عاشورا؛نمادعزّت اسلام استکبار ستیز و ذلّت اسلام سازشکار
امام حسین(ع)در روز عاشورا به مسلمانان عزت و کرامت بخشید و اجازه نداد کسی تن به حقارت و ذلّت دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا،بلاغ-عاشورای سال 61 هجری و قیام امام حسین(ع)علیه حکومت فاسد یزید نشان دهندۀ پیروزی اسلام استکبار ستیز بر اسلام سازشکار می باشد،زیرا در آغاز قیام ،بسیاری از جریانات و گروهها با ژست خیر خواهانه ،اباعبدالله الحسین(ع)را به سازش با یزید دعوت مینمودند و در این راستا از هیچ تلاشی فرو گذار نبودند،به عنوان نمونه وقتی امام حسین(ع)از بیعت با یزید ابا کرد و به مکه رفت،عبدالله بن عمر به عنوان انسان عبادت پیشه،متنسّک و اهل تهجّد که در این میدان گوی سبقت از بسیاری ربوده بود امام حسین(ع)را از رویاروئی با یزید باز داشت و امام(ع)را دعوت به سازش نمود،نکتۀ تأسف بار این است که سازشکاران حرکت امام(ع)را مغایر با تقوای الهی ارزیابی می نمودند،لذا عبدالله بن عمر ،استکبار ستیزی امام حسین(ع)را نشان از بی تقوائی دانست و در عین حال که به ستمکار بودن یزید اذعان داشت لیکن به خاطر کشته شدن بسیاری از افراد در رکاب امام حسین(ع)،اصل سازشکاری با استکبار و بیعت با حکومت فاسد یزید را مطرح نمود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, ،بلاغ-, ،بلاغ, ،بلاغ, ،بلاغ, عاشورای سال 61 هجری و قیام امام حسین(ع)علیه حکومت فاسد یزید نشان دهندۀ پیروزی اسلام استکبار ستیز بر اسلام سازشکار می باشد،زیرا در آغاز قیام ،بسیاری از جریانات و گروهها با ژست خیر خواهانه ،اباعبدالله الحسین(ع)را به سازش با یزید دعوت مینمودند و در این راستا از هیچ تلاشی فرو گذار نبودند،به عنوان نمونه وقتی امام حسین(ع)از بیعت با یزید ابا کرد و به مکه رفت،عبدالله بن عمر به عنوان انسان عبادت پیشه،متنسّک و اهل تهجّد که در این میدان گوی سبقت از بسیاری ربوده بود امام حسین(ع)را از رویاروئی با یزید باز داشت و امام(ع)را دعوت به سازش نمود،نکتۀ تأسف بار این است که سازشکاران حرکت امام(ع)را مغایر با تقوای الهی ارزیابی می نمودند،لذا عبدالله بن عمر ،استکبار ستیزی امام حسین(ع)را نشان از بی تقوائی دانست و در عین حال که به ستمکار بودن یزید اذعان داشت لیکن به خاطر کشته شدن بسیاری از افراد در رکاب امام حسین(ع)،اصل سازشکاری با استکبار و بیعت با حکومت فاسد یزید را مطرح نمود., عاشورای سال 61 هجری و قیام امام حسین(ع)علیه حکومت فاسد یزید نشان دهندۀ پیروزی اسلام استکبار ستیز بر اسلام سازشکار می باشد،زیرا در آغاز قیام ،بسیاری از جریانات و گروهها با ژست خیر خواهانه ،اباعبدالله الحسین(ع)را به سازش با یزید دعوت مینمودند و در این راستا از هیچ تلاشی فرو گذار نبودند،به عنوان نمونه وقتی امام حسین(ع)از بیعت با یزید ابا کرد و به مکه رفت،عبدالله بن عمر به عنوان انسان عبادت پیشه،متنسّک و اهل تهجّد که در این میدان گوی سبقت از بسیاری ربوده بود امام حسین(ع)را از رویاروئی با یزید باز داشت و امام(ع)را دعوت به سازش نمود،نکتۀ تأسف بار این است که سازشکاران حرکت امام(ع)را مغایر با تقوای الهی ارزیابی می نمودند،لذا عبدالله بن عمر ،استکبار ستیزی امام حسین(ع)را نشان از بی تقوائی دانست و در عین حال که به ستمکار بودن یزید اذعان داشت لیکن به خاطر کشته شدن بسیاری از افراد در رکاب امام حسین(ع)،اصل سازشکاری با استکبار و بیعت با حکومت فاسد یزید را مطرح نمود.,
امام حسین(ع)به شدت با دعوت به ذلّت و سازش با ستمگران مخالفت کردو راه و رسم خود را چنین معرفی کرد،«أفٍّ لِهذَاالکَلَامِ أبداً مَادَامَتِ السّمَاوَاتُ وَالأرضُ[1]»ننگ بر چنین دعوتی که مادام که آسمان ها وزمین پا برجایند،تن به ذلّت و سازش نخواهم داد. عبدالله به عمر بار دیگر آن حضرت را به سازش فرا خواند و از او خواست به عافیت، در خانه خویش نشیند و کاری با ستمگران نداشته باشد،امام امام حسین(ع)این فرد سازشکار را به تقوای واقعی دعوت نمود،بدین ترتیب امام حسین(ع)قیام بر ستم و ستمگران و مرگ با عزّت را برگزید و عبدالله بن عمر،عبادتی بی جان و زندگی با ذلّت را. لذا نقل شده است پس از خروج امام حسین(ع)عبدالله بن عمر به عنوان یکی از مروجان اسلام سازشکارانه از مدینه نامه ای به یزید نوشت و عرض بندگی و بیعت خود را با استکبار زمان اعلام نمود.
, امام حسین(ع)به شدت با دعوت به ذلّت و سازش با ستمگران مخالفت کردو راه و رسم خود را چنین معرفی کرد،«أفٍّ لِهذَاالکَلَامِ أبداً مَادَامَتِ السّمَاوَاتُ وَالأرضُ[1]»ننگ بر چنین دعوتی که مادام که آسمان ها وزمین پا برجایند،تن به ذلّت و سازش نخواهم داد. عبدالله به عمر بار دیگر آن حضرت را به سازش فرا خواند و از او خواست به عافیت، در خانه خویش نشیند و کاری با ستمگران نداشته باشد،امام امام حسین(ع)این فرد سازشکار را به تقوای واقعی دعوت نمود،بدین ترتیب امام حسین(ع)قیام بر ستم و ستمگران و مرگ با عزّت را برگزید و عبدالله بن عمر،عبادتی بی جان و زندگی با ذلّت را. لذا نقل شده است پس از خروج امام حسین(ع)عبدالله بن عمر به عنوان یکی از مروجان اسلام سازشکارانه از مدینه نامه ای به یزید نوشت و عرض بندگی و بیعت خود را با استکبار زمان اعلام نمود., امام حسین(ع)به شدت با دعوت به ذلّت و سازش با ستمگران مخالفت کردو راه و رسم خود را چنین معرفی کرد،«أفٍّ لِهذَاالکَلَامِ أبداً مَادَامَتِ السّمَاوَاتُ وَالأرضُ[1]»ننگ بر چنین دعوتی که مادام که آسمان ها وزمین پا برجایند،تن به ذلّت و سازش نخواهم داد. عبدالله به عمر بار دیگر آن حضرت را به سازش فرا خواند و از او خواست به عافیت، در خانه خویش نشیند و کاری با ستمگران نداشته باشد،امام امام حسین(ع)این فرد سازشکار را به تقوای واقعی دعوت نمود،بدین ترتیب امام حسین(ع)قیام بر ستم و ستمگران و مرگ با عزّت را برگزید و عبدالله بن عمر،عبادتی بی جان و زندگی با ذلّت را. لذا نقل شده است پس از خروج امام حسین(ع)عبدالله بن عمر به عنوان یکی از مروجان اسلام سازشکارانه از مدینه نامه ای به یزید نوشت و عرض بندگی و بیعت خود را با استکبار زمان اعلام نمود., [1], [1], [1],
ذلّت؛ ارمغان اسلام سازشکار
, ذلّت؛ ارمغان اسلام سازشکار, ذلّت؛ ارمغان اسلام سازشکار, ذلّت؛ ارمغان اسلام سازشکار,
اما به راستی سرنوشت اسلام سازشکارانه به کجا منتهی گردید؟آیا توانست کمترین عزتی ر در عدم رویاروئی و ستیز با کدخدای آن زمان به دست آورد؟در تاریخ امده است عبدالله بن عمر به عنوان نماد بارز اسلام سازشکارانه پس از انتقال حکومت اموی از شاخۀ سفیانی به شاخۀ مروانی و به قدرت رسیدن حجّاج بن یوسف ثقفی که خانۀ خدا را به منجنیق بست، ،همان شب برای بیعت با او به نزدش رفت،لازم به ذکر است حامیان اسلام سازشکارانه ، با امام علی (ع) بیعت نکردند زیرا می ترسیدند تقوای آنها!آسیب ببیند[2]،لیکن عبدالله بن عمر سریع برای بیعت به نزد حجّاج رفت تا مبادا یک شب بدون امام به سر برد،!حجّاج در برخورد با او تا آنجا که می توانست ذلیلش ساخت و در حالی که دراز کشیده بود،پای خود را از بستر خارج کرد و گفت:«با این بیعت کن!»[3]،لذا خواری و ذلّت ،سرنوشت محتوم مروجان اسلام سازشکارانه است،غافلانی که دم از سازش و مماشات با استکبار می زنند باید از حوادث تاریخی و به ویژه واقعۀ کربلا درس عبرت گیرند،زیرا مهمترین دستاورد اصرار بر دیپلماسی مماشات با استکبار همان ذلّت خواهد بود.
, اما به راستی سرنوشت اسلام سازشکارانه به کجا منتهی گردید؟آیا توانست کمترین عزتی ر در عدم رویاروئی و ستیز با کدخدای آن زمان به دست آورد؟در تاریخ امده است عبدالله بن عمر به عنوان نماد بارز اسلام سازشکارانه پس از انتقال حکومت اموی از شاخۀ سفیانی به شاخۀ مروانی و به قدرت رسیدن حجّاج بن یوسف ثقفی که خانۀ خدا را به منجنیق بست، ،همان شب برای بیعت با او به نزدش رفت،لازم به ذکر است حامیان اسلام سازشکارانه ، با امام علی (ع) بیعت نکردند زیرا می ترسیدند تقوای آنها!آسیب ببیند[2]،لیکن عبدالله بن عمر سریع برای بیعت به نزد حجّاج رفت تا مبادا یک شب بدون امام به سر برد،!حجّاج در برخورد با او تا آنجا که می توانست ذلیلش ساخت و در حالی که دراز کشیده بود،پای خود را از بستر خارج کرد و گفت:«با این بیعت کن!»[3]،لذا خواری و ذلّت ،سرنوشت محتوم مروجان اسلام سازشکارانه است،غافلانی که دم از سازش و مماشات با استکبار می زنند باید از حوادث تاریخی و به ویژه واقعۀ کربلا درس عبرت گیرند،زیرا مهمترین دستاورد اصرار بر دیپلماسی مماشات با استکبار همان ذلّت خواهد بود., اما به راستی سرنوشت اسلام سازشکارانه به کجا منتهی گردید؟آیا توانست کمترین عزتی ر در عدم رویاروئی و ستیز با کدخدای آن زمان به دست آورد؟در تاریخ امده است عبدالله بن عمر به عنوان نماد بارز اسلام سازشکارانه پس از انتقال حکومت اموی از شاخۀ سفیانی به شاخۀ مروانی و به قدرت رسیدن حجّاج بن یوسف ثقفی که خانۀ خدا را به منجنیق بست، ،همان شب برای بیعت با او به نزدش رفت،لازم به ذکر است حامیان اسلام سازشکارانه ، با امام علی (ع) بیعت نکردند زیرا می ترسیدند تقوای آنها!آسیب ببیند[2]،لیکن عبدالله بن عمر سریع برای بیعت به نزد حجّاج رفت تا مبادا یک شب بدون امام به سر برد،!حجّاج در برخورد با او تا آنجا که می توانست ذلیلش ساخت و در حالی که دراز کشیده بود،پای خود را از بستر خارج کرد و گفت:«با این بیعت کن!»[3]،لذا خواری و ذلّت ،سرنوشت محتوم مروجان اسلام سازشکارانه است،غافلانی که دم از سازش و مماشات با استکبار می زنند باید از حوادث تاریخی و به ویژه واقعۀ کربلا درس عبرت گیرند،زیرا مهمترین دستاورد اصرار بر دیپلماسی مماشات با استکبار همان ذلّت خواهد بود., [2], [2], [2], [3], [3], [3],
عزّت؛ارمغان اسلام عاشورائی
, عزّت؛ارمغان اسلام عاشورائی, عزّت؛ارمغان اسلام عاشورائی, عزّت؛ارمغان اسلام عاشورائی,
اما سرنوشت ستیز با استکبار در اسلام عاشورائی سربلندی و عزتی بود که از طرف خداوند به دوستدارانش اعطا می گردد و آنان را شکست ناپذیر و ارجمند می سازد،زیرا خداوند متعال خود فرموده است:«و لله العزّه و لرسوله و للمومنین»[4].
, اما سرنوشت ستیز با استکبار در اسلام عاشورائی سربلندی و عزتی بود که از طرف خداوند به دوستدارانش اعطا می گردد و آنان را شکست ناپذیر و ارجمند می سازد،زیرا خداوند متعال خود فرموده است:«و لله العزّه و لرسوله و للمومنین»[4]., اما سرنوشت ستیز با استکبار در اسلام عاشورائی سربلندی و عزتی بود که از طرف خداوند به دوستدارانش اعطا می گردد و آنان را شکست ناپذیر و ارجمند می سازد،زیرا خداوند متعال خود فرموده است:«و لله العزّه و لرسوله و للمومنین»[4]., [4], [4], [4],
در گفتار اقبال لاهوری آمده است که موسولینی گفت،انسان باید اهن داشته باشد تا نان داشته باشد یعنی اگر می خواهی نان داشته باشی ،زور داشته باش،ولی اقبال می گوید،این حرف درست نیست.اگر می خواهی نان داشته باشی،آهن باش.نمی گوید آهن داشته باش بلکه آهن باش.یعنی در مقابلۀ با دشمنان اگر سلاح هم موجود نباشد اما شخصیت محکم و با صلابت و ضد استکباری وجود داشته باشد عزت و کرامت به تبع آن متبلور خواهد گردید،این نکتۀ مهم و برگرفته از اسلام عاشورائی به خوبی مبّین اشتباه نادرست برخی مدعیان اعتدال در مماشات غیر قابل جبران در برخورد با استکبار ،برای بهبودی معیشت در جامعۀ اسلامی می باشد زیرا برخی افراد در عرصۀ دیپلماسی کشور به جای تقویت گفتمان مقاومت و تقویت توان اقتصادی درونی نظام، با طرح دیپلماسی لبخندو از دست دادن صلابت در مواجهه با استکبار در راستای تحقیر ملت ایران گام برداشته اند که مردم با بصیرت ایران این نوع مماشات برخی افراد را مغایر با عزّت و کرامت ملت غیور و شجاع ملت ارزیابی می نمایند.
, در گفتار اقبال لاهوری آمده است که موسولینی گفت،انسان باید اهن داشته باشد تا نان داشته باشد یعنی اگر می خواهی نان داشته باشی ،زور داشته باش،ولی اقبال می گوید،این حرف درست نیست.اگر می خواهی نان داشته باشی،آهن باش.نمی گوید آهن داشته باش بلکه آهن باش.یعنی در مقابلۀ با دشمنان اگر سلاح هم موجود نباشد اما شخصیت محکم و با صلابت و ضد استکباری وجود داشته باشد عزت و کرامت به تبع آن متبلور خواهد گردید،این نکتۀ مهم و برگرفته از اسلام عاشورائی به خوبی مبّین اشتباه نادرست برخی مدعیان اعتدال در مماشات غیر قابل جبران در برخورد با استکبار ،برای بهبودی معیشت در جامعۀ اسلامی می باشد زیرا برخی افراد در عرصۀ دیپلماسی کشور به جای تقویت گفتمان مقاومت و تقویت توان اقتصادی درونی نظام، با طرح دیپلماسی لبخندو از دست دادن صلابت در مواجهه با استکبار در راستای تحقیر ملت ایران گام برداشته اند که مردم با بصیرت ایران این نوع مماشات برخی افراد را مغایر با عزّت و کرامت ملت غیور و شجاع ملت ارزیابی می نمایند. , در گفتار اقبال لاهوری آمده است که موسولینی گفت،انسان باید اهن داشته باشد تا نان داشته باشد یعنی اگر می خواهی نان داشته باشی ،زور داشته باش،ولی اقبال می گوید،این حرف درست نیست.اگر می خواهی نان داشته باشی،آهن باش.نمی گوید آهن داشته باش بلکه آهن باش.یعنی در مقابلۀ با دشمنان اگر سلاح هم موجود نباشد اما شخصیت محکم و با صلابت و ضد استکباری وجود داشته باشد عزت و کرامت به تبع آن متبلور خواهد گردید،این نکتۀ مهم و برگرفته از اسلام عاشورائی به خوبی مبّین اشتباه نادرست برخی مدعیان اعتدال در مماشات غیر قابل جبران در برخورد با استکبار ،برای بهبودی معیشت در جامعۀ اسلامی می باشد زیرا برخی افراد در عرصۀ دیپلماسی کشور به جای تقویت گفتمان مقاومت و تقویت توان اقتصادی درونی نظام، با طرح دیپلماسی لبخندو از دست دادن صلابت در مواجهه با استکبار در راستای تحقیر ملت ایران گام برداشته اند که مردم با بصیرت ایران این نوع مماشات برخی افراد را مغایر با عزّت و کرامت ملت غیور و شجاع ملت ارزیابی می نمایند. ,
امام حسین(ع)در روز عاشورا به مسلمانان عزت و کرامت بخشید و اجازه نداد کسی تن به حقارت و ذلّت دهد،در دیدگاه امام حسین(ع)تن سپردن به مناسبات اجتماعی ظالمانه و روابط سیاسی و حکومتی ستمگرانه که موجب خواری و زبونی گردد از هر مرگی بدتر است،زیرا در چنین حالتی عزت و کرامت مردمان به راحتی زیر پاگذاشته می شود، لذا حسین(ع)زمانی که میان مرگ و پذیرش ذلت مخیّر شد مرگ را بر ذلّت پذیری برگزید.
, امام حسین(ع)در روز عاشورا به مسلمانان عزت و کرامت بخشید و اجازه نداد کسی تن به حقارت و ذلّت دهد،در دیدگاه امام حسین(ع)تن سپردن به مناسبات اجتماعی ظالمانه و روابط سیاسی و حکومتی ستمگرانه که موجب خواری و زبونی گردد از هر مرگی بدتر است،زیرا در چنین حالتی عزت و کرامت مردمان به راحتی زیر پاگذاشته می شود، لذا حسین(ع)زمانی که میان مرگ و پذیرش ذلت مخیّر شد مرگ را بر ذلّت پذیری برگزید., امام حسین(ع)در روز عاشورا به مسلمانان عزت و کرامت بخشید و اجازه نداد کسی تن به حقارت و ذلّت دهد،در دیدگاه امام حسین(ع)تن سپردن به مناسبات اجتماعی ظالمانه و روابط سیاسی و حکومتی ستمگرانه که موجب خواری و زبونی گردد از هر مرگی بدتر است،زیرا در چنین حالتی عزت و کرامت مردمان به راحتی زیر پاگذاشته می شود، لذا حسین(ع)زمانی که میان مرگ و پذیرش ذلت مخیّر شد مرگ را بر ذلّت پذیری برگزید.,
آموزه های عزت بخش امام حسین(ع)و عدم مماشات در برابر استکبار و ستیزۀ با ظلم و ستم باید به عنوان مهمترین راهبرد دستگاه دیپلماسی کشور مورد استفاده قرار گیرد ،لذا ضرورت اهتمام دولتمردان نظام اسلامی در ستیزۀ باآمریکا و ایادی آن به عنوان یزید زمان هر لحظه بیشتر احساس می گردد، زیرا اموزه های عاشورائی اباعبدالله الحسین در استکبار ستیزی ،عزت جاودانه را برای همۀ انسان های آزاده به ارمغان آورده است ،لذا شیعیان آن حضرت و به ویژه سیاستمداران نظام اسلامی به ویژه دستگاه دیپلماسی خارجی کشور ،باید در همۀ عرصه ها به ویژه در مذاکرات هسته ای ، با تمسک بر آموزه های عزت بخش امام حسین در روز عاشورا با یزیدیان زمان برخورد نموده و ذره ای از حقوق حقۀ ملت ایران عقب نشینی ننمایند و در این راه از هیچ خطر و مانعی نهراسد.
, آموزه های عزت بخش امام حسین(ع)و عدم مماشات در برابر استکبار و ستیزۀ با ظلم و ستم باید به عنوان مهمترین راهبرد دستگاه دیپلماسی کشور مورد استفاده قرار گیرد ،لذا ضرورت اهتمام دولتمردان نظام اسلامی در ستیزۀ باآمریکا و ایادی آن به عنوان یزید زمان هر لحظه بیشتر احساس می گردد، زیرا اموزه های عاشورائی اباعبدالله الحسین در استکبار ستیزی ،عزت جاودانه را برای همۀ انسان های آزاده به ارمغان آورده است ،لذا شیعیان آن حضرت و به ویژه سیاستمداران نظام اسلامی به ویژه دستگاه دیپلماسی خارجی کشور ،باید در همۀ عرصه ها به ویژه در مذاکرات هسته ای ، با تمسک بر آموزه های عزت بخش امام حسین در روز عاشورا با یزیدیان زمان برخورد نموده و ذره ای از حقوق حقۀ ملت ایران عقب نشینی ننمایند و در این راه از هیچ خطر و مانعی نهراسد., آموزه های عزت بخش امام حسین(ع)و عدم مماشات در برابر استکبار و ستیزۀ با ظلم و ستم باید به عنوان مهمترین راهبرد دستگاه دیپلماسی کشور مورد استفاده قرار گیرد ،لذا ضرورت اهتمام دولتمردان نظام اسلامی در ستیزۀ باآمریکا و ایادی آن به عنوان یزید زمان هر لحظه بیشتر احساس می گردد، زیرا اموزه های عاشورائی اباعبدالله الحسین در استکبار ستیزی ،عزت جاودانه را برای همۀ انسان های آزاده به ارمغان آورده است ،لذا شیعیان آن حضرت و به ویژه سیاستمداران نظام اسلامی به ویژه دستگاه دیپلماسی خارجی کشور ،باید در همۀ عرصه ها به ویژه در مذاکرات هسته ای ، با تمسک بر آموزه های عزت بخش امام حسین در روز عاشورا با یزیدیان زمان برخورد نموده و ذره ای از حقوق حقۀ ملت ایران عقب نشینی ننمایند و در این راه از هیچ خطر و مانعی نهراسد., ,
[1] فتوح ابن أعثم،ج5،ص41.
[1] فتوح ابن أعثم،ج5،ص41.
, [1] فتوح ابن أعثم،ج5،ص41., [1], [1], فتوح ابن أعثم،ج5،ص41.,
[2] نک:استیعاب،ج2،ص335
[2] نک:استیعاب،ج2،ص335
, [2] نک:استیعاب،ج2،ص335, [2], [2], نک:استیعاب،ج2،ص335,
[3] شرح ابن ابی الحدید،ج13،ص242
[3] شرح ابن ابی الحدید،ج13،ص242
, [3] شرح ابن ابی الحدید،ج13،ص242, [3], [3], شرح ابن ابی الحدید،ج13،ص242,
[4] منافقون آیۀ8
[4] منافقون آیۀ8
, [4] منافقون آیۀ8, [4], [4], منافقون آیۀ8, ]
ارسال دیدگاه