کرونا و نگرانی والدین؛
دغدغههایی از جنس کرونا در بازگشایی مدارس/ آیا نگرانیهای والدین و دانشآموزان مرتفع میشود؟
آنچه اکنون شاهد هستیم، یک بام دو هوایی مسئولین کلان و استانی است که صدای واحدی در بازگشایی مدارس ندارند! و همین امر عاملی برای نگرانی و تردید مردم در رضایت برای حضور فرزندانشان در مدارس شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح قزوین؛ مهر، خاطرهسازترین ماه برای همه ماست. بازگشایی مدارس هم برای دانشآموزان و هم برای والدین حس دلنشین توام با هیجان را به ارمغان میآورد که هر سال تازگی خود را دارد اما این اتفاق برای کلاس اولیها ویژهتر است که همه ما آن را تجربه کردهایم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح قزوین,امسال همان طور که کرونا تمامی فعالیتها و روال عادی زندگی را تحت تاثیر گذاشته، حوزه آموزش هم از آن مستثنی نبوده به طوری که آموزش و پرورش و آموزش عالی در دانشگاهها به نوعی با عواقب آن دست و پنجه نرم میکنند. از مصائب آموزش مجازی و مشکل سرعت اینترت تا هزینههای گزافی که روی دست خانوادهها مانده تا تاثیرات روحی و روانی برای دانش آموزان و دانشجویان که ناشی از کاهش تعامل حضوری با معلم و استادان و هم کلاسیهایشان است.
تقریبا شش ماه از حضور میهمان ناخوانده کرونا در کشورمان میگذرد و اکنون به ایستگاه بازشگایی مدارس در آستانه سال جدید تحصیلی رسیدیم که دغدغه و نگرانی والدین و از سوی دیگر مسئولین، رنگ جدیتری به خود گرفته است. مسئلهای که به هر حال روزی فرا میرسید و در این مدت باید برنامهریزیهای لازم تا حد ممکن و در بهترین حالت مطلوب انجام میشد.
بدون شک طی این شش ماه باتوجه به کارآزمایی روش آموزش مجازی و آسیبشناسی، تمام کمبود و ضعفهای آن و از طرفی استفاده از تجریه سایر کشورها در این زمینه میتوانست تجربه خوبی برای مسئولین باشد تا اکنون بسترهای لازم برای بازگشایی مدارس با رعایت تمام استانداردها برای حفظ سلامت فرزندان این کشور را فراهم کنند و والدین با اطمینان خاطر بتوانند عزیرانشان را راهی مدارس کنند.
اما آنچه اکنون شاهد هستیم، یک بام دو هوایی مسئولین کلان و استانی است که صدای واحدی در بازگشایی مدارس ندارند! و همین امر عاملی برای نگرانی و تردید مردم در رضایت برای حضور فرزندانشان در مدارس شده است. نگرانی که حتی برخی از آن به عنوان "ناقوس مرگ" یاد میکنند!
"آیا پروتکلهای پیشگیرانه در مدارس به درستی اعمال خواهد شد؟ آیا دانش آموزان با توجه به شرایط سنی، قادر به اجرای درست پروتکلهای بهداشتی در محیط مدرسه هستند؟ آیا حضور دانش آموزان در مدراس، موج سوم کرونا را در مبتلایان و فوتیها به لحاظ سنی جوانتر نخواهد کرد؟ آیا فصل سرما و شیوع سایر بیماریهای واگیردار، آتش کرونا را تندتر نخواهد کرد؟" این سوالات و سوالات بی شمار دیگری این روزها ذهن خانوادهها را درگیر کرده است و نگرانی دیگر آنکه مسئولین پاسخ قاطع و واحدی برای این سوالات ندارند.
در روزهای اول شیوع کرونا آنچه که از سوی کارشناسان امر اعلام میشد این بود که گروههای حساس و افراد دارای بیماریهای زمینهای و افراد بالای 60 سال بیشترین مبتلایان و فوتیهای کووید19 را تشکیل میدهند که همچنان هم این مسئله پابرجاست اما آمار نشان میدهد که امروز افراد جوان و کودکان هم از کرونا در امان نیستند به طوری که کودکان علاوه براینکه ناقلان خوبی برای این ویروس هستند نیز متاسفانه جزو مبتلایان هم قرار میگیرند.
به طوری که در استان قزوین ۲۶۸کودک از اسفندماه تا به امروز به کووید ۱۹مبتلا شدهاند و تحت درمان قرار گرفتند که ۲۵۲ نفر از آنها بهبود یافته و ۶ نفر هم فوت کردهاند و اکنون ۱۰ کودک کرونایی در بیمارستان قدس قزوین بستری هستند. بنابراین بیماری کرونا گروه سنی مشخصی ندارد و کودکان مراجعه کننده طیف وسیعی از علائم مختلف، از قبیل سرماخوردگی ساده تا شوک شدید قلبی ناشی از التهاب عضله قلب داشتهاند.
باتوجه به اینکه اکنون موج دوم کرونا در قزوین حاکم است و شهرستانهای قزوین و تاکستان قرمز و خیلی پرخطر، شهرستانهای آبیک و بوئین زهرا نارنجی و پرخطر و شهرستانهای البرز و آوج زرد و وضعیت متوسط دارد. با این وجود از 15 شهریور مدارس استان به صورت رسمی بازگشایی شد و 250 هزار دانش آموز قزوینی در مقاطع مختلف راهی مدرسه شدند.
طبق اعلام ستاد کرونای استان، در شهرهای با وضعیت سفید کلاسهای حضوری با رعایت پروتکلهای بهداشتی و تعداد محدود دانش آموز با فاصله گذاری اجتماعی تشکیل شده و در شهرهای با وضعیت زرد، کلاسهای حضوری با حداقل ۱۵ نفر تشکیل میشود، در وضعیت قرمز کلاس درس دایر است اما هیچ اجباری برای حضور افراد نیست.
مسلما آموزش حضوری بسیار موثرتر از آموزش مجازی است و علاوه بر کیفیت یادگیری نیز به لحاظ روحی و روانی هم دانش آموزان در شرایط مطلوبی قرار خواهند گرفت اما نگرانی والدین هم مطالبه به حقی است چراکه استان ما همچنان در شرایط قرمز قرار دارد و از طرفی تجربه ماههای پایانی سال تحصیلی 98 نشان داد که زیرساختهای لازم برای آموزش مجازی وجود ندارد.
به طوری که 50 درصد از دانش آموزان استان قزوین به اینترنت یا گوشی هوشمند دسترسی ندارد که این موضوع در مناطق محروم بسیار پررنگتر است و تامین هزینه این ابزارها برای بسیاری از خانوادهها بخصوص اقشار کم درآمد امکان پذیر نیست. از سوی دیگر بسیاری از مناطق حتی در شهرها هم مشکل اتصال و سرعت اینترنت دارند که همچنان فکری برای حل این موضوع نشده است.
در کنار تصمیمات مسئولین، والدین هم نقطه نظرات و تصمیمات خود را دارند به طوری که عدهای تصمیم گرفتهاند امسال فرزندانشان را به مدرسه نفرستند و این تصمیم را در قبال نگرانیشان در حفظ جان فرزندشان پذیرفتهاند که طبیعتا شاهد افزایش ترک تحصیلی در بین دانش آموزان خواهیم بود؛ عدهای هم با ترس از عقب ماندگی تحصیلی، راضی به پذیرفتن تصمیمات مسئولین شدهاند.
طبق شیوهنامههای جدید که برای ادارات ابلاغ شده، عدم رعایت پروتکلهای بهداشتی توسط کارمندان، توبیخ و جریمه را در پی خواهد داشت اما آیا میتوان انتظار داشت که دانش آموزان به ویژه در پایه ابتدایی بتوانند برای مدت طولانی در فضای کلاس، ماسک خود را نگهدارند یا بر پروتکلهای خاص بهداشتی پایبند باشند؟ قطعا مدیریت چنین فضایی برای معلمین بسیار دشوار خواهد بود.
از طرفی طبق اعلام برخی مدارس، دانش آموزان در ساعات حضور در مدرسه هیچ نوع زنگ تفریح نخواهند داشت و اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را مگر در موارد ضروری ندارند؛ در حالی که نمیتوان از یک کودک ابتدایی انتظار اجرای این قوانین را داشت!
مسئله دیگر که والدین عنوان میکنند بحث بلاتکلیفی برخی دیگر از مقاطع تحصیلی است که هنوز کتب درسی خود را دریافت نکردهاند و برنامه دقیقی از سوی مدرسه اعلام نشده است؛ این دانش آموزان هنوز مطمئن نیستند که کلاسهای آنها حضوری خواهد بود یا نیمه حضوری؛ لذا نشان دهنده این است که هنوز برنامه واحدی برای مدیریت بازگشایی مدارس صورت نگرفته است در حالی که تعطیلی چند ماهه مدارس فرصت مناسبی برای در پیش گرفتن راهکارهای مناسب در این زمینه بود.
اکنون شاهد بازگشایی در تمام دنیا و کشورهای درگیر در کرونا به ویژه چین و کشورهای اروپایی هستیم که طبیعتا امکانات و زیرساختهای این کشورها قابل مقایسه با ایران نیست؛ در این میان آنچکه مسلم است، تدبیر درست و فراهم ساختن شرایط مطلوب و کارشناسی شده از سوی مسئولین است تا بزرگترین رویداد اجتماعی و فرهنگی کشور در فضایی به دور از تنش و استرس صورت گیرد.
انتهای پیام/
امسال همان طور که کرونا تمامی فعالیتها و روال عادی زندگی را تحت تاثیر گذاشته، حوزه آموزش هم از آن مستثنی نبوده به طوری که آموزش و پرورش و آموزش عالی در دانشگاهها به نوعی با عواقب آن دست و پنجه نرم میکنند. از مصائب آموزش مجازی و مشکل سرعت اینترت تا هزینههای گزافی که روی دست خانوادهها مانده تا تاثیرات روحی و روانی برای دانش آموزان و دانشجویان که ناشی از کاهش تعامل حضوری با معلم و استادان و هم کلاسیهایشان است.
تقریبا شش ماه از حضور میهمان ناخوانده کرونا در کشورمان میگذرد و اکنون به ایستگاه بازشگایی مدارس در آستانه سال جدید تحصیلی رسیدیم که دغدغه و نگرانی والدین و از سوی دیگر مسئولین، رنگ جدیتری به خود گرفته است. مسئلهای که به هر حال روزی فرا میرسید و در این مدت باید برنامهریزیهای لازم تا حد ممکن و در بهترین حالت مطلوب انجام میشد.
بدون شک طی این شش ماه باتوجه به کارآزمایی روش آموزش مجازی و آسیبشناسی، تمام کمبود و ضعفهای آن و از طرفی استفاده از تجریه سایر کشورها در این زمینه میتوانست تجربه خوبی برای مسئولین باشد تا اکنون بسترهای لازم برای بازگشایی مدارس با رعایت تمام استانداردها برای حفظ سلامت فرزندان این کشور را فراهم کنند و والدین با اطمینان خاطر بتوانند عزیرانشان را راهی مدارس کنند.
اما آنچه اکنون شاهد هستیم، یک بام دو هوایی مسئولین کلان و استانی است که صدای واحدی در بازگشایی مدارس ندارند! و همین امر عاملی برای نگرانی و تردید مردم در رضایت برای حضور فرزندانشان در مدارس شده است. نگرانی که حتی برخی از آن به عنوان "ناقوس مرگ" یاد میکنند!
"آیا پروتکلهای پیشگیرانه در مدارس به درستی اعمال خواهد شد؟ آیا دانش آموزان با توجه به شرایط سنی، قادر به اجرای درست پروتکلهای بهداشتی در محیط مدرسه هستند؟ آیا حضور دانش آموزان در مدراس، موج سوم کرونا را در مبتلایان و فوتیها به لحاظ سنی جوانتر نخواهد کرد؟ آیا فصل سرما و شیوع سایر بیماریهای واگیردار، آتش کرونا را تندتر نخواهد کرد؟" این سوالات و سوالات بی شمار دیگری این روزها ذهن خانوادهها را درگیر کرده است و نگرانی دیگر آنکه مسئولین پاسخ قاطع و واحدی برای این سوالات ندارند.
در روزهای اول شیوع کرونا آنچه که از سوی کارشناسان امر اعلام میشد این بود که گروههای حساس و افراد دارای بیماریهای زمینهای و افراد بالای 60 سال بیشترین مبتلایان و فوتیهای کووید19 را تشکیل میدهند که همچنان هم این مسئله پابرجاست اما آمار نشان میدهد که امروز افراد جوان و کودکان هم از کرونا در امان نیستند به طوری که کودکان علاوه براینکه ناقلان خوبی برای این ویروس هستند نیز متاسفانه جزو مبتلایان هم قرار میگیرند.
به طوری که در استان قزوین ۲۶۸کودک از اسفندماه تا به امروز به کووید ۱۹مبتلا شدهاند و تحت درمان قرار گرفتند که ۲۵۲ نفر از آنها بهبود یافته و ۶ نفر هم فوت کردهاند و اکنون ۱۰ کودک کرونایی در بیمارستان قدس قزوین بستری هستند. بنابراین بیماری کرونا گروه سنی مشخصی ندارد و کودکان مراجعه کننده طیف وسیعی از علائم مختلف، از قبیل سرماخوردگی ساده تا شوک شدید قلبی ناشی از التهاب عضله قلب داشتهاند.
باتوجه به اینکه اکنون موج دوم کرونا در قزوین حاکم است و شهرستانهای قزوین و تاکستان قرمز و خیلی پرخطر، شهرستانهای آبیک و بوئین زهرا نارنجی و پرخطر و شهرستانهای البرز و آوج زرد و وضعیت متوسط دارد. با این وجود از 15 شهریور مدارس استان به صورت رسمی بازگشایی شد و 250 هزار دانش آموز قزوینی در مقاطع مختلف راهی مدرسه شدند.
طبق اعلام ستاد کرونای استان، در شهرهای با وضعیت سفید کلاسهای حضوری با رعایت پروتکلهای بهداشتی و تعداد محدود دانش آموز با فاصله گذاری اجتماعی تشکیل شده و در شهرهای با وضعیت زرد، کلاسهای حضوری با حداقل ۱۵ نفر تشکیل میشود، در وضعیت قرمز کلاس درس دایر است اما هیچ اجباری برای حضور افراد نیست.
مسلما آموزش حضوری بسیار موثرتر از آموزش مجازی است و علاوه بر کیفیت یادگیری نیز به لحاظ روحی و روانی هم دانش آموزان در شرایط مطلوبی قرار خواهند گرفت اما نگرانی والدین هم مطالبه به حقی است چراکه استان ما همچنان در شرایط قرمز قرار دارد و از طرفی تجربه ماههای پایانی سال تحصیلی 98 نشان داد که زیرساختهای لازم برای آموزش مجازی وجود ندارد.
به طوری که 50 درصد از دانش آموزان استان قزوین به اینترنت یا گوشی هوشمند دسترسی ندارد که این موضوع در مناطق محروم بسیار پررنگتر است و تامین هزینه این ابزارها برای بسیاری از خانوادهها بخصوص اقشار کم درآمد امکان پذیر نیست. از سوی دیگر بسیاری از مناطق حتی در شهرها هم مشکل اتصال و سرعت اینترنت دارند که همچنان فکری برای حل این موضوع نشده است.
در کنار تصمیمات مسئولین، والدین هم نقطه نظرات و تصمیمات خود را دارند به طوری که عدهای تصمیم گرفتهاند امسال فرزندانشان را به مدرسه نفرستند و این تصمیم را در قبال نگرانیشان در حفظ جان فرزندشان پذیرفتهاند که طبیعتا شاهد افزایش ترک تحصیلی در بین دانش آموزان خواهیم بود؛ عدهای هم با ترس از عقب ماندگی تحصیلی، راضی به پذیرفتن تصمیمات مسئولین شدهاند.
طبق شیوهنامههای جدید که برای ادارات ابلاغ شده، عدم رعایت پروتکلهای بهداشتی توسط کارمندان، توبیخ و جریمه را در پی خواهد داشت اما آیا میتوان انتظار داشت که دانش آموزان به ویژه در پایه ابتدایی بتوانند برای مدت طولانی در فضای کلاس، ماسک خود را نگهدارند یا بر پروتکلهای خاص بهداشتی پایبند باشند؟ قطعا مدیریت چنین فضایی برای معلمین بسیار دشوار خواهد بود.
از طرفی طبق اعلام برخی مدارس، دانش آموزان در ساعات حضور در مدرسه هیچ نوع زنگ تفریح نخواهند داشت و اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را مگر در موارد ضروری ندارند؛ در حالی که نمیتوان از یک کودک ابتدایی انتظار اجرای این قوانین را داشت!
مسئله دیگر که والدین عنوان میکنند بحث بلاتکلیفی برخی دیگر از مقاطع تحصیلی است که هنوز کتب درسی خود را دریافت نکردهاند و برنامه دقیقی از سوی مدرسه اعلام نشده است؛ این دانش آموزان هنوز مطمئن نیستند که کلاسهای آنها حضوری خواهد بود یا نیمه حضوری؛ لذا نشان دهنده این است که هنوز برنامه واحدی برای مدیریت بازگشایی مدارس صورت نگرفته است در حالی که تعطیلی چند ماهه مدارس فرصت مناسبی برای در پیش گرفتن راهکارهای مناسب در این زمینه بود.
اکنون شاهد بازگشایی در تمام دنیا و کشورهای درگیر در کرونا به ویژه چین و کشورهای اروپایی هستیم که طبیعتا امکانات و زیرساختهای این کشورها قابل مقایسه با ایران نیست؛ در این میان آنچکه مسلم است، تدبیر درست و فراهم ساختن شرایط مطلوب و کارشناسی شده از سوی مسئولین است تا بزرگترین رویداد اجتماعی و فرهنگی کشور در فضایی به دور از تنش و استرس صورت گیرد.
انتهای پیام/
امسال همان طور که کرونا تمامی فعالیتها و روال عادی زندگی را تحت تاثیر گذاشته، حوزه آموزش هم از آن مستثنی نبوده به طوری که آموزش و پرورش و آموزش عالی در دانشگاهها به نوعی با عواقب آن دست و پنجه نرم میکنند. از مصائب آموزش مجازی و مشکل سرعت اینترت تا هزینههای گزافی که روی دست خانوادهها مانده تا تاثیرات روحی و روانی برای دانش آموزان و دانشجویان که ناشی از کاهش تعامل حضوری با معلم و استادان و هم کلاسیهایشان است.
,تقریبا شش ماه از حضور میهمان ناخوانده کرونا در کشورمان میگذرد و اکنون به ایستگاه بازشگایی مدارس در آستانه سال جدید تحصیلی رسیدیم که دغدغه و نگرانی والدین و از سوی دیگر مسئولین، رنگ جدیتری به خود گرفته است. مسئلهای که به هر حال روزی فرا میرسید و در این مدت باید برنامهریزیهای لازم تا حد ممکن و در بهترین حالت مطلوب انجام میشد.
,بدون شک طی این شش ماه باتوجه به کارآزمایی روش آموزش مجازی و آسیبشناسی، تمام کمبود و ضعفهای آن و از طرفی استفاده از تجریه سایر کشورها در این زمینه میتوانست تجربه خوبی برای مسئولین باشد تا اکنون بسترهای لازم برای بازگشایی مدارس با رعایت تمام استانداردها برای حفظ سلامت فرزندان این کشور را فراهم کنند و والدین با اطمینان خاطر بتوانند عزیرانشان را راهی مدارس کنند.
,اما آنچه اکنون شاهد هستیم، یک بام دو هوایی مسئولین کلان و استانی است که صدای واحدی در بازگشایی مدارس ندارند! و همین امر عاملی برای نگرانی و تردید مردم در رضایت برای حضور فرزندانشان در مدارس شده است. نگرانی که حتی برخی از آن به عنوان "ناقوس مرگ" یاد میکنند!
,
, "آیا پروتکلهای پیشگیرانه در مدارس به درستی اعمال خواهد شد؟ آیا دانش آموزان با توجه به شرایط سنی، قادر به اجرای درست پروتکلهای بهداشتی در محیط مدرسه هستند؟ آیا حضور دانش آموزان در مدراس، موج سوم کرونا را در مبتلایان و فوتیها به لحاظ سنی جوانتر نخواهد کرد؟ آیا فصل سرما و شیوع سایر بیماریهای واگیردار، آتش کرونا را تندتر نخواهد کرد؟" این سوالات و سوالات بی شمار دیگری این روزها ذهن خانوادهها را درگیر کرده است و نگرانی دیگر آنکه مسئولین پاسخ قاطع و واحدی برای این سوالات ندارند.
,,
در روزهای اول شیوع کرونا آنچه که از سوی کارشناسان امر اعلام میشد این بود که گروههای حساس و افراد دارای بیماریهای زمینهای و افراد بالای 60 سال بیشترین مبتلایان و فوتیهای کووید19 را تشکیل میدهند که همچنان هم این مسئله پابرجاست اما آمار نشان میدهد که امروز افراد جوان و کودکان هم از کرونا در امان نیستند به طوری که کودکان علاوه براینکه ناقلان خوبی برای این ویروس هستند نیز متاسفانه جزو مبتلایان هم قرار میگیرند.
,به طوری که در استان قزوین ۲۶۸کودک از اسفندماه تا به امروز به کووید ۱۹مبتلا شدهاند و تحت درمان قرار گرفتند که ۲۵۲ نفر از آنها بهبود یافته و ۶ نفر هم فوت کردهاند و اکنون ۱۰ کودک کرونایی در بیمارستان قدس قزوین بستری هستند. بنابراین بیماری کرونا گروه سنی مشخصی ندارد و کودکان مراجعه کننده طیف وسیعی از علائم مختلف، از قبیل سرماخوردگی ساده تا شوک شدید قلبی ناشی از التهاب عضله قلب داشتهاند.
,باتوجه به اینکه اکنون موج دوم کرونا در قزوین حاکم است و شهرستانهای قزوین و تاکستان قرمز و خیلی پرخطر، شهرستانهای آبیک و بوئین زهرا نارنجی و پرخطر و شهرستانهای البرز و آوج زرد و وضعیت متوسط دارد. با این وجود از 15 شهریور مدارس استان به صورت رسمی بازگشایی شد و 250 هزار دانش آموز قزوینی در مقاطع مختلف راهی مدرسه شدند.
,طبق اعلام ستاد کرونای استان، در شهرهای با وضعیت سفید کلاسهای حضوری با رعایت پروتکلهای بهداشتی و تعداد محدود دانش آموز با فاصله گذاری اجتماعی تشکیل شده و در شهرهای با وضعیت زرد، کلاسهای حضوری با حداقل ۱۵ نفر تشکیل میشود، در وضعیت قرمز کلاس درس دایر است اما هیچ اجباری برای حضور افراد نیست.
,
, مسلما آموزش حضوری بسیار موثرتر از آموزش مجازی است و علاوه بر کیفیت یادگیری نیز به لحاظ روحی و روانی هم دانش آموزان در شرایط مطلوبی قرار خواهند گرفت اما نگرانی والدین هم مطالبه به حقی است چراکه استان ما همچنان در شرایط قرمز قرار دارد و از طرفی تجربه ماههای پایانی سال تحصیلی 98 نشان داد که زیرساختهای لازم برای آموزش مجازی وجود ندارد.
,به طوری که 50 درصد از دانش آموزان استان قزوین به اینترنت یا گوشی هوشمند دسترسی ندارد که این موضوع در مناطق محروم بسیار پررنگتر است و تامین هزینه این ابزارها برای بسیاری از خانوادهها بخصوص اقشار کم درآمد امکان پذیر نیست. از سوی دیگر بسیاری از مناطق حتی در شهرها هم مشکل اتصال و سرعت اینترنت دارند که همچنان فکری برای حل این موضوع نشده است.
,در کنار تصمیمات مسئولین، والدین هم نقطه نظرات و تصمیمات خود را دارند به طوری که عدهای تصمیم گرفتهاند امسال فرزندانشان را به مدرسه نفرستند و این تصمیم را در قبال نگرانیشان در حفظ جان فرزندشان پذیرفتهاند که طبیعتا شاهد افزایش ترک تحصیلی در بین دانش آموزان خواهیم بود؛ عدهای هم با ترس از عقب ماندگی تحصیلی، راضی به پذیرفتن تصمیمات مسئولین شدهاند.
,طبق شیوهنامههای جدید که برای ادارات ابلاغ شده، عدم رعایت پروتکلهای بهداشتی توسط کارمندان، توبیخ و جریمه را در پی خواهد داشت اما آیا میتوان انتظار داشت که دانش آموزان به ویژه در پایه ابتدایی بتوانند برای مدت طولانی در فضای کلاس، ماسک خود را نگهدارند یا بر پروتکلهای خاص بهداشتی پایبند باشند؟ قطعا مدیریت چنین فضایی برای معلمین بسیار دشوار خواهد بود.
,از طرفی طبق اعلام برخی مدارس، دانش آموزان در ساعات حضور در مدرسه هیچ نوع زنگ تفریح نخواهند داشت و اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را مگر در موارد ضروری ندارند؛ در حالی که نمیتوان از یک کودک ابتدایی انتظار اجرای این قوانین را داشت!
,مسئله دیگر که والدین عنوان میکنند بحث بلاتکلیفی برخی دیگر از مقاطع تحصیلی است که هنوز کتب درسی خود را دریافت نکردهاند و برنامه دقیقی از سوی مدرسه اعلام نشده است؛ این دانش آموزان هنوز مطمئن نیستند که کلاسهای آنها حضوری خواهد بود یا نیمه حضوری؛ لذا نشان دهنده این است که هنوز برنامه واحدی برای مدیریت بازگشایی مدارس صورت نگرفته است در حالی که تعطیلی چند ماهه مدارس فرصت مناسبی برای در پیش گرفتن راهکارهای مناسب در این زمینه بود.
,اکنون شاهد بازگشایی در تمام دنیا و کشورهای درگیر در کرونا به ویژه چین و کشورهای اروپایی هستیم که طبیعتا امکانات و زیرساختهای این کشورها قابل مقایسه با ایران نیست؛ در این میان آنچکه مسلم است، تدبیر درست و فراهم ساختن شرایط مطلوب و کارشناسی شده از سوی مسئولین است تا بزرگترین رویداد اجتماعی و فرهنگی کشور در فضایی به دور از تنش و استرس صورت گیرد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه