در گفتگو با دانا مطرح شد؛
روایت ممنوعهای از دلدادگی و قدرت در سریال «بدنام»/ شروعی پرکشش برای سریالی که نامش را فراموش نخواهید کرد
منتقد سینما بیان کرد: عشق در «بدنام» نه زلال است و نه آرام؛ عشقی است در سایهی ترس و ممنوعیت، میان نور و تاریکی.
محمدرضا مقدسیان، منتقد سینما در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا عنوان کرد: قسمت نخست سریال «بدنام» در فیلیمو نشان میدهد حامد عنقا در مقام نویسنده و تهیهکننده به فرمول مشخص اما موثری برای جذب مخاطب رسیده است. اینبار اما بیش از آنکه خط داستانی یا لایههای اجتماعی سریال جلب توجه کند، کیفیت فنی اثر و بازیهای حسابشده بازیگران است که خودنمایی میکند.
مقدسیان افزود: احسان سجادیحسینی که پیش از این سریال «گناه فرشته» را کارگردانی کرده بود، در «بدنام» با تسلط بیشتری پشت دوربین ایستاده است. قاببندیها دقیق و فکرشدهاند؛ از نماهای بستهای که تشویش و التهاب درونی کاراکترها را منتقل میکند تا پلانهای باز شهری که جهان داستان را برای مخاطب ترسیم میکند.
این منتقد سینما بیان کرد: نورپردازی از نقاط قوت سریال است. صحنههای شبانه با کنتراست بالا و سایههای عمیق، فضای پرتنش و ملتهب قصه را تشدید میکنند. در مقابل، نورپردازی صحنههای داخلی، بهویژه لوکیشنهای مربوط به طبقه مرفّه، گرمای بیشتری دارد و این تضاد نوری، تفاوت طبقاتی را بهصورت بصری به مخاطب القا میکند.
وی با اشاره به حضور حسن پورشیرازی در این سریال گفت: نقش آفرینی حسن پورشیرازی در یکی از کلیدی ترین نقش ها، یکی از مهمترین امتیازهای «بدنام» است. او که این سالها با حساسیت بیشتری نقشهایش را برمیگزیند، در همان دقایق آغازین نشان میدهد چرا همچنان از توانمندترین بازیگران سینمای ایران به شمار میآید. پورشیرازی با تکیه بر کمترین میزان دیالوگ و بیشترین استفاده از زبان بدن و نگاههای پرمعنا، شخصیتی چندلایه و پیچیده خلق کرده است. سکانسهایی که کاراکتر او در تنهایی فرو میرود، از بهترین لحظات قسمت اولاند؛ جایی که او بار دراماتیک نقش را کاملاً بر دوش میکشد و مخاطب را نسبت به سرنوشت شخصیتش کنجکاو میکند.
مقدسیان تصریح کرد: امیر آقایی که پیشتر در «آقازاده» با عنقا همکاری داشته، اینبار با شخصیتی متفاوت وارد میدان شده است. اگرچه در قسمت نخست هنوز زمان کافی برای پرداخت همهجانبه این کاراکتر فراهم نشده، اما همان چند سکانس محدود نشان میدهد در ادامه، باید منتظر تقابلی تماشایی میان او و پورشیرازی بود. این دو که پیشتر در «سرزمین مادری» همبازی بودند اما سکانس مشترکی نداشتند، اکنون در «بدنام» رو در روی یکدیگر قرار گرفتهاند. تُن صدای خاص، دیالوگگویی کنترلشده و حرکتهای سنجیده آقایی در کنار بازی درونگرای پورشیرازی، ظرفیت آن را دارد که در قسمتهای بعدی به یکی از نقاط عطف سریال تبدیل شود.
وی افزود: سینا مهراد که اغلب با نقش «مهیار» در «آقازاده» شناخته میشود، در «بدنام» با چهره و شخصیتی تازه ظاهر شده است. این تغییر فقط به گریم و تیپ محدود نیست؛ او زبان بدن و شیوه دیالوگگویی خود را نیز دگرگون کرده تا به شخصیتی تازه و مستقل برسد. مهراد در سالهای اخیر تلاش داشته از کلیشه نقشهای مشابه فاصله بگیرد و «بدنام» نشانی از موفقیت این تلاش است. در سکانسهای مشترک با پورشیرازی و آقایی، کم نمیآورد و توانسته میان حضور پررنگ و پرهیز از اغراق، تعادل مناسبی برقرار کند.
این منتقد سینما با اشاره به چهره جدید این مجموعه بیان کرد: حامد عنقا که پیشتر چهرههایی مانند ریحانه پارسا و پردیس پورعابدینی را به مخاطب معرفی کرده بود، اینبار ستایش رجایینیا را در نقش «یلدا افروز» به میدان فرستاده است. رجایینیا با وجود تجربه کم، در قسمت نخست بازی روان و باورپذیری ارائه میدهد. او در سکانسهای عاطفی، بهویژه زمانی که شخصیتش درگیر بحرانهای احساسی میشود، تواناییهای خود را نشان میدهد. هرچند برای قضاوت قطعی درباره او هنوز زود است، اما همین حضور اولیه، نوید ظهور یک چهره تازه در عرصه بازیگری را میدهد. هدایت درست کارگردان نیز باعث شده بازی او متناسب با فضای کلی سریال باشد.
وی در پایان افزود: قسمت اول «بدنام» از نظر فنی اثری حرفهای و استاندارد است. کارگردانی دقیق سجادیحسینی، طراحی صحنه و لباس متناسب با فضای داستان و نورپردازی هوشمندانه، دست به دست هم دادهاند تا مخاطب با سریالی مواجه شود که از نظر بصری رضایتبخش است. در بخش بازیگری نیز ترکیب حسن پورشیرازی، امیر آقایی و سینا مهراد در کنار معرفی ستایش رجایینیا، نوید تقابلهای دراماتیک تماشایی در ادامه مسیر را میدهد. اگر روند فعلی در قسمتهای بعدی حفظ شود، «بدنام» میتواند به یکی از آثار شاخص کارنامه حامد عنقا در حوزه نمایش خانگی تبدیل شود.
ارسال دیدگاه