یادداشت

قلم؛ سلاحی برای مبارزه

قلم؛ سلاحی برای مبارزه
وقتی نبرد حق و باطل خود را به سطح نبرد اندیشه‌ها و ضد اندیشه‌ها می‌رساند این قلم است که خودنمایی می‌کند. آن‌وقت است که پرقدرت‌ترین سلاح‌ها چه اتمی باشند یا که شیمیایی در برابر کوتاه‌ترین قلم‌ها زبون و شکست‌خورده‌اند چرا که قدرت نرم‌افزاری جناح حق با قلم است که پیاده می‌شود و بلای جان اهل باطل.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛  تاریخ از قلم آغاز می‌شود. از آنجا که بشر ابزار انتقال پیام را می‌یابد. آنجایی که می‌تواند اندیشه‌هایش، حوادث زمانه و تجربه‌هایش را به ارث بگذارد. باید گفت که علم با قلم معنا می‌یابد چرا که علمی که استوار و پایدار در عصرها نباشد دوام نخواهد یافت و این‌چنین است که علم هم، سمت‌وسوی نابودی به خود می‌گیرد و بشر در جا می‌زند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,

قلم مقدمه تکامل است. تکاملی که بر اندیشه‌ها و تجربیات پیشینیان تکیه می‌زند و این تکیه پشت‌گرمی به قلم دارد. زیرا به‌واسطه قلم است که اندیشه‌ها در تاریخ امتداد می‌یابند. این قلم است که با کشیده شدن بر صفحه، تمام تاریخ بشریت را ترسیم می‌کند.

قلم عوالم نگارنده را می‌شکافد و عمق ذهنش را به نمایش می‌گذارد. این قلم است که نام، اندیشه و علم بزرگان را صفحه به صفحه و کتاب به کتاب در طول تاریخ حرکت می‌دهد تا زنده بمانند و قلوب نسل‌ها را در تسخیر خود درآورند.

قلم با روح پیوند دارد. عمق تأثیر نوشته برآمده از زلال روح یا که سیاهی روح نگارنده است و این‌چنین می‌شود که چه مخاطب‌ها که ناگاه خود را در اسارت واژگان پیاده شده بر کاغذ می‌یابند و در ادامه‌اش یا مسیر گم می‌کنند و یا که مسیر می‌یابند که سعادت، کشف بزرگشان از این‌یکی شدن با قلم نگارنده است.

چه خوش گفت مولا علی (ع) که «عُقولُ الفُضَلاءِ، فی أطرافِ أقلامِها .خردهاى دانشمندان، در نوک قلم هاى ایشان است.» این قلم است که فصاحت و بلاغت کلام مولا را به نمایش می‌گذارد. اهل خرد باید به قلم مولا خردورزی بیاموزند و خردِ آموخته را روانه به قلم‌هایشان سازند. چه بسیار افکار و اندیشه‌ها که نتوانستند مسیر خرد تا قلم را طی کنند و همان شد که ساکن در تاریخ ماندند و هیچ‌گاه امتداد نیافتند. و بالعکس چه خردها که فاصله تا قلم را یافتند و خود را به تک‌تک لحظه‌های تاریخ گره زدند.

قلم است که تو را، افکارت را، اندیشه و مکتبت را سخنگویی می‌کند. بزرگ اندیشمند عالم هستی مولا علی (ع) و آنکه قلم در اسارت روح الهی و کلام مسیحایی‌اش قرار دارد زیبا نوشت که أبلَغُ مَن یَنطِقُ عَنکَ . قلم تو، گویاترین سخنگوى توست .

گاهی قلم در ید روح پاک قرار می‌گیرد و سلاحی است برای مبارزه در راه مکتب و گاهی نه و آنجاست که قلم به اسارت رنگ و لعاب‌های زمانه در می‌آید و آن‌سو می‌رود که نباید، آن‌سو که سیاهی‌ها حاکم برنوشته‌هایند و ضد اندیشه‌ها بالا می‌گیرند.  وقتی نبرد حق و باطل خود را به سطح نبرد اندیشه‌ها و ضد اندیشه‌ها می‌رساند این قلم است که خودنمایی می‌کند. آن‌وقت است که پرقدرت‌ترین سلاح‌ها چه اتمی باشند یا که شیمیایی در برابر کوتاه‌ترین قلم‌ها زبون و شکست‌خورده‌اند چراکه قدرت نرم‌افزاری جناح حق با قلم است که پیاده می‌شود و بلای جان اهل باطل.

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند: یُؤتى بصاحِبِ القَلَمِ یَومَ القِیامَةِ فی تابوتٍ مِن نارٍ یُقفَلُ علَیهِ بِأقفالٍ مِن نارٍ .فَیُنظَرُ قَلَمُهُ فیما أجراهُ ؛ إن کانَ أجراهُ فی طاعَةِ اللّه ِ و رِضوانِهِ ، فُکَّ عَنهُ التابوتُ و إن کانَ أجراهُ فی مَعصیَةِ اللّه ِ ،هَوَى التابوتُ سَبعینَ خَریفا .

روز قیامت صاحب قلم ( نویسنده ) را در تابوتى از آتش که بر آن قفلهایى آتشین زده شده است می‌آورند. پس می‌نگرند که قلمش را در چه راهى به‌کاربرده است؛ اگر در راه طاعت و خشنودى خدا به‌کارانداخته باشد، تابوتش گشوده می‌شود و اگر در راه معصیت خدا به کار گرفته باشد، تابوت هفتاد خریف سقوط می‌کند .

قسم به قلم...چه عظمت و قدرتی دارد قلم که آفریدگارعالم نیز قسم به آن می‌خورد و آنچه به‌واسطه آن می‌نویسند. آنچه بر لوح محفوظ روان می‌شود و سرنوشت را می‌نگارد و آنچه بر صفحه‌های مادی می‌نشیند و به آن جان می‌بخشد. قسمی که انسان را متحیر می‌کند که مگر چه ارزشی نهفته در قلم است که این‌چنین پروردگار عالم نیز بندگانش را با آن به وجد می‌آورد.

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «انّ اول ما خلق الله القلم، فقال له اکتب فجری بما هو کائن الی الابد؛۷ به درستی که نخستین چیزی که خداوند آفرید، قلم بود؛ پس به او فرمان داد بنویس! و او آن چه را بوده و خواهد بود تا روز قیامت نوشت».

مفسران چه زیبا به ذیل این قسم در قرآن نوشتند: نقش قلم از نقش زبان، شمشیر، درهم و دینار، شهرت و فرزند بیشتر است. زیرا قلم تجربه قرن‌ها را به هم منتقل مى‌کند و فرهنگ را رشد مى‌دهد. افراد را با قلم مى‌توان خواب یا بیدار کرد. ملّتى را مى‌توان با قلم، عزیز یا ذلیل کرد. قلم یک فریاد ساکت است. قلم سند رسمى است. قلم گزارشگر تاریخ است. سوگند به قلم، نشانه فرهنگ و تمدن است. تکیه‌بر قلم، تکیه‌بر سند و استدلال است.

گفته‌اند مداد العلما افضل من دماء الشهدا. چرا که قلم عالِم شهید ساز است. قلم عالِم است که رسم شهادت را، شیوه مبارزه را می آموزد. اصلا این قلم‌ها سلاح‌اند برای مبارزه. مبارزه با آنان که در توهم نابودی حق زندگی غوطه‌ورند. 

انتهای پیام/

,

قلم مقدمه تکامل است. تکاملی که بر اندیشه‌ها و تجربیات پیشینیان تکیه می‌زند و این تکیه پشت‌گرمی به قلم دارد. زیرا به‌واسطه قلم است که اندیشه‌ها در تاریخ امتداد می‌یابند. این قلم است که با کشیده شدن بر صفحه، تمام تاریخ بشریت را ترسیم می‌کند.

,

قلم عوالم نگارنده را می‌شکافد و عمق ذهنش را به نمایش می‌گذارد. این قلم است که نام، اندیشه و علم بزرگان را صفحه به صفحه و کتاب به کتاب در طول تاریخ حرکت می‌دهد تا زنده بمانند و قلوب نسل‌ها را در تسخیر خود درآورند.

,

قلم با روح پیوند دارد. عمق تأثیر نوشته برآمده از زلال روح یا که سیاهی روح نگارنده است و این‌چنین می‌شود که چه مخاطب‌ها که ناگاه خود را در اسارت واژگان پیاده شده بر کاغذ می‌یابند و در ادامه‌اش یا مسیر گم می‌کنند و یا که مسیر می‌یابند که سعادت، کشف بزرگشان از این‌یکی شدن با قلم نگارنده است.

,

چه خوش گفت مولا علی (ع) که «عُقولُ الفُضَلاءِ، فی أطرافِ أقلامِها .خردهاى دانشمندان، در نوک قلم هاى ایشان است.» این قلم است که فصاحت و بلاغت کلام مولا را به نمایش می‌گذارد. اهل خرد باید به قلم مولا خردورزی بیاموزند و خردِ آموخته را روانه به قلم‌هایشان سازند. چه بسیار افکار و اندیشه‌ها که نتوانستند مسیر خرد تا قلم را طی کنند و همان شد که ساکن در تاریخ ماندند و هیچ‌گاه امتداد نیافتند. و بالعکس چه خردها که فاصله تا قلم را یافتند و خود را به تک‌تک لحظه‌های تاریخ گره زدند.

,

قلم است که تو را، افکارت را، اندیشه و مکتبت را سخنگویی می‌کند. بزرگ اندیشمند عالم هستی مولا علی (ع) و آنکه قلم در اسارت روح الهی و کلام مسیحایی‌اش قرار دارد زیبا نوشت که أبلَغُ مَن یَنطِقُ عَنکَ . قلم تو، گویاترین سخنگوى توست .

,

گاهی قلم در ید روح پاک قرار می‌گیرد و سلاحی است برای مبارزه در راه مکتب و گاهی نه و آنجاست که قلم به اسارت رنگ و لعاب‌های زمانه در می‌آید و آن‌سو می‌رود که نباید، آن‌سو که سیاهی‌ها حاکم برنوشته‌هایند و ضد اندیشه‌ها بالا می‌گیرند.  وقتی نبرد حق و باطل خود را به سطح نبرد اندیشه‌ها و ضد اندیشه‌ها می‌رساند این قلم است که خودنمایی می‌کند. آن‌وقت است که پرقدرت‌ترین سلاح‌ها چه اتمی باشند یا که شیمیایی در برابر کوتاه‌ترین قلم‌ها زبون و شکست‌خورده‌اند چراکه قدرت نرم‌افزاری جناح حق با قلم است که پیاده می‌شود و بلای جان اهل باطل.

,

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند: یُؤتى بصاحِبِ القَلَمِ یَومَ القِیامَةِ فی تابوتٍ مِن نارٍ یُقفَلُ علَیهِ بِأقفالٍ مِن نارٍ .فَیُنظَرُ قَلَمُهُ فیما أجراهُ ؛ إن کانَ أجراهُ فی طاعَةِ اللّه ِ و رِضوانِهِ ، فُکَّ عَنهُ التابوتُ و إن کانَ أجراهُ فی مَعصیَةِ اللّه ِ ،هَوَى التابوتُ سَبعینَ خَریفا .

,

روز قیامت صاحب قلم ( نویسنده ) را در تابوتى از آتش که بر آن قفلهایى آتشین زده شده است می‌آورند. پس می‌نگرند که قلمش را در چه راهى به‌کاربرده است؛ اگر در راه طاعت و خشنودى خدا به‌کارانداخته باشد، تابوتش گشوده می‌شود و اگر در راه معصیت خدا به کار گرفته باشد، تابوت هفتاد خریف سقوط می‌کند .

,

قسم به قلم...چه عظمت و قدرتی دارد قلم که آفریدگارعالم نیز قسم به آن می‌خورد و آنچه به‌واسطه آن می‌نویسند. آنچه بر لوح محفوظ روان می‌شود و سرنوشت را می‌نگارد و آنچه بر صفحه‌های مادی می‌نشیند و به آن جان می‌بخشد. قسمی که انسان را متحیر می‌کند که مگر چه ارزشی نهفته در قلم است که این‌چنین پروردگار عالم نیز بندگانش را با آن به وجد می‌آورد.

,

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «انّ اول ما خلق الله القلم، فقال له اکتب فجری بما هو کائن الی الابد؛۷ به درستی که نخستین چیزی که خداوند آفرید، قلم بود؛ پس به او فرمان داد بنویس! و او آن چه را بوده و خواهد بود تا روز قیامت نوشت».

,

مفسران چه زیبا به ذیل این قسم در قرآن نوشتند: نقش قلم از نقش زبان، شمشیر، درهم و دینار، شهرت و فرزند بیشتر است. زیرا قلم تجربه قرن‌ها را به هم منتقل مى‌کند و فرهنگ را رشد مى‌دهد. افراد را با قلم مى‌توان خواب یا بیدار کرد. ملّتى را مى‌توان با قلم، عزیز یا ذلیل کرد. قلم یک فریاد ساکت است. قلم سند رسمى است. قلم گزارشگر تاریخ است. سوگند به قلم، نشانه فرهنگ و تمدن است. تکیه‌بر قلم، تکیه‌بر سند و استدلال است.

,

گفته‌اند مداد العلما افضل من دماء الشهدا. چرا که قلم عالِم شهید ساز است. قلم عالِم است که رسم شهادت را، شیوه مبارزه را می آموزد. اصلا این قلم‌ها سلاح‌اند برای مبارزه. مبارزه با آنان که در توهم نابودی حق زندگی غوطه‌ورند. 

,

انتهای پیام/

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه