به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اجرای ارکستر فیلارمونیک اسرائیل در سالن «فیلارمونی دو پاریس» شامگاه جمعه ۷ نوامبر ۲۰۲۵ با اعتراض گسترده و اختلال همراه شد. در جریان برنامه، گروهی از حاضران با روشن کردن دودزا، سر دادن شعارهای اعتراضی و در برخی موارد درگیری لفظی با تماشاگران، اعتراض خود را به ادامه حملات اسرائیل به مردم بیدفاع غزه ابراز کردند. پلیس فرانسه چهار نفر را بازداشت کرد، اما این اقدام نتوانست مانع از شکلگیری فضای اعتراض در سالن شود.
این کنسرت که با رهبری لاهاو شانی برگزار میشد، در شرایطی به اجرا درآمد که تنها چند روز از تشدید حملات هوایی اسرائیل به مناطق مسکونی غزه میگذرد. برگزاری چنین برنامههایی از سوی نهادهای رسمی اسرائیل در خاک اروپا، بهویژه در حالی که صدها غیرنظامی در غزه قربانی شدهاند، از سوی بسیاری از فعالان فرهنگی و مدنی بهعنوان «اقدامی توهینآمیز» و «نمایشی برای تطهیر چهره رژیمی اشغالگر» توصیف شده است
پیش از این رویداد، اتحادیهها و گروههای فرهنگی در فرانسه از جمله CGT Spectacle از مدیران سالن خواسته بودند کنسرت را لغو کنند یا حداقل نسبت به تهاجمات نظامی تلآویو موضعگیری کنند. با این حال، برگزارکنندگان بر «جدایی هنر از سیاست» تأکید کردند؛ موضعی که از دید منتقدان، نادیدهگرفتن رنج انسانی و استفاده ابزاری از هنر برای تطهیر وجهه اسرائیل است.
در طول برنامه، شعارهایی در حمایت از مردم فلسطین و علیه سیاستهای رژیم اشغالگر سر داده شد. استفاده از دودزاها و نمادهای اعتراضی فضای سالن را برای دقایقی متشنج کرد و ارکستر مجبور به توقف اجرا شد. در حالی که رسانههای رسمی اسرائیلی این اقدامات را «ضدیهودی» خواندند، بسیاری از ناظران تأکید کردند که اعتراضها نه متوجه یهودیان، بلکه متوجه سیاستهای دولت اسرائیل در قبال مردم فلسطین است
فعالان فرهنگی در شبکههای اجتماعی تأکید کردهاند که «هیچ اجرای هنری نمیتواند صدای کودکان غزه را خاموش کند». آنان از هنرمندان و نهادهای فرهنگی اروپا خواستهاند از همکاری با نهادهای وابسته به دولت اسرائیل خودداری کنند تا هنر به ابزاری برای مشروعیتبخشی به جنایات جنگی تبدیل نشود
با وجود تلاش پلیس برای کنترل اوضاع، پیام سیاسی این حادثه بهروشنی شنیده شد: در قلب پاریس نیز مردم سکوت در برابر کشتار در غزه را برنمیتابند. این رویداد نشان داد که در فضای فرهنگی اروپا، اعتراض علیه جنایات جنگی اسرائیل روزبهروز آشکارتر میشود و افکار عمومی دیگر پذیرای عادیسازی فرهنگی با رژیمی نیست که هنر را در خدمت تبلیغات خود قرار داده است.
امیرحسین مقیمی
ارسال دیدگاه