در یادداشتی بررسی شد؛
تاثیر تفاهمنامه ایران و چین بر صنعت خودروسازی کشور/ از انتقال دانش و تولید مشترک خودرو تا رشد کمی و کیفی خودروهای ایرانی
سه بند تفاهمنامه ایران و چین مرتبط با صنعت خودرو و نقشه راه این صنعت است که شامل همکاری دو خودروساز بزرگ ایران با خودروسازان چینی درزمینهٔ انتقال دانش و فنّاوری و تولید مشترک جهت عرضه به بازار دو کشور و کشورهای ثالث است و میتواند صنعت خودروی ایران را با رشد کمی و کیفی قابلتأملی روبرو کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ طی چند روز اخیر و خصوصاً پس از امضاء تفاهمنامه بین کشور ایران و چین در روز ۷ فروردین ۱۴۰۰ در مورد این تفاهمنامه بحثهای زیاد و متأسفانه غیر کارشناسی و غرضورزیهای نادرست صورت گرفته بود؛ این مباحث بعضاً چنان مغرضانه و خالی از حقیقت بود که نگارنده را وادار کرد حداقل در مورد حوزه تخصصی خود (صنعت خودرو) به واکاوی این تفاهمنامه در حد بضاعت و جهت تنویر افکار عمومی بپردازم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در ابتدا لازم به ذکر است که این تفاهمنامه ماحصل سفر ریاستجمهور چین به کشورمان در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۴ است و از آن تاریخ تا زمان امضا تفاهمنامه بحثهای متعدد و ارائه پیشنویسهای مختلف که به تائید دو کشور رسیده و حاصل سالها کار کارشناسی توسط دو طرف است و فعلاً نیز در حد یک تفاهمنامه به امضا دو طرف رسیده و هنوز مباحث مرتبط به اعداد و ارقام در قرارداد اصلی به امضا طرفین نرسیده است.
,
اما در این تفاهمنامه سه بند وجود دارد که مرتبط با صنعت خودرو و نقشه راه پیرامون این صنعت مابین کشورهای ایران و چین تحت عنوان تفاهمنامه به امضا رسیده که بهطور خلاصه شامل همکاری دو خودروساز بزرگ ایران با خودروسازان چینی درزمینهٔ انتقال دانش و فنّاوری و تولید مشترک جهت عرضه به بازار دو کشور و کشورهای ثالث است.
,
مشارکت شرکتهای خودرویی چین با دو شرکت بزرگ ایرانی از قبیل اشتراکگذاری دانش فنی درزمینهٔ ایجاد پلتفرمهای مشترک در حوزه خودروهای هیبریدی (نیمه برقی) و پلاگین (تمام برقی) و ایجاد شهرکهای صنعتی تخصصی تولیدکننده خودرو و صنایع مرتبط با تمرکز بر استفاده از فناوری انرژیهای تجدید پذیر. هر سه این موارد اگر بهدرستی و بر مبنای حفظ منافع دو طرف و اخذ ضمانتهای اجرائی محکم قانونی اجرائی شود، در دو بازه زمانی کوتاهمدت و درازمدت به نفع صنایع دو کشور خصوصاً به نفع صنعت خودروسازی ایران خواهد بود.
,
در مورد منفعت طرف ایرانی خالی از لطف نیست که بهصورت اجمالی صنعت خودروی چین را مورد واکاوی قرار داد و مزیتهای ارتباط با این کشور خصوصاً در مورد صنعت خودرو را بهاجمال نگاهی کارشناسانه داشته باشیم.
,
صنعت خودرو در ایران بزرگترین صنعت غیرنفتی در کنار صنعت قطعهسازی میباشد که بیش از یکمیلیون فرصت شغلی در کشور ایجاد کرده است و هر همکاری بینالمللی که باعث ارتقا کیفی و رشد کمی تولید شود، نقش مهمی در حوزه اشتغال و توسعه کشور خواهد داشت؛ اما چرایی اینکه از منظر نگارنده این تفاهمنامه به نفع صنعت خودروی ایران خواهد بود را باید در چگونگی رشد صنعت خودروی چین طی این چند سال و وضعیت سیاسی حاکم بر صنعت خودروی جهانی در مورد اعمال تحریمهای ظالمانه بر کشورهای آزادیخواه درحالتوسعه خصوصاً جمهوری اسلامی ایران باید بررسی شود.
,
صنعت خودروی چین الگوی اصلی خود را از صنعت خودروسازی اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۵۰ میلادی گرفت. در اوایل دهه ۹۰ میلادی نقشه راه این صنعت در کشور چین بر مبنای رشد سریع کمی و کیفی با مشارکت کشورهای صاحب صنعت و تولیدات مشترک در داخل چین آغاز شد.
,
رشدی که در جهان بینظیر بود در سال ۱۹۹۲ تعداد تولیدات خودرویی کشور چین از مرز یکمیلیون خودرو گذشت و تا سال ۲۰۰۰ میلادی به بیش از دو میلیون خودرو رسید؛ و پس از ورود و عضویت کشور چین در سازمان تجارت جهانی تولید و صادرات خودروئی کشور چین بهطور متوسط سالی ۲۱ درصد رشد داشت و در سال ۲۰۰۹ تولید خودرو کشور چین به تعداد ۱۴ میلیون خودرو رسید که شامل تولید ۴ میلیون خودروی تجاری بود. به همین منوال در سال ۲۰۱۴ تعداد تولیدات خودرو در کشور چین به بیش از ۲۴ میلیون خودرو رسید که معادل ۲۶ درصد کل تولیدات خودرو در جهان بود.
,
در حال حاضر کشور چین بزرگترین تولیدکننده خودرو در جهان به لحاظ تعداد خودروی تولیدشده در جهان میباشد؛ و اما چگونه چین به این سطح از تولید در کشور خود رسید.
,
چهار شرکت بزرگ تولیدکننده خودروی چین که به نام (چهار بزرگ) شناخته میشوند عبارتاند از سایک موتور و دانگ فنگ و اف.ای. دبلو (فاو) و چانگان. در کنار این خودروسازان بزرگ شرکتهای نسبتاً بزرگ دیگری نیز وجود دارند که بهطور مثال عبارتاند از شرکت جیلی و گروه خودروسازی پکن و برلیانس اتو و گروه خودروسازی گوانگ ژو و گریت وال و بی وای دی و چری. علاوه بر اینها چندین شرکت چندملیتی نیز با خودروسازان و تولیدکنندگان بومی چین همکاری میکنند.
,
در پس پرده این رشد کمی بینظیر و در مواردی رشد کیفی قابلبحث در صنعت خودروی چین استفاده از شرکتها و کشورهای صاحبنام در صنعت خودروی بومی چین همچون کشورهای آالمان، ژاپن، سوئد، ایتالیا و... بود که با استفاده از انتقال فناوری توسط این شرکتها امروزه کشور چین در این صنعت دارای اسمورسمی در بازار خودرو شده است.
,
با تأکید بر اینکه چنانچه استفاده از تجربیات صنعتی کشور چین و انتقال فناوری نوین شرکتهای صاحبنام چینی همراه با ضمانتهای اجرائی و طی قرارداد رسمی با دو شرکت بزرگ خودروساز ایرانی و شرکتهای بخش خصوصی در کنار فعالسازی قطعهسازی بومی و استفاده از قدرت فناوری شرکتهای وابسته به صنایع دفاعی و شرکتهای خصوصی داخلی قرار گیرد.
,
با توجه به شباهتهای و اشتراکات صنعت خودرویی ایران و چین که شامل بازار بزرگ و تشنه و پر تقاضای بکر میباشند. برداشت الگو از عملکرد دولت چین که زمینه را برای حضور خودروسازان جهانی در کشورش تسهیل و با این سیاست اقتصادی در حال حاضر تبدیل به بزرگترین تولیدکننده خودرو و قطعه در جهان شده و با توجه به مشکلات ناشی از بدعهدی و بدقولی شرکتها و کشورهای صاحبنام در این صنعت که درگذشته چه قبل از توافق برجام و بعد از خروج یکطرفه و غیرقانونی کشور آمریکا از این توافقنامه و خروج دوباره این شرکتها از ایران دوباره اعتماد به این کشورها خیلی نمیتواند به نفع صنعت خودروسازی ایران باشد.
,
با توجه به این مهم رسیدن به این توافقنامه با کشور چین و با ذکر دوباره این مورد که باید مدیریت درستی در مورد ضمانت اجرائی این توافقنامه از طرف مقابل اخذ شود. صنعت خودروی کشور را با رشد کمی و کیفی قابلتأملی روبرو خواهد کرد.
,
انتهای پیام
,
یادداشت از سعید خلج
, یادداشت از سعید خلج,
ارسال دیدگاه