چگونه دین باعث آبادانی زندگی دنیوی می شود
قرآن فراوان اعلام کرده است که دینداری و مذهب پیش از آنکه زندگی پس از مرگ را آباد کند، زندگی دنیوی را آباد می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ خداوند متعال در آیات دوم و سوم سوره هود می فرماید:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, لرسو,أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنَّنِی لَکُم مِّنْهُ نَذِیرٌ وَبَشِیرٌ (2) وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُم مَّتَاعاً حَسَناً إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَیُؤْتِ کُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنِّیَ أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ کَبِیرٍ (3) سوره هود.
,ترجمه: (ای پیغمبر! به ایشان بگو:) این که جز خدا را نپرستید. بیگمان من از سوی خدا بیم دهنده (کافران به عذاب دوزخ) و مژده دهنده (مؤمنان به نعمت بهشت) هستم.
,, ,
,
, قرآن فراوان اعلام کرده است که دینداری و مذهب پیش از آنکه زندگی پس از مرگ را آباد کند، زندگی دنیوی را آباد می کند.
,بعضی پیوند مواهب معنوی دنیا با ایمان و توبه و استغفار را یک پیوند معنوی و ناشناخته می دانند در حالی که دلیلی ندارد که برای این پیوند و رابطه، تفسیر ناشناخته ای داشته باشیم.
,هر انسان عاقل و منطقی قبول دارد که دروغ، دزدی، ظلم، ستم و تبعییض، شیرازه زندگی اجتماعی را از هم می پاشد و زندگی انسانها را تیره و تار می کند. قرآن کریم قبول و رعایت این چهار اصل را سبب آبادانی زندگی انسانها و مسلمانان می داند.
,1-توحید (الا تعبدوا الا الله)
,2-پذیرش رهبری پیامبران (اننی لکم منه نذیر و بشیر)
,3-پاکسازی محیط از گناه (استغفروا ربکم)
,4-بازگشت به ارزشهای الهی و اراستگی به آن (توبوا الیه)
,به همین دلیل پس از ذکر این چهار اصل می خوانیم "یمتعکم متاعاً حسنا الی اجل مسمی" تا شما را تا مدت معینی از مواهب زندگی این جهان به خوبی بهره مند سازد. "و یؤت کل ذی فضل فضله" و به هر صاحب فضیلتی به مقدار فضیلتش بخشد. منظور از این دو عبارت این است که در صورت عمل به دستوراتی که پیش از این گفته شد، خداوند به کسی که در ویژگیها و صفات پسندیده و تلاش و کوشش بر دیگران فضیلت دارد، به همان مقدار فضیلتش اجر و مزد و سعادت و توفیق عنایت کند و بدین ترتیب هر کسی که در خصوصیتی فضیلت و امتیاز دارد، بخوبی می تواند از آن استفاده کرده و به رتبه و درجه مناسب خود در دنیا و آخریت نایل شود؛ این حقیقتی است که در سایه توحید و ایمان به خدا وجود دارد؛ چون خداوند عادل است و حق هیچ کسی را ضایع نمی کند.
,در جوامع بشری که زا توحید و ایمان به خدا عاری هستند، هرچند در ظاهر پیشرفته و مترقی باشند، این مطلب به چشم نمی خورد چون همواره در جوامعی که انسانها بدون توجه به خدا زندگی می کنند، مردم به دو گروه مستکبر و مستضعف تقسیم می شوند و تمام امتیازات به گروه مستکبر و زیاده خواه داده می شود هر چند لایق آن نباشند و گروه مستضعف اگر چه دارای فضیلت و لایق خوشبختی باشد، همواره در بدبختی و ناملایمات دست و پای می زند. (*)
,انتهای متن/ش
,]
ارسال دیدگاه