به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نظر می‌رسد محلی که این کاوش در آن انجام شده، در اصل یک سکونتگاه مربوط به قرن چهارم میلادی بوده باشد که در اثر آتش‌سوزی از بین رفته و متروکه شده است. پژوهشگران در این مکان ابتدا یک ظرف سفالی پیدا کردند که ۲۳ هزار سکه در آن بود و ۳۷ کیلوگرم وزن داشت. ظرف دیگری که بعد از آن پیدا شد ۱۸ هزار سکه داشت و وزنش به ۵۰ کیلوگرم می‌رسید.
این ظرف‌ها در کف خانۀ باستانی دفن شده بودند و احتمالاً نقش نوعی گاوصندوق یا قلّک را داشته‌اند. در این منطقه پیش‌تر حدود سی گنجینهٔ سکه پیدا شده است، بنابراین اهمیت اصلی این کشف در تعداد سکه‌ها نیست، بلکه در اطلاعات دقیقی است که دربارهٔ محل و شیوهٔ دفن آن‌ها به دست آمده است.
محل کشف گنجینه در اطراف یک خانه امروزی
بر خلاف تصور اولیه، مشخص نیست که این‌ها «گنج‌هایی» باشند که در دوران ناامنی پنهان شده‌اند. طبق بیانیهٔ اینراپ، تاریخ سکه‌ها نشان می‌دهد که این کوزه‌ها احتمالاً بین سال‌های ۲۸۰ تا ۳۱۰ میلادی دفن شده‌اند.
در میان این سکه‌ها، نمونه‌هایی وجود دارد که تصویر امپراتوران ویکتورینوس، تتریکوس یکم و پسرش تتریکوس دوم را نشان می‌دهد؛ فرمانروایانی که بر «امپراتوری گالیک» حکومت می‌کردند. این امپراتوری از سال ۲۶۰ تا ۲۷۴ میلادی به‌طور مستقل از روم، بر سرزمین «گل» (فرانسه امروزی) و استان‌های اطراف آن حکومت داشت تا اینکه در سال ۲۷۴ توسط امپراتور اورلیان دوباره به امپراتوری روم ملحق شد.
کوزه‌های پر از سکه با دقت در گودال‌هایی محکم و مهندسی‌شده در اتاق نشیمن یک خانه قرار داده شده بودند. دهانهٔ کوزه‌ها هم‌سطح با زمین و به‌راحتی قابل دسترسی بودند؛ درست مانند یک قلک باستانی. در دو مورد نیز چند سکه روی لبهٔ ظرف پیدا شد که نشان می‌دهد این سکه‌ها پس از قرار گرفتن کوزه در گودال و پیش از پر شدن آن با خاک، داخل ظرف ریخته شده‌اند.
این دسترسی آسان نشان می‌دهد که صاحبان خانه از این کوزه‌ها به‌عنوان نوعی پس‌انداز بلندمدت استفاده می‌کرده‌اند، نه اینکه آن‌ها را با عجله پنهان کرده باشند. در این محلهٔ مسکونی، ساختمان‌های سنگی با گرمایش از کف، زیرزمین‌ها و کارگاه‌هایی با اجاق وجود داشته است.
در آغاز قرن چهارم میلادی، آتش‌سوزی بزرگی این سکونتگاه را نابود کرد. اگرچه پس از آن تلاش شد که محل دوباره بازسازی شود، اما آتش‌سوزی دوم باعث شد که این منطقه برای همیشه رها شود. گنجینه‌های سکه نیز از آن زمان تا امروز دست‌نخورده باقی مانده بودند
ارسال دیدگاه