برداشتی از اثر جاودانه کریستوفر نولان در فیلم جدید سیدی/ فراموشی های یک روزه در "اعترافات ذهن خطرناک من" و "ممنتو"
باید گفت که سیدی در این فیلم توانسته است در قد و قواره خودش خوب ظاهر شود اما آنچه که کار او را خراب می کند، کپی برداری داستان و نام فیلم است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از شبکه اطلاع رسانی مرصاد، جدیدترین فیلم هومن سیدی بازیگر و کارگردان جوان سینمای ایران را باید فقط با خود کارگردان مقایسه کرد و آن را نسبت به آثار قبلی آن سنجید در غیر این صورت ایرادهای فراوانی را می توان به این اثر گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,قبل از هر چیز باید گفت که برای نگارنده این متن، نام فیلم جدید سیدی یعنی "اعترافات ذهن خطر من" تداعی کننده نام فیلمی است که هیچ شباهتی به آن ندارد. قبل از هومن سیدی یعنی در سال 2002 جرج کلونی بازیگر تازه داماد سینمای پر زرق و برق هالیوود فیلمی را به سینما معرفی کرد که شاید بتوان گفت که هومن سیدی نام فیلم خود را از آن گرفته است.
,"اعترافات یک ذهن خطرناک" اثری به سبک فیلم های جیمزباندی است که جرج کلونی سال ها پیش ساخت تا که سیدی نام فیلمش را از آن برداشت کند!
,,
, ,
حال در جایگاه بعدی این نقد به سراغ داستان فیلم می رویم. برای نگارنده پس از گذشت 20 دقیقه از فیلم که تا حدی داستان فیلم مشخص شد، یک سوال پیش آمد و آن هم این بود که چرا کارگردان های تازه کار سینمای ایران برای بلند شدن بر سکوهای فیلم سازی تلاش دارند از نمونه های خارجی سوژه بگیرند و با کمی تغییر و بومی سازی! فیلم های خودشان را به جشنواره ها ارسال کنند؟!
,,
بله! "فیلم اعترافات ذهن خطرناک من" تازه ترین اثر هومن سیدی علاوه بر اینکه نامش وارداتی است، داستانش هم برداشتی از یک فیلم ماندگار از یک کارگردان بزرگ مستقل است. داستان فراموشی های یک روزه نقش اصلی فیلم و تلاش او برای یادآوری هویت خود، برداشتی واضح از فیلم جاودانه "ممنتو" اثر کریستوفر نولان است.
,,
, ,
هر چند که مدافعان فیلم سیدی می توانند این مسئله را مطرح کنند که روایت داستان "ممنتو" و "اعترافات ذهن خطرناک من" متفاوت است اما در پاسخ بایستی گفت که سیر اصلی هر 2 داستان یکی است و هر 2 حول محور فراموشی یک روزه سخن می گویند.
,,
, ,
این ایراد هم ممکن است گرفته شود که فراموشی نقش اصلی در ممنتو ناشی از آسیب دیدن هیپوکامپ است اما در اعترافات ذهن خطرناک من، فراموشی حاصل دارو و ماده مخدر است اما باز هم در مقام پاسخ بایستی گفت که این مسئله تنها بر حواشی داستان اشاره دارد و آنچه که اصل است، فراموشی و تلاش برای یادآوری و در نهایت خشونت در فیلم می باشد.
,,
باید گفت که هومن سیدی با ارائه این کار خود، دست به یک اقدام خطرناک زده و مرتکب یک ریسک بزرگ شده است. آثار جرج کلونی و کریستوفر نولان از آن دست فیلم هایی هستند که علاوه بر فیلم دوستان و خوره های فیلم، توسط تازه کارهای سینما هم دیده شده و با توجه به این موضوع، برداشت سیدی از این 2 فیلم یک اقدام انتحاری محسوب می شود.
,,
روایت یک داستان کثیف
,,
جدای از انتقادات بزرگی که به فیلم وارد است، روایتی که سیدی از داستان در فیلم خودش دارد به خوبی انجام شده و آن حسی که یک داستان کثیف باید به ببننده القا کند را دارد.
,,
, ,
"اعترافات ذهن خطرناک من" در میان نمونه های داخلی جزو معدود فیلم هایی است که فضاسازی خوبی دارد که کاملا متناسب با داستان رعایت شده است.
,,
همین مسئله و رعایت ظرافت ها در فضاسازی باعث شد که واکنش متناقض در بینندگان فیلم به خوبی پس از پایان فیلم نمایان شود. تعدادی از حاضران در سالن نمایش فیلم که تعدادشان هم کم نبود صدای اعتراضشان شنیده می شد و به یکدیگر می گفتند که فیلم خوبی نبود و سر و ته نداشت. تعدادی دیگر هم که گویا علاقه مند به این نوع داستان های کثیف بودند برای فیلم دست می زدند!
,,
در کل باید گفت که سیدی در این فیلم توانسته است در قد و قواره خودش خوب ظاهر شود اما آنچه که کار او را خراب می کند، کپی برداری داستان و نام فیلم است. در حقیقت باید گفت که سیدی با این کار در نقش یک روایت کننده خوب از نام و داستان فیلم های دیگر ظاهر شده است!
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه