سخنی با رئیس جمهور محترم
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام پویا، روحانی سوار بر موجی که برخلاف جهت آب میرود موجی که نه از قدرتش بلکه از سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت آب حرکت میکند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایلام پویا,دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
دولتی که با شعار تدبیر و امید و با عنوان اعتدال و با نماد کلید، پا به عرصه انتخابات گذاشت، امروز به یک جریان جنجالی حاشیهساز تبدیل شده؛ صرفنظر از نحوه چگونگی کاندیداتوری روحانی و نحوه تأیید صلاحیت و رأی آوردنش، باید گفت: روشی که جریان بنفش در اداره امور کشور و رواج ادبیات زشت و ناپسند در مقابل منتقدان در پیش گرفتهاند روش غلطی است.
,از همان ابتدا که روحانی با یک کلید مقوایی از ساختمان ستادش بیرون آمد، گویا با جامعه سَرِ جنگ داشت. از جوابهای دوپهلویش و مواضع غیرشفاف درمورد فتنهگران تا تهمت و افترا به دولت و دولتمردان قبل به ویژه دولت دهم. همگی حکایت از خیزش جریان نامبارکی داشت. این در حالیست که قطعاً هر دولتی که سر کار میآید باید نقاط قوت دولت قبل را داشته و نقاط ضعف را برطرف نماید و به نقطه قوتی برای پیشبرد اهداف ملی تبدیل نماید.
,ولی دولت روحانی و در رأس آن شخص شیخ حسن روحانی شعار نداریم، خالی است، نیست و بحرانی نشان دادن وضعیت باعث ایجاد فضای ناامیدی در بین آحاد جامعه و اهانت و افترا به دولت قبل شد.
,روحانی به اینکه سرهنگ نبوده افتخار میکرد ولی باید گفت: همین سرهنگهای امروز نوجوانان دیروز بودند که مثل آقای قالیبافی که مورد خطاب شما بودند بنا بر روایت مستند در کتاب (بابانظر) با سن کم و بدون هیچگونه مسئولیتی با فداکاری و ایثارش در خط مقدم جبهه در زیر رگبار آتش جهل دشمن بدون هیچ سرپناهی سوار بر بولدوزرش شده و با احداث خاکریز، خط دفاعی را محکم میکرد. در حالی که شما در پشت جبهه میرفتید و با لباس خاکی عکس یادگاری میگرفتید. شما در برابر دلسوزی ملت و مسئولین درمورد اسلام، احکام اسلامی و رعایت شئونات اسلامی میگوئید: هر کسی دغدغه دین دارد بیکار است هر کس نگران است برود به جهنم! شما برخلاف شعارهای انتخاباتیتان از آگاهی و عدالتخواهی ملت میترسید. شما در همان ابتدا کل تمرکزتان را بر روی مذاکره با غرب گذاشته بودید و علیرغم فرمایشات حضرت آقا به توان و ظرفیت داخلی توجه نداشتید. شما در دانشگاه ها نمیگذارید دانشجویان طیف منتقد دولت در روزی که مربوط به دانشجو است به ابراز نظر خود بپردازند و در برابر سؤال و انتقاد میگوئید: تازه به دوران رسیدهها!
,ضمناً چرا شما و طیف شما فکر میکنید ملت و مملکت مال خودتان است؟ طبیعی است که روزی شخصی به لطف انقلاب اسلامی به مقاصد بالای مدیریتی رسیده ولی حالا نیست و عدهای دیگر جای او را میگیرند. نه پادشاه خلع شده نه به زور کسی را از ارثش محروم کردهاند و همچنین باید گفت همین تازه به دوران رسیدهها همانطور که قبلاً گفتم نوجوانان میدان جنگند که در شهرها لانههای جاسوسی را برچیدند و در مرزها برای حفظ دین اسلام و این مملکت در نبرد بودند و به فکر قدرتطلبی و جاهطلبیهای سیاسی نبودند اما امروز گندکاری شماها باعث شده که سکوت را بشکند و تکلیف خود را انجام دهند. شما مثلاً در حوزه علمیه بودهاید اما در سفر استانی زنجان درمورد مصوبه و بحث آن روز مجلس که پیرامون فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر بود غوغاسالاری کردید و در ایام عاشورای حسینی با حرفهایتان طوری وانمود کردید که گویا قرار است درگیری داخلی به وجود آید. شما درمورد حصر و فتنهگران تاکنون موضع شفافی نداشتهاید و اتاق فکرتان با جوسازی از کسانی که درمورد فتنه و فتنهگر حرف میزند با برچسبهایی چون کاسبان فتنه و موجسواران فتنه سعی در اغواگری میکند.
,آقای رئیس جمهوری که در طول انقلاب با حداقل آراء و حداقل اختلاف و با عنایت خاصی از فیلتر شورای نگهبان گذشتید و در دور اول به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدید، شما برای فتنهگران و عکسالعمل جمهوری اسلامی، مثال حُر را زدید؛ اما باید بدانید که حُر حُریت داشت، گرچه در دام تکفیر افتاده بود اما آزادمرد بود و در اولین فرصت پیش آمده به درگاه خداوند توبه کرد و به آغوش اسلام برگشت و خون خود را در راه اسلام ریخت. اما فتنهگران چی؟! ایادی استکبار و استعمار چی؟! آنان که از تحریک فتنهگران برای آتش زدن سطلهای زباله و تخریب اموال عمومی اقدام کردند از کار خود پشیمان شدند اما خود فتنهگران چی؟! آیا فتنهگران هیچگاه از کردار خود پشیمان شدند؟ پس حُر با فتنهگران فرق داشت.
,شما از همان ابتدا با تهمت و افترا شروع به کار کردید، گفتید من دولت بیپول و با خزانه خالی تحویل گرفتم اما حقیقت این است که میراث آن دولت که همان پول فروش نفتش بود امروز به جیب دولت شما میرود. آیا غیر از این است؟ آیا میدانید با همین خالی خالی گفتنها، نداریم نداریم کردنهای شما و ... برخلاف شعارتان باعث گسترش فضای یأس و ناامیدی در جامعه شدهاید. شما که خود فرزند از دست دادهاید پس باید داغ خانواده جوانانی که به علت همین فضای یأس و ناامیدی گرفته شده از گفتار و سیاستهای ریاضتی شما، خود را حلقآویز میکنند درک کنید! چرا سری به پزشک قانونیهای کشور به ویژه استانهای کم برخوردار نمیزنید تا آمار دستتان بیاید که چقدر و چرا جوانان برومند این خاک که قطعاً از ذخایر و برکات این مرزوبومند خودکشی میکنند؟! آقای روحانی بدون تعارف و هیچگونه وابستگی حزبی و سیاسی عارض شوم که این راهی که شما میروید به ناکجا آباد میرسد. شما در امور مملکتداری از قوه لجاجت استفاده میکنید. مثلاً میتوانستید به جای چند نفر که از همان ابتدا وضعیتشان مشخص بود را جهت تصدی و گرفتن رأی اعتماد برای وزارت علوم و تحقیقات به مجلس شورای اسلامی معرفی کردید که علیرغم جوسازی اطرافیان و مشاورانتان مجلس تسلیم فشارها نشده و به رسالت خود عمل کرد و نفرات شما رای اعتماد نگرفتند؛ در صورتی که میتوانستید همین وزیر فعلی را معرفی کنید تا از شائبههایی که قطعاً برای نظام هزینه دارند جلوگیری شود، اما شما لج کردید و حتی پس از رأی اعتماد مجلس به وزیر پیشنهادیتان ناشیانه گفتید وزیر فعلی راه نفرات پیشنهادی گذشته را ادامه میدهد.
,شما در جای دیگر از تجمیع قدرت در یک نهاد به عنوان یک وضعیت فسادآور یاد میکنید و مشخص است که منظورتان چه نهادی است اما بدانید هر نهادی با هر مدیری با هر گرایشی در چارچوب نظام و قانون اساسی عمل میکند و این نظریه شما صرفاً درمورد افراد و اشخاص حقیقی صدق میکند که اتفاقاً باید این قبیل افراد را که از قدرت ناشی از برکت انقلاب و اعتماد ملت با جیب خالی به اوج ثروت تأسی از قدرت رسیدهاند که از سفره جمهوری اسلامی نان میخورند و سفره را میدرند و در اطراف خودتان باید جستجو کرد!
,شما سعی دارید با توهین، تحقیر و بدزبانی منتقدانتان را وادار به سکوت کنید که این کار صحیحی نمیباشد، بلکه زمینهساز فساد است. آقای روحانی اتاق فکری که به شما خط میدهد یا از جامعه و مملکتداری بیخبر است یا آگاهانه شما را به لبه پرتگاه میبرد که این هم به نفع نظام نیست! آقای رئیس جمهور محترم! قطعاً میدانید سیاهنمایی بد است و بدتر، کار خوب دیگران را منفی جلوه دادن، که شما از این کار بد هم دریغ نکردید! شما حتماً از همان اول آگاهانه وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری شدهاید پس قطعاً باید از مشکلات و وضعیت موجود مطلع بوده باشید پس دیگر علتی برای در بوق و سرنا زدن شدن نمیماند. شما اگر هنر دارید باید با هنر خود مملکت را بچرخانید. در بین عامه ملت ضربالمثلی است که به عروس میگن برقص، عروس بیهنر میگوید: زمین کج است. واضح است که عروس بیهنر بوده و پاشنه کفشش زیادی بلند میباشد و الا زمین برای یک نفر کج نیست!!
,دوستان شما زمانی که با رئیس دولت قبلی خطاب به دشمنان و مستکبران میگفت آب را جایی بریزید که میسوزد زجه میزدند و فریاد میکردند که این ادبیات غلط است و اما شما ادبیات خوبی ندارید! بدانید شما سوار بر موجی شدهاید که نه از روی قدرتش بلکه به علت سبکی خود به واسطه باد برخلاف جهت رودخانه حرکت میکند و این پایان خوبی برای شما ندارد. با آرزوی عاقبت به خیری برای همه.
,انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه