یادداشت/ عالیه مهرابی
من زخمهای مزارع زیتون را پانسمان خواهم کرد
عالیه مهرابی شاعر یزدی در یاداشتی برای مردم مظلوم غزه نوشت : من زخمهای مزارع زیتون را پانسمان خواهم کرد و خدا آرام و صبور مرا می نگرد تا ببیند درس محبت و انسانیتی را که به من آموخته است چگونه امتحان خواهم داد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از یزد رسا؛ یادداشت «عالیه مهرابی» شاعر برجسته کشوری و استان یزد به مناسبت نهم مهر روز همبستگی با مردم مظلوم غزه:
, شبکه اطلاع رسانی دانا, یزد رسا,خورشید هرصبح از ویرانه های غزه که عبور می کند ، آرام قدم بر می دارد و آرام تر می تابد که مبادا پوست تاول زده ی شهر را بیش از این بسوزاند و بر داغ مادران داغدیده بیفزاید.
مبادا انگشت اشاره ی کودکی که در کنار ویرانه ها هرصبح، تصویر خانه ای کوچک را بر خاکهای تفتیده ترسیم می کند، آزار دهد .
و ماه هرشب موسیقی امید را می نوازد تا خواب کودکان غزه را که از کابوس موشکها باز گشته اند، با لالایی خویش از تبسم و لبخند سرشار کند.
ابرها در گذر خویش از آوارهای غزه، زخم مزرعه های زیتون را مرهم باران می گذارند و در گوش بذرها، تصنیف روییدن می خوانند تا از خاکستر این زمین سوخته برخیزند .
و من هنرمندانه باید یاد بگیرم تا در پنجره ی چشمان بی پناه یک کودک فلسطینی آفتاب بکارم . و ابری ترین سخاوت را بر سفره های منتظر ببارانم و شاعرانه، ماه را در تصنیف همدلی، به خانه های بدون سقف غزه هدیه ببخشم .
من زخمهای مزارع زیتون را پانسمان خواهم کرد و خدا آرام و صبور مرا می نگرد تا ببیند درس محبت و انسانیتی را که به من آموخته است چگونه امتحان خواهم داد.
خدایا مرا در این امتحان یاری ده .
عالیه مهرابی
انتهای پیام/ص
خورشید هرصبح از ویرانه های غزه که عبور می کند ، آرام قدم بر می دارد و آرام تر می تابد که مبادا پوست تاول زده ی شهر را بیش از این بسوزاند و بر داغ مادران داغدیده بیفزاید.
,مبادا انگشت اشاره ی کودکی که در کنار ویرانه ها هرصبح، تصویر خانه ای کوچک را بر خاکهای تفتیده ترسیم می کند، آزار دهد .
,
و ماه هرشب موسیقی امید را می نوازد تا خواب کودکان غزه را که از کابوس موشکها باز گشته اند، با لالایی خویش از تبسم و لبخند سرشار کند.
ابرها در گذر خویش از آوارهای غزه، زخم مزرعه های زیتون را مرهم باران می گذارند و در گوش بذرها، تصنیف روییدن می خوانند تا از خاکستر این زمین سوخته برخیزند .
و من هنرمندانه باید یاد بگیرم تا در پنجره ی چشمان بی پناه یک کودک فلسطینی آفتاب بکارم . و ابری ترین سخاوت را بر سفره های منتظر ببارانم و شاعرانه، ماه را در تصنیف همدلی، به خانه های بدون سقف غزه هدیه ببخشم .
من زخمهای مزارع زیتون را پانسمان خواهم کرد و خدا آرام و صبور مرا می نگرد تا ببیند درس محبت و انسانیتی را که به من آموخته است چگونه امتحان خواهم داد.
خدایا مرا در این امتحان یاری ده .
,
,
,
,
عالیه مهرابی
,انتهای پیام/ص
,]
ارسال دیدگاه