گزارش/

ترس بلای جان تراکتورِ ساغلام/ این تیم ذهنیت برنده ندارد

ترس بلای جان تراکتورِ ساغلام/ این تیم ذهنیت برنده ندارد
عنصری به نام «ترس از باخت» بلای جان تراکتور شده و وجود چنین عنصری این تیم را در دیدار مقابل پایین جدولی‌ها هم به مشکل می‌اندازد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، تراکتور در دیدار حساس مقابل نفت مسجدسلیمان در چارچوب بیست‌وپنجمین هفته از رقابت‌های لیگ برتر درحالی با تساوی یک بر یک متوقف شد که در نیمه اول این دیدار بهتر از میزبان خود بود و به گل برتری هم رسید اما در نیمه دوم نتوانست عملکرد خوبش را تکرار کند و درنهایت پیروزی را با تساوی عوض کرد. یک امتیازی که دردی از نمایندگان فوتبال آذربایجان و خوزستان دوا نکرد اما با توجه به توقف تیم‌های فجرسپاسی و شهرخودرو در پایین جدول نتیجه بدی محسوب نمی‌شود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

تراکتور در این بازی دقیقاً با همان چینشی وارد زمین شد که در دیدار دوستانه مقابل گل‌گهر قرار گرفته بود. آرایش ۱-۲-۴-۳ که ترکیبی انعطاف‌پذیر بوده و دو پیستون کناری هنگام حمله و دفاع برتری عددی را ایجاد می‌کنند. در این سیستم، محمدی در کنار تیاگو و آقاجان‌پور سه مدافع اصلی تراکتور بودند، ناصری و رزاق‌پور به عنوان پیستون‌های راست و چپ بازی می‌کردند، کیانی و نریمان‌جهان هافبک‌های تدافعی، قادری و بابایی در نقش هافبک‌های تهاجمی و عباس‌زاده نیز عنصر خط حمله تیم بود.

,

در مورد ترکیب تراکتور ابهاماتی وجود دارد که مهمترین آن‌ها چرایی استفاده از نریمان‌جهان در پست هافبک تدافعی است. ساغلام در غیاب اکبر ایمانی ترجیح داد از نریمان‌جهان در کنار کیانی استفاده کند که این تغییر با وجود نفراتی چون شاهین ثاقبی و علی نجفی روی نیمکت و غیبت عجیب بهزاد سلامی سوال‌برانگیز بود و جواب نداد. نریمان‌جهان در پست غیرتخصصی خود بسیار ضعیف ظاهر شد و روی گل تساوی هم مقصر اصلی بود، جایی که عملکرد تدافعی بدی داشت و نتوانست سد بازیکن روبرویی شود و مهاجم نفت به راحتی او را پشت سر گذاشته و پایه‌گذار گل مساوی شد.

,

مورد دیگری که برای تراکتورِ ساغلام می‌توان به عنوان نقد ذکر کرد، عدم شجاعت در بازی این تیم است. به عبارتی تراکتورِ ساغلام با ترس از نباختن بازی می‌کند که خود به خود فشار روانی زیادی روی تیم بوجود می‌آورد. تراکتور در شروع نیمه دوم به جای کنترل بازی عقب نشست که این عقب‌نشینی رسماً پاشنه آشیل سرخ‌پوشان شد. تیم محبوب پرشورها حتی خوش‌شانس بود که در ۱۵ دقیقه اول نیمه دوم و روی حملات پردامنه تیم مسجدسلیمانی فقط یک بار دروازه‌اش باز شد.

,

شاید اگر تراکتور کمی منطقی‌تر یا جسورتر عمل می‌کرد، می‌توانست نتیجه یک بر صفر را حفظ کرده و با استراتژی بهتر به گل دوم برسد. این ترس از نباختن در تعویض عباس‌زاده هم نمایان بود. تصمیم تعجب‌برانگیز دیگر از سرمربی ترکیه‌ای تراکتور که نشان می‌داد ساغلام به نتیجه مساوی راضی شده است. عباس‌زاده پیش از ترک میدان بهترین بازیکن تراکتوری‌ها بود. این درحالی است که پیمان بابایی یکی از بدترین بازی‌های خود را سپری می‌کرد و می‌توانست گزینه مناسب‌تری برای تعویض باشد.

,

البته بخش اعظم عملکرد ضعیف تراکتور و ناتوانی در خلق موقعیت به شخصیت از دست رفته تراکتور برمی‌گردد. این تیم مدت‌هاست که دیگر ذهنیت برنده ندارد و فوتبال خوبی بازی نمی‌کند. این برخلاف تصوری است که از حضور قبلی ساغلام در این تیم وجود دارد جایی که تیم او حداقل بازی‌های هجومی و تماشاگرپسندی به نمایش می‌گذاشت. اما بدیهی است که تغییر این ذهنیت با وضعیت موجود که روحیه خودباوری از مجموعه تراکتور رخت بربسته است، بسیار پیچیده بوده و باید چالشی بزرگ برای مرد ترک‌تبار قلمداد کرد.

,

با تمام این اوصاف، تراکتور در شبی که می‌توانست دیدار ۶ امتیازی را با یک برد شیرین و فرار بزرگ از منطقه خطر به پایان برساند، فرصت‌سوزی کرده و تن به تقسیم امتیاز داد تا خطر سقوط را کماکان در بیخ گوش خود احساس کند. این تیم حالا امیدوار به بازی‌‌های آینده است. دل بستن به حمایت هواداران برای کسب پیروزی خانگی و توقف سایر فانوس به دستان که چاشنی تلخ کار پرشورها در این فصل از مسابقات فوتبال کشور شده است.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه