وی بااشاره به اهمیت مسألهی ازدواج جوانان، دربارهی عواقب بیتفاوتی در جامعه نسبت به این مسأله و تبعات سخت آن برای کشور هشداردادو اظهارکرد: جوانها، خانوادهها و مسئولان اقدام عملی برای حل این معضل انجام دهند وی یکی ازراهکارها را احیای سنت واسطهگری در ازدواج دانست.
نگرانی از تنگ دستی،وسوءظن به خداوند یکى از بهانههایى است که برای گریز از ازدواج، مطرح میشود. قرآن، این گونه به انسان امیدوارى میدهد: و انکحوا الایامى منکم و الصالحین من عبادکم و امآئکم ان یکونوا فقرآء یغنهم الله من فضله و الله واسع علیم.مردان بى زن و زنان بى شوهر،صالح را تزویج کنید. چنانچه آنان فقیر باشند، خداوند از فضل خود غنى و بى نیازشان مى سازد. که خداوند رحمتش وسیع و به احوال بندگان خود آگاه است.
یکی از آثار ازدواج براى زن و مرد، ایجاد زمینه تقوا و دورى از گناهان است. با اشباع غریزه جنسى در زن و مرد، زمینه گناهان شهوت انگیز از میان میرود.
محسن زاده افزود: در ادبیات دینی مسألهی واسطهگری در ازدواج، مسألهای حائز اهمیت است. به هرحال، فردی که میخواهد ازدواج کند، در خیلی از موارد کسی را نمیشناسد که مستقیماً سراغ او برود و نیازمند این است که از افرادی کمک بگیرد. در سیرهی بزرگان دین هم توجه به این نکته وجود داشته است. از جمله خود پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم؛ وقتی که جوانی به نام «جُوَیبِر» خدمت حضرت میآیند، حضرت نگاه مهربانی به او میکنند و میفرمایند که چرا ازدواج نمیکنی؟او هم در پاسخ مشکلاتی را مطرح میکند. بعد حضرت همانجا او را راهنمایی میکنند و میفرمایند که «انْطَلِقْ یَا جُوَیْبِرُ إِلَى زِیَادِ بْنِ لَبِیدٍ فَإِنَّهُ مِنْ أَشْرَفِ بَنِی بَیَاضَه» .جویبر! پیش زیاد ابن لبید برو و دختر او را خواستگاری کن. این معرفی کردن و واسطهگری از خود پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم وجود داشته و معصومین علیهمالاسلام هم این روش را ادامه دادهاند و به همین سبب علمای دین به ایشان در عمل به این سنت تأسی کردهاند.
وی دررادامه متذکرشد:مردم باید این را بدانند که واسطه، فقط یک معرف است و همهی مسئولیت کار به عهدهی خود دو طرف است و آنها هستند که باید تحقیق و بررسی کنند. متأسفانه برخی خانوادهها به اعتبار معرف، تحقیقات را سبک میگیرند و پیگیری نمیکنند؛ خصوصاً اگر معرف از وجهه و جایگاه علمی یا اجتماعی بالایی برخوردار باشد، برایشان کافی است و میگویند دیگر مشکلی نیست. در حالی که این فرد واسطه بر اساس ظواهری که از دو طرف یا یک طرف سراغ داشته، کسی را معرفی کرده است.
بنابراین هم خود شخص واسطه نباید بار مسئولیت را به دوش بگیرد و فقط باید خودش را در حد یک معرف به اینها بشناساند و هم اینکه خانوادهها نباید از خودشان سلب مسئولیت کنند و بررسی و دقت را کنار بگذارند و به حداقلها اکتفا کنند. من فکر میکنم یکی از عوامل عمدهای که باعث میشود تا افراد از این واسطهگری طفره بروند، همین مسأله است. بهویژه اینکه مقداری هم آمار طلاق بالا رفته و ترس از دردسر و عواقب بعدی را در افراد ایجاد کرده است. اگر این نگرش اصلاح شود، افراد راحتتر قدم در این راه میگذارند. “
انتهای پیام/پ
ارسال دیدگاه