به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آمارها نشان‌دهنده یک جهش صنعتی بی‌سابقه است. جنگنده رادارگریز J-20 که در سال ۲۰۲۰ تنها به تعداد محدود در اختیار نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش چین (PLAAF) بود، اکنون با نرخ تولید ۱۲۰ فروند در سال، در حال قبضه کردن آسمان شرق آسیاست. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰، پکن بیش از ۱۰۰۰ فروند از این جنگنده سنگین را مستقر کند. این در حالی است که تولید رقیب آمریکایی یعنی F-35 بین چندین کشور تقسیم شده، اما تمام تولیدات J-20 منحصراً در اختیار چین قرار می‌گیرد.
برتری تنها در بدنه هواپیما نیست. موشک‌های هوابه‌هوای چینی سری PL-15، PL-16 و PL-17 اکنون از معادل‌های آمریکایی خود (مانند AIM-120) پیشی گرفته‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که در درگیری‌های ماه می ۲۰۲۵، موشک PL-15 موفق شده است دوربردترین شکار هوایی تاریخ را از فاصله ۲۰۰ کیلومتری ثبت کند. همچنین، توسعه پدافندهای فوق دوربرد با برد ۲۰۰۰ کیلومتر، ایجاد حباب‌های «ضد دسترسی» (A2/AD) را برای آمریکا غیرممکن خواهد کرد.
چین تنها به بهینه‌سازی مدل‌های موجود بسنده نکرده است. آزمایش پلتفرم‌های نسل ششم مانند J-36 (سه موتوره) و J-50 نشان‌دهنده تمرکز بر رادارگریزی پهن‌باند، سرعت‌های مافوق‌صوت بالا و مخازن داخلی تسلیحات بسیار بزرگ است که برای حمل موشک‌های غول‌پیکر طراحی شده‌اند.
تحلیلگران معتقدند ارتش آمریکا دیگر قادر نخواهد بود مانند عملیات‌های گذشته، کنترل کامل آسمان را در دست بگیرد. استراتژی جدید ایالات متحده بر ایجاد «پنجره‌های موقت برتری» متکی خواهد بود؛ یعنی استفاده متمرکز از F-22، بمب‌افکن‌های B-21 و پهپادهای رزمی (CCA) برای باز کردن معبرهای کوتاه‌مدت در شبکه دفاعی چین.
گزارش RUSI صراحتاً هشدار می‌دهد که تا پایان دهه جاری، رادارگریزهای F-35 و F-22 دیگر تضمینی برای نفوذ به حریم هوایی رقبای قدرتمند نخواهند داشت. چین با ترکیب «تعداد انبوه» و «تکنولوژی پیشرفته»، در حال پایان دادن به دوران تک‌قطبی قدرت هوایی است.
ارسال دیدگاه