نویسنده و پژوهشگر کرمانشاهی مطرح کرد؛
"یلدا" غلبه نور بر تاریکی/ "شب چله" نوید صبح روشن میدهد
اردشیر کشاورز گفت: یلدا به معنای زایش، درخشش و غلبه نور بر تاریکی است و با توجه به اینکه فجر صبح یا همان طلوع آفتاب رنگی نورانی داشته، یلدا هم برای مردم در حکم یک طلوع بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اردشیر کشاورز در گفتگو با خبرنگار مرصادنیوز، ضمن تشریح آئین و رسوم "شب چله" اظهار داشت: بر اساس باورهای مردم ایران باستان هر نوع مراسم، رسوم و آئینی در فصول خاص بر اساس ایام نامگذاری می شد و تحت عنوان باور نه خرافه یک آداب و ترتیب خاصی را بر آن معمول داشتند.
این نویسنده و پژوهشگر کرمانشاهی افزود: این آئین و مراسمات را تحت عنوان جشن های آب و جشن های آتش دسته بندی کرده بودند که جشن های آب شامل نوروز و جشن تیرگان بود که انجام مراسمات در این جشن ها با آب شروع می شد، جشن های آتش مثل جشن صدف و جشن اول شب زمستان یا چله بزرگ (از اول دی تا ۱۰ بهمن چله بزرگ نامگذاری شده بود) که معمولا با برافروختن آتش آن را نورانی می کردند.
وی خاطر نشان کرد: بر این اساس طولانی ترین شب سال را یلدا نامیدند، یلدا به معنای زایش، درخشش و غلبه نور بر تاریکی است و با توجه به اینکه فجر صبح یا همان طلوع آفتاب رنگی نورانی داشته، یلدا هم برای مردم در حکم یک طلوع بوده است.
کشاورز بیان داشت: شب زنده داری یک باور بود که مردم اعتقاد داشتند باید از اول شب دور هم جمع شوند و با برگزاری جشن، درب های امید و روشنایی را به روی خود بگشایند.
این پژوهشگر کرمانشاهی گفت: آن زمان مانند امروز نبود و از اواخر آبان ماه برف های بسیار سنگین بر زمین می نشست و تا زمانی که به اصطلاح زمین نفس می کشید همچنان ادامه داشت.
کشاورز اظهار داشت: همین امر مردم را مجبور می کرد قبل از فرا رسیدن شب یلدا، تمام تمهیدات لازم را برای گذران زمستانی سخت بیندیشند.
وی اذعان داشت: از این نظر مردم شب اول چله بزرگ دور هم جمع می شدند و ورود زمستانی سخت یا آسان را جشن می گرفتند چرا که خیر و برکت را در ریزش برف و باران می دانستند.
این نویسنده کرمانشاهی گفت: مردم اعتقاد داشتند که یلدا باید سرخ و آتشین باشد و بر این اساس برای به سر آمدن این شب طولانی که تنها چند ثانیه طولانی تر بود، دور هم جمع می شدند و انواع تنقلاتی را که رنگ سرخ داشت از جمله فندق، مغز بادام، هندوانه و به خصوص انار را در درون کاسه های رنگی بر روی یک کرسی بزرگ می چیدند و اعضای خانواده دور آن کرسی جمع می شدند.
کشاورز بازگو کردن قصه ها و افسانه های محلی را از دیگر سنت های زیبای شب یلدا در کرمانشاه قدیم عنوان کرد و اظهار داشت: بزرگان در این شب قصه ها و شواهدی از گذشتگان نقل می کردند که آن شب را با تمسک به تفضل الهی به صبح برسانند.
وی خاطر نشان کرد: برخی از جوانان نیز در این شب با روشن کردن آتش در میادین و کوچه ها تلاش می کردند شب را برای خود نورانی کنند و با این کار نوید روزگار خوبی را می دادند. یلدا جشنی ملی است و از قدیم الایام آداب و مراسم خاصی داشت که برخی نقاط پیرایه های محلی را که ریشه در اسطوره ها و باورهای افسانه ای داشت، به آن افزودند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه