به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، کشتی طی چند دهه اخیر از یک ورزش جذاب و پر افت و خیز به ورزشی کم تحرک و کسل کننده تبدیل شده است. این وضعیت موجب شد راهکارهای گوناگونی برای خروج این ورزش از بن بست کم تحرکی و انفعال ارائه شود که کاهش اوزان کشتی در مسابقات تیمی، تغییر وزن ها و تغییر زمان مسابقات از آن جمله است.
اما باید اذعان کرد این راهکارها تاکنون نتوانسته است گره عدم جذابیت روزافزون کشتی را باز کند و زنگ خطر این مساله وقتی به صدا درآمد که مسئولان کمیته بین المللی المپیک اعلام کردند طرحی برای حذف کشتی از مسابقات المپیک در دست بررسی دارند.
درحال حاضر کشورهای صاحب کشتی در دنیا از جمله ایران ، آمریکا و روسیه کمپینی برای حمایت از کشتی تاسیس کرده اند و تلاش هایی برای حفظ کشتی در رقابت های المپیک آغاز شده است. اما نکته ای که از نظر دور مانده این است که جدا از اتحاد کشورهای صاحب کشتی و افزایش لابی و مذاکرات و حرکت های رسانه ای برای تقویت وجه کشتی در دیدگاه مسئولان و تصمیم گیران کمیته ملی المپیک، باید برای افزایش جذابیت مسابقات کشتی فکری شود. روش های دفاعی که طی سال های اخیر هم در کشتی آزاد و هم در کشتی فرنگی باب شده بیشترین صدمه را به این ورزش کهن رسانده و اکنون زمان آن رسیده است که برای افزایش روش های تهاجمی آموزش ها و اقدامات حمایتی پردامنه ای تدارک دیده شود.
اگر برای افزایش روش های تهاجمی تنها به تغییر قوانین مقررات کشتی اکتفا کنیم، نتیجه لازم به دست نخواهد آمد. به نظر می رسد در کشور ما که مهد کشتی جهان است باید در سطح مربیان پایه اقدامات آموزشی در دستور کار قرار گیرد تا کشتی گیران از همان دوران نونهالی جنگندگی و تهاجم را در وجود خود نهادینه کنند.
ایجاد یک تحول فنی در سطح کشتی گیران پایه اقدامی است که باید تمام اهالی ورزش اول کشور برای نجات کشتی از آفت عدم جذابیت به آن اهتمام داشته باشند.
,
,
,
,
مجتبی کاوه
, مجتبی کاوه,,
انتهای پیام/ش
, انتهای پیام/ش]
ارسال دیدگاه