مجتمعع 288 واحدی فرهنگیان آببک:
واحدهای مسکونی فرهنگیان آبیک از حداقل امکانات لازم برخوردار نیست
احداث پروژه ۲۸۸ واحدی فرهنگیان شهرستان آبیک در استان قزوین از امکانات اولیه برخوردار نیست و ساکنان این واحدها تقاضای توجه مسئولان به این واحدها را دارند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا نگاه آبیک، در سال ۸۵ برای احداث پروژه ۲۸۸ واحدی فرهنگیان شهرستان آبیک، ۱۰ هزار متر مربع زمین از سوی اداره کل مسکن و شهرسازی (مسکن و شهرسازی سابق) استان قزوین اختصاص داده شد که مقرر شد این پروژه در قالب اجاره به شرط تملیک احداث شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, نگاه آبیک,
همچنین مقرر شد، بهای زمین به اداره مسکن و شهرسازی استان قزوین پرداخت شده تا سند ۲۸۸ واحد مسکونی از سوی این اداره کل به فرهنگیان آبیک صادر شود.
بر اساس این گزارش، عملیات اجرایی پروژه ۲۸۸ واحدی فرهنگیان آبیک از اواخر اسفند ماه سال ۸۶ آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.
مشکلات و نبود امکانات اولیه برای زندگی در این پروژه به قدری زیاد شده است که مردم دیگر توان تحمل آن ها را ندارند و هیچ ارگانی به آن ها پاسخگو نیست و دیگر نمی دانند، دست به دامان چه کسی بشوند.
یکی از خانم های این واحدهای مسکونی در مصاحبه ایی با خبرنگار نگاه آبیک، اظهار داشت: من به همراه خانواده ام مدت یک سال است که در این جا ساکن شده ایم و از داشتن حداقل امکانات برای زندگی محروم هستیم، برق نداریم، گاز نداریم و برق را به صورت موقت از مدرسه امام علی (ع) که در نزدیکی این واحدها است، کشیده اند که هر لحظه امکان این را دارد که قطع شود، چون آب هم با پمپ کار می کند و وقتی برق نباشد، پمپ هم کار نمی کند و ما دیگر آب نیز نداریم.
این خانم خانه دار اضافه کرد: به خدا من یک نوزاد در خانه دارم و به خاطر سردی هوا، او همیشه مریض است، علاوه بر این نوزاد ما یک کودک محصل نیز در خانه داریم، با توجه به سردی هوا و کوتاه شدن روزها تا دخترم می آید که درس بخواند هوا تاریک شده و بشتر اوقات ما برق نداریم و فرزندم مجبور است با نورهای ضعیف و غیر استاندارد درس بخواند؛ این نور به چشم های دخترم خیلی فشار می آورد. دختر من هم حق درس خواندن دارد، چرا باید به چوب ما بسوزد.
خانمی دیگر که مشکلات بر وی بسیار فشار آورده بود، با حالتی آشفته و پرخاشگر اظهار داشت: مگر ما جزء شهروندان آبیک نیستیم، به خدا ما هم حق زندگی داریم، ما مثلا قشر فرهنگی این شهر هستیم، چرا باید این قدر عذاب بکشیم. همسر من به خدا بیمار است و تازه جراحی کرده است و احتیاج به یک جای گرم و آرام دارد، من نمی توانم درد همسرم را تحمل کنم، کودکانم هفته ایی یک بار بیشتر نمی توانند در خانه به حمام بروند و برای حمام رفتن ما مجبور هستیم به خانه دوستان و فامیل برویم، کاش شما لحظه ایی خودتان را به جای ما می گذاشتید.
وی گفت: ما پیش هر اداره ای می رویم، امروز و فردا می کنند و ما را به بهانه های مختلف به حال خودمان رها می کنند و من حتی به همراه ۲۰ نفر از ساکنین این واحدها به اداره برق مراجعه کردیم، مسئولان آن جا گفتند، پول شما واریز شده است و کنتر نداریم و سعی می کنیم تا آخر امروز بیاییم و کارهای شما را انجام بدهیم. درزهای کف حمام آنقدر زیاد است، که آب به حمام طبقه پایین می ریزد و ما مجبور هستیم وسایل داخل حمام را بیرون حمام بگذاریم تا آب از بالا بر روی آن نریزد.
یکی از آقایان ساکن این واحدها با اشاره به واریز پول به حساب اداره برق به مدت یک ماه اظهار داشت: الان یک ماه است که پول را هیئت مدیره به حساب اداره برق وایز کرده اند و قرار بود تا دوشنبه هفته گذشته کنتر ها را بیاورند برق ما وصل شود، اما با گذشته یک هفته از مأموران اداره برق هیچ خبری نیست و آب هم که با موتور به طبقات بالا پمپاژ می شود، وقتی برق قطع باشد، آب هم نداریم؛ ما باید بدون آن زندگی کنیم.
مرد ساکن این ساختمان های فرهنگیان با اشاره به این که برق این واحدها از هنرستان امام علی (ع) که در نزدیکی این واحدها است تأمین می شود؛ اظهار داشت: مدیر مدرسه هر وقت که بخواهد برق را قطع می کند و می گوید: فشار مصرفی شما زیاد است و برق مدرسه کشش ندارد و خودش قطع می شود.
یکی از خانم های فرهنگی ساکن این واحدها با دیدن خبرنگار نگاه آبیک سریع خود را به او رساند و گفت: تو رو به خدا کاری برای ما بکنید ما دستمان به جایی نمی رسد هیچ مسئولی پاسخگوی مشکلات ما نیست، مگر این مسئولین نیامده اند که مشکل ما شهروندان آبیک را برطرف کنند؛ اگر ما جزء شهروندان آبیک به حساب نمی آیم بدانیم!
وی افزود: من مدت یک سال است که در اینجا زندگی می کنم، نه آب داریم، نه برق و نه گاز، برای گرمایش خانه و پخت و پز، مجبور هستیم یا از نفت و یا کپسول های گاز استفاه کنیم. هر لحظه امکان بروز یک حادثه در این واحدها وجود دارد.
وی با اشاره به پاسخگو نبودن هیچ ارگانی نسبت به این مسئله گفت: من همراه با خانواده و چندی از ساکنین این جا به ادارات رفته ایم و هیچ پاسخی نگرفته ایم، حتی به فرماندار چندین بار زنگ زده ایم و حضوری رفته ایم؛ فرماندار خیلی راحت گفت: به من ربطی نداره، اداره ها مشکلی ندارند و شما باید با هیئت مدیره و پیمانکارتان صحبت کنید، تا مشکلتان را بر طرف کند.
چند نفر از ساکنین که از خود هیئت مدیره ناراضی بودند، گفتند: ما از هیئت مدیره ناراضی هستیم چرا آن ها در قالب طررح پکیج و قوانیین مربوط به آن در بند ۵ مبنی بر رضایت ما از هیئت مدیره و نداشتن هیچ گونه شکایتی، در این بند آورنده اند و ما باید آن را امضاء کنیم.
وی گفت: آن ها از هر کدام از ما یک سفته ۱۱ میلیونی خواسته اند، آن ها از پول تعاوی مسکن بابت سفته ۳ میلیاردی به سازمان مسکن و شهرسازی استان قزوین داده اند و دوباره از ما می خواهند که با پول خودمان بدهیم و دوباره به مبلغ ۱۱ میلون تومان به آن ها سفته بدهیم که آن ها جای سفته هایی که خودشان امضاء کرده اند، بگذارند. حالا ما چرا باید دوبار پول سفته ها را بدهیم.
پولادرأی مدیر عامل مجموعه فرهنگیان در مصاحبه ایی در خصوص مشکلات این ساکنین اظهار داشت: دو هفته پیش من شخصاً اداره برق پیش آقای ابراهیمی رفتم و آن ها گفتند: آخر این هفته می آییم وصل می کنیم، آخر هفته شد و بازآن ها به اول هفته بعد موکول کردند از اول هفته به آخر هفته که همچنان این روند ادامه دارد.
مدیرعامل مجموعه فرهنگیان ادامه داد: من و دو تا از همکارانم برای این که کار این ساکنین حل بشود و سازمان مسکن و شهرسازی نامه بدهد، از ول تعاونی سفته هایی به ارزش ۳ میلیارد تومان تهیه کردیم و با امضای خودمان به مسکن و شهرسازی به عنوان ضمانت دادیم و حالا حتی ممنوع الخروج شده ایم و حتی نمی توانیم برای زیارت خانه خدا برویم.
یکی از ساکنین در همین حین گفت: ما این خانه ها را با ۱۲ میلیون تومان با وام بانکی خریداری کردیم، الان به خاطر دیرکرد شما در زمان تحویل ما باید مبلغ ۲۸ میلون تومان به جای ۲۵ میلیون تومان به بانک پول برگردانیم. من با ۵۵ میلون تومان سفته ۲۵ میلون تعهد حقوقی و حالا هم ۱۱ میلیون سفته، با ۹۱ میلیون تومان می توانستم یک خانه خوب خریداری کنم. این بود مسکن ارزان این بود وعده های شما!
یکی از خانم های خانه دار با ناراحتی فراوان گفت: شیب لوله های فاضلاب آنقدر کج است که آب دستشویی به طبقه اول باز می گردد و واحدهایی که خالی است و نمی شورند، فاضلاب در آن جا جمع می شود و در نهایت خش می شود و بوی بسیار تهوع آور در ساختمان پیچیده است و من از شدت بو سر درد می گیرم.
وی ادامه داد: آسانسورها کار نمی کنند، من باید از طبقه پنجم هر روز از پله ها به پایین می آیم، نه پله ها نرده دارد و نه هیچ چیز دیگر و هر لحظه امکان دارد فرزندانم از بالای پله ها به پایین پرت بشوند. چه کسی پاسخ گو است وقتی اتفاقی برای کودکان من چه کسی جوابگوی آن خواهد بود؟ حتما باید کسی در این جا بمیرد که مسئولین به فکر بیفتند. من از مسئولین عاجزانه خواهش دارم به کودکان من رحم بکنند، آخر ما هم جزء شهروندان آبیک به حساب می آییم و حق داریم از اولی ترین امکانات رفاهی استفاده کنیم.
یکی از آقایان با اشاره به نو نبودن وسایل کاربردی در این واحدها اظهار داشت: وسایل کاربردی در این مجتمع ها حتی دسته دوم هم نیستند و بسیاری از آن ها فرسوده هستند. دیوارهای خانه ها نم داده است، با این که هنوز یک سال نیست که ما ساکن شده ایم و من کلی هزینه کرده ام و خانه را رنگ زده ام، دیوارها همه نم کشیده و ترک برداشته است، سرویس های داخلی هم خودمان دوباره عوض کرده ایم، سرویس بهداشتی هنوز یک ماه نشده بود که خراب شد، کابینت های آشپزخانه را هم خودمان با هزینه های شخصی زده ایم.
یکی دیگر از ساکنین با اشاره به کم کاری پیمانکاران اظهار داشت: پیمانکاران هیچ جوابی دربه ما نمی دهند وقتی می پرسیم که چرا سیم کشی برق درست نیست، چرا درها برای چارچوب در کوچک هستند و خیلی سوالات دیگر تنها به ما می گویند ما همین را ساخته ایم و بقیه را باید شما خودتان بسازید.
بعد از گذشت ساعت ۶ و تاریک شدن هوا تاریکی مطلقی همه جا را فرا گرفت و ساکنین مجبور هستند در این تاریکی زندگی کنند …
بعد از حل نشدن مشکلات مسکن مهر بی جواب ماندن سوالات ساکنین آن جا اکنون نیز نوبت ساکنین فرهنگیان است، که باید سوالاتشان بی پاسخ بماند. مسئولین امیدوارم پاسخگوی ساکنین مجموعه های ۲۸۸ واحدی فرهنگیان باشند، زیرا فرهنگیان بر روی نسل ها و آینده سازان ما کار می کنند، پس باید به این قشر اهمیت و توجه بیشتری بکنیم.
انتهای پیام/
, 
, همچنین مقرر شد، بهای زمین به اداره مسکن و شهرسازی استان قزوین پرداخت شده تا سند ۲۸۸ واحد مسکونی از سوی این اداره کل به فرهنگیان آبیک صادر شود.
,بر اساس این گزارش، عملیات اجرایی پروژه ۲۸۸ واحدی فرهنگیان آبیک از اواخر اسفند ماه سال ۸۶ آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.
,
, مشکلات و نبود امکانات اولیه برای زندگی در این پروژه به قدری زیاد شده است که مردم دیگر توان تحمل آن ها را ندارند و هیچ ارگانی به آن ها پاسخگو نیست و دیگر نمی دانند، دست به دامان چه کسی بشوند.
,یکی از خانم های این واحدهای مسکونی در مصاحبه ایی با خبرنگار نگاه آبیک، اظهار داشت: من به همراه خانواده ام مدت یک سال است که در این جا ساکن شده ایم و از داشتن حداقل امکانات برای زندگی محروم هستیم، برق نداریم، گاز نداریم و برق را به صورت موقت از مدرسه امام علی (ع) که در نزدیکی این واحدها است، کشیده اند که هر لحظه امکان این را دارد که قطع شود، چون آب هم با پمپ کار می کند و وقتی برق نباشد، پمپ هم کار نمی کند و ما دیگر آب نیز نداریم.
,این خانم خانه دار اضافه کرد: به خدا من یک نوزاد در خانه دارم و به خاطر سردی هوا، او همیشه مریض است، علاوه بر این نوزاد ما یک کودک محصل نیز در خانه داریم، با توجه به سردی هوا و کوتاه شدن روزها تا دخترم می آید که درس بخواند هوا تاریک شده و بشتر اوقات ما برق نداریم و فرزندم مجبور است با نورهای ضعیف و غیر استاندارد درس بخواند؛ این نور به چشم های دخترم خیلی فشار می آورد. دختر من هم حق درس خواندن دارد، چرا باید به چوب ما بسوزد.
,خانمی دیگر که مشکلات بر وی بسیار فشار آورده بود، با حالتی آشفته و پرخاشگر اظهار داشت: مگر ما جزء شهروندان آبیک نیستیم، به خدا ما هم حق زندگی داریم، ما مثلا قشر فرهنگی این شهر هستیم، چرا باید این قدر عذاب بکشیم. همسر من به خدا بیمار است و تازه جراحی کرده است و احتیاج به یک جای گرم و آرام دارد، من نمی توانم درد همسرم را تحمل کنم، کودکانم هفته ایی یک بار بیشتر نمی توانند در خانه به حمام بروند و برای حمام رفتن ما مجبور هستیم به خانه دوستان و فامیل برویم، کاش شما لحظه ایی خودتان را به جای ما می گذاشتید.
,وی گفت: ما پیش هر اداره ای می رویم، امروز و فردا می کنند و ما را به بهانه های مختلف به حال خودمان رها می کنند و من حتی به همراه ۲۰ نفر از ساکنین این واحدها به اداره برق مراجعه کردیم، مسئولان آن جا گفتند، پول شما واریز شده است و کنتر نداریم و سعی می کنیم تا آخر امروز بیاییم و کارهای شما را انجام بدهیم. درزهای کف حمام آنقدر زیاد است، که آب به حمام طبقه پایین می ریزد و ما مجبور هستیم وسایل داخل حمام را بیرون حمام بگذاریم تا آب از بالا بر روی آن نریزد.
,
, 
, یکی از آقایان ساکن این واحدها با اشاره به واریز پول به حساب اداره برق به مدت یک ماه اظهار داشت: الان یک ماه است که پول را هیئت مدیره به حساب اداره برق وایز کرده اند و قرار بود تا دوشنبه هفته گذشته کنتر ها را بیاورند برق ما وصل شود، اما با گذشته یک هفته از مأموران اداره برق هیچ خبری نیست و آب هم که با موتور به طبقات بالا پمپاژ می شود، وقتی برق قطع باشد، آب هم نداریم؛ ما باید بدون آن زندگی کنیم.
,مرد ساکن این ساختمان های فرهنگیان با اشاره به این که برق این واحدها از هنرستان امام علی (ع) که در نزدیکی این واحدها است تأمین می شود؛ اظهار داشت: مدیر مدرسه هر وقت که بخواهد برق را قطع می کند و می گوید: فشار مصرفی شما زیاد است و برق مدرسه کشش ندارد و خودش قطع می شود.
,یکی از خانم های فرهنگی ساکن این واحدها با دیدن خبرنگار نگاه آبیک سریع خود را به او رساند و گفت: تو رو به خدا کاری برای ما بکنید ما دستمان به جایی نمی رسد هیچ مسئولی پاسخگوی مشکلات ما نیست، مگر این مسئولین نیامده اند که مشکل ما شهروندان آبیک را برطرف کنند؛ اگر ما جزء شهروندان آبیک به حساب نمی آیم بدانیم!
,
, 
, وی افزود: من مدت یک سال است که در اینجا زندگی می کنم، نه آب داریم، نه برق و نه گاز، برای گرمایش خانه و پخت و پز، مجبور هستیم یا از نفت و یا کپسول های گاز استفاه کنیم. هر لحظه امکان بروز یک حادثه در این واحدها وجود دارد.
,وی با اشاره به پاسخگو نبودن هیچ ارگانی نسبت به این مسئله گفت: من همراه با خانواده و چندی از ساکنین این جا به ادارات رفته ایم و هیچ پاسخی نگرفته ایم، حتی به فرماندار چندین بار زنگ زده ایم و حضوری رفته ایم؛ فرماندار خیلی راحت گفت: به من ربطی نداره، اداره ها مشکلی ندارند و شما باید با هیئت مدیره و پیمانکارتان صحبت کنید، تا مشکلتان را بر طرف کند.
,چند نفر از ساکنین که از خود هیئت مدیره ناراضی بودند، گفتند: ما از هیئت مدیره ناراضی هستیم چرا آن ها در قالب طررح پکیج و قوانیین مربوط به آن در بند ۵ مبنی بر رضایت ما از هیئت مدیره و نداشتن هیچ گونه شکایتی، در این بند آورنده اند و ما باید آن را امضاء کنیم.
,وی گفت: آن ها از هر کدام از ما یک سفته ۱۱ میلیونی خواسته اند، آن ها از پول تعاوی مسکن بابت سفته ۳ میلیاردی به سازمان مسکن و شهرسازی استان قزوین داده اند و دوباره از ما می خواهند که با پول خودمان بدهیم و دوباره به مبلغ ۱۱ میلون تومان به آن ها سفته بدهیم که آن ها جای سفته هایی که خودشان امضاء کرده اند، بگذارند. حالا ما چرا باید دوبار پول سفته ها را بدهیم.
,
, 
, پولادرأی مدیر عامل مجموعه فرهنگیان در مصاحبه ایی در خصوص مشکلات این ساکنین اظهار داشت: دو هفته پیش من شخصاً اداره برق پیش آقای ابراهیمی رفتم و آن ها گفتند: آخر این هفته می آییم وصل می کنیم، آخر هفته شد و بازآن ها به اول هفته بعد موکول کردند از اول هفته به آخر هفته که همچنان این روند ادامه دارد.
,مدیرعامل مجموعه فرهنگیان ادامه داد: من و دو تا از همکارانم برای این که کار این ساکنین حل بشود و سازمان مسکن و شهرسازی نامه بدهد، از ول تعاونی سفته هایی به ارزش ۳ میلیارد تومان تهیه کردیم و با امضای خودمان به مسکن و شهرسازی به عنوان ضمانت دادیم و حالا حتی ممنوع الخروج شده ایم و حتی نمی توانیم برای زیارت خانه خدا برویم.
,
, 
, یکی از ساکنین در همین حین گفت: ما این خانه ها را با ۱۲ میلیون تومان با وام بانکی خریداری کردیم، الان به خاطر دیرکرد شما در زمان تحویل ما باید مبلغ ۲۸ میلون تومان به جای ۲۵ میلیون تومان به بانک پول برگردانیم. من با ۵۵ میلون تومان سفته ۲۵ میلون تعهد حقوقی و حالا هم ۱۱ میلیون سفته، با ۹۱ میلیون تومان می توانستم یک خانه خوب خریداری کنم. این بود مسکن ارزان این بود وعده های شما!
,یکی از خانم های خانه دار با ناراحتی فراوان گفت: شیب لوله های فاضلاب آنقدر کج است که آب دستشویی به طبقه اول باز می گردد و واحدهایی که خالی است و نمی شورند، فاضلاب در آن جا جمع می شود و در نهایت خش می شود و بوی بسیار تهوع آور در ساختمان پیچیده است و من از شدت بو سر درد می گیرم.
,وی ادامه داد: آسانسورها کار نمی کنند، من باید از طبقه پنجم هر روز از پله ها به پایین می آیم، نه پله ها نرده دارد و نه هیچ چیز دیگر و هر لحظه امکان دارد فرزندانم از بالای پله ها به پایین پرت بشوند. چه کسی پاسخ گو است وقتی اتفاقی برای کودکان من چه کسی جوابگوی آن خواهد بود؟ حتما باید کسی در این جا بمیرد که مسئولین به فکر بیفتند. من از مسئولین عاجزانه خواهش دارم به کودکان من رحم بکنند، آخر ما هم جزء شهروندان آبیک به حساب می آییم و حق داریم از اولی ترین امکانات رفاهی استفاده کنیم.
,
, 
, یکی از آقایان با اشاره به نو نبودن وسایل کاربردی در این واحدها اظهار داشت: وسایل کاربردی در این مجتمع ها حتی دسته دوم هم نیستند و بسیاری از آن ها فرسوده هستند. دیوارهای خانه ها نم داده است، با این که هنوز یک سال نیست که ما ساکن شده ایم و من کلی هزینه کرده ام و خانه را رنگ زده ام، دیوارها همه نم کشیده و ترک برداشته است، سرویس های داخلی هم خودمان دوباره عوض کرده ایم، سرویس بهداشتی هنوز یک ماه نشده بود که خراب شد، کابینت های آشپزخانه را هم خودمان با هزینه های شخصی زده ایم.
,یکی دیگر از ساکنین با اشاره به کم کاری پیمانکاران اظهار داشت: پیمانکاران هیچ جوابی دربه ما نمی دهند وقتی می پرسیم که چرا سیم کشی برق درست نیست، چرا درها برای چارچوب در کوچک هستند و خیلی سوالات دیگر تنها به ما می گویند ما همین را ساخته ایم و بقیه را باید شما خودتان بسازید.
,
, 
, بعد از گذشت ساعت ۶ و تاریک شدن هوا تاریکی مطلقی همه جا را فرا گرفت و ساکنین مجبور هستند در این تاریکی زندگی کنند …
,بعد از حل نشدن مشکلات مسکن مهر بی جواب ماندن سوالات ساکنین آن جا اکنون نیز نوبت ساکنین فرهنگیان است، که باید سوالاتشان بی پاسخ بماند. مسئولین امیدوارم پاسخگوی ساکنین مجموعه های ۲۸۸ واحدی فرهنگیان باشند، زیرا فرهنگیان بر روی نسل ها و آینده سازان ما کار می کنند، پس باید به این قشر اهمیت و توجه بیشتری بکنیم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه