تلاش برای بازگرداندن اندیشه به عرصه دانشگاه؛
وحدت تشکل ها؛ راهکار مقابله با سیاست زدگی دانشگاه
بر این اساس می توان یکی از راه های مقابله با سیاست زدگی و سیاست بازی در دانشگاه ها را وحدت تشکل ها دانست که این خود سبب وحدت آرمان و اهداف و در نتیجه مانع از تاثیر احزاب بر آنها می گردد. تفاوت در نوع نگاه زیربنایی به هر کدام از اهداف نیز سبب تشکیل زمینه هایی برای تشکیل کرسی های آزاد اندیشی و گفتمان سازی توسط قشر دانشجو می گردد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، دانشگاه به عنوان یکی از مهمترین ارکان علمی و فرهنگی کشور، جایگاه بسیار مهمی در پیشرفت همه جانبه و تحقق تمدن اسلامی دارد. در این راستا افزون بر ارتقاء هرچه مناسب تر ابعاد علمی دانشگاه ها متناسب با اهداف عالیه نظام و نیازهای داخلی کشور، لازم است به مقوله بسیار مهم افزایش سطح آگاهی، قدرت تحلیل و مشارکت سیاسی دانشجویان توجه جدی شود. چرا که این خود از طرفی زمینه را برای تولید گفتمان سیاسی از درون دانشگاه برای جامعه فرآهم می آورد و افزون بر این تربیت کادر نخبه سیاسی برای آینده کشور را متضمن می گردد. ذکر این نکته ضروری است که مشارکت سیاسی و حساسیت نسبت به امور سیاسی نیازمند داشتن بینش و آگاهی های سیاسی دقیق، تحلیل صحیح و منطقی قضایا و تفسیر رفتار شخصیتها، دولت ها و جریانات، شرایط داخلی و بین المللی و بالآخره آزاد اندیشی و پرهیز از تعصبات حزبی است. که این نکته ای است که همواره در تاکیدات رهبری به دانشجویان سرلوحه کار سیاسی در دانشگاه ها قرار میگرفته است؛ تاکید بر سیاست گری به جای سیاست بازی و سیاست زدگی و جلوگیری از تبدیل شدن دانشگاه ها به باشگاه های سیاسی و مرکزیت فعّالیّت جناحهاى سیاسى.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , صاحب نیوز,
, , در این راستا، تنها گروهی که شایسته است منادی بصیرت سیاسی در دانشگاهها باشند و آن را از رکود و خمودگی به نشاط سیاسی هدایت کنند، به طور حتم مجموعههای دانشجویی هستند. واضح است که این امر به واسطه استقلال وعدم وابستگی دانشجویان به مراکز حزبی و گروهی خارج از دانشگاه می باشد و تا زمانی که مجموعههای دانشجویی دانشگاه چنین استقلال رأی و عملی داشته باشند، صلاحیت لازم برای فعالیت سیاسی در دانشگاه را دارا میباشند. مهمترین تهدید برای محیط دانشگاهها و فعالیت سیاسی در دانشگاه حضور و ظهور احزاب و جریانهای سیاسی و سواری گرفتن از جنبش دانشجویی جهت اجرای مقاصد قدرتطلبانه خویش است. رهبر انقلاب یکی از آفات تشکل های دانشجویی را عناصر و مجموعههای ناباب دانستند که قصد طمع و سوءاستفاده از دانشجویان را دارند. « در دورهای – که ما هم در آن دوره، خودمان از نزدیک شاهد و واقف به کارهای اینها بودیم – بعضیها بودند که دلشان میخواست سر به تن جنبش دانشجویی نباشد! هرجا که حرکت جوانان، بخصوص دانشجویان بود، اینها رویشان را درهم میکشیدند و طاقت نداشتند! اینها وقتی ببینند که میدانی هست و بالاخره دانشجو و نسل جوان در کشور حرف میزند و تعیین کننده است، بنا میکنند اول سینهخیز، بعد یواشیواش نیم خیز، بعد هم یواشیواش با گردن افراشته میآیند که بله، ما هم هستیم! اگر مجموعههای سیاسی قدرت طلب بدنیت بددل بدسابقه، طرف حرکت دانشجویی آمدند و خودشان را به آن چسباندند و بر آن دست گذاشتند، این میشود آفت.» (بیانات ۱/۹/۱۳۷۸)
,یکی از اتفاقات تلخ حضور پررنگ جریانات سیاسی در دانشگاه ها، در غائله ۱۸ تیر سال ۷۸ و سعی در به اغتشاش کشانیدن فضای دانشگاه با یارکشی از دانشجویان صورت گرفت. رهبر انقلاب در سخنرانی خود در ۲۱ تیرماه همان سال، راهکارهایی که می تواند مانع از بروز چنین حوادثی گردد، حرف زدن هوشیارانه، با تدبیر، با حلم و با توجه به موقعیّت، دانستند که در نهایت آن به تصمیم گیری و عمل می انجامد. حضور و آمادگی در همه میدان ها با شرط انضباط، مانع از این می شود که هیجانات کور پا به عرصه گذارند و در نتیجه دشمن از آن سوء استفاده نماید؛ فراموشی آرمانها و پشت کردن به آنها از عواملی است که موجبات عمل کردن بدون فکر و پیروی از احساسات و هیجانات کور می گردد.
,
, , به طور حتم فضای سیاسی دانشگاه ها باید به سمتی رود که افکار موجود را به جای شخصیت ها، جریان ها و احزاب مورد ارزیابی قرار دهند و به جای قالب بندی افراد به بررسی افکار بپردازند؛ که این کار به نوبه خود از شخصیت محوری و تفکراتی حزبی جلوگیری نموده و راه را برای ایجاد فضای آرامش منطقی و علمی بر دانشگاههای کشور باز می کند؛ در این صورت دانشگاه به جای میدان جنگ سیاسی، آوردگاه افکاری می شود خواه مخالف که در نتیجه آن امکان برگزاری کرسی های آزاد اندیشی که نه تنها موجب فرآهم آوردن نشاط حقیقی سیاسی است بلکه ساخت پشتوانه علمی و ایدئولوژیک برای فضای سیاسی کشور را نیز فرآهم می کند. دانشجویان باید زمینه ساز فضای فکری و حاکم کردن گفتمان های سیاسی- انقلابی در جامعه باشند.
,تمام تشکل هایی که به اسلام و اصول اسلام معتقدند و خطوط اساسی اسلام را پذیرفته اند، آرمان ها و اهداف مشترکی دارند که بنا بر فرمایشات رهبری شامل : ضدیت با استکبار، کمک به پیشرفت کشور، کمک به اتحاد ملی، کمک به پیشرفت علم، حضور و شرکت در مبارزه و پیکار همگانی ملت ایران برای غالب آمدن بر توطئهها و بر دشمنیها ، ضد فساد، ضد اشرافیگری، ضد حاکمیت تجملگرایانه و زورگویانه، ضد گرایشهای انحرافی و… می باشد. راه های رسیدن به هریک و همچنین زیربنای تعریفات و افکار جدای از نگاه حزبی و فرد محوری به آن ممکن است در هر مجموعه ای متفاوت باشد که این خود از عوامل شکل گیری تشکل های مختلف دانشجویی می باشد. به عنوان مثال موضوع “آزادی مطبوعات” که در اصل ۲۴ قانون اساسی آمده است ممکن است در هر تشکلی به گونه ای تعریف گردد، که این تضارب آرا در بین دانشجویان زمینه را برای برپایی کرسی های آزاد اندیشی فرآهم می نماید.
,در باب ضرورت روابط گروه های معتقد به اصول نظام اسلامی شهید بهشتی می فرمایند:
,«پیرامون وحدت گروه ها مثال های عینی هست که یکی از انها را می گویم. برادرها و خواهرهای مجاهد انقلاب اسلامی یک سازمان سیاسی، نظامی، تشکیلاتی هستند و برادرها و خواهرهای حزب جمهوری اسلامی نیز یک سازمان اسلام، سیاسی و با تربیت نظام هستند. من در طول این مدت ناظر خیلی از روابط بین این دو سازمان بودم. این دو سازمان قدردان یکدیگر هستند، و به یکدیگر حسادت نمی ورزند. هروقت مسئله ای پیش می آید که لازم است با هم فکر کنند، با هم می نشینند و مشورت می کنند، اگر توانستند کاری را مشترک انجام دهند که غالبا انجام می دهند و اگر نتوانستند خیلی صریح و برادرانه می گویند که در اینجا نقطه نظرهای ما یکی نیست. دیگر در مقابل هم صف آرایی نمیکنند، یکدیگر را تخریب و تخطئه نمی کنند. ممکن است از یکدیگر انتقاد کنند، اما انتقادشان روشنگر و سازنده است. همچنین انجمن های اسلامی دانشجویان، کانون های اسلامی دانش آموزان، شوراهای اسلامی کارگران، روابطشان با این گروه ها و در میان خودشان، مقدار زیادی در همین خط است. منتهی از نظر تشکیلاتی و سازمانی مختلف و چند دسته هستند. اما آیا این ضد وحدت اینهاست یا کمک به وحدت اینها؟ ما میبینیم در راهپیمایی های پرشکوه و بزرگ، در تظاهرات و فعالیت های دیگر سعی می کنند ستاد هماهنگی مشترک تشکیل دهند و با یکدیگر کار کنند. وحدت اینها به مراتب آسانتر است از وحدت پراکنده باندها، برای اینکه مسول های اینها مشخص هستند و در نتیجه مسول های مشخص می توانند سریعا با یکدیگر تماس پیدا کنند، خط مشی مشترک و برنامه مشترک را تنظیم و اجرا کنند و از این واحدهای متعدد وجود دارد. چرا؟ برای اینکه مسابقه اینها مسابقه مثبت است. هرگروهی می کوشد تا راه نیکو بودن، و محیط نیکو ساختن را بهتر بشناسد و قاطعانه و تواناتر این راه را بپیماید. در چنین راهی افراد با هم کشمکش نمی کنند، گروه ها می توانند با هم در یک خط قرار گیرند و متشکل تر شوند. نیروهایی هستند متشکل و مکمل یکدیگر. در این حالت هیچ یک از گروه ها انحصار طلب نیستند و می گویند آنچه در جامعه هست، زمینه کار و عمل باید به صورت میدان باز مسابقه برای همه ما درآید. و افراد تنگ نظر، انحصار طلب و نفی کننده یکدیگر و مخرب نیستند، بلکه سازنده و تکمیل کننده یکدیگرند. (نقش تشکیلات در پیشبرد انقلاب اسلامی ایران- ۱۰/۴/۱۳۵۹)
,
بر این اساس می توان یکی از راه های مقابله با سیاست زدگی و سیاست بازی در دانشگاه ها را وحدت تشکل ها دانست که این خود سبب وحدت آرمان و اهداف و در نتیجه مانع از تاثیر احزاب بر آنها می گردد. تفاوت در نوع نگاه زیربنایی به هر کدام از اهداف نیز سبب تشکیل زمینه هایی برای تشکیل کرسی های آزاد اندیشی و گفتمان سازی توسط قشر دانشجو می گردد.
_____________
لطیفه سادات مرتضوی
,
, لطیفه سادات مرتضوی,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه