رحمت آبادمیاندران؛
روستای با62طلبه وروحانی
این روستادارای 3مسجدو 62 و طلبه و روحانی و10نفرحافظ کل قرآن است.الان در هر خانوادهای که نگاه کنید، دست کم یک یا دو نفر طلبه می بینید و جالب این که حتی افراد غیر طلبه نیز چندان با مسایل دینی و حوزوی بیگانه نیستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از رودبارما از کرمان؛ رحمتآباد میان دران، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودبارما, بخش جازموریان, شهرستان رودبار جنوب,روستای رحمت آبادمیان دران در۳۰کیلومتری شهرزهکلوت و اقلیمی گرم وخشک دارد ونزدیک به ۱۰۰خانوار هم اکنون دراین روستازندگی می کنند.
,این روستادارای ۳مسجدو ۶۲ و طلبه و روحانی و۱۰نفرحافظ کل قرآن است.الان در هر خانوادهای که نگاه کنید، دست کم یک یا دو نفر طلبه می بینید و جالب این که حتی افراد غیر طلبه نیز چندان با مسایل دینی و حوزوی بیگانه نیستند.
,محصولات این روستا گندم،جو،کنجد،گوجه،هندوانه و لبنیات بوده وشغل بیشتر اهالی این روستا کشاورزی و گلهداری است.
,مردم روستای رحمت آباداکثرأبلوچ هستندولهجه ای محلی آنهاهم بلوچی است.
,جنگل معروف گرازان نیزدراین روستاواقع شده وپوشش گیاهی این منطقه درختان کهور،گزو….است.
,آشنایی باپوشاک زنان ومردان روستای رحمت آباد:
,
اما پوشاک زنان روستای رحمت آباد علاوه بر اینکه تحت تأثیر شرایط آب و هوایی منطقه است، متأثر از فرهنگ کشورهای پاکستان و هندوستان قرار دارد. لباس زنان روستای رحمت آبادبه طرز شگفت آوری سوزن دوزی و یا گلدوزی شده است و روسری یا سریگ زنان نیز سوزندوزی و قلابدوزی میشوند.
الف) پوشاک مردان
پیراهن یا قمیس: پیراهن گشاد و جادار است که از زیر گلو چاک میخورد و دارای یقه برگردان یا ساده، با یک یا دو جیب در زیر شانههای طرفین و یک جیب در بالای سینه سمت چپ است.
▪ شلوار: شلوار مردان بلوچ همانند شلوار اشکانیان بسیار گشاد است اما در نزدیک دمپا یا پاچه تنگ میشود و با چرخشی سبب چینهایی در آن میشود.
▪ گَنْجْپِراک: همان زیرپوش است.
▪ پاگ: پارچهای است به طول دو متر که غالباً پیرمردان آن را دور سر خود میپیچند.
▪ دستمال: معمولاً سفیدرنگ و از پاگ کوچکتر است و اغلب پیرمردان آن را دور سر خود میپیچند.
▪ لانکی یا چادر: همان پارچه پاگ است ولی جوانان به جای پاگ آن را روی شانه خود میاندازند و در هنگام نماز خواندن، سر خود را با آن میپوشانند و در هنگام نشستن و گپ زدن، آن را دور کمر و پاهایشان میبندند که در اصطلاح محلی به آن کمَرزانی و به شوخی صندلی بلوچی میگویند.
▪ کلاه: بر دو نوع است یا ساده است که از پارچه درست شده است و در هنگام نماز بر سر میگذارند و یا کلاکلی است که از پوست بّره درست شده است.
▪ کوش: در گذشته از برگ درخت داز نوعی کفش بنام سِواس درست میکردند ولی در حال حاضر تعداد اندکی خصوصاً عشایر از سواس استفاده میکنند و اکثراً از کفشهای ایرانی و خارجی که از طریق دریای عمان به بنادر ایرانی وارد میشود، میپوشند.
ب) پوشاک زنان
▪ پیراهن یا پشک: از انواع پارچههای رنگارنگ که سرآستین و جیب (پندول) و گریبان آن سوزندوزی شده است.
▪ شلوار: شلوار گشاد است که در نزدیک دمپا یا پاچه تنگ میشود، دمپای آن نیز سوزن دوزی شده است.
▪ سریگ: چادر بلند و نازکی است که کنارههای آن را قلابدوزی میکنند و معمولاً به رنگهای مختلف یافت میشود.
▪ کوش: در حال حاضر زنان بلوچ از انواع کفشهای ایرانی و خارجی میپوشند ولی به طور محدود زنان عشایر از نوعی سواس مخصوص نیز استفاده میکنند.
▪ زیورآلات زنان:
ـ انواع گوشوارهها: دُرّ ـ والی ـ نالوک ـ چُلُمب ـ جُمکه ـ بادی و….
ـ کید: از طلا ساخته میشود که در موی سر فرو میکنند و به طرف دو گوش پایین میآید و دُرّ را نگه میدارد.
ـ چَلاّ: همان انگشتری است که در اصطلاح محلی مُندریک نامیده میشود.
ـ کَپَکوَ: نیمکرههایی از طلا است که بر قطعهای از پارچه میدوزند و به گردن میبندند و با دانههای فیروزه و یاقوت آن را تزئین میکنند.
ـ پادیگ: مچ بند نقرهای یا طلایی است که به مچ پا میبندند و در هنگام راه رفتن صدا میدهد معمولاً نوکرها از آن استفاده میکنند و در موقع رقص صدایی هماهنگ با صدای دهل ایجاد میکنند.
ـ پولّوک: از طلا درست میشود که آن را در سوراخ بینی نصب میکنند.
ـ پلوه: به شکل بیضی از طلا و فیروزه ساخته میشود و زنان آن را در سوراخ غضروف بینی قرار میدهند.
ـ سنجاق (تاسِنی): از طلا ساخته میشود به صورت نیمهدایرهای است که روی آن یاقوت یا فیروزه کار گذاشتهاند و در لباس زنان بلوچ بجای دکمه به کار میرود.
ـ سایر زیورآلات: عبارتند از: لَرزوک ـ تک ـ نالوک ـ مهرگ ـ فیروزک ـ مودی و…..
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ه
]
ارسال دیدگاه