یک کارشناس بهداشت عنوان کرد:
وضعیت نامناسب میز دانش آموزان؛ باعث ایجاد مشکلات عضلانی می شود
کارشناس بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی لرستان، گفت: نامناسب بودن وضعیت میز و نیمکت برای دانش آموزان به مرور زمان منجر به ناراحتی های اسکلتی عضلانی می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سفیرافلاک،فرانک دهستانی کارشناس بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی لرستان، گفت: مطالعات نشان می دهد که متاسفانه اکثر میز و نیمکت هایی که در مدارس مورد استفاده قرار می گیرند از وضعیت ارگونومیکی مناسب برخوردار نمی باشند و عدم تطابق بین ابعاد بدن دانش آموزان و میز و نیمکت ها بخصوص در ابعاد و ارتفاع نیمکت ،عرض نیمکت ،پشتی نیمکت و ارتفاع میز مشهود است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, سفیرافلاک,وی اظهار کرد: نیمکت ها برای بیشتر دانش آموزان ابتدایی ،بخصوص پسر ها بسیار بلند و عرض آنها برای دختر ها بسیار کم است و ارتفاع آن ها هم برای پسر ها و دختر ها کم است که این وضعیت باعث ایجاد درد و ناراحتی می شود.
,کارشناس بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی لرستان افزود: نامناسب بودن وضعیت میز و نیمکت برای دانش آموزان به مرور زمان منجر به ناراحتی های اسکلتی عضلانی می شود.
,دهستانی مهمترین موارد در انتخاب میز و صندلی ارگونومیک برای دانش آموزان را به شرح ذیل عنوان کرد:
,1- صندلی برای نشستن طولانی مدت و توزیع یکنواخت وزن ران ها به اندازه کافی نرم و راحت باشد.
,2- پهنای نشستنگاه به اندازه ای باشد که دانش آموز بتواند بر روی آن به راحتی جابجا شود .
,3- نشستنگاه طوری طراحی شده باشد که دانش آموز قادر باشد به راحتی بر روی آن تغییر وضعیت دهد.
,4- طول نشستنگاه برای حمایت ران ها به اندازه کافی باشد، اما نه به اندازه ای که باعث ایجاد فشار در ناحیه پشت زانو ی دانش آموز گردد.
,5- لبه جلویی نشستنگاه به سمت پایین خم شده باشد به طوری که به پشت پاها فشار وارد نکند.
,6- شیب نشستنگاه به سمت عقب و به طور مناسب و راحت اعمال شده باشد.
,7- ارتفاع صندلی مناسب باشد به طوری که زمان نشستن پاها برروی زمین قرار بگیرند .
,8- سطح روی صندلی عایق گرما و سرما باشد.
,وی در خصوص وضعیت پشتی صندلی دانش آموز نیز عنوان کرد: از قسمت بالا و پایین کمر دانش آموز را به طور صحیح و مناسب حمایت کند؛ برای حمایت از قوس طبیعی کمر انعطاف پذیری لازم را داشته باشد؛ برای تغییر زاویه ی پشتی به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد؛پهنای پشتی صندلی به اندازه ای باشد که فشار به ناحیه پشت وارد نکند؛ زاویه ی پشتی نسبت به نشستنگاه راحت و مناسب باشد؛ برای جلوگیری از فشار به ناحیه پشت، از نرمی مناسبی برخوردار باشد و عایق گرما و سرما نیز باشد.
,دهستانی در خصوص وضعیت تکیه گاه آرنج صندلی، میز و نیز پایه های صندلی نکاتی را به شرح ذیل عنوان کرد:
,1- قابل تنظیم و یا برداشتنی باشد .
,2- به اندازه کافی برای حمایت ساعدها نرم و پهن باشد.
,3- به اندازه ای کوتاه باشد تا به دانش آموز این اجازه را بدهد تا نزدیک میز حرکت نماید.
,4- از ساعدها به طور راحتی حمایت کند در حالی که کتف ها در وضعیت راحت و مناسبی قرار داشته باشند.
,5- سطح رویی تکیه گاه آرنج ،عایق گرما و سرما باشد.
,,
پایه ها:
,1- برای جلوگیری از واژگون شدن ،عرض بین پایه ها کافی و مناسب باشد.
,2- پایه ها ازاستحکام لازم برخوردار باشند.
,میز:
,1- فضای بین سطح بالایی ران و سطح زیرین میز برای حرکت آزادانه وجود داشته باشد، همین طور برای حرکت پاها در ناحیه ران فضای کافی موجود باشد.
,2- ارتفاع میز متناسب با ارتفاع آرنج دانش آموزان در وضعیت نشسته باشد.
,3- در ناحیه زانو فضای کافی برای حرکت دانش آموزان وجود داشته باشد.
,4- ارتفاع میز در ناحیه زانوی دانش آموز کافی باشد.
,5- حداقل طول سطح رویی میز برای یک نفر 70 سانتی متر وبرای دونفر 130 سانتیمترمی باشد.
,6- انعکاس سطح رویی میزبه گونه ای باشدکه باعث ایجاد ناراحتی در دانش آموز نگردد و همچنین عایق گرما و سرما باشد.
,انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه