فرهنگ روستانشینی و شهر نشینی قبل و بعد از انقلاب؛ روستاییان قبل از انقلاب در سنندج منفور بودند
شاید کمتر کسی در رژیم گذشته جرات داشت از روستاها جهت زندگی به شهرها مهاجرت کند چرا که مورد هجمه شهرنشینان قرار می گرفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، روستاها همواره از ارکان مهم بافت شهرها و بویژه استان کُردستان بوده است. می توان اینگونه گفت که زیربنای تمامی شهرها از روستاها کوچک و چند صد نفره شروع و گسترش یافته است.
وضعیت فرهنگی شهرها و نحوه برخورد با روستائیان در قبل از انقلاب بسیار متفاوت با بعد از انقلاب اسلامی است به گونه ای که کمتر کسی در رژیم گذشته جرات داشت از روستاها جهت زندگی به شهرها مهاجرت کند چرا که مورد هجمه شهرنشینان قرار می گرفت.
بگذارید گوشه ای از نحوه برخورد شهرنشینان با روستانشینان را از زبان یک شهروند مسن سنندجی که در دهه 40 در سنندج زندگی کرده است را از زبان خود وی بشنویم.
".... روستانشینان در زمان رژیم پهلوی در شهرها جایگاهی نداشتند و با القاب نامناسبی آنها را خطاب می کردند. در همین میدان انقلاب فعلی در سال 40 و یا در بازار آصف بارها و بارها روستاییان مورد تمسخر شهری ها قرار می گرفتند و در بعضی از موارد به آنها تعرض فیزیکی نیز می شد. درست شدن تفکر من شهری هستم و آنها روستایی و یا به اصطلاح "دهاتی" در دوره شاه بسیار عادی بود و روستانشینان بعضاً صبح بسیار زود و در زمانی که خیابان ها خلوت بود محصولات خود را به شهر سنندج می آوردند و قبل از شروع رفت و آمد روزانه به روستا بازمی گشتند..."
این گفته ها بخشی کوتاه از وضعیت فرهنگی شهر سنندج و نگاه آنها به روستایی و روستا نشینی بود که سکنه 1889 روستا در کل استان که جمعیت قابل توجهی را نیز در بر می گرفتند در روستاها محصور کرده بود. علاوه بر اینکه روستاییان از امکاناتی نظیر مدرسه، آبف برق، گاز، تلفن و جاده مناسب محروم بودند.
اما با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 و مردمی شدن انقلاب روستاییان توانستند بر آن بن بست فرهنگی که در شهرها حاکم شده بود فائق آیند و به راحتی به شهرها رفت و آمد کنند و حتی در شهرها سکنی گزینند، امری که در قبل از انقلاب ناممکن بود.
پیروزی انقلاب اسلامی ایران تفکر من از او بهترم، او روستایی است و من شهری، من با فرهنگ ترم و او بی فرهنگ تر و بسیاری دیگر از این تفکرات غلط کی در رژیم طاغوت جهت بهره برداری های سیاسی و اجتماعی در کُردستان حاکم شده بود را از میان برداشت و مردم سالاری دینی واقعی را در سطح جامعه رواج داد.
,
,
, ".... روستانشینان در زمان رژیم پهلوی در شهرها جایگاهی نداشتند و با القاب نامناسبی آنها را خطاب می کردند. در همین میدان انقلاب فعلی در سال 40 و یا در بازار آصف بارها و بارها روستاییان مورد تمسخر شهری ها قرار می گرفتند و در بعضی از موارد به آنها تعرض فیزیکی نیز می شد. درست شدن تفکر من شهری هستم و آنها روستایی و یا به اصطلاح "دهاتی" در دوره شاه بسیار عادی بود و روستانشینان بعضاً صبح بسیار زود و در زمانی که خیابان ها خلوت بود محصولات خود را به شهر سنندج می آوردند و قبل از شروع رفت و آمد روزانه به روستا بازمی گشتند...",
,
,
,
یادداشت: فاتحی نیا
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه