به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیام پزشکی، دکتر زهرا نیک طبع بیان کرد: ظرف و غذا با هم ارتباط متقابل دارند چراکه وقتی موادغذایی در ظرف ریخته شده و روی حرارت قرار می گیرد، فعل و انفعالاتی بین آنها اتفاق افتاده و مواد موجود در ظرف، جذب غذا می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام پزشکی,وی ادامه داد: اگر رب در ظرف آلومینیومی پخته شود، بعد از پخت مشاهده می شود که ظرف براق شده است و این نشان دهنده تبادل مواد در بین آنها است. پس بهتر است از ظروفی برای پخت و پز استفاده شود که تبادل مواد آن با غذا برای بدن مفید یا بدون ضرر باشد.
,این دستیار تخصصی طب سنتی اظهار کرد: ظرف مسی برای پختن برنج، مربا و غذاهای آبکی مانند سوپ و ظروف سنگی برای پختن غذاهای چرب مانند آبگوشت مناسب هستند.
,وی گفت: داخل ظروف سفالی باید دارای لعاب باشد چرا که این ظرف ها دارای خلل و فرج بوده و غذایی که در آن پخته می شود در داخل آنها رسوب کرده و زمینه فساد غذا را فراهم می کنند.
,این پزشک با تاکید بر صاف و صیقلی بودن داخل ظروف سنگی، افزود: ظرف سفالی که برای نگهداری آب استفاده می شود، نباید لعاب داشته باشد چون این ظرف ها مانند صافی عمل کرده و آبی که از کوزه به بیرون تراوش می کند، بهترین و زلالترین آب است.
,وی خاطر نشان کرد: داخل ظرف سنگی که تازه خریداری شده است را باید چرب کرده و یا یک ماده غذایی چرب در آن جوشاند تا رنگ آن تیره شده و آماده استفاده شود. همچنین برای جلوگیری از ترک خوردن ظرف هنگام پخت و پز باید شعله آن را کم کرده و یا شعله پخش کن در زیر آن قرار داد.
,نیک طبع گفت: این ظرف ها دیر حرارت گرفته و دیر آن را از دست می دهند و غذا در آنها دیر جوشیده و دیر از جوش می افتد بنابراین برای جلوگیری از اتلاف وقت می توان آب را در ظرف دیگری جوشانده و به غذا اضافه کرد.
,انتهای پیام/پ
,,
]
ارسال دیدگاه