دعاهای سیاسی،خطابه های آتشین
بر خلاف تصورات غلطی که ممکن است از امام چهارم (ع) در افواه عامهء مردم وجود داشته باشد مبنی بر این که حضرت، بخش زیادی از عمر خود را در انزوا و عزلت از عرصه های سیاسی و اجتماعی گذرانیده و تنها به دعا و مناجات مشغول بوده است، در حالی که امام با شجاعت و صلابت و با تدبیر در کلیه عرصه های مزبور حضور فعال داشته و کتاب ارجمند صحیفه سجادیه بهترین شاهد این مدعا است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ثامن،حضرت سجاد(ع) در واقعه جانگداز کربلا حضور داشت ولی به علت بیماری و تب شدید از آن حادثه جان به سلامت برد ، زیرا جهاد از بیمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش - با همه علاقه ای که فرزندش به شرکت در آن واقعه داشت - به او اجازه جنگ کردن نداد . مصلحت الهی این بود که آن رشته گسیخته نشود و امام سجاد وارث آن رسالت بزرگ ، یعنی امامت و ولایت گردد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری ثامن, پایگاه خبری ثامن, پایگاه خبری ثامن, پایگاه خبری ثامن,حضرت على بن الحسین ، ملقّب به سجّاد و زین العابدین، روز پنجم شعبان سال 38 هجرى یا 15 جمادى الاولى همان سال، در مدینه دیده به جهان گشود و در روز 12 و یا 25 محرّم سال 95 هجرى، درمدینه، به دسیسه هشام بن عبدالملک، مسموم گردید و در 56 سالگى به شهادت رسید و بدن مطهر امام زین العابدین (ع) کنار امام حسن مجتبى (ع) در قبرستان بقیع مدفون گشت.
,,
در دوره امام سجاد(ع) جوّ اختناق، ناامنی و سفاکی نسبت به امام و شیعیان و انحراف از سیرهء نبوی و علوی به اوج خود رسید و زمامداران بدون پنهان کاری های قبلی، سیاست های پلیدِ غیر اسلامی و انسانی خود را با بازگشت مفتخرانه به رفتارهای عصر جاهلی و قبیله ای آشکارا دنبال می کردند و با مخالفین خود، به سبعانه ترین شکل برخوردمی نمودند.
, در دوره امام سجاد(ع) جوّ اختناق، ناامنی و سفاکی نسبت به امام و شیعیان و انحراف از سیرهء نبوی و علوی به اوج خود رسید و زمامداران بدون پنهان کاری های قبلی، سیاست های پلیدِ غیر اسلامی و انسانی خود را با بازگشت مفتخرانه به رفتارهای عصر جاهلی و قبیله ای آشکارا دنبال می کردند و با مخالفین خود، به سبعانه ترین شکل برخوردمی نمودند.,امام سجاد مانند اجداد پاکش در رودررویی با نظام های سیاسی جائر، از مجاهدت و سیرهء مبارزاتی درخشانی برخوردار بوده است و در مقابله با آنان حتی گامی عقب ننشست. آن حضرت در کنار این سیرهء مبارزاتی و ادامه خط سرخ شهادت طلبی حسینی و تلاش بی امان در ایستادگی در برابر انحراف حکومت ها و توده های نادان از اسلام ناب نبوی و علوی، به تنویر اذهان عمومی در این باره پرداخت و در همین راستا به تربیت شاگردان بسیار مبرز و ناموری پرداخت که عدد آن ها از یک صد و هفتاد تن افزون است. اما بدیهی است که در جو خفقان آن روز، پیمودن چنین مسیری و دنبال کردن این اهداف عالی، به سادگی میسر نبود و در واقع حضرت با راهبردهایی مانندنوشتن کتاب صحیفه سجادیه و آن هم در قالب پنجاه و چهار فقره دعا و مضامین عرفانی، مقاصد سیاسی، اجتماعی و مبارزاتی خود را تا جای ممکن بیان فرموده و در قالب دعا، به مسلمانان درس قیام داد، همچنان که در دعای بیستم این مصحف می فرماید:
,«پروردگارا! درود فرست بر محمد و آلش و هر که در حقم ظلم و ستم کرد، مرا بر او دست قدرت و نیروی انتقام عطا فرما و زبان مرا با خصم من گویا گردان و هر که با من عناد و لجاجت کند، مرا بر او پیروز گردان و هر که با من مکر و خدعه کند تو مکری که بر او غالب شوم بر من عطا فرما و هر که با من به قهر و غلبه برخیزد، مرا بر او قدرت بخش....»
, «پروردگارا! درود فرست بر محمد و آلش و هر که در حقم ظلم و ستم کرد، مرا بر او دست قدرت و نیروی انتقام عطا فرما و زبان مرا با خصم من گویا گردان و هر که با من عناد و لجاجت کند، مرا بر او پیروز گردان و هر که با من مکر و خدعه کند تو مکری که بر او غالب شوم بر من عطا فرما و هر که با من به قهر و غلبه برخیزد، مرا بر او قدرت بخش....»,خطابه های آتشین حضرت سجاد، پس از واقعهء عاشورا، از بهترین شواهد ظلم ستیزی بی امان حضرت است. پس از این فاجعه که امام به صورت اسیر با کاروان اسرا به کوفه و آنگاه به شام منتقل شد، در اجتماعات مردمی این مسیر، به شدیدترین انتقادها از زمامداران جائر وقت و مسببان واقعه کربلا پرداخت تا جایی که در مجلس عبیدالله زیاد (امیر کوفه) پس از گفتگوی مفصلی که غضب و خشم شدید عبیدالله را موجب شد، به قتل تهدید گردید و امام در پاسخ او فرمود:«آیا مرا با کشتن می ترسانی و نمی دانی که کشته شدن برای ما یک کار عادی است و شهادت برای ما کرامت و فضیلت است؟»
, خطابه های آتشین حضرت سجاد، پس از واقعهء عاشورا، از بهترین شواهد ظلم ستیزی بی امان حضرت است. پس از این فاجعه که امام به صورت اسیر با کاروان اسرا به کوفه و آنگاه به شام منتقل شد، در اجتماعات مردمی این مسیر، به شدیدترین انتقادها از زمامداران جائر وقت و مسببان واقعه کربلا پرداخت تا جایی که در مجلس عبیدالله زیاد (امیر کوفه) پس از گفتگوی مفصلی که غضب و خشم شدید عبیدالله را موجب شد، به قتل تهدید گردید و امام در پاسخ او فرمود:«آیا مرا با کشتن می ترسانی و نمی دانی که کشته شدن برای ما یک کار عادی است و شهادت برای ما کرامت و فضیلت است؟», خطابه های آتشین حضرت سجاد، پس از واقعهء عاشورا، از بهترین شواهد ظلم ستیزی بی امان حضرت است. پس از این فاجعه که امام به صورت اسیر با کاروان اسرا به کوفه و آنگاه به شام منتقل شد، در اجتماعات مردمی این مسیر، به شدیدترین انتقادها از زمامداران جائر وقت و مسببان واقعه کربلا پرداخت تا جایی که در مجلس عبیدالله زیاد (امیر کوفه) پس از گفتگوی مفصلی که غضب و خشم شدید عبیدالله را موجب شد، به قتل تهدید گردید و امام در پاسخ او فرمود:, «, آیا مرا با کشتن می ترسانی و نمی دانی که کشته شدن برای ما یک کار عادی است و شهادت برای ما کرامت و فضیلت است؟»,همچنین امام در گفتگویی با یزید در یک مجلس رسمی نیز تهدید به قتل گشت؛ آنجا که حضرت در پاسخ او فرمود:«هیچگاه آزاد شدگانی مانند بنی امیه نمی توانند حکم قتل انبیا و اوصیا را صادر کنند، مگر از اسلام خارج شوند و اگر چنین تصمیمی داری، مرد مطمئنی را حاضر کن تا وصیت کنم و اهل حرم را به او بسپارم.»
,بنابراین، امام در پاسخ، هرگز از یزید درخواست عفو نکرد، بلکه با ابراز آمادگی برای شهادت، درخواست نمود که فرد امینی را برای رساندن کاروان اسرا به مدینه معین کنند.ضمن آن که امام در خلال خطابهء آتشین خود در مسجد شام و در حضور آحاد مردم، نقاب از ماهیت و چهرهء پلید خاندان اموی برگرفت تا جایی که یزید و اطرافیان وی از بیانات امام و وضع مجلس، به شدت بیمناک گشته، مسجد را ترک کردند.
,از سویی به دلیل حکومت جائرانه و دین ستیزانهء خلفای نالایق اموی، فتنه ها و شورش های بی شماری در عصر امام سجاد بر ضد حکومت های وقت رخ داد و به ویژه در دورهء یزید این شورش ها و از جمله شورش مردم مدینه ـ در واقعهء حره ـ به شدت سرکوب شد و طی این واقعه، به مدت سه روز، جان و مال مردم مدینه برای لشکریان یزید به فرماندهی مسلم بن عقبه مباح شمرده شد و این فاجعه و قتل عام را باید یکی از اسفناک ترین حوادث تاریخ اسلام به شمار آورد. همچنان که طی حملهء سپاهیان یزید به فرماندهی حصین بن نمیر و جهت سرکوبی پسر زبیر، حصین، مکه را محاصره و شهر را آماج سنگ های منجیق ها قرارداد و در این گیر و دار، خانهء کعبه تخریب و به آتش کشیده شد.
,همچنین در عصر معاویةبن یزید، شام از آشوب برکنار نماند و گرفتار ستیزهای قبیله ای و چشم و هم چشمی های «قیسی»ها و «کلبی»ها گردید. از سوی دیگر در این دورهء پرتلاطم باید از قیام مختار پسر ابوعبیدهء ثقفی ـ به خونخواهی امام حسین ـ یاد کرد که اصلی ترین جنایتکاران فاجعهء کربلا را به سزایشان رسانید. به هر حال، عصر مزبور و به خصوص سال های 66تا 75هجری قمری برای حجاز، عراق و شام، سال های محنت و آشوب بود و آنچه که این وضعیت و ناامنی را حادتر و بحرانی تر می کرد، این مسأله بود که بلاد اسلامی از سوی قدرت های بزرگ آن زمان، همانند امپراتوری روم تهدید و یا در معرض تهدید قرار داشت و بدیهی است چنین وضعیتی ایجاب نماید که امام سجاد در باب موضوع با اهمیت امنیت و مسائل دفاعی و حفظ مرزهای اسلامی، در صحیفهء خود سخن براند و آموزه های خویش را در این باره عرضه بدارد.
,باید خاطر نشان کرد که آن حضرت همانند سیرهء جدش امام علی(ع) در عین ابراز تنفر از زمامداران متغلب اموی، از هدایت و راهنمایی آنان؛ به خصوص آن جا که اساس اسلام مطرح بود کوتاهی نمی کرد و در واقع ارائهء آموزه های دفاعی و امنیتی در مقابل بیگانگان نامسلمانی که از خارج مرزها چشم طمع به بلاد اسلامی دوخته بودند، از این باب بوده است.
, باید خاطر نشان کرد که آن حضرت همانند سیرهء جدش امام علی(ع) در عین ابراز تنفر از زمامداران متغلب اموی، از هدایت و راهنمایی آنان؛ به خصوص آن جا که اساس اسلام مطرح بود کوتاهی نمی کرد و در واقع ارائهء آموزه های دفاعی و امنیتی در مقابل بیگانگان نامسلمانی که از خارج مرزها چشم طمع به بلاد اسلامی دوخته بودند، از این باب بوده است., باید خاطر نشان کرد که آن حضرت همانند سیرهء جدش امام علی(ع) در عین ابراز تنفر از زمامداران متغلب اموی، از هدایت و راهنمایی آنان؛ به خصوص آن جا که اساس اسلام مطرح بود کوتاهی نمی کرد و در واقع ارائهء آموزه های دفاعی و امنیتی در مقابل بیگانگان نامسلمانی که از خارج مرزها چشم طمع به بلاد اسلامی دوخته بودند، از این باب بوده است.,بر خلاف تصورات غلطی که ممکن است از امام چهارم (ع) در افواه عامهء مردم وجود داشته باشد مبنی بر این که حضرت، بخش زیادی از عمر خود را در انزوا و عزلت از عرصه های سیاسی و اجتماعی گذرانیده و تنها به دعا و مناجات مشغول بوده است، در حالی که امام با شجاعت و صلابت و با تدبیر در کلیه عرصه های مزبور حضور فعال داشته و کتاب ارجمند صحیفه سجادیه بهترین شاهد این مدعا است.
,به علاوه حضرت، با وجود آن که در شرایط بسیار حاد سیاسی و اجتماعی و عصری پرتلاطم می زیسته اند و با چندین خلیفه جائر و متغلب اموی، هم عصر بوده اند، بااین حال به تنویر مستمر افکار عمومی و تلاش بر انجام اصلاح مردم و جلوگیری از انحرافات دینی در سطوح مختلف سعی بلیغی نمودند. همچنین امام با وجود تنفر از زمامداران اموی و مقابله با دستگاه جائر، از هدایت و راهنمایی آن ها به خصوص آنجا که حفظ اساس اسلام و مصالح امت اسلامی مطرح بود، کوتاهی نمی کردند و دقیقاً در همین راستا و جهت حفظ اساس این دیانت شریف، منظومه فکری و آموزه های نظری و عملی خود را در باب مسائل دفاعی و امنیتی و جهت مرزبانی بلاد اسلامی در دعای بیست و هفتم تدوین نمودند و بدین ترتیب و بر مبنای مستندات این پژوهش می توان با قاطعیت ابراز نمود که صحیفه و مصحف شریف سجادیه،شامل دکترین و آموزه های دفاعی ـ امنیتی بسیار منسجم و کم نظیری است که توسط امام سجاد، با رویکردی ظلم ستیزانه و در عین عدم تأیید حکومت های جائر وقت، و به خاطر حفظ اسلام و مصالح امت اسلامی و مقابله با تهدیدها و تهاجمات بیگانگان، طراحی واندیشیده شده و می توان در حال حاضر نیز بدان اتکا و استناد نمود.
,امام زین العابدین در دعای عرفه اش می فرماید: «پروردگارا درود فرست به پاکترین افراد خاندان پیامبر که آنان را برای رهبری امت و اجرای اوامر خود برگزیده ای و آنان را خزانه داران علمت، نگهبانان دینت جانشینان خود در زمین و حجتهای خویش بر بندگانت قرار داده ای و به خواست خود آنان را از هر گونه پلیدی یکباره پاک کرده ای و آنان را وسیله ارتباط با خود و راه بهشت خویش قرار داده ای...خدایا تو در هر زمان دین خود را به وسیله امامی تأیید فرموده ای که او را برای بندگانت رهبر و پرچممدار و در گیتی مشعل هدایت قرار داده ای پس از آنکه او را با ارتباط غیبی با خود مرتبط ساخته ای و او را وسیله خشنودی خود قرار داده ای و پیروی از او را واجب کرده ای و از نافرمانی او بیم داده ای و به اطاعت از امر او و پذیرش نهی او دستور داده ای و مقرر داشته ای که هیچ کس از او سبقت نگیرد و هیچ کس از پیروی او پس نماند...»
,حضرت در این دعا نیز از نقش و موقعیت ویژه رهبران الهی و امامان از خاندان نبوت و امتیازهای آنان سخن می گوید.عصاره سیاست در اسلام همین است که امام معصوم باید به عنوان زمامدار به حق در رأس حکومت قرار بگیرد. و همه دستورات جامعه اسلامی از زبان او بیان شود و به فرمان او باشد. بنابراین یکی از مضامین مهم سیاسی دینی صحیفه طرح مسأله امامت است.
, حضرت در این دعا نیز از نقش و موقعیت ویژه رهبران الهی و امامان از خاندان نبوت و امتیازهای آنان سخن می گوید.عصاره سیاست در اسلام همین است که امام معصوم باید به عنوان زمامدار به حق در رأس حکومت قرار بگیرد. و همه دستورات جامعه اسلامی از زبان او بیان شود و به فرمان او باشد. بنابراین یکی از مضامین مهم سیاسی دینی صحیفه طرح مسأله امامت است.,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه