کردستان؛ از اوج محرومیت و تبعیض در رژیم پهلوی تا شکوفایی پس از انقلاب
در زمان طاغوت سیاست ستم مضاعف به کُردها به شدیدترین وجه اجرا گردیده و ابتدایی ترین حقوق ملی و انسانی آنها زیر پا گذاشته شد. از بهداشت و خدمات پزشکی در کردستان خبری نبود. دادگستری به صورت سازمان وحشت درآمده بود و کُردها را گروه گروه روانه زندان یا تبعیدگاه های جنوب ایرانی می کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، رژیم پهلوی در راستای یکسان سازی قومی یا همان ناسیونالیسم قومی در ایران، در طول 12 سال ایلات خراسان،لرستان، بختیاری، بویر احمد و کهکییلویه، فارس، بلوچستان، کردستان، آذربایجان و خوزستان را تحت فشار قرار داده و با حملات نظامی و کشتارهای بی رحمانه آنها را سرکوب و یکجانشین کرد.
دکتر مجتبی مقصودی در مورد یکسان سازی قومی نظر دیگری را دارد و با اجتناب از بزرگنمایی "سیاست شبیه سازی" می گوید: "
"اصولا رضاشاه سیاستگذاری خاص، برنامه ریزی شده و سیستماتیکی در ارتباط با اقوام نداشته است. اگرچه در عمل در کل کشور نسبت به آحاد ملت و از جمله گروه های قومی، سیاست تحمیل، تحمیق، سرکوب و به حاشیه رانی اعمال می شده است.
این اقدامات تنها ناظر به جامعه عشایری و ایلی هم نبوده، بلکه در کل کشور وضعیت این گونه بود. همچنانکه روشنفکران و روحانیون و حتی دوستان و متحدان رضاشاه مثل عبدالحسین تیمورتاش، علی اکبر داور، نصرت الدوله فیروز و سید حسن تقی زاده و قوام السلطنه و محمدعلی فروغی که در به قدرت رسیدن او نقش داشتند از ساختار قدرت سیاسی حذف شدند و به حاشیه رفتند.
اتخاذ این سیاست از رویکرد رضاشاه به توسعه پرده برمی دارد. در رویکرد آمرانه و خطی به توسعه یک جریان و یک نفر صاحب قدرت بلامنازع است در این سیستم هر نیروی سیاسی - اجتماعی که صاحب ظرفیت مستقل و توان سازماندهی باشد، به عنوان مانع توسعه ارزیابی می شود. این سیاست برخی تحمیلات و به حاشیه رانی ها را در پی داشت و متاثر از سیاست های غلط معطوف به توسعه آمرانه بود."
با به قدرت رسیدن محمد رضا شاه، به دلیل اینکه وی هیچ تجربه ای در امور مملکت داری نداشت و فاقد قدرت کافی بود به تقلید از پدرش خواهان نوسازی و وحدت ایران از طریق اعمال سیاست های شوونیستی بود.او نیز همانند پدرش به عشایر به عنوان یک معظل امنیتی-اجتماعی می نگریست و آنها را مانعی در راه توسعه تلقی می کرد.
در هر صورت اجرای این سیاست آن هم به این شیوه ضربات مهلکی را بر پیکره اقوام مختلف وارد آورد؛ اقوامی که همه ایرانی بوده و هستند.
عزیز ژیان در کتاب "امپریالیسم و مسئله کُرد" می نویسد:
"در کردستان ایران سیاست ستم مضاعف از طرف عمال حکومت رضا خان نسبت به کُردها به شدیدترین وجه اجرا گردید و ابتدایی ترین حقوق ملی و انسانی آنها زیر پا گذاشته شد.هر نوع نشانی از قومیت کُرد زیر قانون شوونیستی معروف به "متحد الشکل" رضا شاه ممنوع اعلام گردید.
دست ژاندارم و پلیس و نظامیان در تجاوز به جان و مال و ناموس مردم کاملا باز گذاشته شد.دادگستری به صورت سازمان وحشت درآمده بود و کُردها را گروه گروه روانه زندان یا تبعیدگاه های جنوب ایرانی می کرد.رواج رشوه و فساد در دستگاه های اداری، و بی توجهی دولت به اقتصاد منطقه، مردم کردستان را دچار فقر و تنگدستی وحشتناکی کرده بود.
از بهداشت و خدمات پزشکی در کردستان خبری نبود، به همین علت درصد مرگ و میر در کردستان از سایر نقاط ایران بیشتر بود.بیماریهای عفونی از قبیل جذام و سیاه زخم و سل و تراخم و کچلی همه جا شیوع داشت.در شهرهای کردستان حتی یک بیمارستان هم وجود نداشت.ولی در مقابل تعداد پادگان ها و پاسگاه های مستقر در کردستان بیش از سایر نقاط ایران بود."
در تبیین تفاوت های سطح زندگی مردم کردستان در قبل و بعد از انقلاب می توان به چند مورد اشاره کرد:
کردستان در قبل از انقلاب فاقد دانشگاه مستقل بود و ظرفیت پذیرش دانشجو تنها حدود 3۰۰ دانشجو آن هم وابسته به دانشگاه رازی کرمانشاه بود.
دانشسرای عالی سنندج در سال ۵۳ وابسته به تربیت معلم تهران و زیر نظر پردیس دانشگاه رازی احداث شد و در سه رشته دبیری ریاضی، شیمی و انگلیسی به تربیت معلم پرداخت که بعدها نیز دبیری ادبیات فارسی نیز به لیست دروس تدریس شده اضافه شد.
بعد از انقلاب اسلامی و در حال حاضر بیش از ۲۲۰۰ مرکز مراکز آموزش عالی در استان کردستان فعال هستند و تعداد دانشجویان به 70هزار نفر رسیده است.
در دوران قبل از انقلاب تأمین اجتماعی استان هیچگونه مراکز درمانی نداشت و امروزه علاوه بر دو بیمارستان در سنندج و سقز سه درمانگاه اختصاصی بیمهشدگان تأمین اجتماعی در شهرهای قروه، سنندج و سقز نیز فعال است.
تعداد بیمارستان های استان کردستان از 4 بیمارستان در قبل از انقلاب به 18 بیمارستان بعد از انقلاب رسیده است.
در سال 1372 که گاز رسانی به استان کردستان انجام شد به دورترین نقاط استان نیز توسعه یافت و در حال حاضر 29 شهر و 1073 روستا از نعمت گاز برخوردارند.
تعدا روستاهای آبرسانی شده قبل از انقلاب در استان کردستان 167 مورد بوده است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به 1351 مورد رسیده است.
تفاوت ها و پیشرفت ها در استان کردستان نسبت به دوران قبل از انقلاب بسیار زیاد است که موارد زیادی را در مشارکت سیاسی مردم، فرهنگ، سطح زندگی اجتماعی و... شامل می شود.
انتهای پیام/پ
,
, دکتر مجتبی مقصودی در مورد یکسان سازی قومی نظر دیگری را دارد و با اجتناب از بزرگنمایی "سیاست شبیه سازی" می گوید: ",
,
,
,
,
,
,
,
, با به قدرت رسیدن محمد رضا شاه، به دلیل اینکه وی هیچ تجربه ای در امور مملکت داری نداشت و فاقد قدرت کافی بود به تقلید از پدرش خواهان نوسازی و وحدت ایران از طریق اعمال سیاست های شوونیستی بود.او نیز همانند پدرش به عشایر به عنوان یک معظل امنیتی-اجتماعی می نگریست و آنها را مانعی در راه توسعه تلقی می کرد., با به قدرت رسیدن محمد رضا شاه، به دلیل اینکه وی هیچ تجربه ای در امور مملکت داری نداشت و فاقد قدرت کافی بود به تقلید از پدرش خواهان نوسازی و وحدت ایران از طریق اعمال سیاست های شوونیستی بود.او نیز همانند پدرش به عشایر به عنوان یک معظل امنیتی-اجتماعی می نگریست و آنها را مانعی در راه توسعه تلقی می کرد.,
,
,
,
, عزیز ژیان در کتاب "امپریالیسم و مسئله کُرد" می نویسد:,
,
,
,
, دست ژاندارم و پلیس و نظامیان در تجاوز به جان و مال و ناموس مردم کاملا باز گذاشته شد.دادگستری به صورت سازمان وحشت درآمده بود و کُردها را گروه گروه روانه زندان یا تبعیدگاه های جنوب ایرانی می کرد.رواج رشوه و فساد در دستگاه های اداری، و بی توجهی دولت به اقتصاد منطقه، مردم کردستان را دچار فقر و تنگدستی وحشتناکی کرده بود., دست ژاندارم و پلیس و نظامیان در تجاوز به جان و مال و ناموس مردم کاملا باز گذاشته شد.دادگستری به صورت سازمان وحشت درآمده بود و کُردها را گروه گروه روانه زندان یا تبعیدگاه های جنوب ایرانی می کرد.رواج رشوه و فساد در دستگاه های اداری، و بی توجهی دولت به اقتصاد منطقه، مردم کردستان را دچار فقر و تنگدستی وحشتناکی کرده بود.,
,
, از بهداشت و خدمات پزشکی در کردستان خبری نبود، به همین علت درصد مرگ و میر در کردستان از سایر نقاط ایران بیشتر بود., از بهداشت و خدمات پزشکی در کردستان خبری نبود، به همین علت درصد مرگ و میر در کردستان از سایر نقاط ایران بیشتر بود.,
,
, در تبیین تفاوت های سطح زندگی مردم کردستان در قبل و بعد از انقلاب می توان به چند مورد اشاره کرد:,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه