نگاهداری:
عده ای در کشور همیشه طلبکار هستند
رییس مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی با تأکید بر ضرورت گفتوگوی کارشناسی و ارائه راه حل های عملی برای مسائل کشور، گفت: برخی افراد در کشور همواره از مسئولان طلبکار هستند، اما در کارنامه خود اقدام مؤثری برای حل مسائل ندارند. مسیر پیشرفت و اعتلای ایران نه در شعارزدگی و التهاب آفرینی، بلکه در بهره گیری از ایده های تخصصی، خلاقانه و قابل اجرا است.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی،اختتامیه کمیسیون ویژه پارلمان دانشجویی با حضور بابک نگاهداری، رییس مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی و سعید بابایی، مدیرکل فرهنگی و اجتماعی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برگزار شد.
شایان ذکر است این کمیسیون ویژه با موضوع طرح راهبردی مدیریت تنگه هرمز از ۱۶ الی ۲۴ خرداد ماه در دانشگاه علوم پزشکی ایران و به همت مرکز نوآوری قوه مقننه برگزار شد.
بابک نگاهداری، در این نشست با تقدیر و تشکر از زحمات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای همکاری در برگزاری این رویداد و مرکز نوآوری قوه مقننه که طراح و برگزار کننده کمیسیون ویژه پارلمان دانشجویی بود، بیان داشت: از شما دانشجویان عزیز هم که در این رویداد شرکت کردید و نشان دادید که علاقه مند به عرصه عمومی و مسائل حکمرانی و حال و آینده ایران هستید قدردانی می کنم.
صورتبندی مسئله تنگه هرمز با مشارکت نخبگان
وی ادامه داد: شما موضوعی را بررسی کردید که اکنون افکار عمومی کشور با آن درگیر است؛ مسئله تنگه هرمز و نوع مواجههای که ما در کشور باید با آن داشته باشیم. شما نشستید، مسئله را صورتبندی کردید، ایدهها و دیدگاهها را مطرح کردید و در نهایت تلاش کردید به این نیاز کشور پاسخ دهید.
فراخوان مجلس برای دریافت ایدههای نخبگان در شرایط جنگ و پس از جنگ
وی تصریح کرد: شما مستحضر هستید که جناب آقای دکتر قالیباف ریاست محترم مجلس، فراخوانی دادند که نخبگان برای اداره کشور و حل مسائل کشور در دوران جنگ و پسا جنگ مشارکت کنند. در این زمینه مرکز پژوهشهای مجلس نیز مأمور شده است سازوکاری برای این موضوع طراحی کند. ما هم از پنج یا شش مسیر مختلف، این مسئله را در تهران و استانها طراحی کردهایم و در حال پیش بردن آن هستیم.
طرح سیمرغ نظام و بهرهگیری از ایدههای خلاقانه
نگاهداری ادامه داد: یکی از این مسیرها، همین زحمتی است که مرکز نوآوری بر عهده گرفته است؛ اینکه ایدههای خلاقانه و نوآورانه، از جمله در قالب کارهای دانشجویی، در چارچوب آن طرح کلان که نام آن «طرح سیمرغ» است، گردآوری و ارائه شود. انشاءالله بتوانیم برای ایرانِ برخواسته پس از جنگ، در حوزههای مختلف، از ایدهها و ابتکارات نخبگان عزیزیی مثل شما بهره ببریم.
مبارزه مؤثر از مسیر تحلیل و ابتکار عملی
نگاهداری در بخش دیگری از سخنان خود به شرایط کشور پرداخت و گفت: اگر بخواهید با آمریکا مبارزه کنید، راهش همین کاری است که شما انجام میدهید، است. اگر بخواهید انتقام امام شهیدتان را بگیرید، راهش همین است. اگر میخواهید اسرائیل را نابود کنید، راهش همین است. اگر میخواهید ایران را اعتلا ببخشید، راهش همین است. اگر میخواهید مردمتان را سعادتمند کنید، راهش همین است.
مبارزه مؤثر از مسیر تحلیل و ابتکار عملی
وی در توضیح راه مدنظر خود بیان داشت: راه این است که بنشینید و گفتوگوهای دقیق، مبتنی بر اطلاعات و بر اساس تحلیلهای کارشناسی درست و مداوم انجام دهید. سپس ابتکارات عملی و عینی را در اختیار مسئولین و مدیران کشور قرار دهید و خودتان نیز در این مسیر مشارکت کنید. راه همین است.
عبور از شعارزدگی به سمت راهحلهای کارشناسی
وی با انتقاد از هوچی گران و ایجاد کنندگان هرج و مرز و آشوب ذهنی در جامعه، گفت: برخی افراد در کشور به جای اینکه بنشینند و گفتوگوی کارشناسی و تخصصی را در فضایی آرام و مبتنی بر تحلیل دنبال کنند، گاهی مسیر دیگری را انتخاب میکنند. من اصلاً کاری به دیدگاه افراد ندارم. درباره مسائل مختلف کشور دیدگاههای متنوع، مخالف و حتی متضاد وجود دارد. اما برای اینکه این دیدگاهها بتواند به یک راهحل عملی و ابتکاری برای پیشرفت، توسعه و اعتلای ایران در شرایط جنگ و پس از جنگ منجر شود، مسیر آن از گفتوگوهای کارشناسی و تخصصی میگذرد.
رییس مرکز پژوهش های مجلس ادامه داد: واقعیت این است که طیفی از افراد در کشور، به جای آنکه این روشها را دنبال کنند و بتوانند ابتکارات و ایدهها را بپرورانند و به حل مسائل کشور کمک کنند، تصور میکنند انقلابیگری یعنی حرفهای شاد و بیقاعده زدن.
نقد التهابآفرینی و دوقطبیسازی در فضای عمومی
وی تصریح کرد: در حالی که انقلابیگری این نیست که فرد بدون تحلیل درست، صرفاً با صدای بلند، تنشزا و التهابآفرین، فضای عمومی جامعه را ملتهب کند و جامعه را به سمت دوقطبیهای بیارزش و جناحبندیهای سیاسی ببرد؛ آن هم بدون اینکه کوچکترین ابتکار یا راهحلی برای اداره کشور ارائه دهد.
نگاهداری در تبیین نسبت آرمانگرایی و واقع گرایی توضیح داد: برخی افراد در کشور سقف آرمانها را آنقدر بالا میبرند که زمین واقعیت هیچگاه نتواند به آن آرمان برسد. هرچه شکاف میان آرمان و واقعیت بیشتر شود، و هرچه فاصله میان ذهن و عین افزایش یابد، حاصل آن نوعی پوچی سیاسی، از دست رفتن سرمایه اجتماعی، ناامیدی مردم و بیاعتمادی مردم به حاکمیت خواهد بود.
وی بیان داشت: البته ممکن است این کار با انگیزههای مختلفی انجام شود. برخی از روی جهل و نادانی چنین میکنند. برخی دیگر اما این رفتار را به یک استراتژی سیاسی تبدیل کردهاند؛ به این معنا که برای خارج کردن رقبای سیاسی خود از میدان، این شکاف را آنقدر افزایش میدهند که مدیران و مسئولان مستقر، حتی اگر در میدان تلاش کنند و به موفقیتی هم برسند، چون سقف آرمان بسیار بالا تعریف شده است، فضای عمومی نظام احساس شکست کند؛ چرا که گفته میشود هنوز به آن آرمان بلند نرسیدهاید.
ارسال دیدگاه