دستیار حقوقی سابق دبیرکل سازمان ملل حق آمریکا در مکانیسم ماشه را رد کرد
«لری جانسون» استاد مدعو در مدرسه حقوق دانشگاه کلمبیا که سابقه کار به عنوان دستیار دبیرکل سازمان ملل در امور حقوقی را دارد، ادعای واشنگتن مبنی بر داشتن حق برای توسل به مکانیسم ماشه را زیر سوال برد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ «مارک فیتز پاتریک»، مدیر اجرایی سابق اندیشکده انستیتو بینالمللی مطالعات استراتژیک (IISS) در آمریکا و دیپلمات کهنهکار و سابق وزارت خارجه این کشور در یک رشته پیام توییتری به توسل واشنگتن به مکانیسم ماشه برای بازگرداندن تحریمهای بینالمللی علیه ایران پرداخت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,او در این سلسله توییت به نظرات «لری جانسون» استاد مدعو در مدرسه حقوق دانشگاه کلمبیا که سابقه کار به عنوان دستیار دبیرکل سازمان ملل در امور حقوقی را نیز دارد، اشاره کرد.
, سلسله توییت,فیتز پاتریک نوشت: «او (لری جانسون) قوانین و مقررات حقوقی و شورای امنیت سازمان ملل را میشناسد و در یک یادداشت که تا هنوز منتشر نشده است توضیح میدهد که چرا شاید تلاش ایالات متحده برای بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل علیه ایران، موفق نشود. او به من اجازه داد که نکات اصلی یادداشتش را مطرح کنم».
,این دیپلمات سابق آمریکایی ۱۹ توییت درباره نظرات جانسون استاد حقوق در دانشگاه کلمبیا و دستیار سابق حقوقی دبیرکل سازمان ملل منتشر کرد که در متون زیر این توییتها آمده است:
,«از هشتم ماه مه ۲۰۱۸ (۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸) ایالات متحده طبق اسناد و اظهارات اعلامی خودش، دیگر "مشارکتکننده برجام" نیست. بنا بر این طبق چه اساسی ایالات متحده حالا ادعا میکند که تحت قطعنامه مشمول مکانیسم بازگرداندن (تحریمها) کشور مشارکت کننده (در برجام) است؟
,شاید استدلال این باشد که ایالات متحده در یک پاراگراف از قطعنامه ۲۲۳۱ به عنوان "مشارکتکننده برجام" توصیف شده است؛ قطعنامهای که مستقل از متن خود توافق است.
,اینطور به نظر میرسد استدلال این است که از آنجایی که این قطعنامه یک قطعنامه لازم الاجرا تحت "فصل هفتم" است، ایالات متحده مشارکت کننده در آن است تا زمانی که شورای امنیت تصمیمی غیر از این اتخاذ کند و این به موضع داخلی ایالات متحده که از این توافق خارج شده، ربطی ندارد. اگر چنین چیزی اساس حقوقی استدلال (آمریکا برای توسل به مکانیسم ماشه) است، چنین استلالی قویا و به شدت دارای نقص است.
,اول اینکه، پاراگراف مورد استناد تنها یک پاراگراف توصیفی و موعظهآمیز است و لیست مشارکت کنندگان را در زمان تصویب آن در سال ۲۰۱۵ به صورت عینی بیان میکند. شورای امنیت برای هیچ کسی "وضعیت مشارکت کننده" اعمال یا اعلام نکرد.
,دوم، (مکانیسم) بازگشت خودکار (تحریمها یا مکانیسم موسوم به ماشه) تحت پاراگراف لازم الاجرای قطعنامه (۲۲۳۱) تنها از طریق یک "کشور مشارکت کننده" میتواند مورد استفاده قرار گیرد. ایالات متحده اکنون و طبق کارهایی که انجام داده است، در وضعیت و جایگاه مشترکی با دیگر طرفهای غیرمشارکت کننده شورای امنیت سازمان ملل (در برجام) قرار دارد.
,ایالات متحده هیچ جایگاهی برای کلید زدن این مفاد (مکانیسم ماشه) یا اعلام "هشدار" درباره عدم اجرای پایبندی جدی (برجام) توسط ایران ندارد.
,سوم، چه کسی تصمیم میگیرد که چه افرادی مشارکت کننده در توافق هستند؟ شورای امنیت سازمان ملل؟ یک کشور به نوبه خودش؟ منطق البته این است که تنها دیگر مشارکت کنندگان حاضر در آن میتوانند چنین تصمیمی را بگیرند و این تصمیم مربوط به شورا یا "افراد خارج (از توافق برجام)" نیست.
,اقدامات و مراحل بعدی: آیا میشود جلوی ایالات متحده را در کلید زدن مکانیسم بازگشت (مکانیسم ماشه) گرفت؟ به رغم اظهارنظرهای نگرانکننده که میگویند پاسخ به این سوال یک «نه» قاطع است چرا که تمهید مکانیسم ماشه بسیار زیرکانه تنظیم شده، چنین چیزی بهطور کامل درست نیست.
,اول اینکه، هیچ کسی نمیتواند مانع یک عضو سازمان ملل شود که ادعای بازگرداندن (مکانیسم ماشه) را دارد و یک سند را در این باره بین اعضا پخش کند. این شبیه به وضعیت سیستم های حقوقی است که در آن هر فردی می تواند درباره هر موضوعی ادعایی مطرح کند اما سوال این است که آیا چنین ادعایی مورد "دریافت" (پذیرش) قرار میگیرد و طبق این درخواست عمل خواهد شد؟
,احتمالا ایالات متحده ادعای "هشدار" درباره عدم پایبندی جدی (به برجام) توسط ایران را مطرح کند و روند 30 روزه را برای بازگشت خودکار تحریم سازمان ملل را مورد بررسی قرار دهد. در این 30 روزه، ایالات متحده انتظار دست به دست شدن قطعنامه ممانعت از بازگشت خودکار (در بین اعضای شورای امنیت) و رایگیری درباره آن را خواهد داشت.
,اگرچه حتی مشورتهای غیر رسمی قویا نشان میدهند که نظرات متمایزی وجود دارد و ایالات متحده حتی تقریبا از هیچ حمایتی برخوردار نیست اما ایالات متحده شاید به مرحله رسمی پخش کردن متن پیش نویس قطعنامه برود و این موضوع را علنی کند.
,آیا میشود جلوی این پیشنویس را گرفت؟ بله میشود. نهادهای سازمان ملل تفاوتی با شوراهای شهر، مجالس قانونگذاری کشورها و پارلمانها ندارند. آنها هم بر اساس مقررات و رویه اداری اداره میشوند. لری جانسون دو گزینه محتمل را در این باره میبیند:
,*پذیرش و تایید دستور کار*؛ برای هر جلسه شورای امنیت در ابتدای آن جلسه باید تصویب شود که به صورت سنتی برای هر جلسه یک موضوع قرار دارد. تایید دستور کار، یک موضوع و رویه اداری است و مشمول رای وتو نمیشود و برای تایید و تصویب فقط به 9 "بله" نیاز دارد.
,شورای امنیت فقط میتواند دستور کار درخواستی برای آن نشست را رد کند و در نتیجه جلسه پایان یابد. 5 عضو مشارکت کننده برجام در شورا به اضافه دو عضو اتحادیه اروپا می شود 7 کشور. آنها میتوانند آمریکا را از دستیابی به 9 رای مورد نیاز برای پیش بردن طرح مدنظرش برای دستور کار شورا محروم کنند.
,*به تعویق انداختن یک موضوع به طور نامحدود*؛ برخی از رویههای اداری بر دیگر رویهها و پیشنویسهای قطعنامهها در شورای امنیت غلبه کرده و پیشتاز هستند شامل رویه اداری "برای به تعویق انداختن صحبت درباره یک موضوع در یک روز خاص یا به طور نامحدود".
,برخی شاید این موضوع را که رسیدن به این موضوع که چه کسی "کشور مشارکت کننده" (در برجام) باشد را در جهت منافع ملیشان ارزیابی نکنند و بگویند که کشورهایی که دغدغه این موضوع را دارند بین خودشان این موضوعات را حل کنند. تا آن زمان بهتر است که بحثها به تعویق بیافتند.
,اگر اینطور شود، ایالات متحده بدون تردید بر این موضوع که هشدار درباره (نقض اساسی برجام) در صف رای دهی باشد و مکانیسم بازگشت خودکار در ۳۰ روز اتفاق بیافتد، ادامه خواهد داد.
,خوب در این صورت چه خواهد شد؟ چه کس یا کسانی به ایالات متحده در تفسیرش درباره اینکه چه حادث شود، ملحق خواهد شد؟ به نظر من اکثر کشورها از موضع مشارکتکنندگان باقیمانده در توافق (برجام) و اتحادیه اروپا تبعیت خواهند کرد (چرا که) هیچ اساس و پایه حقوقی برای اعمال مجدد تحریمها وجود ندارد و موضع ایالات متحده را نادیده میگیرند.
,از منظر حقوقی، تلاش ایالات متحده برای کلید زدن بازگشت خودکار (مکانیسم ماشه علیه ایران)، غیرقابل دفاع و غیر هوشمندانه است.
,این موضوع به دکترین "استاپل" میرسد، یک مانع حقوقی که در نتیجه اقدامات خود یک فرد اعمال میشود و او را از هرگونه ادعا درباره آن موضوع منع میکند. در جهان واقعی به این موضوع "عقل سلیم" گفته میشود».
,مواضع این کارشناس حقوقی در آمریکا درباره مکانیسم ماشه در حالی مطرح شده است که دولت آمریکا شامگاه پنجشنبه (دیشب) با ارائه نامهای رسماً سازمان ملل را از خواست خود برای بازگرداندن تمامی تحریمهای بینالمللی علیه ایران مطلع کرد.
,پیشتر محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران با اشاره به مخالفتهای صورت گرفته در پی فعال کردن سازوکار ماشه از سوی آمریکا اعلام کرده بود: یک بار دیگر دولت ترامپ منزوی و در صحنه جهانی رسوا خواهد شد.
, محمد جواد ظریف,انتهای پیام/ط
]
ارسال دیدگاه