شهری که خانه سالمندان ندارد جای بسی خوشحالی است/ سفر مجازی به دنیای مادرانی که به رحمت حق پیوسته اند

خلخال شهری که خانه سالمندان ندارد و این امر جای بسی خوشحالی است که خانواده با رغب در کنار پدران و مادران کهنسال خود زندگی می کنند

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ازناو، هر چند ساخت خانه سالمندان و ایجاد بسترهایی برای نگهداری سالمندان ( پدران و مادران ما ) در شهر های بزرگ فراهم شده ولی در شهرستان خلخال خانه سالمندان وجود ندارد و این جای بسی خوشحالی است و خانواده خود راغب هستند که مادران و پدران نگهداری نمایند .

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ازناو,

خانه سالمندان جایی است که مهر در آن می میرد و چشم ها مادران و پدران منتظر کسانی است که عمرشان را به پای فرزندانشان گذاشتند و چه عاشقانه آنها در پرو بال خود بزرگ ، ولی حیف فرزندانی هم پیدا شدند که به دور از احترام هنوز چشم ها یشان در جستجوی خانه سالمندان برای بردن مادران و پدران خود به آنجاست.

باید بدانیم روی آرامش در زندگی با وجود و برکت همین بزرگترهاست، از بزرگترهای خانواده غافل نشویم و بدانیم کودکانمان یاد خواهند گرفت که با ما چگونه برخورد کنند.

روی سخنم با فرزندی است که از مادر و پدر خود دور افتاده است و روز دید که در محله زندگی پدر و مادرش ، جایی که کودکیش را در کنار پدر و مادر گذرانده بود ) اهالی مادر پیر ش را برای درمان به دکتر برده اند. روی سخنم با کسانی است که با وجود داشتن امکانات و شرایط خوب در زندگی شخص خود از مادران و پدران خود دور شده اند و تنها از دور نفس کشیدن آنان را نظاره گر هستند.

روی سخنم با فرزندی است که مادرش هر شب و روز به یاد خاطرات فرزندش و دیدار او چشمانش به در دوخته شده است و اما داریم فرزندانی که مادران و پدران خود را همچون نگین در برگرفته و آرامش خود را در زندگی با آنها می دانند.

روی سخنم با فرزندانی است که به یاد بیاورند لقمه‌های مادر را در دهانشان، آنوقت ها که هنوز نه دندانی برای خوردن و نه قدرتی برای خواستن بود.

با صلوات به روح مادرانی که پیوسته به پای فرزندانشان پیر شدند سفری خواهیم کرد مجازی به جایی که مادران در آن آرام گرفته اند.

جایی که فقط نامهاشان بر روی سنک ها حک شده و حتی از آنها هم غافل شده ایم.( مادران رفتند قدر مادران خود را بدانیم)

انتهای پیام/