به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از منطقه ازاد، استراتژی گریه در رثای شهیدان، عنصر جایگزین و منع جنگ یکی از عناصر جایگزینی یا به عبارتی دیگر جلوگیری از جنگ، استراتژی گریه است. این عنصر ابتدا از سوی امام سجاد(ع) برای زنده نگه داشتن عاشورا و خون امام حسین(ع) بنیان گذاشته شد. چرا که به این طریق انگیزة جنگخواهی و انتقامجویی شیعه متوقف میشد. حضرت امام سجاد(ع) از هر فرصتی برای زنده نگه داشتن واقعه کربلا استفاده میکردند. اگر چه وی در زمان امام حسین(ع) نتوانست به دلیل کمی سن و بیماری وارد میدان کارزار شود، اما هرگز نگذاشت که این قضایا فراموش شوند و تلاش میکرد که اثر قیام پدر بزرگوارش را زنده نگه دارد. وی با گریههای بسیار و طولانی سعی در زنده نگه داشتن واقعه کربلا داشت. «یکی از خدمتگزاران نزد امام آمد و عرض کرد: آقا وقت آن نرسیده که از گریه باز ایستید؟؛ امام فرمودند: یعقوب یک یوسف بیشتر نداشت و چشمانش از گریه ناشی از غم فراق یوسف سفید شد؛ من در جلوی چشم خودم هجده یوسف را دیدم که یکی پس دیگری بر زمین افتادند» (مطهری،1372: 114).
, شبکه اطلاع رسانی دانا, منطقه ازاد، ,استراتژی گریه در رثای شهیدان، عنصر جایگزین و منع جنگ
یکی از عناصر جایگزینی یا به عبارتی دیگر جلوگیری از جنگ، استراتژی گریه است. این عنصر ابتدا از سوی امام سجاد(ع) برای زنده نگه داشتن عاشورا و خون امام حسین(ع) بنیان گذاشته شد.
[
برترین نوع گریه که از عبادات هم شمرده شده است، گریه بر مصائب ائمه اطهار و به خصوص سیدالشهدا «امام حسین(ع)» میباشد که حتی فضیلت این گریه را از گریستن از خوف الهی نیز بیشتر می-دانند. چرا که گریستن نوعی منفعتجویی و «خود دیدن» است و سود آن برای گریه کننده است، اما گریستن بر حسین(ع)، حق دیدن و خدا دیدن است. چون گریستن بر «ولی خدا»، همان
,
استراتژی گریه در رثای شهیدان، عنصر جایگزین و منع جنگ
,
یکی از عناصر جایگزینی یا به عبارتی دیگر جلوگیری از جنگ، استراتژی گریه است. این عنصر ابتدا از سوی امام سجاد(ع) برای زنده نگه داشتن عاشورا و خون امام حسین(ع) بنیان گذاشته شد. چرا که به این طریق انگیزة جنگخواهی و انتقامجویی شیعه متوقف میشد. حضرت امام سجاد(ع) از هر فرصتی برای زنده نگه داشتن واقعه کربلا استفاده میکردند. اگر چه وی در زمان امام حسین(ع) نتوانست به دلیل کمی سن و بیماری وارد میدان کارزار شود، اما هرگز نگذاشت که این قضایا فراموش شوند و تلاش میکرد که اثر قیام پدر بزرگوارش را زنده نگه دارد. وی با گریههای بسیار و طولانی سعی در زنده نگه داشتن واقعه کربلا داشت. «یکی از خدمتگزاران نزد امام آمد و عرض کرد: آقا وقت آن نرسیده که از گریه باز ایستید؟؛ امام فرمودند: یعقوب یک یوسف بیشتر نداشت و چشمانش از گریه ناشی از غم فراق یوسف سفید شد؛ من در جلوی چشم خودم هجده یوسف را دیدم که یکی پس دیگری بر زمین افتادند» (مطهری،1372: 114).
,
برترین نوع گریه که از عبادات هم شمرده شده است، گریه بر مصائب ائمه اطهار و به خصوص سیدالشهدا «امام حسین(ع)» میباشد که حتی فضیلت این گریه را از گریستن از خوف الهی نیز بیشتر می-دانند. چرا که گریستن نوعی منفعتجویی و «خود دیدن» است و سود آن برای گریه کننده است، اما گریستن بر حسین(ع)، حق دیدن و خدا دیدن است. چون گریستن بر «ولی خدا»، همان
,
را به همراه داشته باشد و به مکانیزم دفاعی منجر میگردد. اینجاست که گریه به نوعی به تخلیه خشم فرد کمک میکند و او را از انجام پرخاشگری دور نگه میدارد. علاوه بر گریه، ایجاد محدودیتهایی مانند محدودیت در فراهم بودن سلاحها و محرکهای خشونت برانگیز نیز میتواند به عنوان وسیلهای برای کنترل رفتار پرخاشگرانه مورد استفاده قرار گیرد.
,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه