یادداشت؛
انقلابی و انقلابیگری در اندیشه های مقام معظم رهبری
حدود چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی می گذرد، انقلابی که با عنایت الهی، رهبری هوشمندانه و پشتوانه مردمی پیروز شد و همچنان با همان ویژگی ها و تازگی ها و طراوت برخوردار است و بر محمل اهداف و آرمانهایی استوار است که بعد ۴۱ سال از پیروزی آن همچنان استمرار دارد. و فریاد انقلابی بودن و روحیه انقلابگری و ولایتمداری در وجود ملت می خروشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سپاس،حدود چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی می گذرد، انقلابی که با عنایت الهی، رهبری هوشمندانه و پشتوانه مردمی پیروز شد و همچنان با همان ویژگی ها و تازگی ها و طراوت برخوردار است و بر محمل اهداف و آرمانهایی استوار است که بعد ۴۱ سال از پیروزی آن همچنان استمرار دارد. و فریاد انقلابی بودن و روحیه انقلابگری و ولایتمداری در وجود ملت می خروشد.
مفهوم انقلاب و انقلابی بودن، مفهومی است که امروز بهتر از دیروز فهمیده می شود، امروز جوان ها به دلیل نیاز مبرمی که به این مفهوم احساس می کنند، بیشتر با آن ارتباط برقرار می کنند. مقام معظم رهبری در این باره می فرماید: جوان انقلابی را باید گرامی داشت، باید به روحیّۀ انقلابیگری تشویق کرد؛ این روحیّه است که کشور را حفظ میکند.
موضوع انقلابی و انقلابیگری موضوع جدیدی نیست، که بخواهد تازه رویده شده باشد. این موضوع مشخصاً آن اهدافی است که همه برای آن انقلاب کردند؛ بعد از گذشته سالها از پیروزی انقلاب اسلامی، در عصر زعامت ولی امر مسلمین جهان حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای در راستای تقویت آن، به صورت گفتمان مطرح شد.
معظم له در ۱۹ دی ۱۳۹۴ در دیدار جمعی از مردم قم در حسینیه امام خمینی (ره) که به مناسبت گرامی داشت سالروز قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶ برگزار شد، بر اهمیت شناسایی دقیق شاخص های انقلابی گری و ترویج آن به شکل گفتمان فراگیر در جامعه تاکید کردند، چراکه این نوع شناخت، یکی از راه های ماندگاری و شرط دستیابی به اهداف انقلاب اسلامی است.
وی در سخنرانیهای مختلف خود «گفتمان انقلابیگری» را به عنوان اصلیترین راهبرد مقابله با آفات و چالشهای نظام اسلامی مطرح کردند. در حقیقت رهبر فرزانه از طریق دعوت به تبیین و شفافسازی مرزهای انقلاب، به دنبال حراست از این مرزها در مقابل نفوذ نرم دشمنان و جلوگیری از تحریفگری عناصر و جریانهای جامانده از حرکت انقلاب هستند.
ایشان در مراسم بیست و هفتمین سالگرد امام خمینی رحمهالله فرمودند: «انقلاب مال همه است، انقلاب یک شط جاری است… و همه میتوانند انقلابی باشند… همه انقلابی باشند تا بتوانیم این راه دستیابی به اهداف انقلاب را با موفقیت پیش برویم.»
ایشان شاخصه های را برای انقلابی گری، انقلابی بودن و انقلابی ماندن در مراسمات مختلف مطرح کرده اند که در این نوشتار ما به پنج نوع از این شاخصه اشاره و به توضیح و شرح آن می پردازیم:
اول: پایبندی به مبانی و ارزشهای اساسی اسلام و انقلاب.
سرچشمه ارزشهای انقلاب اسلامی، دین مبین اسلام است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ارزشهای جامعه نیز دگرگون شد و تعلیم و تربیت الهی و توجه به معنویات و فضائل انسانی، جایگاهی ارزشمند یافت. هدف انقلاب اسلامی تلاش برای دگرگونی ارزشها به سوی نظام اخلاقی بوده است. یکی از مهمترین راههای حفظ و تداوم انقلاب و دورماندن از رکود این حرکت اجتماعی و فرهنگی، فهم و درک عمیق ارزشها، بنیادهای انقلاب و انتقال آن به نسلهای آینده است. همچنین برای بقای جامعه و بروز رفتارهای انسانی نیاز به اقامه ارزشها در جامعه است؛ زیرا بدون انطباق رفتارها با ارزشها، جامعه قدرت ادامه حیات ندارد؛ قوام هر جامعهای به ارزشهای آن جامعه بستگی دارد.
نادیده گرفتن ارزشها، پیامدهای ناگواری درپی خواهد داشت، به ویژه وقتی این ارزشها الهی باشد که در این صورت، با نادیده گرفتن آن، نه تنها امنیت مادی، بلکه امکان بروز رفتار معنوی از میان میرود و در نتیجه ظهور کمالات انسانی نیز به خطر میافتد. انقلاب ایران نیز ارزشهای اصیلی است که مبتنی بر آن است و دوام و قوام آن وابسته به این ارزشها میباشد، لذا این یک فرض و وظیفه است که در راستای شناخت ارزشهای انقلاب اسلامی و معرفی و بسط آنها در جامعه به ویژه میان نسل جوان وظیفهای واجب است. در این راه باید از ابزارهای مناسب و با کارایی بالا، بهره گرفت و از امکانات موجود بیشترین استفاده را کرد.
دوم: هدفگیری آرمانهای انقلاب و همت بلند برای رسیدن به آنها.
هدفگیری آرمانهای انقلاب اسلامی ایران و همت بلند برای رسیدن به آنها یک اصل بنیادین برای کارآمد نشان دادن نظام سیاسی حاکم بر عرصه کشور اسلامی و ام القرای جهان اسلام میباشد که ضرورت استفاده و مدیریت نیروهای مومن به انقلاب و دلسوز به نظام و کشور با رعایت اصل عقلانیت و خرد جمعی و اعتقاد و باور به نقش بیبدیل مردم امکان پذیر است. گذر عمر ۴۱ ساله از درخت تنومند انقلاب که بادهای گزنده و سوزنده و طوفانهای سختی را تحمل کرده در عین حال خطرات، آسیبها و ناهنجاریهای مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بر شاخههایی بر این درخت وارد آمده که نیازمند شناخت عوامل ناهنجاری و برطرف کردن آنهاست. بالندگی، نشاط، عزت و اقتدار تداوم انقلاب در سایه انسجام و وحدت ملی و جهتگیری انقلاب بر مسیر اسلامیت است که اجرائی و عملیاتی کردن اهداف و آرمان اولیهاش توسط حکومت است.
سوم: پایبندی به استقلال ملی و آزادی اجتماعی کشور.
استقلال ملّی به معنی آزادی ملّت و حکومت از تحمیل و زورگویی قدرتهای سلطه گر جهان است. و آزادی اجتماعی به معنای حقّ تصمیم گیری و عمل کردن و اندیشیدن برای همۀ افراد جامعه است؛ و این هر دو از جملۀ ارزشهای اسلامی اند و این هر دو عطیّۀ الهی به انسانهایند و هیچ کدام تفضّل حکومتها به مردم نیستند. حکومتها موظّف به تأمین این دو اند. منزلت آزادی و استقلال را کسانی بیشتر میدانند که برای آن جنگیده اند. ملّت ایران با جهاد چهل سالۀ خود از جملۀ آنها است. استقلال و آزادی کنونی ایران اسلامی، دستاورد، بلکه خون آوردِ صدها هزار انسان والا و شجاع و فداکار است؛ غالباً جوان، ولی همه در رتبه های رفیع انسانیّت. این ثمر شجرۀ طیّبۀ انقلاب را با تأویل و توجیه های ساده لوحانه و بعضاً مغرضانه، نمیتوان در خطر قرار داد. همه مخصوصاً دولت جمهوری اسلامی موظّف به حراست از آن با همۀ وجودند. بدیهی است که «استقلال» نباید به معنی زندانی کردن سیاست و اقتصاد کشور در میان مرزهای خود، و «آزادی» نباید در تقابل با اخلاق و قانون و ارزشهای الهی و حقوق عمومی تعریف شود.
چهارم: حساسیت در برابر دشمن و نقشه دشمن و عدم تبعیت از آن.
مقام معظم رهبری می فرماید: این شاخص چهارم که البته باید دشمن را شناخت، نقشه او را فهمید و از تبعیت دشمن سر باز زد این شاخص چهارم که عدم تبعیت را عرض کردیم قرآن جهاد کبیر نام نهاده است.
پنجم: تقوای دینی و سیاسی.
تقوا از مهمترین شاخصهای تربیت دینی است که در معارف ناب اسلامی بسیار به آن سفارش شده است. بنا بر همین ارزش و جایگاه، بزرگان اخلاقی و پیشروان تعلیم و تربیت اسلامی نیز به مسئله تقوا بیش از هر چیز توجه می کنند. تقوا یعنی از اموری که مورد رضایت خدا نیست اجتناب کنیم. به دلیل گستردگی دین، تقوا را می توان به تمام امور مرتبط با آن نسبت داد، بنابراین تقوا در فرهنگ، اخلاق، اجتماع، سیاست، اقتصاد و مباحث دیگر معنا پیدا می کند. رعایت مجموعه تقوا در همه شؤون زندگی برای دست یابی به جامعه متقی را ضروری است.
اگر جامعه ای تنها تقوای عبادی داشته باشد ولی در بخش های دیگر تقوا را رعایت نکند، نمی توان آن را جامعه متقی دانست. تقوای سیاسی بستر تقواهای دیگر است؛ و پیچیده ترین و سخت ترین نوع تقوا است. تقوای سیاسی یعنی داشتن ورع در مسایل اجتماعی و سیاسی به عبارت دیگر یعنی سیاستی که برخاسته از خوف خداوند است؛ کسی که خوف از خدا ندارد و تنها به فکر جاه و مقام است تقوای سیاسی ندارد. اگر کسی تقوای سیاسی نداشته باشد با تقوای عبادی، تقوای اخلاقی و سایر تقواها راه به جایی نمی برد.
لازمه تقوای سیاسی این است که نگاه و وظایف سیاسی بر اساس دین تعریف و شناخته شود تا انسان به بیراهه کشیده نشود. تقوای دینی و سیاسی عامل ایستادگی در برابر نابسامانیهای جامعه است.
یاداشت: مصطفی مرهونی
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه