جمهوری اسلامی ایران؛حسینی الحدوث و حسینی البقاء است
اگر به تاریخ اسلام خصوصاً تاریخ تشیع بعد از عاشورا تا به امروز نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که تمامی حرکت ها و قیام های مردمی در جوامع اسلامی چه دارای صبغه مذهبی و چه بدون صبغه های مذهبی، مستقیم یا غیر مستقیم متأثر از حادثه ی عاشورا و قیام تاریخی حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) بوده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو)اگر به تاریخ اسلام خصوصاً تاریخ تشیع بعد از عاشورا تا به امروز نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که تمامی حرکت ها و قیام های مردمی در جوامع اسلامی چه دارای صبغه مذهبی و چه بدون صبغه های مذهبی، مستقیم یا غیر مستقیم متأثر از حادثه ی عاشورا و قیام تاریخی حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) بوده اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو),,

, حرکت ها و قیام هایِ بدون شاکله و صبغه های مذهبی از امام حسین(ع) آزادی،حریت،مبارزه با ظلم و فدا نمودن همه ی دارایی خود در ایجاد بصیرت و آگاهی بخشی و نجات جامعه را آموختند و حتی حرکت های غیر اسلامی و آزادی خواهی مانند حرکت «گاندی» رهبر فقید هند، از این جمله است.
اما حرکت های اسلامی با دغدغه های مذهبی،که مصداق حقیقی و اَتَم آن حرکت و قیام حضرت امام خمینی(ره) در اوایل دهه چهل بود با هدف دفاع از محرومین،حقوق جوامع اسلامی، قیام علیه ظلم و طاغوت،اقامه ی حکومت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر، ایجاد بصیرت و بینش عمومی،دخیل نمودن مردم در حکومت و تعیین سرنوشت خود و دریک کلام عمل به وظیفه، شکل گرفت.
در تمامی این مراحل از سال 42 تا57 به هیچ عنوان نمی توان فرهنگ حسینی و قیام عاشورا و نقش عزاداری های مردم در محرم و صفر را که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نادیده گرفت و یا از آن جدا کرد.
حضرت امام خمینی (ره) چه به حق فرمودند:« محرم و صفر را زنده نگهدارید که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.»
رژیم پهلوی که به اهمیت فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین (ع) در ثبات قدم و تهییج احساسات عمومی مردم و مبارزان پی برده بود در مراحل مختلف، عزاداری ها را تعطیل، علما را ممنوع المنبر و با هر حرکتی در این زمینه به شدت برخورد می کرد، غافل از اینکه اگر ملتی با صداقت، اخلاص و توکل بر خداوند متعال راه حسین ابن علی (ع) که همان صراط مستقیمِ مبارزه و مجاهدت است را در پیش بگیرد و از بذل جان و عزیزترین عزیزان خود نهراسد پیروز است.
روز نوزدهم دی ماه 1356 ساواک و شهربانی به کمک نیروهای کمکی از تهران وارد شده و در حوالی مدارس علمیه متمرکز شدند. اقشار مختلف مردم با راهپیمایی به سوی منازل بزرگان حوزه، رفته رفته خروشان تر می شدند.نیروهای رژیم با مشاهده حرکت عظیم مردم تصمیم به حمله گرفتند و تیراندازی شروع شد و در این روز عده زیادی از طلاب و مردم قم به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
نتایج و پیامدهای قیام نوزدهم دی :اثبات توخالی بودن شعار فضای باز سیاسی،ترس شاه از حرکت مذهبی ـ سیاسی به رهبری روحانیت و در راس آن ها،حضرت امام،بیش از هر حرکت سیاسی دیگر،قرار گرفتن نهضت در مسیر صحیح خودبه نحوی که ترفندهای بعدی رژیم نیز بی ثمر افتاد و در نتیجه متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست منزوی شدند. این قیام را باید نقطه عطفی در تاریخ نهضت اسلامی دانست.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در مراحل تثبیت حکومت، نوشتن قانون اساسی،رجوع به آرای عمومی،خدمات به محرومان، و.... فرهنگ اهل بیت (ع)حاکم بر مناسبات مردم و مسئولین شد.
در طول سی و شش سالی که از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد و نیز هشت سال دفاع مقدس_ که به تعبیر مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) اوج هنر نمایی های ملت ایران بود_ این فرهنگ حاکم بود، آری این مکتب عاشورا و فرهنگ ولایت پذیری بود که حصر آبادان را شکست و خرمشهر را آزاد و در مقابل توطئه های سیاسی و امنیتی ایستاد و تحریم های اقتصادی و علمی و فتنه سال 78 کوی دانشگاه را خنثی کرد.
اینک در سالروز حماسه تاریخی نهم دی ماه 88 و یادآوری آن روزها،باز هم متوجه این مهم می شویم که اگر حادثه انقلاب اسلامی،حسینی و برگرفته از حماسه عاشوراست، بقاء و امتداد آن نیز وابسته به همین نهضت است.
دررابطه باهمین موضوع حضرت امام خامنه ای(دام ظله العالی) چه زیبا درجمع مردم ولایتمدار قم فرمودند: «مطمئن باشید که روز نهم دی امسال هم در تاریخ ماند؛این هم یک روز متمایزی شد.هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر می کند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین ابن علی (ع) را می بیند. این کارها کارهایی نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد، این کار خداست، این دست قدرت الهی است، همانطور که امام (ره) در یک موقعیت حساسی-که من با رها نقل کردم- به بنده فرمودند:"من در تمام این مدّت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم"درست دید آن مرد نافذِ با بصیرت، آن مرد خدا»
در نظام جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب تا کنون،جریانات،گروه ها و احزاب،در قالب انتخاباتِ مختلف،قدرت یافته و یا قدرت را به دیگری واگذار کرده اند و این ازمهمترین شاخصه های نظام های جمهوری و مردم سالاراست.
بدون شک هدف عالی قانون و هر نظام مردم سالار در فرایند انتخابات،گردش قدرت بین نمایندگان و نخبگان جامعه و فرصتی برای ابراز وجود و اجرای سلایق مختلف سیاسی در چهار چوب قانون اساسیِ همان جامعه است،و صد البته اصل وجود انتخابات یعنی همان رجوع به آرای عمومی مردم، برای جلوگیری از بروز اختلافات و تنش های سیاسی و اجتماعی می باشد..
امر انتخابات و انتقال قدرت به صورت مردم سالار، نیازمند آرامش و امنیت است و انتقال آرام و بدون تنشِ قدرت و رعایت قوانین، به خصوص قانون اساسی و اصول هر نظام مردم سالار، از بدیهیات است.
به طور قطع سیستم انتخاباتی هر کشوری پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از تخلف یا تقلب در انتخابات و یا اعتراض به نتیجه ی آن کرده است و کسانی که در قالب قانونِ انتخابات و قانون اساسی هر کشوری نامزد انتخابات شده اند، دیگر نمی توانند بعد از اعلام نتایج، قانونِ انتخاباتی آن کشور را نادیده بگیرند وبه بهانه ی اعتراض به نتیجه و تقلب در انتخابات، جامعه را به آشوب بکشانند.
بعضی از آقایانی که درانتخابات سال 88 نامزد شدند،آمدند و گفتند:«ما آمده ایم که بر اساس قانون عمل کنیم و از قانون گریزی ها جلوگیری نماییم، کشوری که ولایت فقیه دارد به بن بست نخواهد رسید، ادب مَرد به زدولت اوست، ما به قانون اساسی و قوانین جاری کشور، از جمله قانون انتخابات معتقد و ملتزم هستیم» امّا متأسفانه آن شد که دیدیم.
بزرگترین بی قانونی و قانون گریزی را انجام دادند و قانون اساسی ونظامات اساسی کشور را زیرپا گذاشتند، به اوامر و نصایح ولایت دهن کجی کردند،ادبی را که بهتر از دولت می دانستند، فدای خواهش هایِ نفسانی خود کردند والتزامی را که در روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی دادند نادیده گرفتند، بادشمنان امام، انقلاب، ولایت و ارزش ها هماهنگ شدند، مردم، از جمله مردمی که به آن ها رأی داده بودند را فریب دادند.
ما معتقدیم بزرگترین خیانت این ها،خیانت ودروغی بود که به طرفداران و رأی دهندگان خود کردند،زیرا مردم با پیش زمینه ها وشعارهایی که از آن ها سراغ داشتند به آن ها رأی دادند.
آن ها به مردم گفته بودند که نخست وزیر و مقلد امام(ره) هستند،از امام حکم دارند،مطیع ولایت اند،به قانون اساسی پایبند هستند و آمده اند که جلوی تک روی ها و قانون گریزی ها را بگیرند و...
به هر صورت شرایطی را به وجود آوردند که همه ی دشمنان انقلاب اسلامی، مخالفانِ حاکمیتِ ولایت فقیه، معاندان امام راحل عظیم الشأن و ارزش های بلند ملّت و در یک کلام تمامی جبهه ی کفر یکدست از آن ها حمایت؛ و از آن ها به عنوان سرمایه های خود در ایران یاد کردند.
در این ایّام گرچه امام غایب نبود، ولی امام حاضر این مقتدر مظلوم خامنه ای عزیز پدرانه نصیحت کردند، گرچه این اندرز برای ملّت سودمند بود ولی درآشوبگران اثری نداشت و آشکارا شعار مخالفت با اسلامیت نظام، ولایت فقیه و ارزش ها و اندیشه های امام امت سر دادند.
در اجتماعات خود به طور علنی روزه خواری و به عکس امام(ره) توهین کردند، مساجد و قرآن ها را آتش زده،به نیروهای انتظامی و پایگاه های بسیج حمله ور شدند، اموال و اماکن عمومی را تخریب و امنیت مردم را سلب و در آخرین بی خردی خود به هیات های عزاداری حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام بی احترامی کردند.
و اما، «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» !
بعد از این قضایا بود که خشم فروخورده ی ملّت در سراسر ایران اسلامی آزاد شد و حدود دو هفته در سراسر ایران مرتبا شاهد جمعیت های عظیم مردم ولایتمدار در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک بودیم ولی رسانه های صهیونیستی سعی می کردند این محشر کبری را کم اهمیت جلوه دهند و ملّت دل سپرده یِ کشور امام زمان(عج) را مشتی سر سپرده بنامند،جالب است همیشه می گویند: گروهی تندرو، دانش آموز، پاسداران و خانواده هایِ آن ها در تهران شعار مرگ بر آمریکا دادند و به آن ها کیک و ساندیس و... دادند.
ولی خورشید را نمی توان همیشه پشت ابر نگاهداشت،ناچار رسانه هایِ دنیا مجبور به پوشش خبریِ آن شدند،حتی کارشناسان خارجی متحیرانه اجتماعات سراسری این ایام را بیش از چهل میلیون نفر تخمین زدند. در عصر نه دیِ تهران نیز جمعیت عظیم میلیونی به طول بیست کیلومتر راهپیمایی کردند، یکی از دستاوردهای این اجتماعات، مانور قدرت ملّت خدشه ناپذیرو شجاع ایران از هر قشر و سلیقه ای بود که به دنیا نشان داد ما همه جا با هم هستیم و هر جا که احساس کنیم جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه هدف دشمنان و بازی خوردگان است، "دست دردستِ هم دهیم به مهر و میهن خویش را کنیم آباد". آری این درسِ دست دادن را ملت غیور ایران از حضرت عبّاس (ع)گرفت،که با چنگ و دندان از آبروی ولایت دفاع کرد و جمهوری اسلامی حسینی الحدوث و حسینی البقاء خواهد بود.
از تاریخ 9دی ماه 88 تا 19 دی ماه که قیام خونین مردم قم در سال 1356 رخ داد بی ارتباط به هم نبوده و به دهه بصیرت نامگذاری شده است.
این حرکت عظیم دست ها،چیزی جز دست قدرت الهی، روح ولایت و روح حسین ابن علی علیه السلام نبود که از ابتدا با انقلاب بوده و خواهند بود، ان شاء الله.
سیده زهرا شرعی زاده
انتهای پیام/ ش
حرکت ها و قیام هایِ بدون شاکله و صبغه های مذهبی از امام حسین(ع) آزادی،حریت،مبارزه با ظلم و فدا نمودن همه ی دارایی خود در ایجاد بصیرت و آگاهی بخشی و نجات جامعه را آموختند و حتی حرکت های غیر اسلامی و آزادی خواهی مانند حرکت «گاندی» رهبر فقید هند، از این جمله است.
اما حرکت های اسلامی با دغدغه های مذهبی،که مصداق حقیقی و اَتَم آن حرکت و قیام حضرت امام خمینی(ره) در اوایل دهه چهل بود با هدف دفاع از محرومین،حقوق جوامع اسلامی، قیام علیه ظلم و طاغوت،اقامه ی حکومت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر، ایجاد بصیرت و بینش عمومی،دخیل نمودن مردم در حکومت و تعیین سرنوشت خود و دریک کلام عمل به وظیفه، شکل گرفت.
در تمامی این مراحل از سال 42 تا57 به هیچ عنوان نمی توان فرهنگ حسینی و قیام عاشورا و نقش عزاداری های مردم در محرم و صفر را که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نادیده گرفت و یا از آن جدا کرد.
حضرت امام خمینی (ره) چه به حق فرمودند:« محرم و صفر را زنده نگهدارید که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.»
رژیم پهلوی که به اهمیت فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین (ع) در ثبات قدم و تهییج احساسات عمومی مردم و مبارزان پی برده بود در مراحل مختلف، عزاداری ها را تعطیل، علما را ممنوع المنبر و با هر حرکتی در این زمینه به شدت برخورد می کرد، غافل از اینکه اگر ملتی با صداقت، اخلاص و توکل بر خداوند متعال راه حسین ابن علی (ع) که همان صراط مستقیمِ مبارزه و مجاهدت است را در پیش بگیرد و از بذل جان و عزیزترین عزیزان خود نهراسد پیروز است.
روز نوزدهم دی ماه 1356 ساواک و شهربانی به کمک نیروهای کمکی از تهران وارد شده و در حوالی مدارس علمیه متمرکز شدند. اقشار مختلف مردم با راهپیمایی به سوی منازل بزرگان حوزه، رفته رفته خروشان تر می شدند.نیروهای رژیم با مشاهده حرکت عظیم مردم تصمیم به حمله گرفتند و تیراندازی شروع شد و در این روز عده زیادی از طلاب و مردم قم به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
نتایج و پیامدهای قیام نوزدهم دی :اثبات توخالی بودن شعار فضای باز سیاسی،ترس شاه از حرکت مذهبی ـ سیاسی به رهبری روحانیت و در راس آن ها،حضرت امام،بیش از هر حرکت سیاسی دیگر،قرار گرفتن نهضت در مسیر صحیح خودبه نحوی که ترفندهای بعدی رژیم نیز بی ثمر افتاد و در نتیجه متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست منزوی شدند. این قیام را باید نقطه عطفی در تاریخ نهضت اسلامی دانست.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در مراحل تثبیت حکومت، نوشتن قانون اساسی،رجوع به آرای عمومی،خدمات به محرومان، و.... فرهنگ اهل بیت (ع)حاکم بر مناسبات مردم و مسئولین شد.
در طول سی و شش سالی که از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد و نیز هشت سال دفاع مقدس_ که به تعبیر مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) اوج هنر نمایی های ملت ایران بود_ این فرهنگ حاکم بود، آری این مکتب عاشورا و فرهنگ ولایت پذیری بود که حصر آبادان را شکست و خرمشهر را آزاد و در مقابل توطئه های سیاسی و امنیتی ایستاد و تحریم های اقتصادی و علمی و فتنه سال 78 کوی دانشگاه را خنثی کرد.
اینک در سالروز حماسه تاریخی نهم دی ماه 88 و یادآوری آن روزها،باز هم متوجه این مهم می شویم که اگر حادثه انقلاب اسلامی،حسینی و برگرفته از حماسه عاشوراست، بقاء و امتداد آن نیز وابسته به همین نهضت است.
دررابطه باهمین موضوع حضرت امام خامنه ای(دام ظله العالی) چه زیبا درجمع مردم ولایتمدار قم فرمودند: «مطمئن باشید که روز نهم دی امسال هم در تاریخ ماند؛این هم یک روز متمایزی شد.هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر می کند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین ابن علی (ع) را می بیند. این کارها کارهایی نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد، این کار خداست، این دست قدرت الهی است، همانطور که امام (ره) در یک موقعیت حساسی-که من با رها نقل کردم- به بنده فرمودند:"من در تمام این مدّت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم"درست دید آن مرد نافذِ با بصیرت، آن مرد خدا»
در نظام جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب تا کنون،جریانات،گروه ها و احزاب،در قالب انتخاباتِ مختلف،قدرت یافته و یا قدرت را به دیگری واگذار کرده اند و این ازمهمترین شاخصه های نظام های جمهوری و مردم سالاراست.
بدون شک هدف عالی قانون و هر نظام مردم سالار در فرایند انتخابات،گردش قدرت بین نمایندگان و نخبگان جامعه و فرصتی برای ابراز وجود و اجرای سلایق مختلف سیاسی در چهار چوب قانون اساسیِ همان جامعه است،و صد البته اصل وجود انتخابات یعنی همان رجوع به آرای عمومی مردم، برای جلوگیری از بروز اختلافات و تنش های سیاسی و اجتماعی می باشد..
امر انتخابات و انتقال قدرت به صورت مردم سالار، نیازمند آرامش و امنیت است و انتقال آرام و بدون تنشِ قدرت و رعایت قوانین، به خصوص قانون اساسی و اصول هر نظام مردم سالار، از بدیهیات است.
به طور قطع سیستم انتخاباتی هر کشوری پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از تخلف یا تقلب در انتخابات و یا اعتراض به نتیجه ی آن کرده است و کسانی که در قالب قانونِ انتخابات و قانون اساسی هر کشوری نامزد انتخابات شده اند، دیگر نمی توانند بعد از اعلام نتایج، قانونِ انتخاباتی آن کشور را نادیده بگیرند وبه بهانه ی اعتراض به نتیجه و تقلب در انتخابات، جامعه را به آشوب بکشانند.
بعضی از آقایانی که درانتخابات سال 88 نامزد شدند،آمدند و گفتند:«ما آمده ایم که بر اساس قانون عمل کنیم و از قانون گریزی ها جلوگیری نماییم، کشوری که ولایت فقیه دارد به بن بست نخواهد رسید، ادب مَرد به زدولت اوست، ما به قانون اساسی و قوانین جاری کشور، از جمله قانون انتخابات معتقد و ملتزم هستیم» امّا متأسفانه آن شد که دیدیم.
بزرگترین بی قانونی و قانون گریزی را انجام دادند و قانون اساسی ونظامات اساسی کشور را زیرپا گذاشتند، به اوامر و نصایح ولایت دهن کجی کردند،ادبی را که بهتر از دولت می دانستند، فدای خواهش هایِ نفسانی خود کردند والتزامی را که در روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی دادند نادیده گرفتند، بادشمنان امام، انقلاب، ولایت و ارزش ها هماهنگ شدند، مردم، از جمله مردمی که به آن ها رأی داده بودند را فریب دادند.
ما معتقدیم بزرگترین خیانت این ها،خیانت ودروغی بود که به طرفداران و رأی دهندگان خود کردند،زیرا مردم با پیش زمینه ها وشعارهایی که از آن ها سراغ داشتند به آن ها رأی دادند.
آن ها به مردم گفته بودند که نخست وزیر و مقلد امام(ره) هستند،از امام حکم دارند،مطیع ولایت اند،به قانون اساسی پایبند هستند و آمده اند که جلوی تک روی ها و قانون گریزی ها را بگیرند و...
به هر صورت شرایطی را به وجود آوردند که همه ی دشمنان انقلاب اسلامی، مخالفانِ حاکمیتِ ولایت فقیه، معاندان امام راحل عظیم الشأن و ارزش های بلند ملّت و در یک کلام تمامی جبهه ی کفر یکدست از آن ها حمایت؛ و از آن ها به عنوان سرمایه های خود در ایران یاد کردند.
در این ایّام گرچه امام غایب نبود، ولی امام حاضر این مقتدر مظلوم خامنه ای عزیز پدرانه نصیحت کردند، گرچه این اندرز برای ملّت سودمند بود ولی درآشوبگران اثری نداشت و آشکارا شعار مخالفت با اسلامیت نظام، ولایت فقیه و ارزش ها و اندیشه های امام امت سر دادند.
در اجتماعات خود به طور علنی روزه خواری و به عکس امام(ره) توهین کردند، مساجد و قرآن ها را آتش زده،به نیروهای انتظامی و پایگاه های بسیج حمله ور شدند، اموال و اماکن عمومی را تخریب و امنیت مردم را سلب و در آخرین بی خردی خود به هیات های عزاداری حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام بی احترامی کردند.
و اما، «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» !
بعد از این قضایا بود که خشم فروخورده ی ملّت در سراسر ایران اسلامی آزاد شد و حدود دو هفته در سراسر ایران مرتبا شاهد جمعیت های عظیم مردم ولایتمدار در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک بودیم ولی رسانه های صهیونیستی سعی می کردند این محشر کبری را کم اهمیت جلوه دهند و ملّت دل سپرده یِ کشور امام زمان(عج) را مشتی سر سپرده بنامند،جالب است همیشه می گویند: گروهی تندرو، دانش آموز، پاسداران و خانواده هایِ آن ها در تهران شعار مرگ بر آمریکا دادند و به آن ها کیک و ساندیس و... دادند.
ولی خورشید را نمی توان همیشه پشت ابر نگاهداشت،ناچار رسانه هایِ دنیا مجبور به پوشش خبریِ آن شدند،حتی کارشناسان خارجی متحیرانه اجتماعات سراسری این ایام را بیش از چهل میلیون نفر تخمین زدند. در عصر نه دیِ تهران نیز جمعیت عظیم میلیونی به طول بیست کیلومتر راهپیمایی کردند، یکی از دستاوردهای این اجتماعات، مانور قدرت ملّت خدشه ناپذیرو شجاع ایران از هر قشر و سلیقه ای بود که به دنیا نشان داد ما همه جا با هم هستیم و هر جا که احساس کنیم جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه هدف دشمنان و بازی خوردگان است، "دست دردستِ هم دهیم به مهر و میهن خویش را کنیم آباد". آری این درسِ دست دادن را ملت غیور ایران از حضرت عبّاس (ع)گرفت،که با چنگ و دندان از آبروی ولایت دفاع کرد و جمهوری اسلامی حسینی الحدوث و حسینی البقاء خواهد بود.
از تاریخ 9دی ماه 88 تا 19 دی ماه که قیام خونین مردم قم در سال 1356 رخ داد بی ارتباط به هم نبوده و به دهه بصیرت نامگذاری شده است.
این حرکت عظیم دست ها،چیزی جز دست قدرت الهی، روح ولایت و روح حسین ابن علی علیه السلام نبود که از ابتدا با انقلاب بوده و خواهند بود، ان شاء الله.
سیده زهرا شرعی زاده
انتهای پیام/ ش
حرکت ها و قیام هایِ بدون شاکله و صبغه های مذهبی از امام حسین(ع) آزادی،حریت،مبارزه با ظلم و فدا نمودن همه ی دارایی خود در ایجاد بصیرت و آگاهی بخشی و نجات جامعه را آموختند و حتی حرکت های غیر اسلامی و آزادی خواهی مانند حرکت «گاندی» رهبر فقید هند، از این جمله است.
اما حرکت های اسلامی با دغدغه های مذهبی،که مصداق حقیقی و اَتَم آن حرکت و قیام حضرت امام خمینی(ره) در اوایل دهه چهل بود با هدف دفاع از محرومین،حقوق جوامع اسلامی، قیام علیه ظلم و طاغوت،اقامه ی حکومت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر، ایجاد بصیرت و بینش عمومی،دخیل نمودن مردم در حکومت و تعیین سرنوشت خود و دریک کلام عمل به وظیفه، شکل گرفت.
در تمامی این مراحل از سال 42 تا57 به هیچ عنوان نمی توان فرهنگ حسینی و قیام عاشورا و نقش عزاداری های مردم در محرم و صفر را که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نادیده گرفت و یا از آن جدا کرد.
حضرت امام خمینی (ره) چه به حق فرمودند:« محرم و صفر را زنده نگهدارید که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.»
رژیم پهلوی که به اهمیت فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین (ع) در ثبات قدم و تهییج احساسات عمومی مردم و مبارزان پی برده بود در مراحل مختلف، عزاداری ها را تعطیل، علما را ممنوع المنبر و با هر حرکتی در این زمینه به شدت برخورد می کرد، غافل از اینکه اگر ملتی با صداقت، اخلاص و توکل بر خداوند متعال راه حسین ابن علی (ع) که همان صراط مستقیمِ مبارزه و مجاهدت است را در پیش بگیرد و از بذل جان و عزیزترین عزیزان خود نهراسد پیروز است.
روز نوزدهم دی ماه 1356 ساواک و شهربانی به کمک نیروهای کمکی از تهران وارد شده و در حوالی مدارس علمیه متمرکز شدند. اقشار مختلف مردم با راهپیمایی به سوی منازل بزرگان حوزه، رفته رفته خروشان تر می شدند.نیروهای رژیم با مشاهده حرکت عظیم مردم تصمیم به حمله گرفتند و تیراندازی شروع شد و در این روز عده زیادی از طلاب و مردم قم به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
نتایج و پیامدهای قیام نوزدهم دی :اثبات توخالی بودن شعار فضای باز سیاسی،ترس شاه از حرکت مذهبی ـ سیاسی به رهبری روحانیت و در راس آن ها،حضرت امام،بیش از هر حرکت سیاسی دیگر،قرار گرفتن نهضت در مسیر صحیح خودبه نحوی که ترفندهای بعدی رژیم نیز بی ثمر افتاد و در نتیجه متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست منزوی شدند. این قیام را باید نقطه عطفی در تاریخ نهضت اسلامی دانست.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در مراحل تثبیت حکومت، نوشتن قانون اساسی،رجوع به آرای عمومی،خدمات به محرومان، و.... فرهنگ اهل بیت (ع)حاکم بر مناسبات مردم و مسئولین شد.
در طول سی و شش سالی که از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد و نیز هشت سال دفاع مقدس_ که به تعبیر مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) اوج هنر نمایی های ملت ایران بود_ این فرهنگ حاکم بود، آری این مکتب عاشورا و فرهنگ ولایت پذیری بود که حصر آبادان را شکست و خرمشهر را آزاد و در مقابل توطئه های سیاسی و امنیتی ایستاد و تحریم های اقتصادی و علمی و فتنه سال 78 کوی دانشگاه را خنثی کرد.
اینک در سالروز حماسه تاریخی نهم دی ماه 88 و یادآوری آن روزها،باز هم متوجه این مهم می شویم که اگر حادثه انقلاب اسلامی،حسینی و برگرفته از حماسه عاشوراست، بقاء و امتداد آن نیز وابسته به همین نهضت است.
دررابطه باهمین موضوع حضرت امام خامنه ای(دام ظله العالی) چه زیبا درجمع مردم ولایتمدار قم فرمودند: «مطمئن باشید که روز نهم دی امسال هم در تاریخ ماند؛این هم یک روز متمایزی شد.هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر می کند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین ابن علی (ع) را می بیند. این کارها کارهایی نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد، این کار خداست، این دست قدرت الهی است، همانطور که امام (ره) در یک موقعیت حساسی-که من با رها نقل کردم- به بنده فرمودند:"من در تمام این مدّت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم"درست دید آن مرد نافذِ با بصیرت، آن مرد خدا»
در نظام جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب تا کنون،جریانات،گروه ها و احزاب،در قالب انتخاباتِ مختلف،قدرت یافته و یا قدرت را به دیگری واگذار کرده اند و این ازمهمترین شاخصه های نظام های جمهوری و مردم سالاراست.
بدون شک هدف عالی قانون و هر نظام مردم سالار در فرایند انتخابات،گردش قدرت بین نمایندگان و نخبگان جامعه و فرصتی برای ابراز وجود و اجرای سلایق مختلف سیاسی در چهار چوب قانون اساسیِ همان جامعه است،و صد البته اصل وجود انتخابات یعنی همان رجوع به آرای عمومی مردم، برای جلوگیری از بروز اختلافات و تنش های سیاسی و اجتماعی می باشد..
امر انتخابات و انتقال قدرت به صورت مردم سالار، نیازمند آرامش و امنیت است و انتقال آرام و بدون تنشِ قدرت و رعایت قوانین، به خصوص قانون اساسی و اصول هر نظام مردم سالار، از بدیهیات است.
به طور قطع سیستم انتخاباتی هر کشوری پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از تخلف یا تقلب در انتخابات و یا اعتراض به نتیجه ی آن کرده است و کسانی که در قالب قانونِ انتخابات و قانون اساسی هر کشوری نامزد انتخابات شده اند، دیگر نمی توانند بعد از اعلام نتایج، قانونِ انتخاباتی آن کشور را نادیده بگیرند وبه بهانه ی اعتراض به نتیجه و تقلب در انتخابات، جامعه را به آشوب بکشانند.
بعضی از آقایانی که درانتخابات سال 88 نامزد شدند،آمدند و گفتند:«ما آمده ایم که بر اساس قانون عمل کنیم و از قانون گریزی ها جلوگیری نماییم، کشوری که ولایت فقیه دارد به بن بست نخواهد رسید، ادب مَرد به زدولت اوست، ما به قانون اساسی و قوانین جاری کشور، از جمله قانون انتخابات معتقد و ملتزم هستیم» امّا متأسفانه آن شد که دیدیم.
بزرگترین بی قانونی و قانون گریزی را انجام دادند و قانون اساسی ونظامات اساسی کشور را زیرپا گذاشتند، به اوامر و نصایح ولایت دهن کجی کردند،ادبی را که بهتر از دولت می دانستند، فدای خواهش هایِ نفسانی خود کردند والتزامی را که در روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی دادند نادیده گرفتند، بادشمنان امام، انقلاب، ولایت و ارزش ها هماهنگ شدند، مردم، از جمله مردمی که به آن ها رأی داده بودند را فریب دادند.
ما معتقدیم بزرگترین خیانت این ها،خیانت ودروغی بود که به طرفداران و رأی دهندگان خود کردند،زیرا مردم با پیش زمینه ها وشعارهایی که از آن ها سراغ داشتند به آن ها رأی دادند.
آن ها به مردم گفته بودند که نخست وزیر و مقلد امام(ره) هستند،از امام حکم دارند،مطیع ولایت اند،به قانون اساسی پایبند هستند و آمده اند که جلوی تک روی ها و قانون گریزی ها را بگیرند و...
به هر صورت شرایطی را به وجود آوردند که همه ی دشمنان انقلاب اسلامی، مخالفانِ حاکمیتِ ولایت فقیه، معاندان امام راحل عظیم الشأن و ارزش های بلند ملّت و در یک کلام تمامی جبهه ی کفر یکدست از آن ها حمایت؛ و از آن ها به عنوان سرمایه های خود در ایران یاد کردند.
در این ایّام گرچه امام غایب نبود، ولی امام حاضر این مقتدر مظلوم خامنه ای عزیز پدرانه نصیحت کردند، گرچه این اندرز برای ملّت سودمند بود ولی درآشوبگران اثری نداشت و آشکارا شعار مخالفت با اسلامیت نظام، ولایت فقیه و ارزش ها و اندیشه های امام امت سر دادند.
در اجتماعات خود به طور علنی روزه خواری و به عکس امام(ره) توهین کردند، مساجد و قرآن ها را آتش زده،به نیروهای انتظامی و پایگاه های بسیج حمله ور شدند، اموال و اماکن عمومی را تخریب و امنیت مردم را سلب و در آخرین بی خردی خود به هیات های عزاداری حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام بی احترامی کردند.
و اما، «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» !
بعد از این قضایا بود که خشم فروخورده ی ملّت در سراسر ایران اسلامی آزاد شد و حدود دو هفته در سراسر ایران مرتبا شاهد جمعیت های عظیم مردم ولایتمدار در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک بودیم ولی رسانه های صهیونیستی سعی می کردند این محشر کبری را کم اهمیت جلوه دهند و ملّت دل سپرده یِ کشور امام زمان(عج) را مشتی سر سپرده بنامند،جالب است همیشه می گویند: گروهی تندرو، دانش آموز، پاسداران و خانواده هایِ آن ها در تهران شعار مرگ بر آمریکا دادند و به آن ها کیک و ساندیس و... دادند.
ولی خورشید را نمی توان همیشه پشت ابر نگاهداشت،ناچار رسانه هایِ دنیا مجبور به پوشش خبریِ آن شدند،حتی کارشناسان خارجی متحیرانه اجتماعات سراسری این ایام را بیش از چهل میلیون نفر تخمین زدند. در عصر نه دیِ تهران نیز جمعیت عظیم میلیونی به طول بیست کیلومتر راهپیمایی کردند، یکی از دستاوردهای این اجتماعات، مانور قدرت ملّت خدشه ناپذیرو شجاع ایران از هر قشر و سلیقه ای بود که به دنیا نشان داد ما همه جا با هم هستیم و هر جا که احساس کنیم جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه هدف دشمنان و بازی خوردگان است، "دست دردستِ هم دهیم به مهر و میهن خویش را کنیم آباد". آری این درسِ دست دادن را ملت غیور ایران از حضرت عبّاس (ع)گرفت،که با چنگ و دندان از آبروی ولایت دفاع کرد و جمهوری اسلامی حسینی الحدوث و حسینی البقاء خواهد بود.
از تاریخ 9دی ماه 88 تا 19 دی ماه که قیام خونین مردم قم در سال 1356 رخ داد بی ارتباط به هم نبوده و به دهه بصیرت نامگذاری شده است.
این حرکت عظیم دست ها،چیزی جز دست قدرت الهی، روح ولایت و روح حسین ابن علی علیه السلام نبود که از ابتدا با انقلاب بوده و خواهند بود، ان شاء الله.
سیده زهرا شرعی زاده
انتهای پیام/ ش
حرکت ها و قیام هایِ بدون شاکله و صبغه های مذهبی از امام حسین(ع) آزادی،حریت،مبارزه با ظلم و فدا نمودن همه ی دارایی خود در ایجاد بصیرت و آگاهی بخشی و نجات جامعه را آموختند و حتی حرکت های غیر اسلامی و آزادی خواهی مانند حرکت «گاندی» رهبر فقید هند، از این جمله است.
اما حرکت های اسلامی با دغدغه های مذهبی،که مصداق حقیقی و اَتَم آن حرکت و قیام حضرت امام خمینی(ره) در اوایل دهه چهل بود با هدف دفاع از محرومین،حقوق جوامع اسلامی، قیام علیه ظلم و طاغوت،اقامه ی حکومت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر، ایجاد بصیرت و بینش عمومی،دخیل نمودن مردم در حکومت و تعیین سرنوشت خود و دریک کلام عمل به وظیفه، شکل گرفت.
در تمامی این مراحل از سال 42 تا57 به هیچ عنوان نمی توان فرهنگ حسینی و قیام عاشورا و نقش عزاداری های مردم در محرم و صفر را که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نادیده گرفت و یا از آن جدا کرد.
حضرت امام خمینی (ره) چه به حق فرمودند:« محرم و صفر را زنده نگهدارید که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.»
رژیم پهلوی که به اهمیت فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین (ع) در ثبات قدم و تهییج احساسات عمومی مردم و مبارزان پی برده بود در مراحل مختلف، عزاداری ها را تعطیل، علما را ممنوع المنبر و با هر حرکتی در این زمینه به شدت برخورد می کرد، غافل از اینکه اگر ملتی با صداقت، اخلاص و توکل بر خداوند متعال راه حسین ابن علی (ع) که همان صراط مستقیمِ مبارزه و مجاهدت است را در پیش بگیرد و از بذل جان و عزیزترین عزیزان خود نهراسد پیروز است.
روز نوزدهم دی ماه 1356 ساواک و شهربانی به کمک نیروهای کمکی از تهران وارد شده و در حوالی مدارس علمیه متمرکز شدند. اقشار مختلف مردم با راهپیمایی به سوی منازل بزرگان حوزه، رفته رفته خروشان تر می شدند.نیروهای رژیم با مشاهده حرکت عظیم مردم تصمیم به حمله گرفتند و تیراندازی شروع شد و در این روز عده زیادی از طلاب و مردم قم به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
نتایج و پیامدهای قیام نوزدهم دی :اثبات توخالی بودن شعار فضای باز سیاسی،ترس شاه از حرکت مذهبی ـ سیاسی به رهبری روحانیت و در راس آن ها،حضرت امام،بیش از هر حرکت سیاسی دیگر،قرار گرفتن نهضت در مسیر صحیح خودبه نحوی که ترفندهای بعدی رژیم نیز بی ثمر افتاد و در نتیجه متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست منزوی شدند. این قیام را باید نقطه عطفی در تاریخ نهضت اسلامی دانست.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در مراحل تثبیت حکومت، نوشتن قانون اساسی،رجوع به آرای عمومی،خدمات به محرومان، و.... فرهنگ اهل بیت (ع)حاکم بر مناسبات مردم و مسئولین شد.
در طول سی و شش سالی که از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد و نیز هشت سال دفاع مقدس_ که به تعبیر مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) اوج هنر نمایی های ملت ایران بود_ این فرهنگ حاکم بود، آری این مکتب عاشورا و فرهنگ ولایت پذیری بود که حصر آبادان را شکست و خرمشهر را آزاد و در مقابل توطئه های سیاسی و امنیتی ایستاد و تحریم های اقتصادی و علمی و فتنه سال 78 کوی دانشگاه را خنثی کرد.
اینک در سالروز حماسه تاریخی نهم دی ماه 88 و یادآوری آن روزها،باز هم متوجه این مهم می شویم که اگر حادثه انقلاب اسلامی،حسینی و برگرفته از حماسه عاشوراست، بقاء و امتداد آن نیز وابسته به همین نهضت است.
دررابطه باهمین موضوع حضرت امام خامنه ای(دام ظله العالی) چه زیبا درجمع مردم ولایتمدار قم فرمودند: «مطمئن باشید که روز نهم دی امسال هم در تاریخ ماند؛این هم یک روز متمایزی شد.هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر می کند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین ابن علی (ع) را می بیند. این کارها کارهایی نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد، این کار خداست، این دست قدرت الهی است، همانطور که امام (ره) در یک موقعیت حساسی-که من با رها نقل کردم- به بنده فرمودند:"من در تمام این مدّت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم"درست دید آن مرد نافذِ با بصیرت، آن مرد خدا»
در نظام جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب تا کنون،جریانات،گروه ها و احزاب،در قالب انتخاباتِ مختلف،قدرت یافته و یا قدرت را به دیگری واگذار کرده اند و این ازمهمترین شاخصه های نظام های جمهوری و مردم سالاراست.
بدون شک هدف عالی قانون و هر نظام مردم سالار در فرایند انتخابات،گردش قدرت بین نمایندگان و نخبگان جامعه و فرصتی برای ابراز وجود و اجرای سلایق مختلف سیاسی در چهار چوب قانون اساسیِ همان جامعه است،و صد البته اصل وجود انتخابات یعنی همان رجوع به آرای عمومی مردم، برای جلوگیری از بروز اختلافات و تنش های سیاسی و اجتماعی می باشد..
امر انتخابات و انتقال قدرت به صورت مردم سالار، نیازمند آرامش و امنیت است و انتقال آرام و بدون تنشِ قدرت و رعایت قوانین، به خصوص قانون اساسی و اصول هر نظام مردم سالار، از بدیهیات است.
به طور قطع سیستم انتخاباتی هر کشوری پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از تخلف یا تقلب در انتخابات و یا اعتراض به نتیجه ی آن کرده است و کسانی که در قالب قانونِ انتخابات و قانون اساسی هر کشوری نامزد انتخابات شده اند، دیگر نمی توانند بعد از اعلام نتایج، قانونِ انتخاباتی آن کشور را نادیده بگیرند وبه بهانه ی اعتراض به نتیجه و تقلب در انتخابات، جامعه را به آشوب بکشانند.
بعضی از آقایانی که درانتخابات سال 88 نامزد شدند،آمدند و گفتند:«ما آمده ایم که بر اساس قانون عمل کنیم و از قانون گریزی ها جلوگیری نماییم، کشوری که ولایت فقیه دارد به بن بست نخواهد رسید، ادب مَرد به زدولت اوست، ما به قانون اساسی و قوانین جاری کشور، از جمله قانون انتخابات معتقد و ملتزم هستیم» امّا متأسفانه آن شد که دیدیم.
بزرگترین بی قانونی و قانون گریزی را انجام دادند و قانون اساسی ونظامات اساسی کشور را زیرپا گذاشتند، به اوامر و نصایح ولایت دهن کجی کردند،ادبی را که بهتر از دولت می دانستند، فدای خواهش هایِ نفسانی خود کردند والتزامی را که در روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی دادند نادیده گرفتند، بادشمنان امام، انقلاب، ولایت و ارزش ها هماهنگ شدند، مردم، از جمله مردمی که به آن ها رأی داده بودند را فریب دادند.
ما معتقدیم بزرگترین خیانت این ها،خیانت ودروغی بود که به طرفداران و رأی دهندگان خود کردند،زیرا مردم با پیش زمینه ها وشعارهایی که از آن ها سراغ داشتند به آن ها رأی دادند.
آن ها به مردم گفته بودند که نخست وزیر و مقلد امام(ره) هستند،از امام حکم دارند،مطیع ولایت اند،به قانون اساسی پایبند هستند و آمده اند که جلوی تک روی ها و قانون گریزی ها را بگیرند و...
به هر صورت شرایطی را به وجود آوردند که همه ی دشمنان انقلاب اسلامی، مخالفانِ حاکمیتِ ولایت فقیه، معاندان امام راحل عظیم الشأن و ارزش های بلند ملّت و در یک کلام تمامی جبهه ی کفر یکدست از آن ها حمایت؛ و از آن ها به عنوان سرمایه های خود در ایران یاد کردند.
در این ایّام گرچه امام غایب نبود، ولی امام حاضر این مقتدر مظلوم خامنه ای عزیز پدرانه نصیحت کردند، گرچه این اندرز برای ملّت سودمند بود ولی درآشوبگران اثری نداشت و آشکارا شعار مخالفت با اسلامیت نظام، ولایت فقیه و ارزش ها و اندیشه های امام امت سر دادند.
در اجتماعات خود به طور علنی روزه خواری و به عکس امام(ره) توهین کردند، مساجد و قرآن ها را آتش زده،به نیروهای انتظامی و پایگاه های بسیج حمله ور شدند، اموال و اماکن عمومی را تخریب و امنیت مردم را سلب و در آخرین بی خردی خود به هیات های عزاداری حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام بی احترامی کردند.
و اما، «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» !
بعد از این قضایا بود که خشم فروخورده ی ملّت در سراسر ایران اسلامی آزاد شد و حدود دو هفته در سراسر ایران مرتبا شاهد جمعیت های عظیم مردم ولایتمدار در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک بودیم ولی رسانه های صهیونیستی سعی می کردند این محشر کبری را کم اهمیت جلوه دهند و ملّت دل سپرده یِ کشور امام زمان(عج) را مشتی سر سپرده بنامند،جالب است همیشه می گویند: گروهی تندرو، دانش آموز، پاسداران و خانواده هایِ آن ها در تهران شعار مرگ بر آمریکا دادند و به آن ها کیک و ساندیس و... دادند.
ولی خورشید را نمی توان همیشه پشت ابر نگاهداشت،ناچار رسانه هایِ دنیا مجبور به پوشش خبریِ آن شدند،حتی کارشناسان خارجی متحیرانه اجتماعات سراسری این ایام را بیش از چهل میلیون نفر تخمین زدند. در عصر نه دیِ تهران نیز جمعیت عظیم میلیونی به طول بیست کیلومتر راهپیمایی کردند، یکی از دستاوردهای این اجتماعات، مانور قدرت ملّت خدشه ناپذیرو شجاع ایران از هر قشر و سلیقه ای بود که به دنیا نشان داد ما همه جا با هم هستیم و هر جا که احساس کنیم جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه هدف دشمنان و بازی خوردگان است، "دست دردستِ هم دهیم به مهر و میهن خویش را کنیم آباد". آری این درسِ دست دادن را ملت غیور ایران از حضرت عبّاس (ع)گرفت،که با چنگ و دندان از آبروی ولایت دفاع کرد و جمهوری اسلامی حسینی الحدوث و حسینی البقاء خواهد بود.
از تاریخ 9دی ماه 88 تا 19 دی ماه که قیام خونین مردم قم در سال 1356 رخ داد بی ارتباط به هم نبوده و به دهه بصیرت نامگذاری شده است.
این حرکت عظیم دست ها،چیزی جز دست قدرت الهی، روح ولایت و روح حسین ابن علی علیه السلام نبود که از ابتدا با انقلاب بوده و خواهند بود، ان شاء الله.
سیده زهرا شرعی زاده
انتهای پیام/ ش
حرکت ها و قیام هایِ بدون شاکله و صبغه های مذهبی از امام حسین(ع) آزادی،حریت،مبارزه با ظلم و فدا نمودن همه ی دارایی خود در ایجاد بصیرت و آگاهی بخشی و نجات جامعه را آموختند و حتی حرکت های غیر اسلامی و آزادی خواهی مانند حرکت «گاندی» رهبر فقید هند، از این جمله است.
, .,,
اما حرکت های اسلامی با دغدغه های مذهبی،که مصداق حقیقی و اَتَم آن حرکت و قیام حضرت امام خمینی(ره) در اوایل دهه چهل بود با هدف دفاع از محرومین،حقوق جوامع اسلامی، قیام علیه ظلم و طاغوت،اقامه ی حکومت اسلامی،امر به معروف و نهی از منکر، ایجاد بصیرت و بینش عمومی،دخیل نمودن مردم در حکومت و تعیین سرنوشت خود و دریک کلام عمل به وظیفه، شکل گرفت.
,,
در تمامی این مراحل از سال 42 تا57 به هیچ عنوان نمی توان فرهنگ حسینی و قیام عاشورا و نقش عزاداری های مردم در محرم و صفر را که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نادیده گرفت و یا از آن جدا کرد.
, .,حضرت امام خمینی (ره) چه به حق فرمودند:« محرم و صفر را زنده نگهدارید که این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.»
,,
رژیم پهلوی که به اهمیت فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین (ع) در ثبات قدم و تهییج احساسات عمومی مردم و مبارزان پی برده بود در مراحل مختلف، عزاداری ها را تعطیل، علما را ممنوع المنبر و با هر حرکتی در این زمینه به شدت برخورد می کرد، غافل از اینکه اگر ملتی با صداقت، اخلاص و توکل بر خداوند متعال راه حسین ابن علی (ع) که همان صراط مستقیمِ مبارزه و مجاهدت است را در پیش بگیرد و از بذل جان و عزیزترین عزیزان خود نهراسد پیروز است.
, .,,
روز نوزدهم دی ماه 1356 ساواک و شهربانی به کمک نیروهای کمکی از تهران وارد شده و در حوالی مدارس علمیه متمرکز شدند. اقشار مختلف مردم با راهپیمایی به سوی منازل بزرگان حوزه، رفته رفته خروشان تر می شدند.نیروهای رژیم با مشاهده حرکت عظیم مردم تصمیم به حمله گرفتند و تیراندازی شروع شد و در این روز عده زیادی از طلاب و مردم قم به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
, .,,
نتایج و پیامدهای قیام نوزدهم دی :اثبات توخالی بودن شعار فضای باز سیاسی،ترس شاه از حرکت مذهبی ـ سیاسی به رهبری روحانیت و در راس آن ها،حضرت امام،بیش از هر حرکت سیاسی دیگر،قرار گرفتن نهضت در مسیر صحیح خودبه نحوی که ترفندهای بعدی رژیم نیز بی ثمر افتاد و در نتیجه متحجرین و مروجان جدایی دین از سیاست منزوی شدند. این قیام را باید نقطه عطفی در تاریخ نهضت اسلامی دانست.
,,
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در مراحل تثبیت حکومت، نوشتن قانون اساسی،رجوع به آرای عمومی،خدمات به محرومان، و.... فرهنگ اهل بیت (ع)حاکم بر مناسبات مردم و مسئولین شد.
, .,در طول سی و شش سالی که از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد و نیز هشت سال دفاع مقدس_ که به تعبیر مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) اوج هنر نمایی های ملت ایران بود_ این فرهنگ حاکم بود، آری این مکتب عاشورا و فرهنگ ولایت پذیری بود که حصر آبادان را شکست و خرمشهر را آزاد و در مقابل توطئه های سیاسی و امنیتی ایستاد و تحریم های اقتصادی و علمی و فتنه سال 78 کوی دانشگاه را خنثی کرد.
,,
اینک در سالروز حماسه تاریخی نهم دی ماه 88 و یادآوری آن روزها،باز هم متوجه این مهم می شویم که اگر حادثه انقلاب اسلامی،حسینی و برگرفته از حماسه عاشوراست، بقاء و امتداد آن نیز وابسته به همین نهضت است.
,,
دررابطه باهمین موضوع حضرت امام خامنه ای(دام ظله العالی) چه زیبا درجمع مردم ولایتمدار قم فرمودند: «مطمئن باشید که روز نهم دی امسال هم در تاریخ ماند؛این هم یک روز متمایزی شد.هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر می کند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین ابن علی (ع) را می بیند. این کارها کارهایی نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد، این کار خداست، این دست قدرت الهی است، همانطور که امام (ره) در یک موقعیت حساسی-که من با رها نقل کردم- به بنده فرمودند:"من در تمام این مدّت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم"درست دید آن مرد نافذِ با بصیرت، آن مرد خدا»
, ,
,
, در نظام جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب تا کنون،جریانات،گروه ها و احزاب،در قالب انتخاباتِ مختلف،قدرت یافته و یا قدرت را به دیگری واگذار کرده اند و این ازمهمترین شاخصه های نظام های جمهوری و مردم سالاراست.
,,
,
بدون شک هدف عالی قانون و هر نظام مردم سالار در فرایند انتخابات،گردش قدرت بین نمایندگان و نخبگان جامعه و فرصتی برای ابراز وجود و اجرای سلایق مختلف سیاسی در چهار چوب قانون اساسیِ همان جامعه است،و صد البته اصل وجود انتخابات یعنی همان رجوع به آرای عمومی مردم، برای جلوگیری از بروز اختلافات و تنش های سیاسی و اجتماعی می باشد..
,امر انتخابات و انتقال قدرت به صورت مردم سالار، نیازمند آرامش و امنیت است و انتقال آرام و بدون تنشِ قدرت و رعایت قوانین، به خصوص قانون اساسی و اصول هر نظام مردم سالار، از بدیهیات است.
,,
به طور قطع سیستم انتخاباتی هر کشوری پیش بینی های لازم را برای جلوگیری از تخلف یا تقلب در انتخابات و یا اعتراض به نتیجه ی آن کرده است و کسانی که در قالب قانونِ انتخابات و قانون اساسی هر کشوری نامزد انتخابات شده اند، دیگر نمی توانند بعد از اعلام نتایج، قانونِ انتخاباتی آن کشور را نادیده بگیرند وبه بهانه ی اعتراض به نتیجه و تقلب در انتخابات، جامعه را به آشوب بکشانند.
,بعضی از آقایانی که درانتخابات سال 88 نامزد شدند،آمدند و گفتند:«ما آمده ایم که بر اساس قانون عمل کنیم و از قانون گریزی ها جلوگیری نماییم، کشوری که ولایت فقیه دارد به بن بست نخواهد رسید، ادب مَرد به زدولت اوست، ما به قانون اساسی و قوانین جاری کشور، از جمله قانون انتخابات معتقد و ملتزم هستیم» امّا متأسفانه آن شد که دیدیم.
, ,
,
, بزرگترین بی قانونی و قانون گریزی را انجام دادند و قانون اساسی ونظامات اساسی کشور را زیرپا گذاشتند، به اوامر و نصایح ولایت دهن کجی کردند،ادبی را که بهتر از دولت می دانستند، فدای خواهش هایِ نفسانی خود کردند والتزامی را که در روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی دادند نادیده گرفتند، بادشمنان امام، انقلاب، ولایت و ارزش ها هماهنگ شدند، مردم، از جمله مردمی که به آن ها رأی داده بودند را فریب دادند.
,ما معتقدیم بزرگترین خیانت این ها،خیانت ودروغی بود که به طرفداران و رأی دهندگان خود کردند،زیرا مردم با پیش زمینه ها وشعارهایی که از آن ها سراغ داشتند به آن ها رأی دادند.
,,
آن ها به مردم گفته بودند که نخست وزیر و مقلد امام(ره) هستند،از امام حکم دارند،مطیع ولایت اند،به قانون اساسی پایبند هستند و آمده اند که جلوی تک روی ها و قانون گریزی ها را بگیرند و...
,به هر صورت شرایطی را به وجود آوردند که همه ی دشمنان انقلاب اسلامی، مخالفانِ حاکمیتِ ولایت فقیه، معاندان امام راحل عظیم الشأن و ارزش های بلند ملّت و در یک کلام تمامی جبهه ی کفر یکدست از آن ها حمایت؛ و از آن ها به عنوان سرمایه های خود در ایران یاد کردند.
,در این ایّام گرچه امام غایب نبود، ولی امام حاضر این مقتدر مظلوم خامنه ای عزیز پدرانه نصیحت کردند، گرچه این اندرز برای ملّت سودمند بود ولی درآشوبگران اثری نداشت و آشکارا شعار مخالفت با اسلامیت نظام، ولایت فقیه و ارزش ها و اندیشه های امام امت سر دادند.
,,
در اجتماعات خود به طور علنی روزه خواری و به عکس امام(ره) توهین کردند، مساجد و قرآن ها را آتش زده،به نیروهای انتظامی و پایگاه های بسیج حمله ور شدند، اموال و اماکن عمومی را تخریب و امنیت مردم را سلب و در آخرین بی خردی خود به هیات های عزاداری حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام بی احترامی کردند.
, ,
,
, و اما، «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» !
,بعد از این قضایا بود که خشم فروخورده ی ملّت در سراسر ایران اسلامی آزاد شد و حدود دو هفته در سراسر ایران مرتبا شاهد جمعیت های عظیم مردم ولایتمدار در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک بودیم ولی رسانه های صهیونیستی سعی می کردند این محشر کبری را کم اهمیت جلوه دهند و ملّت دل سپرده یِ کشور امام زمان(عج) را مشتی سر سپرده بنامند،جالب است همیشه می گویند: گروهی تندرو، دانش آموز، پاسداران و خانواده هایِ آن ها در تهران شعار مرگ بر آمریکا دادند و به آن ها کیک و ساندیس و... دادند.
,,
ولی خورشید را نمی توان همیشه پشت ابر نگاهداشت،ناچار رسانه هایِ دنیا مجبور به پوشش خبریِ آن شدند،حتی کارشناسان خارجی متحیرانه اجتماعات سراسری این ایام را بیش از چهل میلیون نفر تخمین زدند. در عصر نه دیِ تهران نیز جمعیت عظیم میلیونی به طول بیست کیلومتر راهپیمایی کردند، یکی از دستاوردهای این اجتماعات، مانور قدرت ملّت خدشه ناپذیرو شجاع ایران از هر قشر و سلیقه ای بود که به دنیا نشان داد ما همه جا با هم هستیم و هر جا که احساس کنیم جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه هدف دشمنان و بازی خوردگان است، "دست دردستِ هم دهیم به مهر و میهن خویش را کنیم آباد". آری این درسِ دست دادن را ملت غیور ایران از حضرت عبّاس (ع)گرفت،که با چنگ و دندان از آبروی ولایت دفاع کرد و جمهوری اسلامی حسینی الحدوث و حسینی البقاء خواهد بود.
,از تاریخ 9دی ماه 88 تا 19 دی ماه که قیام خونین مردم قم در سال 1356 رخ داد بی ارتباط به هم نبوده و به دهه بصیرت نامگذاری شده است.
,این حرکت عظیم دست ها،چیزی جز دست قدرت الهی، روح ولایت و روح حسین ابن علی علیه السلام نبود که از ابتدا با انقلاب بوده و خواهند بود، ان شاء الله.
,سیده زهرا شرعی زاده
,انتهای پیام/ ش
,]
ارسال دیدگاه