نگاهی به پرونده هسته ای کشورها؛
جای پای قدرتهای خارجی در پرونده هسته ای ایران(قسمت اول/ایالات متحده آمریکا)
راهبرد کنونی آمریکا در مواجهه با ایران، تبدیل تهدید سخت به تهدید نرم است و آمریکا از تقابل مستقیم با ایران به مخالفت غیرمستقیم روی آورده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز، از زمانی که مسئله برنامه هسته ای ایران به یکی از چالش برانگیز ترین مسائل نظام بین الملل تبدیل شده است مهمترین قدرت خارجی درگیر در این موضوع، کشورایالات متحده آمریکا بوده است چه بسا در صورت عدم ورود آمریکا به این موضوع، سرنوشت این پرونده به گونه دیگری بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , صاحب نیوز,حقیقت این است که فرآیند ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل، حاصل فشار و جوسازی آمریکاییان بوده است. از طرفی مهمترین دلیل دخالت کاخ سفید در سیر این پرونده و تشکیل گروه ۱+۵و نتایج آن، این بوده که واشنگتن چندان از نتایج مذاکرات تیم اروپایی با ایران درخصوص فعالیت های هسته ای ایران، راضی نبوده و نتایج حاصله اگرچه نتوانسته منافع و خواسته های طرفین مذاکره بویژه ایران را هم تامین نماید؛ لیکن بازهم این نتایج باب طبع آمریکا نبوده است.
,
, , در تحلیل نقش وجایگاه ایالات متحده آمریکا در پرونده هسته ای ایران در مرحله اول باید دید که آمریکا به این مسئله از چه منظر نگاه می کند و چه مسائلی در خصوص پرونده ایران برای این کشور روشن شده و چه مسائلی هنوز برای آمریکا در حاله ای از ابهام است. ایالات متحده، برسه حقیقت در پرونده هسته ای ایران اذعان دارد:
,- تهران بمب هسته ای در اختیار ندارد.
- تهران هنوز تصمیمی برای ساخت بمب هسته ای نگرفته است.
- تهران سالها تا دستیابی به کلاهک هسته ای جنگی فاصله دارد.
حقایقی که قید شد نتیجه گفتگوهای طولانی و حرفه ای با مقام های مرتبط با پرونده هسته ای ایران در امریکا و اروپا و البته شواهد مستند سازمان های اطلاعاتی امریکا و اسرائیل است. با این همه اطلاع دولتمردان در غرب و امریکا از این مساله با شیپور ” جنگ ، جنگ ” که در سطح بین المللی بر علیه ایران به راه افتاده در تضاد و تناقض کامل است. یک مقام امریکایی در این خصوص می گوید: آنها سوپ را گرم نگاه داشته اند اما از قرار دادن کامل آن بر روی شعله گاز پرهیز می کنند. مقام هایی که قبلا در امریکا در راس کار بودند متفق القول با افرادی که امروز در این کشور قدرت را در دست دارند، تاکید می کنند که ایران سودای دستیابی به تسلیحات هسته ای را در سر ندارد.
,مساله دیگر مورد توافق طرفین هم این بود که هرزمان ایران چنین تصمیمی را اتخاذ کند تا عملی شدن آن و در دست گرفتن نخستین بمب اتم هم فاصله بسیاری خواهد داشت. بر همین اساس است که باراک اوباما رئیس جمهور دموکرات ایالات متحده اعتقاد دارد هنوز باید به تحریم های اقتصادی فرصت نفس کشیدن و خودی نشان دادن را بخشید. ایران برنامه غنی سازی اورانیوم دارد و البته میزانی که در اختیار این کشور است برای تولید بمب هسته ای ناکافی است و بی شک تهران تاسیسات هسته ای هم در اختیار داشته که موجودیت آن را بلافاصله اعلام نکرده است. ایران در سالهای گذشته برنامه تولید کلاهک هسته ای را در دست داشت و ساخت موشک های پیشرفته ای را نیز به نام خود سند زده است که قابلیت حمل آن کلاهک ها را داشتند.
,
, , البته باید توجه داشت که امریکایی ها برگ های مجهول بسیاری در ارتباط با پرونده هسته ای ایران در دست دارند که آنها را ترسانده است. نخستین برگ عدم آگاهی کافی آنها از تصمیم های رهبری ایران در خصوص برنامه هسته ای است. دومین برگ مجهول ناآگاهی از میزان پیشرفت برنامه هسته ای ایران است. امریکا و متحدانش بر سر یک مساله با هم اختلاف نظر اساسی دارند و آن هم ، زمان در اختیار ایران برای دستیابی به تسلیحات هسته ای است: واشنگتن گمان می کند که ایران با سرعت نه چندان قابل توجهی پیش می رود و این در حالیست که اروپایی ها و اسرائیل اعتقاد دارند که برنامه هسته ای تهران با سرعت خوبی در حال پیشروی است. البته امریکایی ها و رژیم صهیونیستی بر سر یک مساله با هم اتفاق نظر قطعی دارند: ایران هرزمان تصمیم دستیابی به تسلیحات هسته ای را اتخاذ کند یک سال تا تولید بمب و سپس یک تا دو سال تا جاگذاری آن بر روی موشک فاصله دارد.
,اما سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که دلیل این همه مخالفت آمریکا با ایران در دستیابی به فناوری هسته ای چیست؟ قطعا مسئله صرفا فعالیت های هسته ای و حتی به فرض محال خطر دستیابی ایران به عنوان کشوری مستقل که اتفاقا عضو فعال آژانس بین المللی انرژی اتمی وان پی تی هم هست، به تسلیحات اتمی نیست. چراکه:
,اولا تنها کشوری که تاکنون به دفعات از بمب اتمی استفاده نموده است، خود آمریکاست و جنایات این کشور در حمله اتمی به هیروشیما و ناکازاکی از ذهن تاریخ پاک نخواهد شد ضمن اینکه همین حالا هم بزرگترین و پیچیده ترین زرادخانه های اتمی دنیا متعلق به آمریکاست از سوی دیگر به اعتراف رئیس جمهور این کشور، آمریکا نه تنها در صدد گسترش نیروگاه های اتمی خود و بهره مندی از منابع آن بویژه انرژی ارزان و پاک و پایدار حاصل از آن است؛ بلکه علناً مصمم به تولید نسل جدید بمب های اتمی و کلاهک های هسته ای است.
, اولا,ثانیاً اسرائیل به عنوان متحد استراتژیک آمریکا در منطقه، نه تنها از عضویت در آژانس انرژی اتمی و پایبندی به تعهدات و قراردادهای بین المللی سرباز می زند؛ بلکه علنا و وقیحانه و در مقابل دیدگان جهانیان و با حمایت صریح و همه جانبه آمریکا انبوهی از تسلیحات اتمی را تولید و ذخیره نموده است و اگر واقعا آمریکا دنبال عاری سازی منطقه از تسلیحات کشتار جمعی باشد، باید ابتدا به فعالیت های هسته ای غیرقانونی اسراییل معترض باشد.
, ثانیاً ,
, , ثالثا درست همزمان با مخالف خوانی های روزافزون و تمام ناشدنی آمریکا با فعالیت های هسته ای ایران، دنیا شاهد انعقاد قرارداد سنگین، جهت احداث تجهیزات و نیروگاه های هسته ای در نقاط مختلف دنیا بوده که برخی از آنها در سطح خاورمیانه بوده است و جالب اینجاست که در برخی موارد خود آمریکا و شرکتهای آمریکایی طرف قرارداد بوده اند. گرچه دلایل مختلفی برای مخالفتهای آمریکا با ایران در زمینه پیشرفت برنامه هسته ای این کشور مطرح شده است؛
, ثالثا,اما از دیدگاه کلان و با بازخوانی رفتار آمریکاییان در طول سالیان پس از پیروزی انقلاب اسلامی، اشاره به موارد سه گانه زیرخالی از لطف نمی باشد: اول اینکه وضعیت کنونی تقابل ایران و آمریکا، چندان به نفع آمریکا نیست! چرا که ثمره نزدیک به سه دهه عناد با ایران انقلابی، برای آمریکا چیزی نیست غیراز آنکه نه تنها ایران مطیع و رام آمریکا نیست و کاخ سفید از تسلط بر ایران و دستیابی به منافع و اهداف استکباری اش در ایران محروم مانده است؛ بلکه ایران به عنوان سمبل و نماد مخالفت با استکبار جهانی و مقاومت در برابر نظام سلطه گر آمریکا و ستاد فرماندهی ملتهای آزادی خواه در مقابله با افزون طلبی آمریکا تبدیل شده است. تحریم و محرومیت و ایجاد محدودیت و حتی اقدامات غیرمستقیم نظامی و تبلیغات مسموم و.. نیز کارگشا بوده است و ایران علیرغم همه آنها با حفظ استقلال خود، در مسیر پیشرفت و ترقی مصمم و جدی است. لذا بدون شک آمریکاییان می خواهند با هیاهو و جنجال آفرینی و جوسازی و سیاه نمایی در قضیه هسته ای ایران و ایجاد فشار و تنگنا برای ایران، خود را از این مخمصه نجات داده و بازی را به نفع خود تمام نمایند و منافع و اهداف معطل مانده خود را این بار از مسیر و با شگرد دیگری دنبال کنند.
,پیشنهادهای گاه و بیگاه مذاکره با ایران آن هم درست زمانی که پرونده هسته ای ایران به نقطه حساس و بحرانی می رسد. بی جهت نیست که البته آن هم ناکام مانده است. دوم اینکه آمریکاییان بنا به علل مختلفی در انتخاب راهبردشان در مواجهه با ایران منزوی کردن آن با محدودیت شدیدی مواجه اند و گزینه های محدودی را پیش رو می بینند. چرا که ایران هنوز حاضر نشده با شرایط آنها بویژه پیش شرطهای غیرمنطقی و نامعقول آنها بر سر میز مذاکره حاضر شود. تعلیق غنی سازی اورانیوم مهمترین پیش شرط طرف مقابل برای باز شدن قفل این پرونده است که نه تنها ایران آن را نپذیرفته و نخواهد پذیرفت؛ بلکه حرکت روبه رشد ایران در زمینه فناوری هسته ای چنان جدی و چشمگیر بوده که کارشناسان دنیا آن را غیرقابل بازگشت می دانند.
,حمله نظامی به ایران هم نه امکانپذیر است و نه آمریکا در شرایطی است که ریسک آن را بپذیرد و همگان به خوبی می دانند که تهدیدهای گاهگاهی آمریکا، فقط تاکتیک عملیات روانی است. با این اوصاف بهترین کار برای آمریکا آن است که با سودجویی از وضعیت پرونده هسته ای ایران، ائتلافی جهانی برعلیه ایران پایه ریزی و ایجاد نماید و با بزرگنمایی دراین موضوع، تصمیم گیری دراین خصوص را از آژانس و مسیر قانونی و روال طبیعی آن به شورای امنیت کشانده تا ضمن موجه جلوه دادن هر اقدامی، از فرصت حق وتو هم بهره گیرد. سوم اینکه بنا به دلایل اشاره شده، راهبرد کنونی آمریکا در مواجهه با ایران، تبدیل تهدید سخت به تهدید نرم است و آمریکا از تقابل مستقیم با ایران به مخالفت غیرمستقیم روی آورده است. فراموش نکنیم که کاخ سفید از موضعی وارد شده است که توجیه بهتر و مقبول تری دارد و با جوسازی علیه فعالیت های هسته ای ایران و ایجاد توهم و واهمه بر سر دستیابی ایران به تسلیحات اتمی، اقناع جهانی برای هرگونه اقدامی علیه ایران، دست یافتنی تر است و این فرصتی کم نظیر است که استراتژیست های آمریکایی حاضر به چشم پوشی از آن نیستند.
,جالب اینجاست که بهانه ورود ایران به عرصه فناوری هسته ای و احتمال انحراف ایران از تعهدات آژانس دستیابی به تسلیحات غیرمتعارف، از بهانه جویی های قبلی آمریکا مانند حمایت ایران از تروریسم، نقض حقوق بشر، فقدان دموکراسی در ایران کارآمدتر و مقبول تر است و حداقل در زمان کوتاه نمی توان آن را رد و یا انکار نمود؛ چرا که روند دستیابی ایران به سلاح اتمی که مدعای آمریکاست، پروسه ای زمان گیر و طولانی است و توطئه آمریکا در وقت کشی و ایجاد ماراتنی نفس گیر و طولانی در تصمیم گیری نهایی در پرونده هسته ای ایران، دقیقاً دراین راستاست. بی جهت نیست که علیرغم چندین سال گفتگو و مذاکره و چانه زنی، پیگیری و تهدید و ارعاب، صدور بیانیه و قطعنامه و… هنوز هم خبری از تصمیم گیری نهایی دراین قضیه نیست و بازهم به آینده ای نامعلوم موکول می شود.
,
_________
مریم عمادی
, مریم عمادی ,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه