به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برخی از الفاظ رایج به دلیل عدم مشروعیت و مخالفت آنان با اعتقادات ما می تواند خطراتی به همراه داشته باشد. از بین این الفاظ (ان شاء الله) در بعضی اوقات انشاء الله نوشته می شود، با کمی دقت به معانی این دو متوجه می شویم که این دو لفظ با هم تفاوت دارند إنشاء مصدر فعل أنشأ و به معنای (ایجاد کردن، به وجود آوردن، خلق کردن) است.
برخی افراد تأکید دارند که نوشتن «انشاءالله» بهجای «إن شاء الله» اشتباه و خطرناک است، زیرا معنای آن تغییر کرده و به جای «اگر خدا بخواهد»، به معنای «خدا را ایجاد کردیم» تعبیر میشود.
برخی از الفاظ رایج به دلیل عدم مشروعیت و مخالفت آنان با اعتقادات ما می تواند خطراتی به همراه داشته باشد. از بین این الفاظ (ان شاء الله) در بعضی اوقات انشاء الله نوشته می شود، با کمی دقت به معانی این دو متوجه می شویم که این دو لفظ با هم تفاوت دارند إنشاء مصدر فعل أنشأ و به معنای (ایجاد کردن، به وجود آوردن، خلق کردن) است.
طبق این آیه ((إِنَّا أَنشأْنَهُنَّ إِنشاءً))(۳۵.واقعه) ما آنان را به وصفی ناگفتنی ایجاد کردیم. پس نوشتن (انشاءالله) العیاذبالله یعنی ما خداوند را ایجاد کرده ایم. إن در (ان شاء الله) حرف شرط و به معنای اگرو فعل شاء به معنای خواستن و مقدر کردن است. و ما با نوشتن إن شاء الله به این صورت می گوییم(اگر خداوند مقدر فرمود، به خواست خدا). که در این آیه معنا مشخص است. وَ مَا تَشاءُونَ إِلا أَن یَشاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِیماً حَکِیماً(۳۰.انسان) و شما (اولیای حق) چیزی جز آنچه خدا بخواهد نمیخواهید (و کار را به او تفویض میکنید که) البته خدا به احوال خلق دانا و به صلاح بندگان آگاهست. اصل این مطلب که تلفظ اشتباه یا غیر صحیح بعضی الفاظ موجب تغییر معنا می شود، صحیح است اما شاهد مثال شما اشتباه است و مطلبی که در مورد إن شاء الله نوشتید، صحیح نیست.
اولا بحث شما درباره الفاظی است که بر زبان جاری می کنیم نه نوشتار ثانیا در نوشتار هم، انشاء الله چه به صورت متصل نوشته شود (إنشاء الله) و چه به صورت منفصل (إن شاء الله)، در هر دو صورت به یک شکل تلفظ می شود یعنی إن شاء الله تلفظ می شوند (به کسر همزه إن) و هیچکس أنشاء الله تلفظ نمی کند(به فتح همزه إن) بنابراین در هر دو صورت تغییری در معنا ایجاد نمی شود.
در هر دو حالت، همزه در إن شرطیه، با کسره تلفظ می شود اما همزه اول در أنشأ (به معنای ایجاد کردم)، با فتحه تلفظ می گردد. أنشأ باید به فتح همزه اول و ضم همزه آخر تلفظ شود تا معنای «ایجاد کردم» بدهد. ضمن اینکه در این فعل یک همزه در آخر کلمه وجود دارد که با عث می شود هم از نظر معنا و هم از نظر تلفظ و هم از نظر نوشتار با کلمه إنشاء الله فرق داشته باشد.
اگر طبق یک احتمال، انشاء در «انشاء الله» را مصدر فرض کنیم، به ترجمه ای مبهم می رسیم! (ایجاد خدا یا ایجاد کردن خدا)! می بینید که معنای عبارت ناتمام است و ناقص؛ تصدیق یا تکذیب ناظر به یک قضیه کامل است که موضوعی دارد و محمولی و بعد متکلم محمول را بر موضوع حمل می کند و بدان استناد می دهد، آنگاه شما می توانید بگویید: این استناد و حمل، صحیح است یا نه.
در انشاء الله، اگر انشاء را مصدر فرض کردیم، موضوع داریم اما محمولی در کلام وجود ندارد لذا استنادی وجود ندارد لذا تصدیق یا تکذیبی نمی توان بدان نسبت داد لذا یک ترکیب اضافی با معنای ناقص می شود. نکته دیگر اینکه انشاء الله (به معنای ایجاد خدا) و ان شاء الله (به معنای اگر خدا بخواهد)، به یک صورت تلفظ می شوند لذا اگر اشکالی هم وارد باشد، دست کم به بخش خواندن و تلفظ آندو وارد نیست چون هر دو یکجور تلفظ می شوند.
پس اشکال را به بخش نوشتار وارد نموده اید اما به یک بیان، این اشکال بر نوشتار هم وارد نیست چون قرینه مقامیه و سیاق کلام متکلم، دال بر معنای مورد نظر اوست و توهم اشکال را برطرف می کند. البته اصل این فرمایش دوستان که ان شاء الله (به معنای اگر خدا بخواهد) را جدا بنویسیم، خوبست و بنده منکر قواعد درست نویسی نیستم چون إن در اینجا، حرف شرط است و شاء فعل است و دو کلمه اند و قاعدتا باید جدا نوشته شوند و انشاء (به معنای مصدری) چون یک کلمه است، قهرا باید به صورت متصل نوشته شود.
ارسال دیدگاه