کشاورزان نیازمند حمایت بیشتر مسئولان در عرصه تولید هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از نسیم خنداب؛ سال های زیادی از جشن خودکفایی گندم نمی گذرد اما صرف نظر از خودکفایی گندم که در همان سال های اول مختومه شد آمار هایی که در یکی دو سال اخیر درباره واردات گندم منتشر می شود حیرت آور است. واردات سال گذشته حدود  7.2 میلیون تن گندم بود.

چه عاملی سبب شده است که ما دچار این مشکل شویم. البته پاسخ روشن است. وقتی دولت افزایش قیمت محصولات کشاورزی را به طور متوسط 20 % اعلام می کند و کالای استراتژیکی مثل گندم را فقط با افزایش 10% یعنی 1155 تومان اعلام می کند در نتیجه کشاورز ما دیگر رغبت به کاشت گندم ندارد و این یعنی ما استراتژیک ترین محصول را باید وارد کنیم و آن وقت باید دعا کنیم که کشورهای دیگر تصمیم نگیرند گندم را تحریم کنند، چون در آن صورت مشکل ما صد چندان می شود.

البته فقط این نیست، وقتی در کشوری کم اهمیت ترین چیز کشاورزی باشد چنین نتایجی طبیعی است، وقتی به کشاورزی ما و افراد مرتبط با آن توجهی نمی شود، وقتی به علوم پایه و تحقیقات در کشاورزی اهمیت داده نمی شود، وقتی نگاه ها به کشاورزی یک نگاه سطحی و با تحقیر است، وقتی دانشجویان ما در دانشکده های کشاورزی صرفاً مباحث تئوریک می خوانند و به طور عملی کشاورزی را آموزش نمی بینند و هزاران دلیل دیگر آن وقت چنین نتایجی در کشاورزی دیگر تعجب برانگیز نخواهد بود.
 به طور کلی بحث غذا باید مهم ترین مساله برای یک کشور باشد، اما فعلاً مهم ترین چیز توافق با کشور های دیگر و به اصطلاح دوستی با دنیاست.کاش کمی دید مسئولین عوض می شد، کاش می فهمیدند که دشمنان ما همان کسانی که دست دوستی  مکارانه خود را به سمت ما دراز می کنند دنبال نقاط ضعف ما هستند تا از آن طریق به ما ضربه بزنند، خواه تحریم صنایع و کارخانه جات ما باشد خواه تحریم غذایی و دارو.
به هر حال ما باید متوجه این نکته باشیم که اگر کشاورزی را دست کم بگیریم و به آن اهمیتی ندهیم ضرباتی که دشمن از این طریق می تواند به ما بزند چندین برابر صدماتی است که از طریق تحریم صنایع و کارخانه جات می تواند به ما بزند. کاش مسولین ما بیشتر به این موارد توجه داشته باشند.                

با یک بررسی اجمالی متوجه خواهید شد که در سال پیش رو برای هر هکتار گندم کلیه ی هزینه ی مربوط بدان 650 هزار تومان افزایش داشته است که با این افزایش نرخ تضمینی گندم فقط 300 هزار تومان از این هزینه تحت پوشش قرار میگیرد. به عبارت دیگر یعنی آنکه نه تنها در سال جاری برای کشاورز ما افزایش درآمدی و سودی وجود ندارد، بلکه کشاورز ایرانی نسبت به سال گذشته باید 350 هزار تومان نیز از جیب خودش به وسطه نالایقی مدیران ارشد وزارت کشاورزی برای این کشور هزینه بدهد. امروز بیایید ببینیم جهاد واقعی در این سرزمین به دست چه کسی صورت می گیرد؟ دولت مردانی که پشت میز نشسته و قیمت گذاری می کنند و یا کشاورزی که برای اقتدار مملکت خود ، برای تولید گندم از جیب خود خسارت می دهد و با دست پینه بسته خود جانانه پای این انقلاب و آرمان های آن ایستاده است .

متاسفانه می بینید که مشکل وزارت جهادکشاورزی فقط این نیست که نمی تواند کشاورزی ایران را به جایگاه واقعی خود نزدیک کند و در برخی موارد امید کشاورزان را نا امید می کند. اگر به صورت علمی  بخواهیم به قیمت گذاری بپردازیم باید بدانیم که طبق اعلام بانک مرکزی نرخ تورم غلات به میزان 54 درصد است و بنا به قانون مصوب کشور افزایش قیمت باید به همین میزان تورم صورت بگیرد باز آیا ما شاهد این افزایش هستیم؟

امید محترمی – دانشجوی مهندسی آب دانشگاه اراک