تیغ غفلت، خیانت و کم کاری بر پیکر پتروشیمی گلستان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گلستان ما، پتروشیمی گلستان در سفر اول ریاست جمهوری وقت ایران در سال ۸۵ به گلستان مصوب و تایید شد و علاوه بر پیامد های احتمالی اقتصادی مثبت ، پیامدهای اجتماعی نظیر شور و نشاط مردم از رونق گرفتن و تحول منطقه ، اشتغالزایی و امید به یک زندگی بهتر برای تک تک شهروندان گلستانی را در پی داشت.

در نتیجه همین رویداد نزدیک به 100 هزار نفر از مردم گرگان و استان گلستان با گرفتن وام و فروختن طلای زن و بچه و قرض و ...  سهام پتروشیمی را خریداری و بالغ بر 28 میلیارد تومان پول جمع شد تا برای اولین بار گلستان یک کار بزرگ و دسته جمعی را شروع کند.

این طرح در زمان دولت احمدی نژاد در حال ایجاد ساختار و سازمان اداری و تشکیلات بود که دولت روحانی روی کار آمد ، دولتی که نه تنها رنگ و بوی دولت گذشته را نداشت بلکه با طرح های بزرگ آن نظیر مسکن مهر ، سهام عدالت ، یارانه و در مقیاس کوچکتر پتروشیمی گلستان به مقام مقابله برخاست .

حسن صادقلو نخستین استاندار گلستان در دولت تدبیر و امید را می توان از جمله افرادی دانست که سرسختانه در مقال پتروشیمی گلستان ایستاد و بارها عنوان کرد که حرف پتروشیمی را پیش من نزنید ، اینگونه بود که در دوران چهارساله استانداری حسن صادقلو پرونده پتروشیمی گلستان کاملا بایگانی شد.

بعد از او مناف هاشمی آمد ، یکی از مهمترین کارهایی که استاندار بهشهری گلستان  در دستور کار قرار داد بحث پتروشیمی گلستان بود اما سوال مهم و البته بی پاسخ این بود : مگر چه فرقی بین دو استاندار یک دولت وجود دارد که یکی می میراند و یکی زنده می کند؟

سیل سهم‌خواهی های درون دولت(جهانگیری و تیم کرمان) و البته اشتباه تاکتیکی مناف هاشمی و غیبتش در زمان سیل ، او را با خود برد تا حق شناس رشتی استاندار گلستان شود ، او هم فعلا تصمیم خاصی در خصوص پتروشیمی گلستان ندارد تا این پروژه بزرگ ۱۵ سال بعد از تصویب همچنان به چند تا میله گرد و آهن و یک انباری در جاده آق قلا ختم شود .

نکته جالب توجیه کودکانه حسن صادقلو استاندار وقت گلستان بود که می گفت پتروشیمی توجیه ندارد و یک صنعت گران محسوب می‌شود و‌منابع کشور در حال حاضر کم است و نمی توان اعتبار جذب کرد ، همه این دلایل را کنار هم بگذاریم پس چرا صنایع پتروشیمی اندیمشک اسفندماه ۹۷ با اعتباری بالغ بر ۳۸۸ میلیون دلار کلنگ زنی شد ، چطور برای آنها می صرفد و منابع وجود دارد  اما برای گلستانیها توجیه ندارد ، چرا در سال 92 لردگان و زنجان صاحب صنعت پتروشیمی شدند اما گلستان نه !

از شبه خیانت استاندار وقت که بگذریم ، غفلت نمایندگان استان گلستان هم بخشیدنی نیست ، عدم همدلی و انسجام در نمایندگان استان و دنبال انتصاب اقوام و آشنایان خود بودن و ترجیح منافع شخصی به منافع استان باعث شد تا نمایندگان مردم در بهارستان نیز از پتروشیمی غفلت کنند .

شاید توقع از امثال اسدالله قره خانی نماینده علی آباد و عضو کمیسیون انرژی بیش از بقیه باشد که چرا در این کمیسیون مهم و جایگاه سخنگویی و ارتباط خوبی که با زنگنه وزیر نفت داشت و چندین سفر خارجی با او رفت ،  قدمی برای پتروشیمی گلستان بر نداشت.

آیا چون پتروشیمی در محدوده حوزه انتخابیه علی آباد کتول نبود ، این نماینده نباید برای اجرایی شدن آن پیگیری می کرد؟

این روزها که نشست های محفلی کاندیداهای احتمالی مجلس برگزار می شود باز هم بحث پتروشیمی نقل مجالس است ، برخی از این کاندیداها که رقمی در استان و کشور محسوب نمی شوند از این پروژه بیشتر استفاده ابزاری می کنند و به مردم امید واهی می دهند در حالیکه می دانند هیچ کاری نمی توانند بکنند.

انتخابات آینده باید به مردم بیاموزد که در انتخابشان تخصصی و با نگاه کارشناسانه فکر کنند ، اگر مشکل پتروشیمی دارند فردی را به مجلس بفرستند که در حوزه نفت و گاز کار کرده و عملگرایی و مردم داری اش ثابت شده باشد نه اینکه کارشناس الهیات را به کمیسیون نفت و انرژی بفرستیم که نتیجه اش این بشود.

یادداشت: جواد عموزاد

انتهای پیام /