داوودی: مدالم را به مردم و کادر درمان تقدیم می کنم/ استرسم از لیگ کمتر بود

به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علی داوودی نایب قهرمان المپیک توکیو در دسته فوق سنگین وزنه برداری پس از کسب مدال نقهر دسته فوق سنگین اظهار داشت: خدا را شکر می‌کنم که این مدال را در سن 22سالگی به دست آوردم. قرار بود المپیک پارسال برگزار شود که به خاطر کرونا عقب افتاد و این شرایط باعث شد که مدتی به تنهایی تمرین کنم. در شرایط کرونا خیلی سختی کشیدم اما خوب تمرین کردم و حتی وزنه هایی از این سنگین تر را تنهایی می زدم.

او در پاسخ به این سوال که اگر سال گذشته المپیک برگزار می شد، می توانستی همین اندازه خوب باشی، گفت: نه. شاید مدال می گرفتم اما حتما به این سرحالی نبودم و با این آمادگی نمی توانستم در مسابقه حاضر شوم.

او درباره شرایط کلی مسابقه گفت: قطعا طلا برای من دست نیافتنی بود و باید برای نقره همه تلاشم را می کردم که همین اتفاق هم افتاد. دوست داشتم تماشاگران و تعدادی از هموطنانم در سالن می بودند اما می دانم که مسابقه ام را دیده اند و ممنونم که انرژی مثبت برایم فرستادند.

داوودی با اشاره به کسانی که کمک کرده اند تا او به مدال برسد، گفت: خیلی ها برایم زحمت کشیدند تا این مدال به دست بیاید. از خانواده ام گرفته تا کادر فنی و مربیانی که از رده پایه همراهم بودند. مجموعه فدراسیون کمک کرد و من از همه تشکر می کنم.

نایب قهرمان المپیک توکیو با بیان اینکه قبل از سفر به توکیو استرس داشتم، گفت:  قبل از اینکه بیایم استرس داشتم اما در حین مسابقه شرایط برایم طوری پیش رفت که استرسم از مسابقه لیگ کمتر بود.

او در ارتباط با اینکه چرا قبل از مسابقه روی وارد سالن شد، گفت: جو مسابقه برایم سنگین بود و می خواستم کمی آرام شوم که با شروع مسابقه همه چیز تغییر کرد.

داوودی در پاسخ به این سوال که حریف دست نیافتنی پیش رو دارد، گفت: فعلا دلم می خواهد با این مدال خوشحال باشم اما این را هم فراموش نکنیم که  ورزش بالا و پایین دارد. اگر برنامه ریزی ام درست باشد، می توانم مسیر درستی را طی کنم.

داودی در ادامه مدالش را به مردم ایران و کادر درمان تقدیم کرد: در این مدت مردم سختی زیادی کشیدند و کادر درمان هم مردانه ایستاد. خوشحالم که توانستم حتی برای دقایقی خوشحالشان کنم. نیتم این بود برای چند لحظه خوشحال شان کنم.

انتهای پیام/