در گفت و گو با یک پرستار بلوچ عنوان شد؛
صبر و شکیبایی حضرت زینب (س) الگوی پرستاران/ کادر درمان خادمان بی منت و فرشتگان سپیدپوش جامعه هستند
صلاح الدین شستان گفت: عنوان شاگرد حضرت زینب (س) و با پیروی از صبر ایشان در انجام رسالاتشان از عشق و صبر، الگو گرفته و سعی کردم سختی ها را پشت سر بگذارم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، سالروز ولادت با سعادت اسوه صبر و استقامت، پرستار دشت کربلا حضرت زینب (س) در تقویم جمهوری اسلامی ایران به عنوان روز پرستار نامگذاری شد در همین راستا به منظور ارج نهادن به فرشتگانی که با خلاص بر بالین بیمار حضور یافته و الیتام بخش درد آنها هستند.
در همین رابطه صلاح الدین امراء شستان یکی از پرستاران اهل سنت اهل شهرستان سراوان در گفت و گو با خبرنگار ما با تبریک سالروز میلاد حضرت زینب(س) بیان کرد: در سال 1394 در رشته پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر فارغ تحصیل شدم درحال حاضر 4.5 سال سابقه کار داشته و تمامی این سال ها نیزافتخار خدمت در بیمارستان رازی سراوان را دارم.
وی افزود: همانطور که می دانید یکی از مشاغل سخت و پر مشقت، شغل پرستاری است که نه تنها جسم انسان را خسته و فرسوده می نماید بلکه بر روح و روان انسان نیز تاثیر گذار خواهد بود و از آنجا که نقش صبر و شکیبایی بر تحمل این موارد بسیار بارز و مهمترین عامل برای غلبه بر موارد مذکور است می توان گفت تا این خصلت پسندیده در نهاد وجودی یک پرستار جلوه نکند نمی تواند به نحو احسنت انجام وظیفه و حق مطلب را ادا کند و اینجانب به عنوان شاگرد حضرت زینب (س) و با پیروی از صبر ایشان در انجام رسالاتشان از عشق و صبر، الگو گرفته و سعی کردم سختی ها را پشت سر گذاشته و در آن راه که رضایت خدا، بیمار و خانواده ی بیمار را فراهم کنم، قدم بردارم.
امراء شستان با اشاره به ویژگی های یک پرستار خوب، گفت: وجدان کاری، انضباط کاری، دانش علمی، مهارت عملی و مهمتر از همه علاقه به کار. پرستار باید اطلاعات بروز داشته باشد، برخورد صحیحی با بیمار داشته باشد. باید بتواند درد روحی و جسمی بیمار را کم کند. باید پیگیر روند درمان باشد.
وی ادامه داد: در حقیقت اولین مشوّق اینجانب در انتخاب این رشته خانواده ام بودند که اگر همراهی های ایشان نبود نمی توانستم به موفقیت برسم.
این پرستار سراوانی با بیان این مطلب که باید کار و مشکلات خانوادگی را از هم جدا کرد، اذعان کرد: بالاخره یک پرستار بعد از گذراندن یک شیفت کاری سخت و پر از مشقت با تمام خستگی روحی و جسمی وارد محیط خانواده می شود و باید سعی کند تا در کنار استراحت و آماده شدن برای برنامه کاری فردا به کارهای دیگر و امور خانواده نیز بپردازد. در واقع کیاست و حاذقی پرستار در این است که همه ی مشکلات کاری و استرس های محل کار را قبل از ورود به خانه فراموش کرده و خود را برای ایجاد آرامش روحی و روانی بیشتر در بین افراد خانواده آماده کند. مسلماً جهت حضور در محیط کاری نیز مجاب خواهیم بود مسائل و برنامه های خانوادگی را در محیط خانه باقی گذاشته و به محیط کار نیاوریم
وی در ادامه با اشاره به خاطرات تلخ و شیرین کار پرستاری، تصریح کرد: دیدن حال خوب بیماری که با درد و بیماری وارد بخش شده و هنگام ترخیص با لبخند رضایت خداحافظی می کند بهترین خاطره برای من است.پرستار با بیمار زندگی می کند و یک پرستار نمونه کسی است که با بیمار خود زندگی کند .مفید بودن را در شغل پرستاری بیشتر می توان احساس کرد و خشنودی خاصی به همراه دارد.
امراء شستان در پایان گفت: بیمار از دید من یک انسان نیازمند است و من وظیفه خود میدانم که به این موجود الهی کمک کنم و مطمئنم که خداوند نتیجه آن را در زندگی به من عطا خواهد کرد و از سوی دیگر نیز پرستاران خادمان بی منت و فرشتگان سپیدپوش جامعه هستند، که لباس خدایی بر تن دارند. و پرستاران باید تلاش کنند تا چون شقایق ها عشق بورزند و زیبایی و زندگی را هدیه کنند.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه