منطقه حفاظت شده پرور طبیعتی بکر در سمنان
منطقه حفاظت شده پرور با تأثیر پذیری از محیط اطراف خود و پوشش گیاهی متنوع، زیستگاه خوبی را برای گونه های مختلف گیاهی و جانوری فراهم آورده است[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از قومس ،منطقه حفاظت شده پرور در۵۰ کیلومتری شمال شرقی شهرستان سمنان قرار دارد. این منطقه از شمال به استان مازندران، از جنوب به شهمیرزاد، از شرق به دامغان و از غرب به منطـقه چاشم محدود گردیده است. در این منطقه سه ناحیه به عنوان محدودههای امن شناخته شده است که این سه ناحیه عبارتند از، محدوده امن صیدوا، محدوده امن کلورد و محدوده امن سرم لعلوم.مهمترین راه دسترسی به منطقه که در واقع راه اصلی دسترسی به منطقه می باشد، راه آسفالتهای است که از سمت جنوب غربی(رضا آباد) و شمال شرقی(از سمت فولاد محله) به منطقه راه می یابد. از روستاهای داخل منطقه که می تواند اکوسیستم منطقه را تحت تاثیر قرار دهد، می توان به روستای تلاجیم، تم، فینسک، پرور، رودبارک اشاره نمود، که فعالیتهای انسانی در این روستاها مستقیما بر حیات اکوسیستم تاثیرگـذار می باشد. از مهمترین روستاهای تاثیر گذار در مرزها و حاشیه منطقه روستای فولادمحله، شلی، ملاده، دهصوفیان، سرخ ده، جهاررودبار، تویه، صح، دشت بو، هیکو و برخی از روستاهای جنوب شهرستان ساری مانند بندبن را می توان نام برد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قومس,
,
, این منطقه به لحاظ قرار گرفتن در میان دو اکوسیستم مناطق بیابانی جنوب استان سمنان و مناطق جنگلی استان مازندران و متأثر شدن از این دو اکوسیستم دارای سیمای جذاب طبیعی و جلوه های زیبایی از شاهکارهای خلقت است. منطقه حفاظت شده پرور با تأثیر پذیری از محیط اطراف خود و پوشش گیاهی متنوع، زیستگاه خوبی را برای گونه های مختلف گیاهی و جانوری فراهم آورده، پوشش گیاهی بارز منطقه شامل بلوط، افرا، راش، ولیک، اورس، گلابی وحشی، درمنه، آویشن، انواع گون، انواع گرامینه، ممرز، زرشک و گل گاوزبان است. پستانداران بارز منطقه شامل: مارال، کل و بز، قوچ و میش، شوکا، آهو، خرس قهوه ای، پلنگ، گراز، یوزپلنگ، شغال، خوک، سمور، روباه و انواع گربه وحشی می باشد. انواع پرندگان شکاری، کبک، تیهو، کبک دری،قرقاول، هوبره و ... پرندگان منطقه را تشکیل می دهند.
,
,
, مقبره سید تاجالدین نیز در پرور واقع است. این بنای خشتی که مربوط به دورهٔ ایلخانیان میباشد. از دو اتاقک متصل به هم یکی با پلان ششگوش و دیگری با پلان مربع ساخته شده است. بر فراز هر اتاق دو گنبد کاسهای به چشم میخورد که اگر چه دست روزگار آسیبهایی بر آن زده، اما هنوز زیبایی و لطف خود را حفظ کرده است. بنای اصلی مقبره (ششگوش) مربوط به دورهٔ ایلخانیان و بقیهٔ بنا (چهارگوش) در دورههای بعد به آن الحاق شده است. ورودی مقبره از دالانی است که متصل به اتاقک چهارگوش میباشد. نور داخل مقبره را چهار پنجره کوچک تأمین میکند. ضریح داخل مقبره سید تاج الدّین که کاری است نفیس و گرانبها، هماکنون در سازمان میراث فرهنگی استان سمنان نگهداری میشود. در سال ۱۳۵۷ خورشیدی و در بحبوحهٔ انقلاب، قاچاقچیان میراث فرهنگی تصمیم داشتند آنرا از کشور خارج کنند که خوشبختانه موفق نشدند. این ضریح نفیس منبّت و معرّقکاری شده به ابعاد ۲۵۰ × ۹۳ سانتیمتر و با ارتفاع ۱۲۰سانتیمتر دارای کتیبههایی منبتکاری شده مربوط به سال ۸۵ هـ. ق. میباشد. دیوارههای اطراف به صورت هندسه نقوش، شمسه، پنجضلعیهای منتظم و اسلیمی کار شده است. چوبهای دور شمسهها و حواشی رنگشده میباشد. حاشیهها نیز اسلیمی کار شده است.
,
, به اعتقاد برخى از محقّقین، شخص مدفون در این بقعه، سیّد تاج الدّین حسین بن على بن مرتضى بن سراهنگ على بن اسماعیل بن ابى جعفر محمّد بن اسماعیل بن ابى محمّد حسن بن محمّد الابهرى بن احمد بن عبداللَّه دردار بن احمد بن عبداللَّه بن على ابى الحسن بن ابى محمّد حسن بن زید بن امام حسن . به همراه فرزند خود سیّد محمّد است که از بزرگان سادات سمنان به شمار مىروند و از ابهر به خوار و از آنجا به سمنان مهاجرت نموده اند.
,حمام پرور نیز از بناهای تاریخی است که قدمت زیادی دارد. این حمام که، تنها حمام پلان کوهستانی و از معتبرترین بناها در منطقه ی البرز است . این حمام دارای معماری منحصر به فردی است به علّت سردسیر بودن منطقه درب ورودی این حمام در جهتی است که آفتاب طلوع می کند دالان های پیچ در پیچ و طولانی این حمام از اتلاف گرما جلوگیری می کرد. دود و آتش و گرمای حاصل از احتراق به کانال های کف حمام راه داشت.
,
, در کتاب تاریخ مازندران نوشته ی اسماعیل مهجوری و نسخه ی خطی شجره الامجاد آمده است: روزی شاهرخ شاه و امیرانش هنگام غسل در این گرمابه مشاهده کردند مردم پرور طبق آیین شیعیان در آنجا غسل می کنند از این رو سید تاج الدین بدستور شاهرخ شاه به هرات تبعید شد. از خویشان و یاران هیکویی سید تاج الدین چندین نفر در آن هجرت اجباری آنان را همراهی کردند . آنان هفت سال در هرات ماندند . سه سال در هرات قحطی شده بود چندانکه سر یک الاغ را به صد شاهی می فروختند. سر انجام با وساطت و اجازه بانو گوهر شاد ( همسر شاهرخ شاه ) به خانه خود بازگشتند ، وقتی به دامغان رسیدند ،سادات و پیروان سید پس از آگاه شدن با نقاره و علم به پیشواز او و همراهان رفتند و با احترام و شکوه آنان را به شهر بردند .
,سید پس از رسیدن به وطن خویش پرور چون املاک خود را در تصرف سید رضی الدین دید در صدد مطالبه بر آمد و طلب اجرت المثل هفت سال و چهار ماه را از میر رضی الدین کرد.
,انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه