یک آزاده مطرح کرد؛
دعای امام و مردم باعث آزادی اسرای ایرانی شد/ امیدواری به آینده بزرگترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت
رجبی، یکی از آزادگان هشت سال دفاع مقدس گفت: مهمترین درسی که آزادگان دفاع مقدس می توانند به جوانان و جامعه بدهند حفظ امید است. آزادگان ثابت کردند که در اوج محرومیت و غربت باید امیدوار بود و همین امیدواری باعث پیروزی آنان شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیارآفتاب ۲۶مرداد ماه سالروز ورود آزادگان هشت سال دفاع مقدس به میهن اسلامی است. روزی که بسیاری از رزمندگان ایرانیِ بار دیگر قدم بر خاک وطن گذاشتند و طعم آزادی را چشیدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیارآفتاب,دیارآفتاب در راستای رسالت خود مبنی بر زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا و رزمندگان دفاع مقدس، با دعوت از دو نفر از آزادگان اراکی، میزگردی تشکیل داد و از خاطرات آن دوران از آنان سوال کرد.
حسین رجبی یکی از آزادگان از بند رژیم بعث در هشت سال دفاع مقدس، با اشاره به غافلگیر کننده بودن آزادی اسرای ایرانی در عراق، گفت: پس از پایان جنگ و قبول قطعنامه همه تصور می کردند بلافاصله تبادل زندانیان و اسرا آغاز شود ولی مشخص شد صدام حاضر به انجام چنین کاری نیست.
دعای امام و مردم باعث آزادی اسرای ایرانی شد
وی افزود: بنظر بنده دعای امام خمینی(ره) و مردم و نذورات آنان باعث شد تا اسرا حدود یک سال پس از جنگ آزاد شوند وگرنه هیچ عامل دنیایی و مادی و پیگیری های انسانی در این آزادی نقشی نداشت.
رجبی با اشاره به روحیه بالای اسرا در زمان آزادی، گفت: با اینکه معمولا زندانیان و اسرا پس از آزادی از زندان روحیه بسیار بدی دارند و از زندگی ناامید شده اند، ولی آزادگان هشت سال دفاع مقدس تا روز آخر قبراق بودند که این هم یکی از عجایب دفاع مقدس بود. این واقعیت در بازدید نمایندگان و خبرنگاران غربی از زندان های عراق نیز مشهود بود و آنان هم به این امر اعتراف کرده اند.
وی با بیان اینکه یکی از عوامل اذیت اسرای ایرانی در زندان های عراق، منافقین فارسی زبان بودند، گفت: خاطرم هست وقتی بحث تبادل زندانیان و آزادی آنان مطرح شد، در زندانِ ما تصمیم بر این شد تا با منافقینی که در این مدت بچه ها را اذیت کرده بودند، برخوردی شود تا تسویه حسابی با آنان شود. برای این کار برنامه ریزی صورت گرفت و یک روز قبل از شروع آزادی اسرا تسویه حساب ها انجام گرفت و به سزای اعمال خود رسیدند و کتک مفصلی از اسرای ایرانی خوردند.
این آزاده اراکی با اشاره به شلیک هوایی نیروهای بعث عراق با دیدن دعوای اسرای ایرانی با منافقین، گفت: همین تیراندازی باعث شد تا یکی از همبندان ما به نام شهید پیراینده گلوله ای بخورد و به درجه شهادت نائل شود. به بیان دیگر آخرین شهید دفاع مقدس یک روز قبل از تبادل اسرا با تیر مستقیم دشمن به شهادت رسید. این درگیری باعث شد تا سه روز در آسایشگاه بازداشت شویم؛ این در حالی است که تبادل زندانیان آغاز شده بود ولی این بازداشت نتوانست روحیه اسرا را خراب کند. حتی اینکه می دانستیم قرار است آزاد شویم باعث نشد از نبرد خود با دشمن حتی در زندان دست بکشیم.
وی ادامه داد: دشمن بعثی هم از اذیت و آزار اسرای ایرانی حتی تا لحظه آخر دست بردار نبود و با شروع تبادل زندانیان، قرار بود تا بجای ما پانصد نفر از منافقین را با زندانی های خود تبادل کنند. وقتی ما متوجه شدیم باز هم درگیر شدیم که باعث شد سربازان عراقی از زندان فرار کنند و سرهنگی که فرمانده کل اردوگاه بود به آسایشگاه ما بیاید. با کلتی روی کمر آمد و علت این درگیری را جویا شد. ما به او گفتیم چرا می خواهید منافقین را به جای رزمندگان ایرانی آزاد کنید. او برگشت و گفت اگر بخواهید شلوغ کنید همه شما را می کُشم. تا این حرف را زد یکی از بسیجیان به نام مرتضی خودش را به این سرهنگ چسباند و به او گفت اگر مردی مرا با این کلت بکُش. سرهنگ عراقی با دیدن این حرکت از سوی اسرای ایرانی عرصه را تنگ دید و به آرامی از زندان بیرون رفت. عصر همان روز وقتی دیدند نقشه شان لو رفته است، ما را با زندانیان عراقی تبادل کردند. گرچه باز هم نزدیک به ۲۰۰ نفر از اسرا را دو ماه پس از سالروز آزادی اکثر آزادگان، آزاد کردند. به هر حال این روحیه استقامت و ماندن روی حرف حق باعث شد تا آخرین لحظه با دشمن بعثی بجنگیم و روی عقیده به حق خود پافشاری کنیم.
امیدواری به آینده بزرگترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت
رجبی در قسمت دیگری از سخنانش درباره درس هایی که آزادگان می توانند به نسل جوان و جامعه داشته باشند، گفت: اولین و مهمترین درسی که آزادگان دفاع مقدس می توانند به جوانان و جامعه بدهند حفظ امید است. آزادگان ثابت کردند که در اوج محرومیت و غربت باید امیدوار بود. اسیران ایرانی در زندان های عراق نه می دانستند در کجای عراق هستند، نه غذای درستی به آنان می رسید، نه از اخبار اطلاعی داشتند و نه از آینده کشور و خود و خانواده شان مطلع بودند ولی با این حال به آینده امیدوار بودند و این مهم ترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت.
وی با اشاره به وضعیت اسفبار زندان های رژیم بعث عراق، گفت: وضعیت غذا آنقدر بد بود که من که نوجوان بودم و با ۶۸ کیلو وارد زندان شدم، در نهایت با ۵۲ کیلو خارج شدم. وضعیت بهداشت هم از آن بدتر، برخی اوقات که خیلی حالمان بد بود و مشکل گوارشی داشتیم، تنها یکی دو قرص بهمان می دادند که تاثیر خاصی هم نداشت و زمانی که اعتراض می کردیم می گفتند همینی است که هست! از شکنجه ها هم نگویم که بسیار وحشتناک بود و نمی توان آن را در بیان گنجاند. با همه این اوصاف، اسرا امید خود را حفظ کردند. البته داشتن معنویت هم تاثیر بسیاری در حفظ امیدواری آزادگان داشت.
اسیر دشمن شده بودیم ولی تسلیم نه
رجبی با بیان اینکه هیچگاه تسلیم شرایط بد آن روزها نشدیم، گفت: رزمندگان ایرانی گرچه اسیر دشمن شده بودند ولی تسلیم آنان نبودند. در واقع آزادگان ایرانی در هر لحظه در حال جنگ با دژخیمان بعثی بودند. جسم رزمندگان اسیر شده بود ولی روحشان تسلیم نبود و این را در صحبت هایمان هم به آنان می گفتیم. در واقع ما در بدترین شرایط تحریمی بودیم. برخی اوقات که میوه میدادند، به هر اسیر تنها یک ریف پرتقال می رسید نه حتی نصف آن! مثلا جشن عید قربان بود که دیگر سنگ تمام گذاشتند و نفری یک شکلات می دادند! مسائلی که امروزه اگر به کسی بگویی خنده اش می گیرد ولی با این حال استقامت ورزیدیم و دشمن را شکست دادیم. لذا امیدواری و حفظ استقامت بهترین درسی است که ملت ایران می تواند از آزادگان بگیرد.
وی تصریح کرد: امروز به لطف خداوند شرایط کشور خیلی بهتر از اوایل انقلاب است و قابل قیاس با وضعیت اسرای ایرانی نیست، البته ممکن است در بعضی امکانات در مضیقه باشیم. لذا باید با تأسی از آزادگان امیدواری خود را حفظ و در مقابل دشمنان استقامت بورزیم و با توکل بر خدا بدانیم که پیروز نهایی ما هستیم چرا که خداوند هم در قرآن می فرماید: ان مع العسر یسرا، بعد از هر سختی آسانی است.
این آزاده اراکی تشریح کرد: در آن موقعیت ما از کمترین امکانات بیشترین بهره وری را داشتیم به طوری که از سیم خاردار سوزن می ساختیم تا لباس های پاره خود را وصله بزنیم و این سوزن آنقدر تمیز ساخته می شد که قابل تشخیص از سوزن تولیدی کارخانه نبود. یا از حلبی، قاشق هایی برای غذا خوردن می ساختیم که بسیار زیبا و کاربردی بود. منظور اینکه در بدترین شرایط هم امیدمان را از دست نمی دادیم. اسرای زیادی داشتیم که ۸ سال یا ۱۰ سال در اسارت بودند. حتی شهید لشکری ۱۸ سال اسیر بعثی ها بود ولی امیدش را از دست نداد. این مقدار اسیر بودن شوخی نیست.
وی تاکید کرد: اسرای ایرانی در شرایطی که اصلا امیدی به زنده ماندن نبود، امیدواری خود را از دست ندادند و پس از آزادی هم سربارِ جامعه نشدند و عموما انسان های موثری هستند. این در حالی است که در دیگر کشورها از اسرا استفاده خاصی نمی کنند و آنان را افرادی سوخته می دانند ولی در ایران، آزادگان در سطوح مختلف مسئولیتی، علمی و مدیریتی تاثیر گذارند و منشأ آن همان امیدواری در اسارت بوده است.
ملت ایران بار دیگر فرهنگ دفاع مقدس را احیا کنند
رجبی در قسمت پایانی سخنانش خطاب به ملت ایران، گفت: ملت ایران حقیقتا در استقبال از آزادگان سنگ تمام گذاشتند و جا دارد باز هم از آنان تشکر کنیم. خاطرم هست وقتی به روستای محل سکونتم برگشتم برخی افراد چندین و چند بار برای تبریک به منزلمان می آمدند و دیدار ما را شبیه به یک زیارت می دانستند که این نشانه عمق معنویت و نگاه خاص ملت ایران به رزمندگان و ایثارگران و آزادگان است.
وی افزود: خواهشم از مردم عزیز ایران این است که آن فرهنگ را بار دیگر احیا کنیم چرا که آن فرهنگ باعث امیدواری و نهایتا پیروزی ملت ایران در طول هشت سال دفاع مقدس شد. حقیقتا نباید آن فرهنگ مختص همان اوایل انقلاب بماند و باید کاری کرد تا این روزها هم آن فرهنگ فراگیر شود. اینکه برای یکدیگر حاضر به فداکاری و ایثارگری باشیم و اتحاد داشته باشیم، باید این روزها هم باشد و تنوع افکار و عقیده های سیاسی نباید باعث دور شدن افراد از یکدیگر شود. لذا خواهشمندم عموم مردم بار دیگر فرهنگ سپاسگزاری و قدردانی و ایثار و ... را زنده نگه دارند.
انتهای پیام/
دیارآفتاب در راستای رسالت خود مبنی بر زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا و رزمندگان دفاع مقدس، با دعوت از دو نفر از آزادگان اراکی، میزگردی تشکیل داد و از خاطرات آن دوران از آنان سوال کرد.
,
, حسین رجبی یکی از آزادگان از بند رژیم بعث در هشت سال دفاع مقدس، با اشاره به غافلگیر کننده بودن آزادی اسرای ایرانی در عراق، گفت: پس از پایان جنگ و قبول قطعنامه همه تصور می کردند بلافاصله تبادل زندانیان و اسرا آغاز شود ولی مشخص شد صدام حاضر به انجام چنین کاری نیست.
,دعای امام و مردم باعث آزادی اسرای ایرانی شد
, دعای امام و مردم باعث آزادی اسرای ایرانی شد, دعای امام و مردم باعث آزادی اسرای ایرانی شد,وی افزود: بنظر بنده دعای امام خمینی(ره) و مردم و نذورات آنان باعث شد تا اسرا حدود یک سال پس از جنگ آزاد شوند وگرنه هیچ عامل دنیایی و مادی و پیگیری های انسانی در این آزادی نقشی نداشت.
,رجبی با اشاره به روحیه بالای اسرا در زمان آزادی، گفت: با اینکه معمولا زندانیان و اسرا پس از آزادی از زندان روحیه بسیار بدی دارند و از زندگی ناامید شده اند، ولی آزادگان هشت سال دفاع مقدس تا روز آخر قبراق بودند که این هم یکی از عجایب دفاع مقدس بود. این واقعیت در بازدید نمایندگان و خبرنگاران غربی از زندان های عراق نیز مشهود بود و آنان هم به این امر اعتراف کرده اند.
,وی با بیان اینکه یکی از عوامل اذیت اسرای ایرانی در زندان های عراق، منافقین فارسی زبان بودند، گفت: خاطرم هست وقتی بحث تبادل زندانیان و آزادی آنان مطرح شد، در زندانِ ما تصمیم بر این شد تا با منافقینی که در این مدت بچه ها را اذیت کرده بودند، برخوردی شود تا تسویه حسابی با آنان شود. برای این کار برنامه ریزی صورت گرفت و یک روز قبل از شروع آزادی اسرا تسویه حساب ها انجام گرفت و به سزای اعمال خود رسیدند و کتک مفصلی از اسرای ایرانی خوردند.
,این آزاده اراکی با اشاره به شلیک هوایی نیروهای بعث عراق با دیدن دعوای اسرای ایرانی با منافقین، گفت: همین تیراندازی باعث شد تا یکی از همبندان ما به نام شهید پیراینده گلوله ای بخورد و به درجه شهادت نائل شود. به بیان دیگر آخرین شهید دفاع مقدس یک روز قبل از تبادل اسرا با تیر مستقیم دشمن به شهادت رسید. این درگیری باعث شد تا سه روز در آسایشگاه بازداشت شویم؛ این در حالی است که تبادل زندانیان آغاز شده بود ولی این بازداشت نتوانست روحیه اسرا را خراب کند. حتی اینکه می دانستیم قرار است آزاد شویم باعث نشد از نبرد خود با دشمن حتی در زندان دست بکشیم.
,
, وی ادامه داد: دشمن بعثی هم از اذیت و آزار اسرای ایرانی حتی تا لحظه آخر دست بردار نبود و با شروع تبادل زندانیان، قرار بود تا بجای ما پانصد نفر از منافقین را با زندانی های خود تبادل کنند. وقتی ما متوجه شدیم باز هم درگیر شدیم که باعث شد سربازان عراقی از زندان فرار کنند و سرهنگی که فرمانده کل اردوگاه بود به آسایشگاه ما بیاید. با کلتی روی کمر آمد و علت این درگیری را جویا شد. ما به او گفتیم چرا می خواهید منافقین را به جای رزمندگان ایرانی آزاد کنید. او برگشت و گفت اگر بخواهید شلوغ کنید همه شما را می کُشم. تا این حرف را زد یکی از بسیجیان به نام مرتضی خودش را به این سرهنگ چسباند و به او گفت اگر مردی مرا با این کلت بکُش. سرهنگ عراقی با دیدن این حرکت از سوی اسرای ایرانی عرصه را تنگ دید و به آرامی از زندان بیرون رفت. عصر همان روز وقتی دیدند نقشه شان لو رفته است، ما را با زندانیان عراقی تبادل کردند. گرچه باز هم نزدیک به ۲۰۰ نفر از اسرا را دو ماه پس از سالروز آزادی اکثر آزادگان، آزاد کردند. به هر حال این روحیه استقامت و ماندن روی حرف حق باعث شد تا آخرین لحظه با دشمن بعثی بجنگیم و روی عقیده به حق خود پافشاری کنیم.
,امیدواری به آینده بزرگترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت
, امیدواری به آینده بزرگترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت, امیدواری به آینده بزرگترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت,رجبی در قسمت دیگری از سخنانش درباره درس هایی که آزادگان می توانند به نسل جوان و جامعه داشته باشند، گفت: اولین و مهمترین درسی که آزادگان دفاع مقدس می توانند به جوانان و جامعه بدهند حفظ امید است. آزادگان ثابت کردند که در اوج محرومیت و غربت باید امیدوار بود. اسیران ایرانی در زندان های عراق نه می دانستند در کجای عراق هستند، نه غذای درستی به آنان می رسید، نه از اخبار اطلاعی داشتند و نه از آینده کشور و خود و خانواده شان مطلع بودند ولی با این حال به آینده امیدوار بودند و این مهم ترین درسی است که می توان از آزادگان گرفت.
,وی با اشاره به وضعیت اسفبار زندان های رژیم بعث عراق، گفت: وضعیت غذا آنقدر بد بود که من که نوجوان بودم و با ۶۸ کیلو وارد زندان شدم، در نهایت با ۵۲ کیلو خارج شدم. وضعیت بهداشت هم از آن بدتر، برخی اوقات که خیلی حالمان بد بود و مشکل گوارشی داشتیم، تنها یکی دو قرص بهمان می دادند که تاثیر خاصی هم نداشت و زمانی که اعتراض می کردیم می گفتند همینی است که هست! از شکنجه ها هم نگویم که بسیار وحشتناک بود و نمی توان آن را در بیان گنجاند. با همه این اوصاف، اسرا امید خود را حفظ کردند. البته داشتن معنویت هم تاثیر بسیاری در حفظ امیدواری آزادگان داشت.
,اسیر دشمن شده بودیم ولی تسلیم نه
, اسیر دشمن شده بودیم ولی تسلیم نه, اسیر دشمن شده بودیم ولی تسلیم نه,رجبی با بیان اینکه هیچگاه تسلیم شرایط بد آن روزها نشدیم، گفت: رزمندگان ایرانی گرچه اسیر دشمن شده بودند ولی تسلیم آنان نبودند. در واقع آزادگان ایرانی در هر لحظه در حال جنگ با دژخیمان بعثی بودند. جسم رزمندگان اسیر شده بود ولی روحشان تسلیم نبود و این را در صحبت هایمان هم به آنان می گفتیم. در واقع ما در بدترین شرایط تحریمی بودیم. برخی اوقات که میوه میدادند، به هر اسیر تنها یک ریف پرتقال می رسید نه حتی نصف آن! مثلا جشن عید قربان بود که دیگر سنگ تمام گذاشتند و نفری یک شکلات می دادند! مسائلی که امروزه اگر به کسی بگویی خنده اش می گیرد ولی با این حال استقامت ورزیدیم و دشمن را شکست دادیم. لذا امیدواری و حفظ استقامت بهترین درسی است که ملت ایران می تواند از آزادگان بگیرد.
,وی تصریح کرد: امروز به لطف خداوند شرایط کشور خیلی بهتر از اوایل انقلاب است و قابل قیاس با وضعیت اسرای ایرانی نیست، البته ممکن است در بعضی امکانات در مضیقه باشیم. لذا باید با تأسی از آزادگان امیدواری خود را حفظ و در مقابل دشمنان استقامت بورزیم و با توکل بر خدا بدانیم که پیروز نهایی ما هستیم چرا که خداوند هم در قرآن می فرماید: ان مع العسر یسرا، بعد از هر سختی آسانی است.
,
, این آزاده اراکی تشریح کرد: در آن موقعیت ما از کمترین امکانات بیشترین بهره وری را داشتیم به طوری که از سیم خاردار سوزن می ساختیم تا لباس های پاره خود را وصله بزنیم و این سوزن آنقدر تمیز ساخته می شد که قابل تشخیص از سوزن تولیدی کارخانه نبود. یا از حلبی، قاشق هایی برای غذا خوردن می ساختیم که بسیار زیبا و کاربردی بود. منظور اینکه در بدترین شرایط هم امیدمان را از دست نمی دادیم. اسرای زیادی داشتیم که ۸ سال یا ۱۰ سال در اسارت بودند. حتی شهید لشکری ۱۸ سال اسیر بعثی ها بود ولی امیدش را از دست نداد. این مقدار اسیر بودن شوخی نیست.
,وی تاکید کرد: اسرای ایرانی در شرایطی که اصلا امیدی به زنده ماندن نبود، امیدواری خود را از دست ندادند و پس از آزادی هم سربارِ جامعه نشدند و عموما انسان های موثری هستند. این در حالی است که در دیگر کشورها از اسرا استفاده خاصی نمی کنند و آنان را افرادی سوخته می دانند ولی در ایران، آزادگان در سطوح مختلف مسئولیتی، علمی و مدیریتی تاثیر گذارند و منشأ آن همان امیدواری در اسارت بوده است.
,ملت ایران بار دیگر فرهنگ دفاع مقدس را احیا کنند
, ملت ایران بار دیگر فرهنگ دفاع مقدس را احیا کنند, ملت ایران بار دیگر فرهنگ دفاع مقدس را احیا کنند,رجبی در قسمت پایانی سخنانش خطاب به ملت ایران، گفت: ملت ایران حقیقتا در استقبال از آزادگان سنگ تمام گذاشتند و جا دارد باز هم از آنان تشکر کنیم. خاطرم هست وقتی به روستای محل سکونتم برگشتم برخی افراد چندین و چند بار برای تبریک به منزلمان می آمدند و دیدار ما را شبیه به یک زیارت می دانستند که این نشانه عمق معنویت و نگاه خاص ملت ایران به رزمندگان و ایثارگران و آزادگان است.
,وی افزود: خواهشم از مردم عزیز ایران این است که آن فرهنگ را بار دیگر احیا کنیم چرا که آن فرهنگ باعث امیدواری و نهایتا پیروزی ملت ایران در طول هشت سال دفاع مقدس شد. حقیقتا نباید آن فرهنگ مختص همان اوایل انقلاب بماند و باید کاری کرد تا این روزها هم آن فرهنگ فراگیر شود. اینکه برای یکدیگر حاضر به فداکاری و ایثارگری باشیم و اتحاد داشته باشیم، باید این روزها هم باشد و تنوع افکار و عقیده های سیاسی نباید باعث دور شدن افراد از یکدیگر شود. لذا خواهشمندم عموم مردم بار دیگر فرهنگ سپاسگزاری و قدردانی و ایثار و ... را زنده نگه دارند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه