نشنال اینترست:
ما میتوانیم با یک ایران «نسبتاً» هسته ای کنار بیاییم
در حالی که مذاکرات هسته ای ایران با نتیجه ای غیرقطعی ادامه دارد، درخواست ها از دولت باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا برای توقف دیپلماسی با ایران افزایش یافته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، پایگاه اینترنتی نشنال اینترست در گزارشی به قلم تد گالن کارپنتر نوشت:
در حالی که مذاکرات هسته ای ایران با نتیجه ای غیرقطعی ادامه دارد، درخواست ها از دولت باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا برای توقف دیپلماسی با ایران افزایش یافته است. تندروها در آمریکا پیوسته از اوباما به خاطر اتخاذ رویکرد «ملایم» با ایران انتقاد می کنند و خواستار رویکرد مقابله جویانه وی با این کشور مانند دولت های پیشین آمریکا هستند. در واقع، بسیاری از آنها خواستار سختگیرانه تر شدن سیاست واشنگتن در قبال ایران بیش از هر زمان دیگر هستند و می خواهند دور جدیدی از تحریم های شدید اقتصادی علیه تهران اعمال شود. حتی برخی از شخصیت های نسبتاً میانه روتر که در این بحث ها مشارکت دارند، معتقدند بعید است واشنگتن به توافقی سودمند دست یابد و بنابراین باید از مذاکرات خارج شود.
اوباما تاکنون در برابر این فشارها مقاومت کرده است. در حال حاضر نیز تلاش کنگره برای مانع تراشی در مذاکرات از طریق تصویب قانونی برای اعمال تحریم های جدید علیه ایران متوقف شده است. اما شاید این صرفاً مهلتی موقت برای کاخ سفید باشد و اگر در دستیابی به توافق نهایی پیشرفتی حاصل نشد، این تلاش ها از سر گرفته خواهد شد.
هشدارهای شدید درباره اینکه ایران از مذاکرات صرفاً برای خرید زمان و دنبال کردن برنامه مخفی ساخت تسلیحات هسته ای استفاده می کند، بیش از پیش شنیده می شود. این هشدارها هم از سوی محافل تندرو در آمریکا و هم برخی دولت های خارجی - به طور عمده اسرائیل- به گوش می رسد. این منتقدان معتقدند ایران در آستانه «فرار هسته ای» - توانایی ساخت سلاح هسته ای در آینده نزدیک- است. همچنین به عقیده آنها، پایبندی ساده لوحانه اوباما به پیگیری دیپلماسی با ایران به رژیم این کشور فرصت دستیابی به این هدف را فراهم کرده است.
باید به این گونه پیش بینی ها به دیده تردید نگریست. تندروهای آمریکا بارها اعلام کرده اند که ایران در آستانه پیوستن به کشورهای دارنده تسلیحات هسته ای در جهان است. در واقع، آر. جیمز وولسی، شخصیت برجسته نومحافظه کار و مدیر سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) سال 1993 هشدار داد احتمالاً ایران ظرف هشت تا ده سال قادر به ساخت تسلیحات هسته ای خواهد بود. از آن زمان تاکنون بارها و بارها هشدارهای مشابهی در این خصوص از سوی منتقدان شنیده شده است. ظاهراً ایران بیش از دو دهه است که در آستانه فرار هسته ای قرار دارد.
روشن است که ما نباید در برابر هشدارهای نادرست تندروها تسلیم شویم. اما این کار برای پایبند ماندن به روند دیپلماتیک به منظور دستیابی به توافق با ایران کافی نیست. اگر مقامات آمریکا انتظار واقع بینانه تری از توافقی قابل دستیابی که در جهت منافع امنیتی این کشور است، نداشته باشند، به احتمال زیاد مذاکرات هسته ای ایران به شکست منجر خواهد شد. چنین نتیجه ای منجر به سرخوردگی شدید و حتی بروز بحرانی شدیدتر و خطرناک تر در روابط ایران و آمریکا خواهد شد.
سیاستی واقع بینانه مبتنی بر پذیرفتن این واقعیت است که احتمالاً ایران هرگز با برچیدن همه توانمندی های هسته ای خود موافقت نخواهد کرد. هر رژیمی که در ایران بر مسند قدرت باشد، مایل خواهد بود این کشور در زمینه فناوری هسته ای، از جمله چرخه سوخت هسته ای فعالیت داشته باشد. باید این نکته را نیز یادآوری کرد که آغاز بلندپروازی های هسته ای ایران به دوره پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران باز می گردد نه پس از انقلاب. این مسئله حاکی از تلاش گسترده و دیرینه ایران برای دستیابی به این هدف مبتنی بر انگیزه های مختلف از بالا بردن جایگاه این کشور در جهان گرفته تا نگرانی های امنیتی در منطقه است.
حتی اگر سیاستمداری که شخصیت سیاسی مشابه توماس جفرسون، سومین رئیس جمهور آمریکا داشت، هم در ایران به قدرت می رسید، بعید بود دولتش خواسته نومحافظه کاران آمریکایی را برای صرف نظر کردن ایران از همه فعالیت های هسته ای خود بپذیرد.
چالش پیش روی آمریکا در دیپلماسی در قبال ایران، واداشتن این کشور به موافقت با اعمال برخی محدودیت ها در برنامه هسته ای خود از طریق بازرسی ها و پادمان های بین المللی است. حتی توانایی دستیابی به این هدف چندان قطعی نیست. مقامات آمریکا باید از خودشان بپرسند آیا واقعاً اگر ایران به توانایی ساخت بمب دست یابد، امنیت آمریکا به خطر خواهد افتاد. به نظر می رسد ما نخست باید تمرکز خود را روی دلسرد کردن ایران از ایجاد زرادخانه هسته ای - که معیاری بسیار متفاوت است- معطوف کنیم.
آمریکا باید در چارچوب دیپلماسی در قبال ایران، دولت این کشور را متقاعد کند ایجاد چنین زرادخانه ای هرگز به نفع ایران نخواهد بود. این چالش به اندازه ای که به نظر می رسد دشوار نخواهد بود. سران ایران هم واقع بین هستند و هم زیرک. احتمالاً آنها درک می کنند که استقرار یک بازدارنده هسته ای منجر به رقابت تسیلحاتی در منطقه خواهد شد که نتیجه آن کاهش امنیت ایران نسبت به حال حاضر خواهد بود. تهران اگر زرادخانه ای از 12 کلاهک هسته ای یا بیشتر داشته باشد، چیز زیادی به دست نخواهد آورد، و تنها دنباله روی کشورهایی همچون عربستان، ترکیه و مصر از خود خواهد شد.
واشنگتن باید راهبردی دو وجهی را دنبال کند. یک جنبه از این راهبرد تلاش هماهنگ برای متقاعد کردن تهران در این خصوص خواهد بود که آمریکا و قدرت های منطقه خاورمیانه شاید قادر به تحمل وضعیتی باشند که در آن ایران از توانمندی ساخت تسلیحات هسته ای فاصله بگیرد، اما در واقع ایجاد زرادخانه هسته ای، چارچوب بازی را تغییر خواهد داد و در واقع تغییری غیرسازنده ایجاد خواهد کرد. دومین جنبه این راهبرد این است که آمریکا باید در جهت عادی سازی روابط با ایران حرکت کند و به سران ایران اطمینان دهد که به دنبال تغییر رژیم این کشور نیست. به عبارت دیگر، مقامات آمریکا باید گام های ملموسی در اطمینان بخشیدن به ایران در این خصوص بردارند که این کشور نیازی به تسلیحات هسته ای به عنوان نیروی بازدارنده در برابر آمریکا ندارند. رفتار تهدیدکننده و قلدرمآبانه آمریکا در جهان، بویژه در دوره فعالیت دولت جرج دبلیو بوش پیامی کاملاً عکس را به ایران القاء می کرد.
به طور قطع، تندروها چنین پیشنهادهایی را رویکرد ملایم در برابر رژیمی به شدت تهاجمی و منفور تلقی خواهند کرد و این پیشنهادها را رد خواهند کرد. سناریوهای غیرمعتبری همچون حمله هسته ای غیرمنتظره ایران به اسرائیل ، یا اقدام این کشور در انتقال تسلیحات هسته ای برای گروههای تروریستی بار دیگر مطرح خواهد شد. چنین داستان های ترسناکی مبتنی بر این فرضیه است که سران ایران نه تنها غیرمنطقی هستند، بلکه قصد خودکشی دارند. این در حالی است که هیچ شواهد و مدارک معتبری در این خصوص وجود ندارد. در واقع، حتی رئیس سابق سازمان جاسوسی اسرائیل (موساد) اذعان کرد که سران ایران کاملاً منطقی هستند.
دولت اوباما باید درخواست های تندروها را برای اتخاذ سیاست غیرمصالحه جویانه در قبال ایران رد کند. اما در عین حال مقامات آمریکا باید انتظارات واقع بینانه تری درباره توافقنامه ای قابل دستیابی در خصوص برنامه هسته ای ایران مد نظر قرار دهند. ما هم با احتمال بهبود هر چه بیشتر روابط آمریکا و ایران رو به رو هستیم، و هم خطر قطع فاجعه بار این روابط و عواقب بسیار خطرناک رو به رو هستیم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه