تحریم انتخابات پارلمانی مصر بازی دو سر باخت مخالفین دولت
به نظر می رسد که گروه ها و احزاب سیاسی مصر باید با انتخابات افراد مستقل تر از نظر سیاسی و حزبی اقدام جدی در خارج کردن پارلمان از طیف حامی دولت السیسی داشته باشند. تحریم انتخابات تنها سبب می شود که حضور اقلیت حامی دولت، نمایندگانی از همان طیف فکری را بر روی کرسی های پارلمان مصر بنشانند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز، مصر یکی از کشورهای مهم منطقه شمال آفریقا و جهان اسلام بوده است. جایگاه مصر در طول تاریخ مهم و اثرگذار بوده است و عموما دیگر کشورها با حساسیت تحولات سیاسی این کشور را دنبال می کنند. همجواری با فلسطین و رژیم صهیونیستی به عنوان دشمن شماره یک جهان اسلام بر این اهمیت افزوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز،,جامعه مصر نسبت به دیگر جوامع عربی در طول تاریخ سیاسی معاصر جهان عرب، همواره از پویایی و نشاط اجتماعی بیشتری برخوردار بوده است. از سویی، آرا و افکار ملیگرایی عربی و شعارهای پان عربیستی و از سوی دیگر تحرکات احزاب و گروههای اسلامگرا در این کشور همواره الهامبخش فکری و عقیدتی سایر جوامع عرب بوده است. به دلیل همین نشاط و تحرک در بدنه جامعه، حاکمیت در مصر همواره کوشیده است به طرق مختلف علاوه بر به حاشیه راندن نیروهای فعال اجتماعی (سکولار یا اسلامگرا) به تحکیم پایههای قدرت خود بپردازد. سیر تحولات ۲۵ سال گذشته در مصر و در زمان حکمرانی مبارک نیز بر همین پایه استوار بوده است. تداوم این حرکت (فشار حاکمیت به لایههای سیاسی و اجتماعی)، همسویی قاهره با سیاستهای منطقهای آمریکا و متحدین منطقهای واشنگتن و همراهی نخبگان سیاسی و اقتصادی دولت السیسی با سیاستهای دوران حسنی مبارک به منظور تقویت نفوذ خود در هرم قدرت، به استمرار حکمرانی السیسی تاکنون کمک نموده است.
,,
در دو سه ماه آینده مصر شاهد انتخابات پارلمانی خواهد بود. انتخاباتی که ترکیب حزبی پارلمان آینده مصر را تعیین میکند و شاید بتوان گفت آینده سیاسی ساختار حاکمیت مصر نیز با این پارلمان گره خورده است.
,انتخابات مجلس مصر قرار است در فروردین و اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ (مارس تا مه۲۰۱۵ میلادی) برگزار شود. این نخستین انتخابات مجلس پس ازکودتای مصر است.
, کودتای مصر,مجلس پیش را که سال ۱۳۹۱ انتخاب شدهبود، شورای عالی نظامی منحل کرد. اگرچه محمد مرسی رییسجمهور مصر پس از ریاستش این حکم را لغو کرد ولی با اصرار دادگاه قانوناساسی او کاری از پیش نبرد و دو مجلس منحل ماند.
, محمد مرسی,مجلس جدید میبایست در ۱۶ تیر ۱۳۹۱ (۷ ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی) آغاز میشد ولی مصر تا امروز مجلس ندارد.
,انتخابات دومرحلهای و هر مرحله در دو دور زمانبندی شدهاست. در مرحله نخست مردم ۱۴ استان مصر و بومیان مقیم خارج آن استانها رای میدهند و در مرحله دوم ۲۷ استان دیگر.
,مرحله نخست دور نخست انتخابات در ۲ و ۳ فروردین ۱۳۹۴ (۲۲ و ۲۳ مارس ۲۰۱۵ میلادی) برگزار خواهد شد، البته مصریان مقیم خارج یک روز زودتر از یکم تا دوم فروردین رای خواهند داد. مرحله نخست دور دوم نیز ۶ و ۷ اردیبهشت (۲۶ و ۲۷ آوریل) برگزار میشود و مقیمان خارج ۵ام تا ۶ام رای خواهند داد.
,هرچند در دهه گذشته پارلمان مصر نقش چندانی در تحولات مصر نداشته است. دوره دیکتاتوری حسنی مبارک و منش فردی وی و وابستگی ساختاری پارلمان مصر به وی امکان بروز و ظهور چندانی برای نمایندگان باقی نگذاشته بود. نمایندگانی که منافع اقتصادی و سیاسی شان نیز در همراهی با دولت مبارک بود. هرچند در آخرین انتخابات پارلمانی در دوره مبارک که وی سعی کرد تا فضای سیاسی را کمی باز کند، موفقیت اخوانی ها بسیار چشم گیر بود و حدود ۲۰ درصد از ۸۸ کرسی پارلمان را به خود اختصاص دادند.
,تحولات منطقه شمال آفریقا و غرب آسیا در سال های اخیر تغییرات شگرفی را دیده است. در ابتدای شروع بیداری اسلامی که از تونس آغاز گردید و دومینو تحولات، کشورهای منطقه را تحت تاثیر قرار داد، اخوانی ها در کشورهای مختلف سردمدار تحولات سیاسی بودند.
,و در کمتر از چندماه این نظریه مطرح شد که هلالی از حکومت اخوانی ها در منطقه تشکیل می شود. مصر از کشورهای مهم منطقه بود که با سرنگونی حسنی مبارک و روی کار آمدن محمد مرسی شعارهای اسلامی وی، گامی بلند در به قدرت رسیدن اخوان المسلمین در منطقه داشت.
,قصد این نوشتار تحلیل حکومت کوتاه محمد مرسی نیست اما باید پذیرفت که سرنگونی محمد مرسی با کودتای غیرمنتظره نظامیان در مصر بار دیگر اخوانی ها را در منطقه به انزوا کشید.
,السیسی نه تنها دست اخوانی ها را از ساختار حکومتی مصر کوتاه کرد بلکه با دستگیری و محاکمه چهره های شاخص این گروه آن ها را به شدت تحت فشار قرار داد.دلسردی سیاسی بر جامعه مصر حاکم کرد. پس از کودتای السیسی در مصر، این کشور همچنان ناآرام است. جامعه آماده است تا با هر جرقه اعتراضی آتشی از درگیری و ناآرامی روشن شود. در طول ماه های گذشته چندین تن کشته و بسیاری نیز زخمی شده اند.
,انتخابات پارلمان مصر در چنین شرایط ناآرام سیاسی برگزار خواهد شد. انتخابات آتی پارلمان در مصر اولین انتخابات در دولت کودتای السیسی است.
,بسیاری از احزاب و گروه ها اعم از اخوانی ها این انتخابات را تحریم کرده اندو از مردم می خواهند با عدم حضور خود پای صندوق های رأی اعتراض خود را به دولت السیسی نشان بدهند.
,از مهمترین مخالفین که بر تحریم انتخابات پافشاری می کنند، حزب الدستور مصر به رهبری محمد البرادعی است. وی تلاش می کند تا همچنان چهره اعتراضی خود را در بین افکار عمومی مصر حفظ نماید. هفته گذشته هم حزب مصر قدرتمند به ریاست «عبدالمنعم ابوالفتوح» رسما انتخابات پارلمانی این کشور را تحریم کرد.
,واقعیت تلخ در عرصه انتخابات این است که همواره تحریم انتخابات در شرایطی که سرمایه اجتماعی کافی در بین احزاب و گروه های اپوزیسیون و معترض وجود ندارد یک اشتباه استراتژیک است و تنها سبب خواهد شد تا نتایج انتخابات به نفع رقیب رقم بخورد.
,در سال های اخیر انتخابات پارلمانی مصر شاهد موفقیت اخوانی ها برای به دست آوردن کرسی های پارلمانی بوده است. اما انتخابات آتی با حذف اجباری اخوانی ها از گردونه رقابت آبستن ترکیب جدیدی در کرسی ها خواهد بود. جنبش اخوانالمسلمین با سابقه نزدیک به ۸۰ سال فعالیت در مصر (تأسیس ۱۹۲۸)، از سال ۱۹۵۸ تاکنون از سوی دولت غیرقانونی اعلام شده است.
,اما نکته قابل تأمل قدرت نرم اخوان المسلمین در جامعه مصر است؛ اخوان المسلمین همچنان در مساجد و منابر به مردم دسترسی دارد. اجبار حاکمیت بر حذف عده ای از ساختار بیشتر نتیجه معکوس به همراه دارد و سبب می شود تا توجه مردم و معترضین سیاسی به این گروه ونظرات شان جلب شود. اخوان المسلمین آنقدر در مصر جایگاه داشته و دارد که با حذف حسنی مبارک با گرایش و چرخش مردم به سمت آن ها به قدرت برسند و یک محبیوبیت نسبی نیز به دست آورند.
,تغییر دولت در مصر نیز با کودتا محقق شد و مرسی زندانی گردید. سران اخوان المسلمین در رده های مختلف دستگیر شدند و این خود نشان می دهد که دولت برای انزوا کشیدن اخوان مجبور به استفاده از زور بوده است.
,اخوان المسلمین باید از ظرفیت مردمی خود به نفع ترکیب سیاسی کرسی های پار لمانی بهره بگیرد. هرچند نمیتوان انتظار خیز بلند اخوان برای مقابله و رویارویی با دولت حاکم را داشت زیرا از یک سو اخوانالمسلمین نماد اسلام میانهرو در مصر – مانند افکار عمومی این کشور – خواهان اصلاحات تدریجی و گام به گام در عرصههای مختلف سیاسی،اقتصادی و مدیریتی است. رویکردی که حاکمیت مصر نیز در خصوص آن به اجماع رسیده است و از سوی دیگر هم فشار دولت مانع تحرک جدی و علنی این گروه در صحنه سیاسی است.
,به نظر می رسد که گروه ها و احزاب سیاسی مصر باید با انتخابات افراد مستقل تر از نظر سیاسی و حزبی اقدام جدی در خارج کردن پارلمان از طیف حامی دولت السیسی داشته باشند. تحریم انتخابات تنها سبب می شود که حضور اقلیت حامی دولت، نمایندگانی از همان طیف فکری را بر روی کرسی های پارلمان مصر بنشانند.
,در شرایط بسته سیاسی تنها راه مدیریت نرم و هوشمندانه سرمایه های اجتماعی طیف های سیاسی معترض به دولت است. بهترین راهکار شاید حضور مؤثر احزاب و گروه های سیاسی مخالف دولت در جریان انتخابات، حمایت از نامزد های مستقل و نزدیک به دیدگاه فکری خود شان و حضور مؤثر در صحنه باشد.
,هرگونه ترک صحنه انتخابات برگ برنده ای به نفع دولت السیسی است. پارلمان همسو با دولت، کار احزاب و گروه های سیاسی مخالف را در بلند مدت دشوار خواهد کرد و به شکاف های سیاسی در بین مردم نیز دامن خواهد زد.
,========
,فاطمه رضایی
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه