6 بهمن؛ حماسهای فراموش شده/آیا مسئولان مازندرانی میتوانند این مناسبت پرافتخار استانی را در تقویم حفظ کنند؟!
در سناریوی براندازی، نظام سلطه با تمیل جنگ عراق و راه اندازی شورش های قومی همو چون اعلام جنگ مسلحانه حزب خلق مسلمان در آذربایجان، حزب دموکرات و کوله در کردستان و ...، جبهه سومی را برای کامل کرن زنجیره فروپاشی جمهوری سلامی ایران در نظر گرفت که عهدهدار اجرای آن اتحادیه کمونیستها بود محل اجرای این قطعه پازل نیز آمل انتخاب شد تا برگ زرین دیگری از حماسه آفرینی مردم آمل در کارنامه موفق آملیها افزوده شود و به «حمسه 6 بهمن» نام گیرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از بلاغ، رویای موهوم عدهای بازیخورده با نام اتحادیه کمونیستها، که با همراهی سازمان مجاهدین خلق(منافقین) و دفتر رئیس جمهور وقت (ابوالحسن بنیصدر) توأم بود، ادعا داشت با گروه حداکثر 180نفری خود، چاشنی انقلاب را خواهد کشید، آنگاه مردم آمل انفجار نظام اسلامی و فروپاشی حکومت جمهوری اسلامی را استارت خواهند زد و سپس با گسترش دامنه انقلاب به سراسر کشور، جمهوری اسلامی ایران با همان شیوه پیروزی خود به شکست کشانده میشود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,طبق اعترافهای این گروه توهمزده در کتابشان، که خو را سربداران نام نهاده بودند، با گردآوری گسترده گزارشهای اطلاعاتی شامل نقشه و کروکی بسیج، سپاه، سازمانها و ادارات دولتی، خانهها و نام حزباللهیها و ...، جلب رضایت دو قدرت جهانی (آمریکا و شوروی)، نیروی 180 نفره خود را در سه نقطه جنگلی آمل مستقر کرده و طی 5 مرحله درگیری محدود در 18، 22، 24 آبان و 30 آذر و 13 دی ماه 1360، سرانجام در پنجم بهمن از ترس عملیات گسترده حکومت، از بین رفتن استتار جنگل، ریزش برف سنگین در جنگل، مشکل تهیه آذوقه، فشار اعضای داخلی، درگیری و اختلافات بین رهبران گروه، قرار گرفتن در محاصره، این گروه بازیخورده را مجبور کرد تا با توهم بهدست گرفتن رهبری، قیام مردم آمل برای تسخیر شهرهای مختلف استان مازندران و سپس کل کشور، وارد شهر آمل شوند و آنگونه که در اعترافات خود نوشتهاند، تصور میکردند مردم آمل با نقل و شیرینی و قربانی کردن گاو و گوسفند به استقبالشان میآیند که در نهایت همین مردم قهرمان شهر هزار سنگر آمل، آنچنان سرنوشتی را برای این دون کیشوتها رقم زدند که طومار حیاتشان برای همیشه بسته و به زبالهدان تاریخ سپرده شد.
نشانه دفاع جانانه آملیهای قهرمان از ارزشهای انقلاب اسلامیشان، 29 شهید از 32 شهید حماسه 6 بهمن است که نه نظامی بودند و نه سازماندهی شده، بلکه به صورت کاملاً خودجوش و غلیان غیرت و حمیت به مقابله با مجریان سیاستهای شیطان بزرگ پرداختند.
اقدام حماسی مردم آمل در 6 بهمن که مورد تمجید و تحسین حضرت امام خمینی (ره) قرار گرفت، در سال 86 با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی با نام «حماسه مردم آمل» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ثبت شد تا هر ساله این مناسبت حماسی در کشور مورد تجلیل و نکوداشت قرار گیرد و حماسه قیام عمومی مردم شهر هزار سنگر در قالبهای مختلف تشریح و بازخوانی شود تا عظمت چنین وفاداری به خون شهدا و ارزشهای اسلام ناب محمدی (ص) برای نسلها تبیین و تصریح شود و دچار غبار فراموشی نشود.
تأسیس بنیاد 6 بهمن، گامی برای این اقدام اساسی بود که باید در طی زمان و بدون انقطاع، این بنیاد با حمایتهای جدی فکری و مالی مسئولان کشوری بهویژه استاندار و مدیران استان مازندران برای برگزاری مراسمهای با شکوه و پرمخاطب به غنیسازی معرفت جامعه، علیالخصوص نوجوانان و جوانان از آن رخداد حماسی بپردازد.
به نظر میرسد هیچ گاه مناسبت 6 بهمن، با غیبت برنامههای متنوع بری اقشار مختلف، متناسب با قدر و ارزش آنها برگزار نشد و باید صبر کرد و برنامههای سال 93 را رصد و ارزیابی کرد.
آیا مسئولان مازندرانی قادر هستند تا این مناسبت پرافتخار استانی را در تقویم حفظ کنند و کشور را در قبال بیتحرکی خود قانع کنند؟!
انتهای پیام/گ
طبق اعترافهای این گروه توهمزده در کتابشان، که خو را سربداران نام نهاده بودند، با گردآوری گسترده گزارشهای اطلاعاتی شامل نقشه و کروکی بسیج، سپاه، سازمانها و ادارات دولتی، خانهها و نام حزباللهیها و ...، جلب رضایت دو قدرت جهانی (آمریکا و شوروی)، نیروی 180 نفره خود را در سه نقطه جنگلی آمل مستقر کرده و طی 5 مرحله درگیری محدود در 18، 22، 24 آبان و 30 آذر و 13 دی ماه 1360، سرانجام در پنجم بهمن از ترس عملیات گسترده حکومت، از بین رفتن استتار جنگل، ریزش برف سنگین در جنگل، مشکل تهیه آذوقه، فشار اعضای داخلی، درگیری و اختلافات بین رهبران گروه، قرار گرفتن در محاصره، این گروه بازیخورده را مجبور کرد تا با توهم بهدست گرفتن رهبری، قیام مردم آمل برای تسخیر شهرهای مختلف استان مازندران و سپس کل کشور، وارد شهر آمل شوند و آنگونه که در اعترافات خود نوشتهاند، تصور میکردند مردم آمل با نقل و شیرینی و قربانی کردن گاو و گوسفند به استقبالشان میآیند که در نهایت همین مردم قهرمان شهر هزار سنگر آمل، آنچنان سرنوشتی را برای این دون کیشوتها رقم زدند که طومار حیاتشان برای همیشه بسته و به زبالهدان تاریخ سپرده شد.
نشانه دفاع جانانه آملیهای قهرمان از ارزشهای انقلاب اسلامیشان، 29 شهید از 32 شهید حماسه 6 بهمن است که نه نظامی بودند و نه سازماندهی شده، بلکه به صورت کاملاً خودجوش و غلیان غیرت و حمیت به مقابله با مجریان سیاستهای شیطان بزرگ پرداختند.
اقدام حماسی مردم آمل در 6 بهمن که مورد تمجید و تحسین حضرت امام خمینی (ره) قرار گرفت، در سال 86 با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی با نام «حماسه مردم آمل» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ثبت شد تا هر ساله این مناسبت حماسی در کشور مورد تجلیل و نکوداشت قرار گیرد و حماسه قیام عمومی مردم شهر هزار سنگر در قالبهای مختلف تشریح و بازخوانی شود تا عظمت چنین وفاداری به خون شهدا و ارزشهای اسلام ناب محمدی (ص) برای نسلها تبیین و تصریح شود و دچار غبار فراموشی نشود.
تأسیس بنیاد 6 بهمن، گامی برای این اقدام اساسی بود که باید در طی زمان و بدون انقطاع، این بنیاد با حمایتهای جدی فکری و مالی مسئولان کشوری بهویژه استاندار و مدیران استان مازندران برای برگزاری مراسمهای با شکوه و پرمخاطب به غنیسازی معرفت جامعه، علیالخصوص نوجوانان و جوانان از آن رخداد حماسی بپردازد.
به نظر میرسد هیچ گاه مناسبت 6 بهمن، با غیبت برنامههای متنوع بری اقشار مختلف، متناسب با قدر و ارزش آنها برگزار نشد و باید صبر کرد و برنامههای سال 93 را رصد و ارزیابی کرد.
آیا مسئولان مازندرانی قادر هستند تا این مناسبت پرافتخار استانی را در تقویم حفظ کنند و کشور را در قبال بیتحرکی خود قانع کنند؟!
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/گ
, ]
ارسال دیدگاه