انتهای پیام/*
یادداشت/
برجام نافرجام
عقربههای ساعت در روزهای پایانی تیرماه ۹۴ در ژنو به کندی در حال چرخش بودند و تمام نگاهها در جهان به جلسه مهم میان وزاری خارجه ایران و شش قدرت جهانی بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش شبکه خبری تهران نیوز، مصطفی هدایی؛ کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی با اشاره به مناقشهآمیز شدن توافق هستهای ایران در شورای امنیت سازمان ملل نوشت: عقربههای ساعت در روزهای پایانی تیرماه ۹۴ در ژنو به کندی در حال چرخش بودند و تمام نگاهها در جهان به جلسه مهم میان وزاری خارجه ایران و شش قدرت جهانی بود. در نهایت توافق هستهای میان این کشورها حاصل شد و تیتر روزنامههای صبح روز ۲۳ تیر عصر جدیدی را در تاریخ تحولات جمهوری اسلامی خبر میداد. خیابانهای تهران و برخی از شهرهای بزرگ به محل رقص و شادی حامیان برجام تبدیل شد ولی به مرور و با سرعت خیره کنندهای، اشکها جای رقصها را گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه خبری تهران نیوز,
فکرش را بکنید که افرادی با در دست داشتن اسکناس هزار تومانی و یک دلاری، جشن برجام برگزار کردند و برخی علامت قلب با پرچم آمریکا بر روی تیشرتها داشتند. نه آن اسکانس هزار تومانی ارزشش یک دلار شد و نه آن قلب تپید!
,
کدخدای دولت تدبیر و امید در واشنگتن، در همان آغاز توافق هستهای، بدعهدی را سرلوحه قرار داد و آن را به لبه پرتگاه برد تا زمانی که دونالد ترامپ وارد کاخ سفید شد و تمام آرزوهای غرب باوران را بر باد داد. خسارت محض برجام تا به امروز ادامه داشته است. تحریمهای اقتصادی و مالی با وجود یک طرفه بودن از سوی آمریکا تمام و کمال از سوی کشورهای مختلف جهان اجرا میشود و اقتصادی که توسط دولت شرطی شد، به قمارخانهای تبدیل شده که سرمایهها را یک روز به سمت ارز و طلا، یک روز به سمت مسکن و روزی به طرف بورس هل میدهد. تولید و اقتصاد مولد، کمترین محل اعراب را در این شرایط دارد.
,
با این وجود همچنان شاهد قمار دولت در سال آخرش بر روی برجام هستیم. آنها یا باور دارند توافق هستهای ثمرهای نداشته و یا سادهلوحانه چشم به سمت پایتختهای اروپایی و غربی دوختهاند تا برجام احیاء شود. حال آنکه برجام نه در کما بلکه در سینه قبرستان تاریخ آرمیده است.
,
آنچه در حال حاضر در دالانهای سازمان ملل شاهدش هستیم، دعوای حقوقی برای برجام بیصاحبی است که چند سال است مرده است. تنها برای اعادی حیثیت و یک اقدام و کاری از سوی دولت تدبیر و امید در سال پایانیاش تا خدای نکرده نگوینده، دولت روحانی از برجام خارج شد. هرچند اینکه چه دولتی از برجام خارج شود اصلاً برای مردم ایران اهمیتی ندارد؛ هر آنچه باید بر سر معیشت و سفرههایش آمده باشد، از قَبَل برجام آمد.
,
دولت دونالد ترامپ، نهایت تلاشش را به کار برده تا جلوی تعلیق تحریمهای تسلیحاتی ایران گرفته شود و مکانسیم ماشه را نیز فعال ساخت. این بند از برجام از آن ابتکارات سرداران دیپلماسی دولت بود و در صورت موفقیت دولت آمریکا، تمام قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل درباره پرونده هستهای بازخواهند گشت و کشورهای جهان نیز ملزم به اجرای آن خواهند بود. این یعنی آنکه تحریمهای یکجانبه آمریکا که از زمان خروج ترامپ از برجام اجرایی شدند، با بازگشت قطعنامههای ششگانه، بینالمللی و جهانی خواهند شد.
,
این نکته را نیز باید یادآور شد که کشورهای اروپایی و دولتهای مطیع سیاستهای آمریکا، از تحریمهای یکجانبه واشنگتن تبعیت کرده و به بهانههای مختلف مانع تجارت و مبادلات اقتصادی و مالی ایران با خود و شرکتهای بینالمللی شدهاند. از اینرو تفاوت آنچنانی در میزان فشار بر اقتصاد ایران با بازگشت قطعنامهها حاصل نخواهد شد و تحریمها و فشارها تنها جنبه حقوقی و رسمیت بیشتری پیدا خواهند کرد.
,
در نتیجه آنچه شاهد خواهیم بود، نه تنها خسارت محض برجام بلکه خسارت محض دولت تدبیر و امید است که در سال پایانی آن نیز مردم از سیاستهای زیانبار داخلی و خارجیاش در امان نیستند. مذاکرات هستهای دولت حسن روحانی از همان سال ابتدایی شروع به کار کابینه دهم شروع شد و تا به امروز نیز در قالب دیگر ادامه دارد. یعنی حدود هشت سال، کشور در انتظار گشایشهای اقتصادی توافق هستهای قرار داشت و در این بازه زمانی بخش مهمی از اقتصاد با چنین سیاستی به مرز ورشکستگی رسید، پول ملی ایران به پایینترین سطح ارزشیاش رسیده، سفرها کوچکتر، قیمت کالا، مسکن، مواد غذایی به طرز وحشتناکی بالا رفته و همچنان دولت از گشایش اقتصادی سخن میگوید!!!
, انتهای پیام/*
انتهای پیام/*
, انتهای پیام/*, انتهای پیام/*,]
ارسال دیدگاه