پاهایی که میبیند!!
محمد پیرمرد شصت وچهار ساله دهرمی که در سن 4 سالگی به علت بیماری چشمان خودش را از دست داد نابینایی را محدودیت ندانست و به انجام کارهایی بس دشوار پرداخت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا:به نقل از نخل بیدار فراشبند
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نخل بیدار فراشبند,
پاهایی که میبیند!!
نامش محمد است با شهرت اسماعیلی در یکی از کوچه پس کوچههای شهر دهرم زندگی میکند متاهل و دارای دو فرزند پسر و دو دختر است.
محمد که حالا سالهای میانی زندگیش را میگذراند از ناحیه هر دو چشم نابینا است.میگویند در سن ۴ سالگی بخاطر بیماری آبله یا شاید هم سرخک و کمبود امکانات و فقر مالی در همان دوران کودکی چشمهای خود را از دست داده. نمیدانم از بخت بد اوست یا تقدیر و قسمت اینگونه برایش رقم خورده اما هر چه باشد او میتواند الگو و سرمشق خوبی برای همه ما باشد. مردی که هرگز نابینایی نتوانسته او را از پای در آورد و خانهنشین کند.
محمد اهل کار و بار است و تامین معاش خانواده برایش مهم است و سالهای سال است که مقنی است و به حفر چاههای عمیق و کم عمق میپردازد با آنکه دیده بینایی ندارد اما همچون یک مهندس حاذق بر کارش اشراف دارد.
,
,
,
ایشان در گذر از کوچه پس کوچهها به چنان مهارتی رسیده که کمتر انسان بینایی چنین تواناییهایی دارد و او از زبان بدنش در حد اعلاء استفاده میکند و روزانه فاصله پانصد متری و گاهی یک کیلومتری خانهاش تا بلوار اصلی را بدون اتکاء به کسی یا چیزی به راحتی و بدون درد سر طی میکند،در حالی که چندین کوچهی پیچ در پیچ در طول مسیرش قرار دارد و او بدون اینکه مشکلی داشته باشد از خم کوچهها میگذرد ، چه فرق میکند شب باشد یا روز برای او همیشه شب است اما هرگز از کار و تلاش باز نمیایستد و برای امرار معاش و زندگی آبرومندانه کار میکند و تاکنون هم زندگی موفقی داشته است.
,
او با پاهایی که برایش حکم دو چشم بینا برایش دارد زمین و زمان را درهم مینوردد و به ما با زبان رسا میگوید که معلولیت محدودیت نیست.
در این بین مردم دهرم نیز او را دوست دارند و به محمد ارزش و احترام فراوانی میگذارند .
,
آری این محمد شهر ما گمنام زندگی میکند شاید اگر در شهری دیگر و بزرگتری بود بارهای بار از زندگی و مرام و منش او در شبکههای مختلف و برنامههایی نظیر ماه عسل فیلم ساخته بودند.
,
دیروز که دیدمش داشت از کوچهای عبور میکرد، در آن کوچه مقداری آب باران جمع شده بود چون کوچههای شهر ما آسفالت نیست آب گل آلود در آن موج میزد و من به نظاره نشستم و دیدم و حیرت کردم که محمد بدون اینکه پایش به آب بخورد از کوچه عبور کرد و دیدم درست جاهایی را برای قدم گذاشتن انتخاب میکرد که خشک و تمیز بود، بیآنکه ببیند جایی پا میگذاشت که آب و شل نبود و من ایمان آوردم که پاهایش میبیند.
در پایان از مسئولین و خیرین خواهشنمدیم با توجه به اینکه محمد اکنون در سن ۶۴ سالگی قرار دارد و دیگر مثل سابق توانایی کار را ندارد ایشان را مورد حمایت خود قرار دهند.
,
,
,
, ,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه