بازسازی گفتمان مردم‌باوری در مقابله با کرونا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس؛ با شیوع کرونا یکی از سوالات مهم یافتن راهی برای رفتار مشارکتی و اقناع مردم در مبارزه با این ویروس منحوس است و سؤال مهم تر اینجا است که آیا مردم متوجه ضرورت رعایت بهداشت نشده اند و هنوز نیاز به اقدامات بازدارنده از سوی دولت ها دارد؟

بر اساس نظر جامعه شناسان در راستای بررسی طولانی شدن بحران‌هایی چون محیط زیست، ترافیک وآلودگی در کشورهای مختلف باید منطق مواجهه را درست دید چراکه این موارد تمامی ابعاد زندگی انسان را در برگرفته است.

طی مدت زمان گذشته از شیوع ویروس کرونا در کشورمان فقط به ابعاد بهداشتی این ویروس پرداخته شده در صورتی که این روزها کووید 19 بخش های آموزشی، جامعه، فرهنگی و سایر ابعاد زندگی ایرانیان را تحت تأثیر قرار داده است و باید در حکمرانی همه جانبه به موضوعات نگریست.

قطعا مهار مرگ و میر اولویت دارد اما نباید عدم اعتماد به مردم و نهادهای مدنی در حاشیه قرار بگیرند و آنچنان که تجربه های گذشته نیز نشان می دهد، هیئات مذهبی و انجمن‌های خیریه و مردمی در مقابله با بحران ها کارنامه مطلوبی دارند.

آنچه در رسانه شاهد هستیم این است که کرونا برای مردم با دو ویژگی مهاجم و امری بیرونی تصویر شده است بر همین اساس مراقبت از ویروس در جمع های خانوادگی فراموش شده و این ناشی از تبلیغات رسانه‌ای و عدم فهم ادراک عمومی است لذا هنوز شیوع کرونا ادامه دارد و قربانی می‌گیرد.

در پزشکی امروز نباید بیمار را در جهل و انفعال مطلق دید و باید با خوددرمانی مردم برنامه داشت و بایستی همه مردم مسئول مقابله با کرونا تلقی شوند. این حس مسئولیت در گروه های جهادی و انجام اقدامات ضدعفونی معابر و تغسیل مردگان کاملا جلوه گر شده و با وجود این حس رعایت مسائل بهداشتی بیشتر محقق خواهد شد.

در ایران مشارکت های مردمی در بحران ها بالا است و اگر در مدیریت بحران ها به مسئولیت مردم توجه نشود مقابله با آن پاسخ نخواهد داد و به عنوان مثال با پذیرش جامعه، ماسک جزوی از پوشش مردم گردید لذا امروز برای مقابله با شیوع کرونا باید سیاست‌گذاری به سمت مردم باشد و نظام ارتباطی در این راستا ایجاد شود.

اینکه همه از ترس کرونا به منازل رفته و افراد مبتلا در مراحل پایانی بیماری به بیمارستان مراجعه می کنند نشان دهنده خدشه در ارتباط سیاست های اجرا شده و علم است، چراکه به قدری مردم ترسانده شده که این عامل موجب عدم مراجعه به مراکز درمانی شده است و کسی سراغ تست زودهنگام کرونا نمی رود.

اتفاق نادرست دیگری که به عنوان فرهنگ غلط در جامعه بازنمایی شد ایجاد دوقطبی بین افراد «هیئتی و مسافران شمال» بود که هزینه های اجتماعی در پی داشت  در حالیکه هر کس باید با پذیرش مسئولیت های اجتماعی خود تغییر رفتار داشته باشد.

بحران کرونا به نوعی با بحران مدیریت ها در جهان گره خورده است که مسئولیت‌پذیری گروه های مختلف اعم از پزشکان، دولت (نهادهای رسمی و غیررسمی) و مردم می تواند به مدیریت آن کمک کند و از بحران‌انگاری آن جلوگیری داشته باشد و شاهد مثال آن استفاده از کلماتی همچون آزمون، بلیه و مشکل توسط رهبر معظم انقلاب برای این ویروس است.

علوم انسانی می تواند در راستای بازشناسی نظام مسئولیتی در برابر کرونا توسط نخبگان پیشگام باشد و می‌تواند صحنه مبارزه با کرونا را برای مردم با اعتمادزایی و به صورت فرهنگی در جامعه تصویر کند و دوگانگی در مسائلی همچون استرس ها و مشاغل ایجاد نشود لذا مشارکت مردم در مبارزه به کرونا و مسئولیت‌پذیر کردن آنان امری مهم و اساسی است.

وحید فکری

انتهای پیام/