به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از تبریز بیدار، با این حال تعلل و به تعبیری بهتر بی خیالی این نهاد مدنی و اعضای آن نسبت به آغاز سریع روند انتخاب شهردار ، انتخاب و معرفی گزینه های مورد نظر ، اخذ برنامه کاری از کاندیداها و در نهایت غربال نهایی و رسیدن به گزینه ای واحد باعث گردیده است دوران کوتاه مدت و سه ماهه سرپرستی همچون برق و باد در حال سپری شدن باشد و این تعلل یا عدم اجماع و تعیین تکلیف نزد افکار عموم ، نوعی فرصت سوزی تلقی شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از تبریز بیدار،,
سکوت و بی تحرکی شورانشینان تبریز در ماجرای انتخاب شهردار جدید در شرایطی وارد ششمین هفته خود ، یعنی تقریبا نیمی از زمان دوره قانونی سرپرستی شده است که هم سرپرست محترم شهرداری ، هم اعضای شورا و هم افکار عمومی و صاحب نظران ، کاملا بر موقت بودن این نوع اداره شهر و الزام و اجبار شورای چهارم برای انتخاب سریع شهردار واقف هستند و با وجود موفقیت ها و خدمات رسانی چشمگیر و قابل توجه مدیریت فعلی شهرداری در 40 روز گذشته ، به ویژه با ارایه خدمات حداکثری و ضربتی در قالب خدمات محله ای به شهروندان ، شورای شهر ناگزیر از تعیین تکلیف کرسی شهرداری این شهر خواهد بود.
وضعیت موجود در شرایطی فضای مدیریتی شهر تبریز را با یک سوال بزرگ مواجه و اسباب نگرانی شهروندان و صاحب نظران مسایل شهری را فراهم کرده که با وجود قطعی بودن تصمیم شورای چهارم برای ایجاد تغییر در رأس مدیریت شهرداری از ابتدای کار ، به هر دلیل و عنوان ممکن که البته حق قانونی و طبیعی این نهاد مدنی است و نیز علی رغم در اختیار داشتن زمان و فرصت کافی 70 روزه تا روز استقرار و آغاز به کار قانونی ، این شورا همچنان با فرصت سوزی و عدم اجماع بر سر فرد و گزینه ای مشخص ، به نوعی بخش عمده ای از زمان کافی برای یک انتخاب حیاتی و مهم را از دست داده اند و در حال حاضر که کم تر از دو ماه به اتمام فرصت قانونی انتخاب زمان باقی است ، هنوز هم نشانه هایی از اجماع حداقلی بر روی گزینه های پیشنهادی یا داوطلب به چشم نمی خورد.
شورای چهارم تبریز که پس از تغییر قانون شوراها در بعد تعداد اعضا ، شاهد افزایش تقریبا دوبرابری اعضای خود بوده و با 21 عضو وظیفه تصمیم سازی ، تدوین و ابلاغ سیاست های کلی و نیز اعمال نظارت های لازم در روند اداره ، توسعه و آبادانی شهر به عنوان نهاد بالادست شهرداری را بر عهده دارد ، در شرایطی با وظیفه سنگینی تحت نام " انتخاب شهردار " ، به عنوان نخستین و اصلی ترین وظیفه خود روبروست که با توجه به شرایط موجود و عدم اجماع و گزینش فردی کارآمد برای تصدی مسوولیت شهرداری ، نیم نگاهی نیز به تغییر و هدایت پروسه انتخاب به داخل بدنه خود و از بین اعضای همکار دارد ؛ تصمیمی که با وجود توافق قبلی بر سر عدم انتخاب شهردار از بین اعضای شورا ، بار دیگر و طی روزهای اخیر به میز تصمیمات شورایی به عنوان یکی از گزینه های انتخاب بازگشته است.
خبرهای رسیده از درون جلسات غیرعلنی یا به تعبیر مصطلح و رایج ، جلسات بدون مستمع شورای چهارم حکایت از آن دارد که با وجود خارج شدن چندین باره موضوع بررسی نحوه انتخاب شهردار تبریز از دستور جلسات هفته های اخیر که خود به نوعی زمینه ساز فرصت سوزی بوده ، عزمی جدی برای خاتمه دادن به ماجرای انتخاب شهردار در بین اعضا ، آن هم پس از خود انتقادی های درون شورایی و ابراز نگرانی های عمومی ، آغاز شده اتفاقی که در سی و پنجمین روز استقرار شورا منجر به تشکیل شبانه و فوق العاده در شامگاه یکشنبه شد و 21 عضو این نهاد در 8 نام به اتفاق نظر رسیدند؛ 8 نامی که گفته می شود نام 2 مدیر ارشد درون شهرداری ( مرتضی آبدار معاون اداری مالی شهرداری و عباس عادلی شهیر شهردار فعلی منطقه شش )، دو گزینه بیرون از شهرداری ( صادق نجفی مدیرعامل فعلی سازمان منطقه آزاد ارس و فرج قلی زاده معاون اداری مالی و شهردار اسبق منطقه سه شهرداری ) و در نهایت چهار تن از اعضای شورای فعلی ( احتشام حاجی پور ، حبیب شیری آذر ، علی شیاری و اکرم حضرتی ) را شامل می شود.
رسیدن به چنین اجماعی از سوی اعضای شورای اسلامی شهر تبریز ، فارغ از خود نام ها و سابقه و صلاحیت هر یک از گزینه ها ، این سوال را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است که آیا این اسامی به واقع کاندیداهای واقعی به شمار می روند یا همچنان نوعی بازی با اسامی است ؟ آیا با وجود کمی زمان برای تعیین تکلیف جریان انتخاب و از طرفی لزوم بررسی برنامه های کاندیداها که ذاتا امری زمان بر نیز خواهد بود ، شورای چهارم موفق به انتخاب شهردار در زمان مقرر خواهد شد؟ و آیا از بین این اسامی ، نام شهرداری از قوطی آراء بیرون خواهد آمد که پیش تر بر روی آن توافق و هماهنگی صورت گرفته است؟
این سوالات و سوالات مشابه دیگر در شرایطی مطرحند که هر روز تأخیر در تعیین تکلیف موضوع انتخاب شهردار ، تأثیر خود را در تدوین لایحه بودجه سال آینده شهرداری و شهر تبریز ، منطبق با اولویت های کاری و برنامه ای شهردار آینده بر جای خواهد گذاشت.
در هر صورت شرایط فعلی حاکم بر فضای مدیریت شهری تبریز بیش از آن که نشان دهنده عزم و همت جدی منتخبان مردم برای انتخاب شهردار مورد توافق باشد ؛ تداعی بخش وضعیت مشابهی است که در دوران استقرار شورای دوم تبریز بر این شهر گذشت ؛ وضعیتی که شورای دوم تبریز را به دلیل عدم توافق در انتخاب شهردار تا مرز انحلال پیش برد و درست در آخرین ساعات پایان مهلت قانونی ، فردی از درون شورا به عنوان شهردار برگزیده شد که هنوز هم سودای شهرداری دارد ؛ آیا این بار نیز تبریز با انتخاب شهرداری از دل شورا از کمای مدیریتی خارج خواهد شد؟
انتهای پیام/
سکوت و بی تحرکی شورانشینان تبریز در ماجرای انتخاب شهردار جدید در شرایطی وارد ششمین هفته خود ، یعنی تقریبا نیمی از زمان دوره قانونی سرپرستی شده است که هم سرپرست محترم شهرداری ، هم اعضای شورا و هم افکار عمومی و صاحب نظران ، کاملا بر موقت بودن این نوع اداره شهر و الزام و اجبار شورای چهارم برای انتخاب سریع شهردار واقف هستند و با وجود موفقیت ها و خدمات رسانی چشمگیر و قابل توجه مدیریت فعلی شهرداری در 40 روز گذشته ، به ویژه با ارایه خدمات حداکثری و ضربتی در قالب خدمات محله ای به شهروندان ، شورای شهر ناگزیر از تعیین تکلیف کرسی شهرداری این شهر خواهد بود.
وضعیت موجود در شرایطی فضای مدیریتی شهر تبریز را با یک سوال بزرگ مواجه و اسباب نگرانی شهروندان و صاحب نظران مسایل شهری را فراهم کرده که با وجود قطعی بودن تصمیم شورای چهارم برای ایجاد تغییر در رأس مدیریت شهرداری از ابتدای کار ، به هر دلیل و عنوان ممکن که البته حق قانونی و طبیعی این نهاد مدنی است و نیز علی رغم در اختیار داشتن زمان و فرصت کافی 70 روزه تا روز استقرار و آغاز به کار قانونی ، این شورا همچنان با فرصت سوزی و عدم اجماع بر سر فرد و گزینه ای مشخص ، به نوعی بخش عمده ای از زمان کافی برای یک انتخاب حیاتی و مهم را از دست داده اند و در حال حاضر که کم تر از دو ماه به اتمام فرصت قانونی انتخاب زمان باقی است ، هنوز هم نشانه هایی از اجماع حداقلی بر روی گزینه های پیشنهادی یا داوطلب به چشم نمی خورد.
شورای چهارم تبریز که پس از تغییر قانون شوراها در بعد تعداد اعضا ، شاهد افزایش تقریبا دوبرابری اعضای خود بوده و با 21 عضو وظیفه تصمیم سازی ، تدوین و ابلاغ سیاست های کلی و نیز اعمال نظارت های لازم در روند اداره ، توسعه و آبادانی شهر به عنوان نهاد بالادست شهرداری را بر عهده دارد ، در شرایطی با وظیفه سنگینی تحت نام " انتخاب شهردار " ، به عنوان نخستین و اصلی ترین وظیفه خود روبروست که با توجه به شرایط موجود و عدم اجماع و گزینش فردی کارآمد برای تصدی مسوولیت شهرداری ، نیم نگاهی نیز به تغییر و هدایت پروسه انتخاب به داخل بدنه خود و از بین اعضای همکار دارد ؛ تصمیمی که با وجود توافق قبلی بر سر عدم انتخاب شهردار از بین اعضای شورا ، بار دیگر و طی روزهای اخیر به میز تصمیمات شورایی به عنوان یکی از گزینه های انتخاب بازگشته است.
خبرهای رسیده از درون جلسات غیرعلنی یا به تعبیر مصطلح و رایج ، جلسات بدون مستمع شورای چهارم حکایت از آن دارد که با وجود خارج شدن چندین باره موضوع بررسی نحوه انتخاب شهردار تبریز از دستور جلسات هفته های اخیر که خود به نوعی زمینه ساز فرصت سوزی بوده ، عزمی جدی برای خاتمه دادن به ماجرای انتخاب شهردار در بین اعضا ، آن هم پس از خود انتقادی های درون شورایی و ابراز نگرانی های عمومی ، آغاز شده اتفاقی که در سی و پنجمین روز استقرار شورا منجر به تشکیل شبانه و فوق العاده در شامگاه یکشنبه شد و 21 عضو این نهاد در 8 نام به اتفاق نظر رسیدند؛ 8 نامی که گفته می شود نام 2 مدیر ارشد درون شهرداری ( مرتضی آبدار معاون اداری مالی شهرداری و عباس عادلی شهیر شهردار فعلی منطقه شش )، دو گزینه بیرون از شهرداری ( صادق نجفی مدیرعامل فعلی سازمان منطقه آزاد ارس و فرج قلی زاده معاون اداری مالی و شهردار اسبق منطقه سه شهرداری ) و در نهایت چهار تن از اعضای شورای فعلی ( احتشام حاجی پور ، حبیب شیری آذر ، علی شیاری و اکرم حضرتی ) را شامل می شود.
رسیدن به چنین اجماعی از سوی اعضای شورای اسلامی شهر تبریز ، فارغ از خود نام ها و سابقه و صلاحیت هر یک از گزینه ها ، این سوال را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است که آیا این اسامی به واقع کاندیداهای واقعی به شمار می روند یا همچنان نوعی بازی با اسامی است ؟ آیا با وجود کمی زمان برای تعیین تکلیف جریان انتخاب و از طرفی لزوم بررسی برنامه های کاندیداها که ذاتا امری زمان بر نیز خواهد بود ، شورای چهارم موفق به انتخاب شهردار در زمان مقرر خواهد شد؟ و آیا از بین این اسامی ، نام شهرداری از قوطی آراء بیرون خواهد آمد که پیش تر بر روی آن توافق و هماهنگی صورت گرفته است؟
این سوالات و سوالات مشابه دیگر در شرایطی مطرحند که هر روز تأخیر در تعیین تکلیف موضوع انتخاب شهردار ، تأثیر خود را در تدوین لایحه بودجه سال آینده شهرداری و شهر تبریز ، منطبق با اولویت های کاری و برنامه ای شهردار آینده بر جای خواهد گذاشت.
در هر صورت شرایط فعلی حاکم بر فضای مدیریت شهری تبریز بیش از آن که نشان دهنده عزم و همت جدی منتخبان مردم برای انتخاب شهردار مورد توافق باشد ؛ تداعی بخش وضعیت مشابهی است که در دوران استقرار شورای دوم تبریز بر این شهر گذشت ؛ وضعیتی که شورای دوم تبریز را به دلیل عدم توافق در انتخاب شهردار تا مرز انحلال پیش برد و درست در آخرین ساعات پایان مهلت قانونی ، فردی از درون شورا به عنوان شهردار برگزیده شد که هنوز هم سودای شهرداری دارد ؛ آیا این بار نیز تبریز با انتخاب شهرداری از دل شورا از کمای مدیریتی خارج خواهد شد؟
انتهای پیام/
سکوت و بی تحرکی شورانشینان تبریز در ماجرای انتخاب شهردار جدید در شرایطی وارد ششمین هفته خود ، یعنی تقریبا نیمی از زمان دوره قانونی سرپرستی شده است که هم سرپرست محترم شهرداری ، هم اعضای شورا و هم افکار عمومی و صاحب نظران ، کاملا بر موقت بودن این نوع اداره شهر و الزام و اجبار شورای چهارم برای انتخاب سریع شهردار واقف هستند و با وجود موفقیت ها و خدمات رسانی چشمگیر و قابل توجه مدیریت فعلی شهرداری در 40 روز گذشته ، به ویژه با ارایه خدمات حداکثری و ضربتی در قالب خدمات محله ای به شهروندان ، شورای شهر ناگزیر از تعیین تکلیف کرسی شهرداری این شهر خواهد بود.
وضعیت موجود در شرایطی فضای مدیریتی شهر تبریز را با یک سوال بزرگ مواجه و اسباب نگرانی شهروندان و صاحب نظران مسایل شهری را فراهم کرده که با وجود قطعی بودن تصمیم شورای چهارم برای ایجاد تغییر در رأس مدیریت شهرداری از ابتدای کار ، به هر دلیل و عنوان ممکن که البته حق قانونی و طبیعی این نهاد مدنی است و نیز علی رغم در اختیار داشتن زمان و فرصت کافی 70 روزه تا روز استقرار و آغاز به کار قانونی ، این شورا همچنان با فرصت سوزی و عدم اجماع بر سر فرد و گزینه ای مشخص ، به نوعی بخش عمده ای از زمان کافی برای یک انتخاب حیاتی و مهم را از دست داده اند و در حال حاضر که کم تر از دو ماه به اتمام فرصت قانونی انتخاب زمان باقی است ، هنوز هم نشانه هایی از اجماع حداقلی بر روی گزینه های پیشنهادی یا داوطلب به چشم نمی خورد.
شورای چهارم تبریز که پس از تغییر قانون شوراها در بعد تعداد اعضا ، شاهد افزایش تقریبا دوبرابری اعضای خود بوده و با 21 عضو وظیفه تصمیم سازی ، تدوین و ابلاغ سیاست های کلی و نیز اعمال نظارت های لازم در روند اداره ، توسعه و آبادانی شهر به عنوان نهاد بالادست شهرداری را بر عهده دارد ، در شرایطی با وظیفه سنگینی تحت نام " انتخاب شهردار " ، به عنوان نخستین و اصلی ترین وظیفه خود روبروست که با توجه به شرایط موجود و عدم اجماع و گزینش فردی کارآمد برای تصدی مسوولیت شهرداری ، نیم نگاهی نیز به تغییر و هدایت پروسه انتخاب به داخل بدنه خود و از بین اعضای همکار دارد ؛ تصمیمی که با وجود توافق قبلی بر سر عدم انتخاب شهردار از بین اعضای شورا ، بار دیگر و طی روزهای اخیر به میز تصمیمات شورایی به عنوان یکی از گزینه های انتخاب بازگشته است.
خبرهای رسیده از درون جلسات غیرعلنی یا به تعبیر مصطلح و رایج ، جلسات بدون مستمع شورای چهارم حکایت از آن دارد که با وجود خارج شدن چندین باره موضوع بررسی نحوه انتخاب شهردار تبریز از دستور جلسات هفته های اخیر که خود به نوعی زمینه ساز فرصت سوزی بوده ، عزمی جدی برای خاتمه دادن به ماجرای انتخاب شهردار در بین اعضا ، آن هم پس از خود انتقادی های درون شورایی و ابراز نگرانی های عمومی ، آغاز شده اتفاقی که در سی و پنجمین روز استقرار شورا منجر به تشکیل شبانه و فوق العاده در شامگاه یکشنبه شد و 21 عضو این نهاد در 8 نام به اتفاق نظر رسیدند؛ 8 نامی که گفته می شود نام 2 مدیر ارشد درون شهرداری ( مرتضی آبدار معاون اداری مالی شهرداری و عباس عادلی شهیر شهردار فعلی منطقه شش )، دو گزینه بیرون از شهرداری ( صادق نجفی مدیرعامل فعلی سازمان منطقه آزاد ارس و فرج قلی زاده معاون اداری مالی و شهردار اسبق منطقه سه شهرداری ) و در نهایت چهار تن از اعضای شورای فعلی ( احتشام حاجی پور ، حبیب شیری آذر ، علی شیاری و اکرم حضرتی ) را شامل می شود.
رسیدن به چنین اجماعی از سوی اعضای شورای اسلامی شهر تبریز ، فارغ از خود نام ها و سابقه و صلاحیت هر یک از گزینه ها ، این سوال را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است که آیا این اسامی به واقع کاندیداهای واقعی به شمار می روند یا همچنان نوعی بازی با اسامی است ؟ آیا با وجود کمی زمان برای تعیین تکلیف جریان انتخاب و از طرفی لزوم بررسی برنامه های کاندیداها که ذاتا امری زمان بر نیز خواهد بود ، شورای چهارم موفق به انتخاب شهردار در زمان مقرر خواهد شد؟ و آیا از بین این اسامی ، نام شهرداری از قوطی آراء بیرون خواهد آمد که پیش تر بر روی آن توافق و هماهنگی صورت گرفته است؟
این سوالات و سوالات مشابه دیگر در شرایطی مطرحند که هر روز تأخیر در تعیین تکلیف موضوع انتخاب شهردار ، تأثیر خود را در تدوین لایحه بودجه سال آینده شهرداری و شهر تبریز ، منطبق با اولویت های کاری و برنامه ای شهردار آینده بر جای خواهد گذاشت.
در هر صورت شرایط فعلی حاکم بر فضای مدیریت شهری تبریز بیش از آن که نشان دهنده عزم و همت جدی منتخبان مردم برای انتخاب شهردار مورد توافق باشد ؛ تداعی بخش وضعیت مشابهی است که در دوران استقرار شورای دوم تبریز بر این شهر گذشت ؛ وضعیتی که شورای دوم تبریز را به دلیل عدم توافق در انتخاب شهردار تا مرز انحلال پیش برد و درست در آخرین ساعات پایان مهلت قانونی ، فردی از درون شورا به عنوان شهردار برگزیده شد که هنوز هم سودای شهرداری دارد ؛ آیا این بار نیز تبریز با انتخاب شهرداری از دل شورا از کمای مدیریتی خارج خواهد شد؟
انتهای پیام/
سکوت و بی تحرکی شورانشینان تبریز در ماجرای انتخاب شهردار جدید در شرایطی وارد ششمین هفته خود ، یعنی تقریبا نیمی از زمان دوره قانونی سرپرستی شده است که هم سرپرست محترم شهرداری ، هم اعضای شورا و هم افکار عمومی و صاحب نظران ، کاملا بر موقت بودن این نوع اداره شهر و الزام و اجبار شورای چهارم برای انتخاب سریع شهردار واقف هستند و با وجود موفقیت ها و خدمات رسانی چشمگیر و قابل توجه مدیریت فعلی شهرداری در 40 روز گذشته ، به ویژه با ارایه خدمات حداکثری و ضربتی در قالب خدمات محله ای به شهروندان ، شورای شهر ناگزیر از تعیین تکلیف کرسی شهرداری این شهر خواهد بود.
وضعیت موجود در شرایطی فضای مدیریتی شهر تبریز را با یک سوال بزرگ مواجه و اسباب نگرانی شهروندان و صاحب نظران مسایل شهری را فراهم کرده که با وجود قطعی بودن تصمیم شورای چهارم برای ایجاد تغییر در رأس مدیریت شهرداری از ابتدای کار ، به هر دلیل و عنوان ممکن که البته حق قانونی و طبیعی این نهاد مدنی است و نیز علی رغم در اختیار داشتن زمان و فرصت کافی 70 روزه تا روز استقرار و آغاز به کار قانونی ، این شورا همچنان با فرصت سوزی و عدم اجماع بر سر فرد و گزینه ای مشخص ، به نوعی بخش عمده ای از زمان کافی برای یک انتخاب حیاتی و مهم را از دست داده اند و در حال حاضر که کم تر از دو ماه به اتمام فرصت قانونی انتخاب زمان باقی است ، هنوز هم نشانه هایی از اجماع حداقلی بر روی گزینه های پیشنهادی یا داوطلب به چشم نمی خورد.
شورای چهارم تبریز که پس از تغییر قانون شوراها در بعد تعداد اعضا ، شاهد افزایش تقریبا دوبرابری اعضای خود بوده و با 21 عضو وظیفه تصمیم سازی ، تدوین و ابلاغ سیاست های کلی و نیز اعمال نظارت های لازم در روند اداره ، توسعه و آبادانی شهر به عنوان نهاد بالادست شهرداری را بر عهده دارد ، در شرایطی با وظیفه سنگینی تحت نام " انتخاب شهردار " ، به عنوان نخستین و اصلی ترین وظیفه خود روبروست که با توجه به شرایط موجود و عدم اجماع و گزینش فردی کارآمد برای تصدی مسوولیت شهرداری ، نیم نگاهی نیز به تغییر و هدایت پروسه انتخاب به داخل بدنه خود و از بین اعضای همکار دارد ؛ تصمیمی که با وجود توافق قبلی بر سر عدم انتخاب شهردار از بین اعضای شورا ، بار دیگر و طی روزهای اخیر به میز تصمیمات شورایی به عنوان یکی از گزینه های انتخاب بازگشته است.
خبرهای رسیده از درون جلسات غیرعلنی یا به تعبیر مصطلح و رایج ، جلسات بدون مستمع شورای چهارم حکایت از آن دارد که با وجود خارج شدن چندین باره موضوع بررسی نحوه انتخاب شهردار تبریز از دستور جلسات هفته های اخیر که خود به نوعی زمینه ساز فرصت سوزی بوده ، عزمی جدی برای خاتمه دادن به ماجرای انتخاب شهردار در بین اعضا ، آن هم پس از خود انتقادی های درون شورایی و ابراز نگرانی های عمومی ، آغاز شده اتفاقی که در سی و پنجمین روز استقرار شورا منجر به تشکیل شبانه و فوق العاده در شامگاه یکشنبه شد و 21 عضو این نهاد در 8 نام به اتفاق نظر رسیدند؛ 8 نامی که گفته می شود نام 2 مدیر ارشد درون شهرداری ( مرتضی آبدار معاون اداری مالی شهرداری و عباس عادلی شهیر شهردار فعلی منطقه شش )، دو گزینه بیرون از شهرداری ( صادق نجفی مدیرعامل فعلی سازمان منطقه آزاد ارس و فرج قلی زاده معاون اداری مالی و شهردار اسبق منطقه سه شهرداری ) و در نهایت چهار تن از اعضای شورای فعلی ( احتشام حاجی پور ، حبیب شیری آذر ، علی شیاری و اکرم حضرتی ) را شامل می شود.
رسیدن به چنین اجماعی از سوی اعضای شورای اسلامی شهر تبریز ، فارغ از خود نام ها و سابقه و صلاحیت هر یک از گزینه ها ، این سوال را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است که آیا این اسامی به واقع کاندیداهای واقعی به شمار می روند یا همچنان نوعی بازی با اسامی است ؟ آیا با وجود کمی زمان برای تعیین تکلیف جریان انتخاب و از طرفی لزوم بررسی برنامه های کاندیداها که ذاتا امری زمان بر نیز خواهد بود ، شورای چهارم موفق به انتخاب شهردار در زمان مقرر خواهد شد؟ و آیا از بین این اسامی ، نام شهرداری از قوطی آراء بیرون خواهد آمد که پیش تر بر روی آن توافق و هماهنگی صورت گرفته است؟
این سوالات و سوالات مشابه دیگر در شرایطی مطرحند که هر روز تأخیر در تعیین تکلیف موضوع انتخاب شهردار ، تأثیر خود را در تدوین لایحه بودجه سال آینده شهرداری و شهر تبریز ، منطبق با اولویت های کاری و برنامه ای شهردار آینده بر جای خواهد گذاشت.
در هر صورت شرایط فعلی حاکم بر فضای مدیریت شهری تبریز بیش از آن که نشان دهنده عزم و همت جدی منتخبان مردم برای انتخاب شهردار مورد توافق باشد ؛ تداعی بخش وضعیت مشابهی است که در دوران استقرار شورای دوم تبریز بر این شهر گذشت ؛ وضعیتی که شورای دوم تبریز را به دلیل عدم توافق در انتخاب شهردار تا مرز انحلال پیش برد و درست در آخرین ساعات پایان مهلت قانونی ، فردی از درون شورا به عنوان شهردار برگزیده شد که هنوز هم سودای شهرداری دارد ؛ آیا این بار نیز تبریز با انتخاب شهرداری از دل شورا از کمای مدیریتی خارج خواهد شد؟
انتهای پیام/
,
سکوت و بی تحرکی شورانشینان تبریز در ماجرای انتخاب شهردار جدید در شرایطی وارد ششمین هفته خود ، یعنی تقریبا نیمی از زمان دوره قانونی سرپرستی شده است که هم سرپرست محترم شهرداری ، هم اعضای شورا و هم افکار عمومی و صاحب نظران ، کاملا بر موقت بودن این نوع اداره شهر و الزام و اجبار شورای چهارم برای انتخاب سریع شهردار واقف هستند و با وجود موفقیت ها و خدمات رسانی چشمگیر و قابل توجه مدیریت فعلی شهرداری در 40 روز گذشته ، به ویژه با ارایه خدمات حداکثری و ضربتی در قالب خدمات محله ای به شهروندان ، شورای شهر ناگزیر از تعیین تکلیف کرسی شهرداری این شهر خواهد بود.
,,
وضعیت موجود در شرایطی فضای مدیریتی شهر تبریز را با یک سوال بزرگ مواجه و اسباب نگرانی شهروندان و صاحب نظران مسایل شهری را فراهم کرده که با وجود قطعی بودن تصمیم شورای چهارم برای ایجاد تغییر در رأس مدیریت شهرداری از ابتدای کار ، به هر دلیل و عنوان ممکن که البته حق قانونی و طبیعی این نهاد مدنی است و نیز علی رغم در اختیار داشتن زمان و فرصت کافی 70 روزه تا روز استقرار و آغاز به کار قانونی ، این شورا همچنان با فرصت سوزی و عدم اجماع بر سر فرد و گزینه ای مشخص ، به نوعی بخش عمده ای از زمان کافی برای یک انتخاب حیاتی و مهم را از دست داده اند و در حال حاضر که کم تر از دو ماه به اتمام فرصت قانونی انتخاب زمان باقی است ، هنوز هم نشانه هایی از اجماع حداقلی بر روی گزینه های پیشنهادی یا داوطلب به چشم نمی خورد.
,,
شورای چهارم تبریز که پس از تغییر قانون شوراها در بعد تعداد اعضا ، شاهد افزایش تقریبا دوبرابری اعضای خود بوده و با 21 عضو وظیفه تصمیم سازی ، تدوین و ابلاغ سیاست های کلی و نیز اعمال نظارت های لازم در روند اداره ، توسعه و آبادانی شهر به عنوان نهاد بالادست شهرداری را بر عهده دارد ، در شرایطی با وظیفه سنگینی تحت نام " انتخاب شهردار " ، به عنوان نخستین و اصلی ترین وظیفه خود روبروست که با توجه به شرایط موجود و عدم اجماع و گزینش فردی کارآمد برای تصدی مسوولیت شهرداری ، نیم نگاهی نیز به تغییر و هدایت پروسه انتخاب به داخل بدنه خود و از بین اعضای همکار دارد ؛ تصمیمی که با وجود توافق قبلی بر سر عدم انتخاب شهردار از بین اعضای شورا ، بار دیگر و طی روزهای اخیر به میز تصمیمات شورایی به عنوان یکی از گزینه های انتخاب بازگشته است.
,,
خبرهای رسیده از درون جلسات غیرعلنی یا به تعبیر مصطلح و رایج ، جلسات بدون مستمع شورای چهارم حکایت از آن دارد که با وجود خارج شدن چندین باره موضوع بررسی نحوه انتخاب شهردار تبریز از دستور جلسات هفته های اخیر که خود به نوعی زمینه ساز فرصت سوزی بوده ، عزمی جدی برای خاتمه دادن به ماجرای انتخاب شهردار در بین اعضا ، آن هم پس از خود انتقادی های درون شورایی و ابراز نگرانی های عمومی ، آغاز شده اتفاقی که در سی و پنجمین روز استقرار شورا منجر به تشکیل شبانه و فوق العاده در شامگاه یکشنبه شد و 21 عضو این نهاد در 8 نام به اتفاق نظر رسیدند؛ 8 نامی که گفته می شود نام 2 مدیر ارشد درون شهرداری ( مرتضی آبدار معاون اداری مالی شهرداری و عباس عادلی شهیر شهردار فعلی منطقه شش )، دو گزینه بیرون از شهرداری ( صادق نجفی مدیرعامل فعلی سازمان منطقه آزاد ارس و فرج قلی زاده معاون اداری مالی و شهردار اسبق منطقه سه شهرداری ) و در نهایت چهار تن از اعضای شورای فعلی ( احتشام حاجی پور ، حبیب شیری آذر ، علی شیاری و اکرم حضرتی ) را شامل می شود.
,,
رسیدن به چنین اجماعی از سوی اعضای شورای اسلامی شهر تبریز ، فارغ از خود نام ها و سابقه و صلاحیت هر یک از گزینه ها ، این سوال را نزد افکار عمومی ایجاد کرده است که آیا این اسامی به واقع کاندیداهای واقعی به شمار می روند یا همچنان نوعی بازی با اسامی است ؟ آیا با وجود کمی زمان برای تعیین تکلیف جریان انتخاب و از طرفی لزوم بررسی برنامه های کاندیداها که ذاتا امری زمان بر نیز خواهد بود ، شورای چهارم موفق به انتخاب شهردار در زمان مقرر خواهد شد؟ و آیا از بین این اسامی ، نام شهرداری از قوطی آراء بیرون خواهد آمد که پیش تر بر روی آن توافق و هماهنگی صورت گرفته است؟
,,
این سوالات و سوالات مشابه دیگر در شرایطی مطرحند که هر روز تأخیر در تعیین تکلیف موضوع انتخاب شهردار ، تأثیر خود را در تدوین لایحه بودجه سال آینده شهرداری و شهر تبریز ، منطبق با اولویت های کاری و برنامه ای شهردار آینده بر جای خواهد گذاشت.
,,
در هر صورت شرایط فعلی حاکم بر فضای مدیریت شهری تبریز بیش از آن که نشان دهنده عزم و همت جدی منتخبان مردم برای انتخاب شهردار مورد توافق باشد ؛ تداعی بخش وضعیت مشابهی است که در دوران استقرار شورای دوم تبریز بر این شهر گذشت ؛ وضعیتی که شورای دوم تبریز را به دلیل عدم توافق در انتخاب شهردار تا مرز انحلال پیش برد و درست در آخرین ساعات پایان مهلت قانونی ، فردی از درون شورا به عنوان شهردار برگزیده شد که هنوز هم سودای شهرداری دارد ؛ آیا این بار نیز تبریز با انتخاب شهرداری از دل شورا از کمای مدیریتی خارج خواهد شد؟
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه