آداب رمضان در کردستان؛

رسم و رسومات ماه رمضان در کردستان؛ از سرنای نقاره چی تا پختن نان بیست و هفتم

رسم و رسومات ماه رمضان در کردستان؛ از سرنای نقاره چی تا پختن نان بیست و هفتم
آداب و رسوم ماه مبارک رمضان در کردستان از گذشته تا به امروز زبانزد خاص و عام بود پرا که وقتی ماه رمضان از راه می رسید، ندای مرحبا مرحبا با آهنگ و وزن خاصی درتمامی محله ها و پشت بام خانه ها به گوش می رسید و به این طریق مردم خود را برای ورود به این ماه مبارک آماده می کردند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، دایه مینا که نزدیک به 78 سال سن دارد با کوله باری از خاطرات این روزها از آداب و رسوم ماه مبارک رمضان برایمان گفت.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,

وی در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: آداب و رسوم ماه مبارک رمضان در کردستان از  گذشته تا به امروز زبانزد خاص و عام بود چرا که در روزهاى آخر ماه شعبان مردم کردستان خود را براى ماه رمضان آماده مى‏ کردند و در روز آخر شعبان و شب اول رمضان دسته دسته مردم جمع شده و بدنبال رؤیت هلال ماه رمضان مى‏ رفتند و با رؤیت هلال به دستور مجتهد شهر نقاره چى‏ها با زدن دهل و سرنا و نواى مخصوص ورود ماه مبارک رمضان را به اطلاع مردم مى‏رسانند در این هنگام با شلیک یک گلوله توپ آغاز ماه رمضان اعلام مى‏شد و  ندای مرحبا مرحبا با آهنگ و وزن خاصی در تمامی محله ها و پشت بام خانه ها به گوش می رسید و به این طریق مردم خود را برای ورود به این ماه مبارک آماده می کردند.

,

وی افزود: همه مردم محله چند روز قبل از رسیدن ماه رمضان مساجد را برای ورود نماز گزارن گردگیری  می کردند و این کار حال و هوای خاصی را به ماه مهمانی خدا می داد.

, .,

, ,

دایه مینا گفت: ماه مبارک رمضان آغازی برای خانه‌تکانی دل‌ها می شد و کینه ها به دوستی و صمیمیت مبدل می شد و همه ازماه مهمانی خدا با یکرنگی و صداقت و دل پاک پذیرایی می کردند.

, .,

 وی با اشاره به سحر خوانی در ماه مبارک خاطرنشان کرد: یکی از آداب رسوم مسلمانان کردنشین در ماه مبارک رمضان برخاستن در هنگام سحر و سحری خوردن است که در زبان کردی به آن "پارشیو" گفته می‌شود و بیدار کردن همسایگانبا  اجرای چندین موسیقی مخصوص در مناطق مختلف بود که به آن موسیقی سحرخوانی  می گفتند که  از میان این موسیقیها و نواها که برای بیدار کردن مردم بکار می رفت، آواز مرحبا و الوداع از همه مشهورتر است و در تمام مناطق کردنشین قرائت می شد و گاهی نیز مرسوم بود توپی به تپه‌های اطراف شلیک می‌کردند که مکان اصلی آن بر روی تپه بلند شهر به نام شیخ محمد صادق انجام می شود.

, .,

, ,

دایه مینا بیان داشت: 15روز اول ماه رمضان قبل از اذان عشاء مؤذن بر پشت بام مسجد رفته و با صداى بلند و به صورت آواز حلول ماه رمضان را چنین خوش مى‏گفته است: «مرحبا مرحبا یا شهر رمضان، مرحبا مرحبا یا شهر تسبیح و التهلیل و تلاوت القران مرحبا، مرحبا مرحبا یا شهر الخیر و البرکت و الاحسان مرحبا" و در نیمه دوم ماه رمضان مؤذن بجاى مرحبا الوداع مى‏گفته است.

, .,

 وی افزود: خواندن نماز تراویح یکی دیگر از آداب ماه مبارک است که در گذشته مردم روزه دارشبها  بعد از افطاری و باز کردن روزه خود برای اقامه نماز مغرب و عشاء و خواندن نماز تراویح به مسجد رفته و تا پاسی از شب مشغول عبادت و خواندن قرآن می شدند و روال بر این بوده که در مساجد بعد از نماز عصر ماموستاها شروع به سخنرانی مذهبی می کردند که بیشترین موضوعات آن درباره رمضان بود.

, .,

 دایه مینا در ادامه عنوان داشت: در قدیم در شهرها و به ویژه روستاهای کردستان  رسم بر این بود که یک ساعت قبل از افطار روزه داران با بقچه هایی پر از خرما و یک نوع نان مخصوص(کولیره) به مسجد می رفتند و در مسجد مراسم افطاری را برگزار می کردند که متاسفانه امروزه این رسم تقریبا به دست فراموشی سپرده شده است و کم تر کسی برای مراسم افطاری به مسجد می رود و همگی در خانه های خود افطار میکنند.

, .,

, ,

وی افزود: در روزهای ماه مبارک تعدادی از زنان روزه دار جمع می شودند و  با همکاری هم نان‌های محلی پخت ودر میان  همسایه‌ها  و اقوام پخش می کردند و با این کار دعای روزه داران و برکت الهی را می طلبیدند.

, .,

 دایه مینا بیان داشت: مردم کردنشین غذاها و نان‌های محلی متنوعی را در این ماه مبارک  پخت میکردند که از جمله می‌توان به ماودو، کاروان ناشی، کولیره چوره،ناوتاوایی، برساق و داندوگ اشاره کرد.

, .,

وی  خاطر نشان کرد: در روز بیست و هفتم ماه رمضان زنان زیادی برای پخت نان مخصوص که به نام بیست و هفتمى مشهور بود جمع و به پخت این نان که در کردستان به این نان، «کولیره » و« برساق» گفته مى‏شود می پرداختند که این نان براى ثواب در روزه روزه داران و رفع بلا و ایجاد خیر و برکت پخته می شد .

,  .,

دایه مینا در ادامه خاطرات خود در ماه  مبارک عنوان داشت: همچنین در ماه رمضان رسم بود که هر کس توانایى تلاوت قرآن را داشت، حتما مى‏بایست یک بار قرآن را ختم کند.بعضى نیز دو یا سه بار قرآن را ختم مى‏کردند.

, .,

وی افزود: در ماه مبارک و پیش از اذان مغرب مساجد و تکایاهای کردستان پر از صدای دعاهای مذهبی و اشعاری می شد که نمازگزاران در مدح رسول گرامی اسلام می خوانند.

, .,

, ,

دایه مینان در ادامه بیان داشت: در غروب روز آخر ماه رمضان نیز مثل اول ماه رمضان مردم به دنبال هلال ماه شوال مى‏گشتند و با پیدا کردن ماه و صداى مؤذن خود را براى عید رمضان آماده می کردند و در روز عید فطر موقع اذان صبح سه گلوله توپ شلیک مى‏شده  و با این کار روز عید فطر به روزداران و اقامه نمار عید ابلاغ می شد و در صبح عید فطر مردم در مساجد گرد مى‏آمدند و با خواندن قرآن و گفتن الله اکبر عید را گرامى می داشتند و نماز عید را در مساجد برگزار می کردند پس از نماز و خطبه دست بوسى کرده و از هم طلب حلالیت می کردند و فطریه را به فقرا می دادند.

, .,

وی خاطر نشان کرد: که بازدیدهاى عید فطر در کردستان حدود ۳ روز و گاهى بیشتر طول مى‏کشید و در روز عید فطر مردم شهرها و به ویژه روستاها به صورت دسته جمعی به قبرستان رفته و برای شادی روح مردگان خود و به ویژه تازه فوت شده ها فاتحه می خوانند و برای سلامتی بازماندگان دعا می کردند البته این رسم هنوز در یک روز قبل از عید که به آن "عرفه" می گویند همچنان در کردستان برگزار می شود.

, .,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه