نابودی تاریخ باراندوز در غفلت مسئولین میراث فرهنگی
باراندوز منطقه ایست تاریخی، با پیشینه 6 هزارساله، این منطقه از قدیم الایام محل تسلط، سکونت و قلمروی حکومتهای مختلفی مانند سومر،هورری، قوتتی، اورارتو، ماننا،ماد و ... بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از اروم نیوز، یکی از عوامل مهم خشک شدن دریاچه ارومیه گسترش باغهای سیب در ارومیه می باشد. غریبه ای که در ارومیه کنگر خورد و لنگر انداخت. سیب به عنوان یکی از محصولاتی که نیاز آبی بالایی دارد به عنوان یکی از پرسودترین محصولات کشاورزی نیز در ارومیه شناخته می شود. چه بسیار از کشاورزانی که با تبدیل باغات انگور و یا زمینهای کشاورزی خود سود بسیار بالایی را نصیب خویش کردند، اما به چه بهایی؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز,متأسفانه با گسترش باغهای سیب در ارومیه حقابه دریاچه نیز سیر قهقرایی پیدا کرده و هر روز این مهمان پرعطش آب بیشتری را طلبید. اما امروزه راه چاره چیست و با چه راههایی می توان صاحبان باغهای سیب را که امروزه با درآمدزایی بالا در مناطق مختلف کشاورزی ارومیه موجود هستند ترغیب به تبدیل باغات خود به محصولات دیگر کرد؟ آیا با محصولات دیگر هم می توان به سود سرشار مانند سیب رسید؟ یا با اجبار می توان رویه باغداری منطقه را تغییر داد؟!
,یکی از راهکارهایی که می توان آن را به طور جد در نظر گرفت، بحث توسعه گردشگری و جذب گردشگر در مناطقی است که امکانات و ظرفیتهای بالقوه برای تبدیل شدن به مناطق گردشگری را دارند. یکی از این مناطق که ظرفیتهای فوق العاده ای برای توسعه گردشگری را داراست، منطقه باراندوز است. منطقه ای که بیشترین باغات سیب را نیز در خود جای داده و امروزه برخلاف گذشته با باغات سیبش شناخته می شود.
,باراندوز منطقه ایست تاریخی، با پیشینه 6 هزارساله. این منطقه از قدیم الایام محل تسلط، سکونت و قلمروی حکومتهای مختلفی مانند سومر،هورری، قوتتی، اورارتو، ماننا،ماد و ... بوده است.
,حتی در دوران متأخر و بعد از اسلام نیز آثاری وجود دارد که نشانگر این است باراندوز یکی از مناطق ویژه برای تمدنهای گوناگون و حکومتهای مختلف به حساب می آمده و همیشه مدنظر حکام تاریخی بوده است.
,
, یکی از مناطق تاریخی باراندوز، تپه تاریخی روستای گؤی تپه است. تپه ای که قدمتش به شش هزار سال پیش برمی گردد و تصویر قیل قمیش این اسطوره سومریان و بابلیان در سال 1322 از آنجا کشف شده است ، اما صد افسوس تاکنون اقدام خاصی برای شناساندن آن انجام نگرفته است. افسوسی که از ته دل برمی آید و این فکر را در ذهنها تداعی می کند که آیا این تپه تاریخی در تبریز و یا اصفهان بود بازهم به چنین بی مهری هایی از طرف مسئولان میراث فرهنگی و گردشگری محکوم می شد. تپه ای که ظرفیت فوق العاده ای برای شناخته شدن در سطح جهانی نیز دارد و آثار مکشوفه از آن صدافسوس زینت بخش موزه های اروپا و آمریکا است و با برنامه ریزی مناسب می توان به عنوان یکی از سایتهای پربازدید گردشگری کشور تبدیل کرد.
,دخمه قبور شاهان اورارتو نیز از دیگر آثار محال باراندوزچای است. دخمه هایی که نزدیک به سه هزارسال پیش بر بالای تپه ای که امروزه به عنوان تپه شیرین-فرهاد شناخته می شود و به عنوان شهر و قلعه ای کوچک در دوران درخشان اورارتوها و در اوج قدرت آنها بنانهاده شده است و هنوز هم قاچاقچیان و سودجویان بسیاری با حفاریهای غیرمجاز این تپه در اثر نبود نظارت به سودهای هنگفتی از طریق غارت تاریخ و فرهنگ شهر و کشورمان به جیب می زنند.
,
, مقبره امپراطوران اورارتو و ماننا واقع در صخره ای بلند و مرتفع و در مجاورت قلعه اورارتویی در باراندوز
, مقبره امپراطوران اورارتو و ماننا واقع در صخره ای بلند و مرتفع و در مجاورت قلعه اورارتویی در باراندوز,تپه ای که در دوران اورارتوها به عنوان معبد و قربانگاه نیز از آن استفاده می کردند و در پای آن کانال آبی از انشعابات رودخانه باراندوز کشیده اند و هنوزهم اهالی محلی بعد از گذشت نزدیک به سه هزارسال از آن استفاده می کنند. کانالی که اعجوبه مهندسی تاریخ این تمدن است و قوانین فیزیکی مربوط به آن که آب را به ارتفاع 200-300 متری از بستر رودخانه بدون وجود موتورهای پمپاژ رسانده اند در سده 19 میلادی در انگلستان کشف شد. اما این قلعه، تپه و کانال آب اورارتویی نیز همچنان در پشت پرده مانده و هر روز از دل خاکهای این تپه کوزه ها و سفالهایی خارج می شوند و به خارج از کشور قاچاق شده و مسئولان میراث فرهنگی نیز در سکوت تماشاگر این اقدامات هستند.
,
, نمایی از رودخانه و منطقه باراندوز و کانال آبیاری اورارتویی مربوط به سه هزار سال پیش
, نمایی از رودخانه و منطقه باراندوز و کانال آبیاری اورارتویی مربوط به سه هزار سال پیش,از دیگر ظرفیتهای گردشگری که می توان آنها را در نظر گرفت،قبور متبرکه ای است که در محال باراندوز وجود دارند. مزار مطهر امام زادگانی همانند امامزاده سراج الدین(ع)، بی بی معصومه(ع) غریب حسن(ع) که ظرفیت فوق العاده ای برای گسترش گردشگری مذهبی دارند و می توان از ظرفیت آنها برای افزایش ورود گردشگر به این منطقه استفاده کرد. امری که در سالهای اخیر و در امامزاده محمد(ع) نوجه مهر جلفا در آذربایجان شرقی انجام پذیرفته و سالانه هزاران نفر به این روستای دورافتاده می روند و با توجه به امکانات رفاهی موجود در مجتمع آن گاهی چند روز در آنجا رحل اقامت می افکنند، امری که به طور عام در استان و به طور اخص در ارومیه از آن غفلت شده است و میراث فرهنگی می توانست با همکاری اوقاف اقدامات بسیار قابل توجهی در این خصوص انجام دهد..
,جاذبه های گردشگری باراندوز را می توان در بحث اکوتوریسم نیز ادامه داد. طبیعت سحرانگیز این منطقه با کوهها، دره ها، چشمه ها و رودخانه ای که منطقه نیز به این نام شناخته می شود از مهمترین جاذبه های طبیعی شهرستان ارومیه است و همه ساله با شروع فصل بهار و تابستان افراد بسیاری برای تفریح و تفرج به این منطقه روی می آورند. دره هایی که در روزهای داغ تابستان خنکای اوایل بهار را متصور می کند و دست نقاش طبیعت هزاران رنگ را در این منطقه به هم آمیخته و زیبایی مثال زدنی را در منظر دیدگان فرش می کند. منظره ای که کمتر منطقه ای در کشور را می توان یافت که اینچنین باشد.
,
, نمایی از مزار مولانای ارومیه که اخیرا تخریب شد
, نمایی از مزار مولانای ارومیه که اخیرا تخریب شد,مزار عارف شهیر و مولانای ارومیه نیز از دیگر جذابیتهای گردشگری است که با نهایت تأسف و در اثر غفلت میراث فرهنگی به نیستی و نابودی گرایید. اگرچه امروزه مکان این مزار تخریب شده است اما نگارنده در دیدار با اهالی باراندوز محل دقیق آن را مشخص کرد و جا دارد مسئولان میراث فرهنگی فکری به حال آن کنند. چراکه در آذربایجان شرقی مزار هم مسلکان وی مانند حکیم ابوالقاسم نباتی و خسته قاسم سالانه شاهد حضور هزاران نفر از گردشگران داخلی و خارجی است که راهی دورافتاده را طی کرده و به آنجا می رسند. در شرایطی که مزار مصطفی رسول اوغلو در سهل الوصولترین جاده ارتباطی ممکن می باشد. مسئله ای که مسئولان میراث فرهنگی باید روشنگری کنند که چرا در قبال این مسئله با وجود تأکید هنردوستان و اهالی فرهنگ ارومیه باز هم سکوت می کنند.
,
, پل تاریخی باراندوز که بر اثر غفلت میراث فرهنگی اخیرا تخریب شد
, پل تاریخی باراندوز که بر اثر غفلت میراث فرهنگی اخیرا تخریب شد,قلعه باستانی دوم دوم که به عنوان نماد مقاومت باراندوز شناخته می شود، قلعه سیدک، آبشار شلمکان، کلیسای سیر، پل تاریخی روستای قالاجوق که در اثر غفلت مسئولان اخیرا تخریب شد، قلعه و برج و باروهای روستای باراندوز که ویران شده اند اما می توان آن را احیا کرد، گورستان تاریخی روستای نیولو، تپه باستانی کوکیا، خان دره سی و آثار اورارتویی-ماننایی اش، اژدها بولاغی که در جوار محال باراندوز است، کتیبه میخی محمودآباد که سرنوشتش نامعلوم است، گورستان تاریخی داش مزار، مسجد تاریخی باراندوز که چند سال پیش به طور کلی خاکبرداری شد! ، تپه ترکمان، قلعه تبت، قلعه نظرآباد، زیارتگاه سیدعباس در محمودآباد، مزار تاریخی شیخ باراندوز در روستای شیخلار مزاری و صدها آثار تاریخی دیگر همه نشانگر اینست که باراندوز علاوه بر اینکه منطقه ای با جاذبه های فوق العاده است قابلیت تبدیل شدن به منطقه ویژه گردشگری با جذب هزاران گردشگر و سرمایه گذار را دارد تا با این راهکار هم از بار فاجعه زیست محیطی که دریاچه را تهدید می کند با تغییر در امرار معاش اهالی منطقه کاسته شود و هم تاریخ پرافتخار شهرمان زبانزد عام و خاص گردد و با این کار و کارهای مشابه در دیگر مناطق ارومیه و آذربایجان غربی تحولی عظیم در اقتصاد منطقه به وجود آورده شود.
,اما از آنجا که آذربایجان غربی به عنوان منطقه ای غریب فاقد سرمایه گذاریهای لازم در این خصوص است و مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تلاش آن چنانی برای شناخته شدن ظرفیتهای گردشگری و مرمت آثار تاریخی نمی کنند و تمام هم وغمشان برگزاری جلسات متعدد بی نتیجه و بزرگنمایی رسانه ای کارهای انجام نگرفته شان می باشد.از این رو امید چندانی برای عملی شدن طرحهای جذب گردشگر و گسترش توریسم نیست و جا دارد مسئولان اداره فوق الذکر در قبال نابودی میراث فرهنگی و تاریخی مان و تلاش در سیاستگذاری احیاء دریاچه ارومیه با ارائه برنامه های مدون در راستای کاهش امرار معاش اهالی منطقه از طریق کشاورزی و جایگزین نمودن طرحهای اشتغالی با اولویت جذب گردشگر احساس مسئولیت کنند. هر چند که گوش آقایان به منزله دروازه ایست که حرفهای منتقدان و دلسوزان را از یکی گرفته و از آن دیگری بدون بررسی و نتیجه ای رد می کنند.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه