصلاح طلبان بیرون روند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ائل پرس , سهم خواهی اصلاح طلبان از دولت تدبیر و امید و فشارهای آنان، داستانی است که از ابتدای رای آوری روحانی بعنوان رئیس جمهور منتخب در ۲۴ خرداد آغاز شده است و آنچنان که مشخص است، پایانی نخواهد داشت. اصلاح طلبانی که در سال ۸۸ یا بر طبل تقلب کوبیدند و یا با سکوت خود فتنه را همراهی کردند، اکنون درصدد آنند که بی هیچ هزینه ای سهم خود را از دولت روحانی بستانند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, ائل پرس ,گرچه در سطوح بالا و وزارتی سهمی از وزرات خانه ها به اصلاح طلبان رسید، اما اصلاح طلبان دور از پایتخت، از سهم های رسیده از مناصب استانی، آنچنان راضی نیستند و سعی دارند از هر تریبونی انتقاد خود را به گوش دولت برسانند.گرچه اصلاح طلبان افراطی همواره سعی دارند با القای فاصله میان خود و دولت، بدنامی شکست های احتمالی دولت را از خود دور کنند و از طرفی دیگر گروهی با سیاست یک بام و دو هوای خود سعی دارند پیروزی های دولت را بنام خود ثبت کنند و رای روحانی را نشات گرفته از پایگاه اجتماعی نداشته خود، معرفی کنند.
,اصلاح طلبان استانی نیز همواره خواستار تغییر صددرصدی مدیران دولت سابق هستند و عدم تغییر برخی مدیران را نتیجه مسامحه دولت با اصولگرایان می دانند و با سعی بر افزایش فشار بر دولتی ها قصد فتح سنگر به سنگر مناصب را دارند و هرچه زمان باقیمانده تا برگزاری انتخابات مجلس دهم کمتر می شود، تلاش ها بیشتر و بیشتر می شود تا با بدست آوردن مناصب و قرار گرفت افراد در معرض افکار عمومی و مطرح شدن نام و عملکرد در رسانه ها ، افراد بیشتری را در معرض انتخاب قرار دهند و از طرفی دیگر برای افراد بیشتری مقبولیت و مشروعیت ساختگی حضور در عرصه رقابت انتخاباتی را کسب کنند.
,در سفر اخیر یونسی، دستیار ویژه رئیس جمهور نیز بیشترین انتقاد روسای ستادهای شهرستانی روحانی و برخی از اصلاح طلبان از وی شامل اعتراض به نصب فرماندران و عدم تغییر برخی مدیران دولت سابق می شد و برخی به صراحت فرماندران نصب شده را اشخاص مناسبی برای بستر سازی حضور اصلاح طلبان و دولتی ها در انتخابات مجلس نمی دانستند. این اظهارات علاوه بر اینکه مصادیقی برای تحلیل های آمده است، نشان از تب و تاب اختلاف میان اصلاح طلبان و دولتی ها بخصوص در سطوح استانی است.
,این موارد فارغ هرچه، نشان از یک نکته نهفته است که شاید آنچنان تاکنون هویدا نشده است و آن این است که دولت روحانی، دولت اصلاح طلبان و حتی کارگزاران نخواهد بود و روحانی و مشاورانش در این فرصت چند ساله تا انتخابات بعد سعی بر این خواهند داشت طیفی از سیاسیون و مدیران را با نام اعتدال سازماندهی کنند، تا از زیر دین کارگزاران و اصلاح طلبان بیرون روند. روحانی و دولت اعتدال، خواه یا ناخواه با نام هاشمی و اصلاحات شناخته شده است، اما گویا اعتدالی ها قصد دارند با تدبیر خود، امید گروههای دیگر را از سهامی شدن دولت نا امید کنند و در صورت رای آوری در انتخابات بعدی که آنهم جای بسی تامل است، دولتی متشکل از نیروهای منتسب به خود و در یک کلام دولت با برند روحانی تشکیل دهند و طیف سیاسی جدیدی را در عرصه سیاسی معرفی کنند.
,بر این اساس، مدیریت استانی نیز سعی در اجرای این تدبیر دولت را دارد و در ادامه شاید حاضر نشود سهم بیشتری را به نفرات اصلاحات ارایه دهد و با سعی در تعریف طیف جدید برای اعتدال در استان نیز، این تدبیر را عملیاتی کند. تاکنون نیز استفاده از برخی مدیران دولت قبل و برخی مدیران که سابقا در نهادهای انقلابی مشغول کار بوده اند، از آنجایی که قطعا استفاده از آنان مطلوب اصلاح طلبان افراطی نخواهد بود، نشان داده است که سعی در ارایه طیف جدیدی از مدیران و سیاسیون دارد، گرچه نسبت به نزدیکی تشکیلاتی سطح اول مدیران استان به کارگزاران، بیشتر مدیران نیز از این طیف انتخاب شده اند و از آنجایی که اصلاح طلبان و کارگزار در سالهای نه چندان دور طیف مقابل هم تعریف می شدند و کمتر کسی است که تخریب های اصلاح طلبان علیه هاشمی به عنوان پدر معنوی کارگزران را به یاد نداشته باشد، این نوع تقسیم مناصب مطلوب اصلاح طلبان نیست.
,آنچه در این میان مهم بنظر می رسد این است که تا چه حد دولت بخصوص در سطوح استانی، خواهد توانست در برابر فشار ها مقاومت کند و از طرفی دیگر در انتخابات مجلس ترکیب حضور طرفداران دولت از طیف های مختلف سیاسی، با نگاه های متفاوت به دولت چگونه خواهد بود؟!
,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه