گفتوگو با هنرمند چرمساز اصفهانی؛
ترکیه و ایتالیا رقبای ایران در چرم سازی/ قیمت مواد اولیه روز به روز بیشتر می شود
هنر یعنی خلق اثری که به شخص معنویت پاک بدهد حالا خلق هرچیزی باشد فرق نمیکند اگر کسی هنری داشت اما به معنویت نرسید آن هنر واقعی نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز، از قدیم گفتهاند هنر نزد ایرانیان است و بس. الحق والانصاف هم اگر سری به دنیای هنربزنیم ردپای ایرانیان خوش ذوق و خوش قریحه را شاهدیم که آثار زیبا و خوبی خلق کردهاند؛ آثاری که رنگ و بوی معنوی هم دارند و برای همین شاید بیشتر به دل مینشینند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,
مجتبی باینده ازهنرمندان جوان اصفهانی ۱۱سالی میشود وارد دنیای زیبای هنر چرمسازی شده و سه سالی هم میشود که درساخت جعبههای قرآنی با چرم مشغول بهکار است. گپوگفت ما را با این هنرمند اصفهانی را در ادامه میخوانید:
در ابتدا برایمان بگویید هنر چرمسازی به نسبت سایر هنرها چه جایگاهی در صنایع دستی کشورمان دارد؟
چرمسازی از جمله هنرهای قدیمی است که از دباغی شروع میشود ومحصولات آن تنوع و تعدد زیادی دارد، زیرا کیفیت پوستهای چرمی در ایران پیشرفت خوبی داشته برای همین هنرمندان چرمساز توانستهاند در طول این سال ها تولیدات خوبی را در داخل و خارج از کشور داشته باشند.
کدام کشورها در هنر و صنعت چرم سازی وضعیت بهتری دارند؟
ترکیه و ایتالیا چرمشان خوب است البته ما هم اخیرا توانستیم با محصولات ترکیهای رقابت کنیم و انشالله اگر خوب پیش برویم از چرم ایتالیا هم بهتر خواهیم شد.
اخیرا آثار چرمی در بازار زیاد شده است آیا این نشان از رونق هنر چرمسازی در کشورماست؟
هم بله و هم خیر؛ اگرهنر چرم در بازار خوب ارائه شود میتواند باعث رونق باشد زیرا مشتری از آن رضایت دارد و هزینه هم میکند ولی متاسفانه اغلب به دلیل گرانی مواد اولیه و انبوه کارگاههای زیرزمینی که هیچ اسم و رسمی ندارند کارهای ضعیف در بازار ارائه میشود که اگرسود هم بدهد کوتاه مدت است افرادی تنها برای انتفاع خودشان هر چیزی را به نام چرم تولید میکنند و میفروشند.
آیا دراین صنعت هم مثل بقیه موارد چینیها ورود دارند؟
چین تا مدتی ورود داشت؛ یعنی تا قبل از گران شدن دلار وقتی بین دلار و ریال تفاوت ایجاد شد چینیها ورودشان را کم کردند، برایشان به صرفه نبود ولی اخیرا دوباره حضور چشمبادامیها در عرصه چرمسازی پررنگ شده است زیرا قیمت مواد اولیه در ایران روز به روز درحال افزایش است. هزینهها بالا رفته برای همین تولید کننده مجبور است برای تهیه مواد هزینه زیادی متقبل شود و چون ثبات در بازار نیست میل به اجناس نامرغوب چینی زیاد شده است که هم ارزانترند و هم کم دردسرتر.
پس این هنر در حال حاضر به صرفه نیست؟
نه متاسفانه زیرا با این شرایط و عدم ثبات قیمتها که هیچ حمایتی هم نمیشویم تولید کننده در داخل اذیت میشود برای همین مواد لازم از خارج وارد میشود البته آن هم دست وارد کننده است؛ یعنی تا وارد کننده نداشته باشیم جنس خارجی وارد نمیشود.
استقبال مصرف کنندگان بهخصوص توریستهای خارجی ازصنایع و هنرهای چرم چگونه است؟
اگرجنس خوب تولید و عرضه شود استقبال خوبی هم از آن می شود، زیرا کار چرم هم زیبا و هم با دوام است. بیشتر آثار چرم را میپسندند. اصولا توریست خارجی چون به کشورهای مختلف میرود جنس مرغوب را از نامرغوب بهتر تشخیص میدهد؛ بنابراین اگر تولید کنندهای جنس باکیفیت عرضه کند مشتری در نوبتهای بعدی خرید خواسته و ناخواسته مبلغ او میشود ولی در ایران مردم کمتر جنس خوب را دنبال میکنند بیشتر خواهان جنس ارزانترهستند برای همین اجناس نامرغوب به آنها میفروشند.
شاید این مسئله به خاطر عدم شناخت و نبود فرهنگ سازی درباره صنایع دستی باشد؟
بله صنایع دستی را تنها معرفی میکنیم وکمتر مرغوبیت یا عدم مرغوبیت آنها را گفتهایم البته اگر فروشنده منصف و با خدا باشد باید خریدار را راهنمایی کند.
دورههای آموزش چرمسازی درفرهنگسراها ومراکز مختلف باب شده است. آیا این در رونقبخشی و شناخت چرم مرغوب تاثیری دارد؟
به نظرمن این کلاسها نتیجه منفی دارد، زیرا تنها به کمیت و آموزش سطحی و گذرا میپردازند. بیش از ۹۰درصد کلاسها استاندارد نیست تنها کلیات ارائه میشود ولی در اصل چون کیفیت لازم برای تولید نیست خروجی کلاس ها ضعیف است. چون هزینههایی که برای تدریس میدهند کم است مدرسها هم آماتور و غیرحرفهای هستند. مدرسانی را میشناسم که صبح خودشان آموزش میبینند و عصر در فرهنگسرایی آموزش میدهند. هیچ استادکار حرفهای این رویه را قبول ندارد بنابراین نباید انتظارخروجی قوی و آموزندهای داشته باشیم.
چرا تعاملی بین استاد کاران حرفهای چرمسازی و این آموزشگاهها صورت نمیگیرد؟
زیرا این آموزشگاهها تنها برای گذران فراغت با هزینه کم و کوتاه مدت آموزش دارند تا برایشان بهصرفه باشد برای همین مربیان آنها تجربه وشناخت زیادی دراین خصوص ندارند طبیعتا یک استاد حرفهءای که کارش چرمسازی است نمیتوان یک کار عجلهای و کوتاه مدت ارائه دهد.
شما در زمینه چرمسازی قرآن هم فعالیت دارید و آثار قابل توجهی خلق کردهاید. روند کار چگونه است؟
جعبهسازی قرآن تکنیک خاصی از چرم است که قدمت زیادی به دارد وب ه دوره صفویه بر میگردد چند سالی است دوباره رونق گرفته است. با قلم چرمها را نازک میبریم بعد با کمک هنر مینیاتور اینها را پر میکنیم. اصولا معرق چرم تنوع زیادی دارد یک نوع به این شکل است. ما روی چرمهای گاو و شتر را که مثل تخت کفش است سفت و رنگ نشده است و قابلیت برش با قالب را دارند کار میکنیم. با اره مویی برش میزنیم بعد چرمها را روی جعبههای قرآنی میچسبانیم و فضاهای خالی را با نوارهای باریک چرم که هرکدام ضخامت سه تا چهار میلیمتر دارند پر میکنیم بعد از آن روی همه کار با پیسوله رنگ میپاشیم در آخر برای جلا دادن از روغن جلا استفاده میکنیم، طرحهای کار به صورتهای مختلف است.
الگوی خاصی برای کار دارید؟
نه اگر با کلیات کارآشنا شویم و چند بار انجام بدهیم روند کار دستمان میآید.
به غیر ازایران چه کشورهایی درساخت جعبههای قرآنی چرمی کارمیکنند؟
بیشتر این جعبهها را هندیها میسازند که چوبی است آن را هندیسازی میگویند کارضعیفی است، اصلا چرم نیست هرکس بار اول کار ما را میبیند تصور میکند هندیسازی است. پاکستانی هم دارد اما به نوعی چرم مصنوعی و پرسی است و چاپی کارمیکنند که دراندازهها و اشکال مختلف عرضه میکنند.
کیفیت کدام بیشتراست؟
کار جعبه چرم ایرانی ازنظر مرغوبیت و کیفیت بهتر است زیرا همه با دست کار میشود و مصنوعی و چاپی نیست توریست خارجی هم به دنبال کار ایرانی است.
استقبال مردم چگونه است؟
الحمدالله خوب بوده است چون ما تنوع کارهم داریم چیزی حدود۳۰تا۴۰ کاربرد برای این هنر وجود دارد که هرکدام بینهایت مدل میتواند بخورد و دست هنرمند باز است بهغیر ازجعبه قرآنی محصولات دیگری مانند کنسول، ساعت دیواری، جا دستمالی، آیینه و… در اندازههای مختلف تولید میکنیم .
چه حسی به شما دست میدهد وقتی سرگرم تولید چنین آثاری هستید؟
یک حس آرامش و بدون دغدغه از درگیریهای کاری و زندگی بهخصوص وقتی برای جعبه قرآن وضو میگیرم آرامش خاصی به من دست میدهد که با هیچ چیز قابل قیاس نیست.
آیا اصولا کار هنری ارضا کننده است؟
در صنایع دستی با وجود عدم ثبات قیمت و نبود شرایط مشخص نمیتوان گفت ازنظر مالی ارضا میشویم یک بار قیمتها بالاست یک بار اجناس نامرغوب چینی رواج دارد، ولی وقتی کاری را تمام میکنم برای خودم اقناعکننده و آرامش دهنده است. من کارمند بودم دست ازکارم کشیدم و به چرمسازی روی آوردم چون این کار روتین نیست و پر ازخلاقیت است. هنر ذهن را بارور و فکر را پویاتر میکند این برایم جالب است ممکن است فکر درگیر شود اما درگیر کار است نه درگیر جزییات زندگی و این چیز کمی نیست.
میگویند در هنر نان و نوا نیست!
بله اگرشخصی به دنبال پول ومنفعت صرف باشد هیچ وقت هم از طریق هنر به نان ونوا نمیرسد ولی اگر حقیقت را بخواهد و درکار دنبال کند برایش زحمت بکشد تا اثری خوب خلق کند مطمئن باشید نان و نوا هم به دنبالش میآِید.
تعریف شما از هنر و هنرمند چیست؟
هنر یعنی خلق اثری که به شخص معنویت پاک بدهد حالا خلق هرچیزی باشد فرق نمیکند اگر کسی هنری داشت اما به معنویت نرسید آن هنر واقعی نیست، هنرمند باید بتواند این معنویت را با هنرش به مخاطب القا کند و این حس وحال به او هم منتقل شود برای همین عمدتا آثار صنایع دستی قدیمی را که میبینید چنین حسی به شما دست میدهد. وقتی هنرمند متعهد و خداباور است در کارش هم این رویه را پیاده میکند و اثرش بهتر به دل مخاطب مینشیند
تا به حال کسی را هم به کار هنری تشویق کردهاید؟
بله خیلی زیاد؛ افرادی بودهاند که با هنر به آرامش رسیدهاند و من نیز سعی کردهام راهکار ورود به هنر را تا حدودی نشانشان بدهم به آنها کار یاد دادم؛ البته فرصت آموزش ندارم ولی تا جایی که بتوانم کمک میکنم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه