میراث فرهنگی بی تدبیری های خود را جبران کند/ حاشیه های یک مصاحبه جنجال برانگیز
جا دارد مسئولین و متولیان آثار تاریخی و فرهنگی استان تا دیرنشده و کار از کار نگذشته فکری به بی تدبیری های زیرمجموعه های خویش کرده و درصدد جبران آن برآیند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از اروم نیوز، بحث درباره موضوعات فرهنگی و تاریخی کاری بس دشوار و پیچیده است که باید با در نظر گرفتن همه جوانب در این خصوص دست به قلم برد. زیرا موضوعی بسیار حساس هستند اگرچه در ظاهر بسیار ساده به نظر برسند و جای بسی مطالعه، تحقیق را می طلبد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز,در کنار این موضوع مسئولان مربوط به میراثهای فرهنگی و معنوی شهر، استان و کشورمان نیز باید در کار خود خبره بوده و متخصص امر باشند تا بتوانند دلسوزانه وظایف محوله شان را پیگیری و آنها را به نتیجه برسانند.
,اما از آنجا که این امر در استان ما در اکثر اوقات رعایت نمی شود شاهد غارت آثار فرهنگی و تاریخی استان هستیم، آن هم در نظاره گری مسئولان وظیفه شناسی که تمام تلاش خود برای حفظ میراث این سرزمین به کار می بندند!
,یکی از آثاری که اخیرا مطرح شد خانه مجید افشار است که به زودی چوب حراج بر آن زده خواهد شد. بنایی که با تدبیر میراث فرهنگی می توانست به موزه، محوطه گردشگری، بازارچه صنایع دستی، پارک میراث فرهنگی و آثار تاریخی، پارک مفاخر، خانه هنرمندان و ... تبدیل شود، اما در سایه بی تدبیری به محاق رفت.
,اخیراً معاون اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی آذربایجان غربی در مصاحبه ای که با یکی از خبرگزاریها انجام داده و در آن مدعی خارج شدن ده ها آثار تاریخی این شهرستان از فهرست آثار ملی شده که جای بسی تأسف برای شهری است که مسئولان آن می خواهند پسوند فرهنگی را بر آن بچسبانند. برچسبی که با اینگونه اقدامات، باید عنوان شهر ضدفرهنگی به آن اطلاق شود. چراکه تمام آثار فرهنگی، تاریخی و میراثهای معنوی مربوط به آن در حال تخریب و نابودی است و تلاشی برای ثبت آنها در فهرست آثار ملی نمی شود و در مقابل آثار ثبت شده نیز یکی پس از دیگری نیز از این فهرست در اثر غفلت مسئولان متولی امر خارج می شوند.
,با اینگونه احساس مسئولیت متولیان امر دیری نخواهد پایید که در شهری زندگی خواهیم کرد که هیچگونه آثار هویتی ، فرهنگی و تاریخی در آن نخواهد ماند و تنها افتخارمان آلبومهای عکسی خواهد بود که در آن عکسها و تصاویر را مانند آنچه که درباره دریاچه ارومیه مشاهده می شود به آیندگان نشان خواهیم داد.
,امروزه در نهایت تأسف آثار تاریخی و فرهنگی شهرمان در وضعیت بغرنجی به سر می برند. گو اینکه مقصر بوده اند که از صدها سال پیش با عظمت و شکوه خود توانسته اند تاکنون خود راحفظ و به رخ بکشند و این گناهی برای محکوم شدنشان برای نیستی و نابودی است. صحبتمان با مسئولان میراث فرهنگی است که آیا محکومیت جرم " شکوه و عظمت و حفظ شدن از هزار و یک مصیبت و گذر از بلاها و آسیبهای روزگار" نیستی و نابودی است؟
,به چه جرمی تاریخمان غارت می شود؟ با کدامین ادله مسئولان و متولیان آثار فرهنگی و تاریخی اینگونه با افتخار بر نابودی آثار ده گانه تاریخی شهرمان تأکید و در مصاحبه هایشان در مورد آنها سخنرانی می کنند؟ یا در کجای ایران اسلامی مشاهده می شود که میراث فرهنگی وظایف ذاتی خویش را که همانا حفظ و حراست از آثار معنوی است به اداره ارشاد پاس بدهد و مدعی فعالیت آنها در این خصوص باشد؟
,آیا وقت آن نرسیده که همه ما به عنوان جزئی از شهروندان ارومیه، سرمان را از زیر برف بیرون آورده و به اطراف خود نیز با چشمانی بابصیرت نگاهی بیاندازیم و درست را از نادرست و سره را از ناسره تشخیص دهیم. یا هنوز زود است و بعد از نابودی تمامی آثار این شهر دلسوزانه همه کاسه داغتر از آش شده و بر سر و روی خود خواهیم کوفت که ای کاش این طور می کردیم، ای کاش آن کار را پیگیر می شدیم! هرچند که در آن نیز شک داشته و ذره ای نسبت به دلسوزی غافلان فعلی میراث تاریخی و فرهنگی امیدی نداریم.
,یکی از معضلات انتصاب مسئولان غیربومی نا آشنایی و غریبه بودن آنها با وضعیت منطقه است و این امر در مسائل فرهنگی و تاریخی، به طور ویژه خود را بروز می دهد و باعث وارد شدن لطمات جبران ناپذیری می شود که به هیچ وجه امکان بازگشت به شرایط اولیه را نمی گذارد.
,فارغ از همه معضلات و مشکلاتی که در این بین است متأسفانه برخی مسئولان در برابر دلسوزی های رسانه ها واکنش نشان داده و سعی در پوشانیدن کم کاریهای انجام گرفته در زیرمجموعه خویش هستند و یا با مهارت خاصی وظایف خویش را با پاس 18 قدم جانانه ای در زمین دیگر حریفان می اندازند که برگرداندن آن ملزم به بازی "رونالدو ومسی واری" است که از دست کمتر کسی برمی آید.
,به امید اعتلای فرهنگ شهرمان در سایه حفظ میراث گذشتگان و ارج نهادن به آنها تا ما نیز در برابر دیگر استانها که حتی آثاری که مربوط به 50-60 سال پیش را نیز حفظ و حراست کرده و با تبلیغ و اطلاع رسانی گردشگران زیادی را جذب کرده و به آن به عنوان میراثی تاریخی افتخار می کنند، حرفی برای گفتن داشته باشیم. هرچند که پتانسیل شهر و استانمان به تنهایی با کشور برابری می کند و پیشینه تاریخی شهر و استانمان به چندین هزارسال قبل از میلاد می رسد.
,جا دارد مسئولین و متولیان آثار تاریخی و فرهنگی استان تا دیرنشده و کار از کار نگذشته فکری به بی تدبیری های زیرمجموعه های خویش کرده و درصدد جبران آن برآیند تا مورد اتهام تاریخ و دلسوزان فرهنگ قرار نگیرند و در آینده با سربلندی به گذشته پرافتخار خویش با کارها و اقدامات ماندگار ببالند.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه